Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III KZ 27/24 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal against refusal to accept retrial request due to obvious lack of merit under Criminal Procedure Code.

Numero d'incarto III KZ 27/24
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court upheld the lower court's decision refusing to accept a retrial request filed by the convicted applicant. The applicant argued that lower courts ignored evidence of political persecution for damaging the PRL and WP, but the court found these claims did not meet any statutory grounds for retrial. Consequently, the court determined the request was obviously unfounded and unnecessary for further processing.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 540 § 2 k.p.k.; Art. 545 § 3 k.p.k.: A retrial request is rejected without hearing if its content clearly demonstrates an obvious lack of merit, as it does not serve to re-examine established facts but to trigger new control.

Parole chiave

Generato dall'IA
retrial request obvious lack of merit Criminal Procedure Code political persecution PRL activities procedural economy Supreme Court ruling riconsiderazione

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 540 § 2 k.p.k.
W złożonym zażaleniu nie sformułował żadnych zarzutów, ponawiając wolę oparcia wniosku o wznowienie na przesłance z art. 540 § 2 k.p.k.
art. 545 § 3 k.p.k.
akt III Ko 756/22, wobec jego oczywistej bezzasadności, na podstawie art. 545 § 3 k.p.k. w zw.
art. 437 § 1 k.p.k.
z art. 437 § 1 k.p.k., p o s t a n o w i ł: utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie.
art. 545 § 3 k.p.k
akt III Ko 756/22, wobec jego oczywistej bezzasadności, na podstawie art. 545 § 3 k.p.k.
art. 437 § 1 k.p.k
z art. 437 § 1 k.p.k., p o s t a n o w i ł: utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie.
art. 540 § 2 k.p.k
W złożonym zażaleniu nie sformułował żadnych zarzutów, ponawiając wolę oparcia wniosku o wznowienie na przesłance z art. 540 § 2 k.p.k.
art. 540 k.p.k
Katalog okoliczności otwierających drogę do wystąpienia przez stronę z wnioskiem o wznowienie postępowania określają przepisy art. 540 k.p.k., art.
art. 545 § 2 k.p.k
stanowi bowiem, że sąd orzekając jednoosobowo, odmawia przyjęcia wniosku niepochodzącego od osoby wymienionej w art. 545 § 2 k.p.k.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
postanowienie SN z dnia 8 lutego 2024 r., I KZ 56/23
postanowienie SN z dnia 8 lutego 2024 r., I KZ 56/23; postanowienie SN z dnia 17 lipca 2024 r., III KZ 16/24).
postanowienie SN z dnia 17 lipca 2024 r., III KZ 16/24
postanowienie SN z dnia 8 lutego 2024 r., I KZ 56/23; postanowienie SN z dnia 17 lipca 2024 r., III KZ 16/24).
III KZ 13/23
Supreme Court dismisses appeal against rejection of retrial request due to obvious lack of merit and prior cassation review.
I KZ 56/23
Supreme Court dismisses appeal for inadmissible retrial request due to lack of specific grounds under criminal procedure law.
III KZ 16/24
Supreme Court dismissed appeal against refusal to retry case due to obvious lack of grounds.
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

III KZ 27/24 POSTANOWIENIE Dnia 13 listopada 2024 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Paweł Kołodziejski (przewodniczący, sprawozdawca)‎SSN Anna Dziergawka‎SSN Stanisław Stankiewicz w sprawie A. L. , po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 13 listopada 2024 r., zażalenia skazanego na postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 29 maja 2024 r., sygn. akt III KO 44/24 o odmowie przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem Sądu Apelacyjnego w Szczecinie z dnia 19 kwietnia 2023 r., sygn. akt II AKz 160/23, utrzymującym w mocy postanowienie Sądu Okręgowego w Szczecinie z dnia 22 lutego 2023 r., sygn. akt III Ko 756/22, wobec jego oczywistej bezzasadności, na podstawie art. 545 § 3 k.p.k. w zw. z art. 437 § 1 k.p.k., p o s t a n o w i ł: utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 29 maja 2024 r., sygn. akt III KO 44/24, Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia osobistego wniosku A.L. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem Sądu Apelacyjnego w Szczecinie z dnia 19 kwietnia 2023 r., sygn. akt II AKz 160/23, utrzymującym w mocy postanowienie Sądu Okręgowego w Szczecinie z dnia 22 lutego 2023 r., sygn. akt III Ko 756/22, wobec jego oczywistej bezzasadności. A. L. nie zgodził się z powyższym rozstrzygnięciem. W złożonym zażaleniu nie sformułował żadnych zarzutów, ponawiając wolę oparcia wniosku o wznowienie na przesłance z art. 540 § 2 k.p.k.

Dodatkowo wskazał, że „oba Sądy Okręgowy i Apelacyjny ze Szczecina pominęły (nie rzuciły okiem) nie uwzględnił dowodów że WSG w Szczecinie skazał mnie z przyczyn politycznych za szkodzenie PRL i WP”. Jak zaznaczył dowody na powyższe okoliczności znajdują się w aktach sprawy. Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. Na wstępie koniecznym jest wyjaśnić wnioskodawcy, że instytucja wznowienia postępowania należy do kręgu nadzwyczajnych środków zaskarżenia, których procesowe uruchomienie może nastąpić wyłącznie na podstawie przesłanek ściśle określonych w ustawie.

