Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III KZ 41/20 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal for refusal to accept renewal request due to lack of lawyer signature.

Numero d'incarto III KZ 41/20
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court upheld the appellate court's order refusing to accept a request for trial renewal. The applicants failed to have their personal request drafted and signed by a lawyer within the mandatory seven-day deadline, rendering it legally ineffective. The court rejected the argument for reassigning a public defender, noting that the right to defense was already secured by the previously appointed counsel.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 545 § 2 k.p.k.; Art. 42 ust. 2 Konstytucji RP; If a request for renewal of proceedings is not drafted and signed by a lawyer or legal advisor, it is legally ineffective, and the court cannot appoint a new public defender until the client's specific demands are met.

Parole chiave

Generato dall'IA
renewal of proceedings mandatory lawyer signature formal defect public defender appointment legal effectiveness procedural deadline right to defense difetto di legittimazione del ministero pubblico

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 545 § 2 k.p.k.
Przepis art. 545 § 2 k.p.k. stwierdza jednoznacznie, że jeśli wniosek o wznowienie postępowania nie pochodzi od prokuratora, powinien być sporządzony i podpisany przez adwokata albo radcę prawnego.
art. 42 ust. 2 Konstytucji RP
Zarządzenie to zostało zaskarżone przez wnioskodawców zażaleniem będącym przedmiotem niniejszego rozpoznania.Sąd Najwyższy stwierdza, że w/w zarządzenie było wydane w sposób prawidłowy i należało utrzymać je w mocy.Zarówno art. 42 ust. 2 Konstytucji RP, jak i regulacja przewidziana w art.
art. 83 k.p.k.
2 Konstytucji RP, jak i regulacja przewidziana w art. 83 k.p.k. nie daje gwarancji wyznaczania kolejnych obrońców z urzędu, o ile dotychczasowi nie spełniają oczekiwań mandanta.
art. 437 § 1 k.p.k
akt II K (…), na podstawie art. 437 § 1 k.p.k.
art. 545 § 2 k.p.k
Przepis art. 545 § 2 k.p.k.
art. 120 § 1 k.p.k
Brak formalny wniosku polegający na niesporządzeniu i jego niepodpisaniu przez adwokata albo radcę prawnego mógł być usunięty tylko w ten sposób, że wnioskodawcy ustanowiliby pełnomocnika w osobie adwokata lub radcy prawnego z wyboru, gdyż zostali prawidłowo do tego wezwani w trybie art. 120 § 1 k.p.k.
art. 83 k.p.k
2 Konstytucji RP, jak i regulacja przewidziana w art. 83 k.p.k.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
postanowienia Sądu Najwyższy z dnia 13 września 2012 r., III KZ 67/12
postanowienia Sądu Najwyższy z dnia 21 listopada 2012 r., IV KZ 65/12
postanowienia Sądu Najwyższy z dnia 30 września 1996 r., V KZ 47/96
postanowienia Sądu Najwyższy z dnia 30 listopada 2015 r., V KZ 50/15
postanowienia Sądu Najwyższy z dnia 13 lutego 2017 r., III KZ 94/16
postanowienia Sądu Najwyższy z dnia 17 czerwca 1997 r., V KZ 57/97
postanowienia Sądu Najwyższy z dnia 30 grudnia 2016 r., IV KZ 69/16
III KZ 67/12
Supreme Court dismisses retrial request due to failure to comply with mandatory lawyer representation requirement.
IV KZ 65/12
Supreme Court dismissed appeal against refusal to accept criminal appeal due to formal defects and lack of funds.
V KZ 47/96
postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 13 września 2012 r., III KZ 67/12, Lex Nr 1220908; z dnia 21 listopada 2012 r., IV KZ 65/12, Lex Nr 1228644; z dnia 30 września 1996 r., V KZ 47/96, OSNKW 1996, z.
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III KZ 41/20 POSTANOWIENIE Dnia 19 sierpnia 2020 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Andrzej Stępka po rozpoznaniu na posiedzeniu bez udziału stron w dniu 19 sierpnia 2020 r., w sprawie A. B. , A. B. i Z. B. , zażalenia na zarządzenie sędziego Wydziału II Karnego Sądu Apelacyjnego w (…), z dnia 25 marca 2020 r., sygn. akt II AKo (…), o odmowie przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w Z. z dnia 27 grudnia 2018 r., w sprawie II Ka (…), utrzymującym w mocy wyrok Sądu Rejonowego w J. z dnia 24 sierpnia 2018 r., sygn. akt II K (…), na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. p o s t a n o w i ł utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie

