Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III KZ 33/13 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal against refusal to provide judgment reasoning due to missed deadline.

Numero d'incarto III KZ 33/13
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the defendant's appeal against the refusal to issue a reasoned judgment. The defendant argued that a seven-day deadline for submitting the request was incorrectly calculated as only six working days, claiming he was misled by the court's instructions. The court ruled that the deadline expired on April 18, and since the request was filed on April 19, it was untimely, noting that any potential error in instruction could only serve as a basis for a separate request to restore the deadline.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 422 § 1 k.p.k.; Art. 422 § 3 k.p.k.; Art. 524 § 1 k.p.k.: A request for a reasoned judgment must be filed within the strict statutory period; failure to meet this deadline, even if caused by a misunderstanding of working days versus calendar days, results in the loss of the right to the reasoning unless a separate request for restoration of the deadline is filed.

Parole chiave

Generato dall'IA
criminal procedure reasoned judgment statutory deadline working days missed deadline restoration of time court reasoning

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 422 § 1 k.p.k.
390), doszło tym samym do przekroczenia zawitego siedmiodniowego terminu, określonego w art. 422 § 1 k.p.k.
Art. 422 § 3 k.p.k.
z art. 422 § 3 k.p.k. odmówił przyjęcia wniosku skazanego M.
Art. 524 § 1 k.p.k.
na podstawie art. 524 § 1 k.p.k. w zw.
art. 207 § 1 k.k
G.skazanego z art. 207 § 1 k.k.
art. 524 § 1 k.p.k
na podstawie art. 524 § 1 k.p.k.
art. 422 § 3 k.p.k
390), doszło tym samym do przekroczenia zawitego siedmiodniowego terminu, określonego w art. 422 § 1 k.p.k.
art. 422 § 1 k.p.k
390), doszło tym samym do przekroczenia zawitego siedmiodniowego terminu, określonego w art. 422 § 1 k.p.k.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III KZ 33/13 POSTANOWIENIE Dnia 16 lipca 2013 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Eugeniusz Wildowicz w sprawie M. G.skazanego z art. 207 § 1 k.k. i in. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 16 lipca 2013 r., zażalenia skazanego na zarządzenie Zastępcy Przewodniczącego Wydziału Karnego Odwoławczego Sądu Okręgowego w L. z dnia 25 kwietnia 2013 r., o odmowie przyjęcia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku Sądu Okręgowego w L. z dnia 11 kwietnia 2013 r., sygn.. akt XI Ka […], p o s t a n o w i ł utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.

UZASADNIENIEZarządzeniem z dnia 25 kwietnia 2013 r. Zastępca Przewodniczącego Wydziału Karnego Odwoławczego Sądu Okręgowego w L. na podstawie art. 524 § 1 k.p.k. w zw. z art. 422 § 3 k.p.k. odmówił przyjęcia wniosku skazanego M. G. o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku Sądu Okręgowego w L. z dnia 11 kwietnia 2013 r., gdyż skazany złożył ten wniosek w dniu 19 kwietnia 2013 r., a więc z przekroczeniem zawitego siedmiodniowego terminu, określonego w art. 422 § 1 k.p.k.W zażaleniu na to zarządzenie skazany podniósł, że nie dotrzymał terminu do złożenia wniosku, gdyż został pouczony, że może takowy złożyć „w ciągu siedmiu dni roboczych”.

Dlatego domaga się przywrócenia terminu i „wysłania uzasadnienia wyroku”.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Zażalenie nie jest zasadne. Wyrok w tej sprawie został ogłoszony na rozprawie w dniu 11 kwietnia 2013 r. w obecności skazanego. Termin zawity do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku upływał więc w dniu 18 kwietnia 2013 r., o czym skazany został pouczony na rozprawie odwoławczej (k. 382). Skoro złożył on ten wniosek w administracji zakładu karnego w dniu w 19 kwietnia 2013 r. (k. 390), doszło tym samym do przekroczenia zawitego siedmiodniowego terminu, określonego w art. 422 § 1 k.p.k.

Skuteczne zakwestionowanie tego ustalenia wymagałoby wykazania, że ten wniosek został złożony w administracji jednostki penitencjarnej najpóźniej w dniu 18 kwietnia 2013 r., czego skarżący niewątpliwie nie uczynił. W takim razie brak jest podstaw do wzruszenia tego zarządzenia. Natomiast twierdzenie skarżącego, że został błędnie pouczony może ewentualnie wskazywać na to, iż uchybienie terminowi zawitemu nastąpiło z przyczyn od niego niezależnych i być przesłanką do ewentualnego ubiegania się o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności procesowej.Kierując się powyższym, Sąd Najwyższy postanowił jak na wstępie. aw