Katalog okoliczności otwierających drogę do wystąpienia przez stronę z wnioskiem o wznowienie postępowania określają przepisy art. 540 k.p.k., art. 540a k.p.k., art. 540b k.p.k. Podkreślenia wymaga także to, że prawodawca nałożył na sąd wznowieniowy obowiązek badania wniosku z perspektywy tego, czy odwołuje się on do wskazanych wyżej podstaw wznowieniowych, już na pierwszym etapie kontroli wniosku. Przepis art. 545 § 3 k.p.k. stanowi bowiem, że sąd orzekając jednoosobowo, odmawia przyjęcia wniosku niepochodzącego od osoby wymienionej w art. 545 § 2 k.p.k. (czyli prokuratora, adwokata, radcy prawnego albo radcy Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej), bez wzywania do usunięcia jego braków formalnych, jeżeli „z treści wniosku wynika jego oczywista bezzasadność”.

Ustawodawca w treści art. 545 § 3 k.p.k. wskazał te okoliczności, które mogą świadczyć o oczywistej bezzasadności wniosku, lecz nie jest to katalog zamknięty, o czym świadczy użyte wyrażenie „w szczególności”. W orzecznictwie Sądu Najwyższego nie budzi wątpliwości, że oczywista bezzasadność wniosku ma miejsce także wtedy, gdy wniosek zostanie oparty na innych podstawach niż te, które określone zostały w przepisach rozdziału 56 Kodeksu postępowania karnego lub też żadna ze wskazanych we wniosku okoliczności nie będzie się mieściła w katalogu przesłanek zawartych w art. 540 k.p.k., art. 540a k.p.k. lub art. 540b k.p.k. (zob. m.in. postanowienie SN z dnia 21 września 2023 r., III KZ 13/23; postanowienie SN z dnia 7 listopada 2023 r., III KO 86/23; postanowienie SN z dnia 4 lipca 2019 r., V KO 36/19).Odnosząc powyższe do realiów przedmiotowej sprawy stwierdzić należało, iż Sąd Najwyższy w zaskarżonym postanowieniu słusznie ustalił, że podstawa wznowienia określona w art. 540 § 2 k.p.k. dotyczy sytuacji, w której Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności z Konstytucją, ratyfikowaną umową międzynarodową lub z ustawą przepisu prawnego, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie, zaś okoliczności wskazane przez A.

L. nie wpisują się ani we wskazaną, ani w żadną inną przesłankę wznowienia postępowania. We wniosku o wznowienie nie podniesiono żadnej argumentacji, która chociażby hipotetycznie mogłaby przynieść pożądany przez wnioskodawcę rezultat. Zasadnie uznano zatem, że treść wniosku świadczy o jego oczywistej bezzasadności, co w świetle art. 545 § 3 k.p.k. implikowało konieczność odmowy jego przyjęcia.W złożonym zażaleniu brak jest argumentów, które mogłyby podważyć zasadność zaskarżonego postanowienia. Wręcz przeciwnie, jego analiza wskazuje, że celem A.

L. jest wywołanie ponownej kontroli instancyjnej niekorzystnych dla niego orzeczeń sądów powszechnych. Wprost kwestionuje bowiem poczynione ustalenia co do braku związku skazania wyrokiem Wojskowego Sądu Garnizonowego z jego działalnością niepodległościową. Pamiętać jednak należy, że postępowanie wznowieniowe nie służy prowadzeniu na nowo kontroli ustaleń i ocen prawnych dokonanych w toku zwykłego toku instancji, dlatego też wskazywane przez wnioskodawcę okoliczności nie mogły doprowadzić do wznowienia postępowania (zob. m.in. postanowienie SN z dnia 8 lutego 2024 r., I KZ 56/23; postanowienie SN z dnia 17 lipca 2024 r., III KZ 16/24).

Dodać należy, że Sąd Najwyższy w zaskarżonym postanowieniu słusznie wyjaśnił wnioskodawcy, iż w polskim porządku prawnym nie istnieje instytucja, która stwarzałaby podstawy do wzruszenia wszystkich orzeczeń wydanych w sprawach karnych przez sądy funkcjonujące w latach 1944-1989. W szczególności nie służy temu ustawa z dnia 23 lutego 1991 r. o uznaniu za nieważne orzeczeń wydanych wobec osób represjonowanych za działalność na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego (tzw. ustawa lutowa). Przewiduje ona możliwość stwierdzenia nieważności zapadłych w okresie PRL orzeczeń wyłącznie w ściśle określonych przypadkach.

Ocena czy przesłanki określone w art. 1 ustawy lutowej zostały spełnione, w szczególności czy czyn przypisany był związany z działalnością na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego albo orzeczenie wydano z powodu takiej działalności, należy do sądu rozpoznającego sprawę. Jak jednak wskazano wyżej, postępowanie wznowieniowe nie służy weryfikacji prawidłowości poczynionych w tym zakresie ustaleń. Na zakończenie wyjaśnienia wymaga, że odmowa przyjęcia wniosku wobec jego oczywistej bezzasadności na podstawie art. 545 § 3 k.p.k. dezaktualizuje potrzebę rozpoznawania wniosku o wyznaczenie pełnomocnika z urzędu, albowiem celem wskazanego przepisu jest zredukowanie zbędnych przebiegów procesowych w postępowaniu wznowieniowym w sytuacji, gdy obiektywnie brak jest podstaw do wznowienia postępowania.

Tym samym w zaskarżonym postanowieniu właściwie stwierdzono, że z uwagi na okoliczności przedmiotowej sprawy zbędnym było rozpoznawanie tej kwestii. Mając na względzie powyższe, Sąd Najwyższy postanowił jak w sentencji. [J.J.][ał] Anna Dziergawka Paweł Kołodziejski Stanisław Stankiewicz