UZASADNIENIE

W dniu 25 marca 2020 r. sędzia Wydziału II Karnego Sądu Apelacyjnego w (…) wydała zarządzenie (sygn. akt II AKo (…)), o odmowie przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania w sprawie o sygn. akt II K (…) Sądu Rejonowego w J. . Wskazała, że wnioskodawcy nie uzupełnili w terminie 7 dni braku formalnego wniosku o wznowienie postępowania przez jego sporządzenie i podpisanie przez adwokata lub radcę prawnego mimo wezwania ich do tego pismem doręczonym w dniu 6 lutego 2020 r., powyższe zaś prowadziło do bezskuteczności złożonego osobistego wniosku oraz odmowy jego przyjęcia z mocy obowiązujących przepisów.Zażalenie na to zarządzenie w dniu 1 czerwca 2020 r. złożyli A.

B., A. B. i Z. B. . Podnieśli, że w terminie 7 dni od doręczenia pisma Sądu zwrócili się o ustanowienie im obrońcy z urzędu, a wniosek ten został przesłany do Sądu Apelacyjnego w (…) w dniu 7 lutego 2020 r.Po stwierdzeniu, że zażalenie odpowiada warunkom formalnym Zastępca Przewodniczącego Wydziału II Karnego Sądu Apelacyjnego w (…) przesłał je do rozpoznania Sądowi Najwyższemu jako sądowi właściwemu.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Przedmiotowe zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Przepis art. 545 § 2 k.p.k. stwierdza jednoznacznie, że jeśli wniosek o wznowienie postępowania nie pochodzi od prokuratora, powinien być sporządzony i podpisany przez adwokata albo radcę prawnego. W doktrynie oraz orzecznictwie obowiązek ten określany jest powszechnie jako przymus adwokacki, chodzi bowiem o to, by przedmiotowy wniosek opracował podmiot fachowy. Użyte w tym przepisie sformułowanie „powinien” jest równoznaczne z bezwzględną koniecznością realizacji nakazu w nim zawartego.

A zatem złożenie wniosku o wznowienie postępowania sporządzonego osobiście przez samego wnioskodawcę (skazanego, ukaranego), jest czynnością prawnie bezskuteczną (zob. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 13 września 2012 r., III KZ 67/12, Lex Nr 1220908; z dnia 21 listopada 2012 r., IV KZ 65/12, Lex Nr 1228644; z dnia 30 września 1996 r., V KZ 47/96, OSNKW 1996, z. 11 – 12, poz. 88). A zatem w przedmiotowej sprawie skazani nie byli uprawnieni do sporządzenia osobiście wniosku o wznowienie postępowania. Brak formalny wniosku polegający na niesporządzeniu i jego niepodpisaniu przez adwokata albo radcę prawnego mógł być usunięty tylko w ten sposób, że wnioskodawcy ustanowiliby pełnomocnika w osobie adwokata lub radcy prawnego z wyboru, gdyż zostali prawidłowo do tego wezwani w trybie art. 120 § 1 k.p.k.

Analiza akt wskazała, że w dniu 1 lutego 2019 r. A. B. , A. B. i Z. B. złożyli wniosek o wznowienie w/w postępowania karnego. W dniu 27 sierpnia 2019 r. Przewodniczący Wydziału II Karnego Sądu Apelacyjnego w (…) wezwał wnioskodawców do uzupełnienia braku formalnego pisma przez złożenie wniosku sporządzonego i podpisanego przez adwokata albo radcę prawnego z wyboru (k. 27). W odpowiedzi, w dniu 6 września 2019 r do Sądu Apelacyjnego w (…) wpłynął wniosek skazanych „o ustanowienie adwokata z urzędu do sporządzenia wniosku o wznowienie postępowania” (k. 32).

W dniu 18 września 2019 r. wnioskodawcy zostali wezwani do złożenia w terminie 7 dni dokumentów na poparcie zasadności żądania o wyznaczenie obrońcy z urzędu (k. 34), co też uczynili. Zarządzeniem z dnia 29 października 2019 r. Przewodniczący Wydziału II Karnego Sądu Apelacyjnego w (…) wyznaczył obrońcę z urzędu do ewentualnego sporządzenia i podpisania wniosku o wznowienie postępowania w sprawie o sygn. akt II K (…) Sądu Rejonowego w J. na korzyść A. B. , A. B. i Z. B. (k. 52). W dniu 31 grudnia 2019 r. obrońca złożył opinię prawną w sprawie dopuszczalności żądania wznowienia postępowania stwierdzając, że w przedmiotowej sprawie brak było podstaw do złożenia wniosku o wznowienie postępowania (k. 58 - 61).

Wnioskodawcy zostali pismem Sądu poinformowani, że prawo do obrony zostało im zagwarantowane, a następnie wezwani do uzupełnienia braku formalnego wniosku o wznowienie postępowania poprzez jego sporządzenie i podpisanie przez adwokata albo radcę prawnego z wyboru, w terminie 7 dni od doręczenia tegoż wezwania, pod rygorem odmowy przyjęcia wniosku (k. 62 – 64). Jednak w dniu 6 lutego 2020 r. wnioskodawcy złożyli kolejny wniosek o ustanowienie dla nich adwokata z urzędu (k. 66). W rezultacie, zarządzeniem z dnia 25 marca 2020 r., sygn. akt II AKo (…), sędzia Wydziału II Karnego Sądu Apelacyjnego w (…) odmówiła przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania.

Zarządzenie to zostało zaskarżone przez wnioskodawców zażaleniem będącym przedmiotem niniejszego rozpoznania.Sąd Najwyższy stwierdza, że w/w zarządzenie było wydane w sposób prawidłowy i należało utrzymać je w mocy.Zarówno art. 42 ust. 2 Konstytucji RP, jak i regulacja przewidziana w art. 83 k.p.k. nie daje gwarancji wyznaczania kolejnych obrońców z urzędu, o ile dotychczasowi nie spełniają oczekiwań mandanta. Sąd nie może wyznaczać kolejnych obrońców z urzędu, aż do uzyskania przez stronę oczekiwanego przez nią efektu.

W realiach niniejszej sprawy nie wykazano, że istnieją uzasadnione powody do wyznaczenia skazanym kolejnego obrońcy z urzędu. Zagwarantowane w art. 42 ust. 2 Konstytucji RP prawo do obrony zostało wnioskodawcom zapewnione poprzez wyznaczenie im wcześniej w postępowaniu wznowieniowym obrońcy z urzędu (zob. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 30 listopada 2015 r., V KZ 50/15, KZS 2016, z. 2, poz. 20; z dnia 13 lutego 2017 r., III KZ 94/16, LEX nr 2216087; z dnia 17 czerwca 1997 r., V KZ 57/97, OSNKW 1997, z. 9 - 10, poz. 82; z dnia 30 grudnia 2016 r., IV KZ 69/16, LEX nr 2177103).

Wnioskodawcy przy tym nie podnoszą w przesłanym do Sądu piśmie żadnych zarzutów przeciwko merytorycznej treści skarżonego zarządzenia, ograniczając się do wskazania, że podtrzymują żądanie wyznaczenia im kolejnego obrońcy z urzędu. Tym samym, skoro złożony przez skazanych wniosek o wznowienie postępowania zawierał wymieniony brak formalny i nie został on usunięty w zakreślonym terminie, a nie ma podstaw do wyznaczenia kolejnego obrońcy z urzędu, to prawidłowo wydano zarządzenie o odmowie przyjęcia wniosku.Należy zauważyć, iż złożenie wniosku o wznowienie postępowania na korzyść skazanych nie jest ograniczone żadnym terminem, zatem mogą oni to uczynić po zebraniu odpowiednich środków i zleceniu sporządzenia wniosku ustanowionemu przez siebie adwokatowi albo radcy prawnemu, o ile obrońca uzna, że powody do wznowienia rzeczywiście zachodzą.

Ponieważ jednak w przedmiotowej sprawie skazani mimo wezwania nie usunęli braku formalnego, wydanie zaskarżonego zarządzenia należało ocenić jako w pełni zasadne i jako takie - utrzymać w mocy.