Supreme Court dismisses appeal against refusal to accept renewal application due to formal defect. The defendant failed to submit a lawyer's opinion, making the rejection mandatory under criminal procedure law.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court upheld the lower court's order refusing the defendant's request to reopen the proceedings. The defendant had previously failed to provide a mandatory lawyer's opinion on the renewal grounds, leading to a formal defect in the application. Consequently, the court ruled that the rejection was legally obligatory and the appeal lacked merit.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 530 § 2 k.p.k. w zw. z art. 545 § 1 k.p.k.; Art. 545 § 2 k.p.k.; Art. 80a k.p.k.: If a party fails to fulfill a formal obligation imposed by law, such as submitting a mandatory legal opinion, the court must reject the application, and an appeal against this rejection is inadmissible.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt III KZ 26/16 POSTANOWIENIE Dnia 11 maja 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Rafał Malarski w sprawie D. C., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 11 maja 2016 r., zażalenia skazanego na zarządzenie zastępcy przewodniczącego II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 17 marca 2016 r., odmawiające przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w W. z dnia 22 października 2013 r., sygn. akt II W […], postanowił: utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.
UZASADNIENIE
Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie.Na wstępie przypomnieć należało okoliczności sprawy, na gruncie których wydano zaskarżone zarządzenie. Otóż D. C. po złożeniu wniosku o wznowienie powyższego postępowania został wezwany zarządzeniem z dnia 4 listopada 2015 r. do uzupełnienia braku formalnego poprzez zrealizowanie wynikającego z art. 545 § 2 k.p.k. przymusu adwokacko – radcowskiego (k. 23 akt wznowieniowych). W odpowiedzi na złożony następnie przez niego wniosek o wyznaczenie obrońcy z urzędu przychylono się do tej prośby i zarządzeniem z dnia 11 stycznia 2016 r. ustanowiono skazanemu obrońcę w trybie art. 80a k.p.k. (k. 33).
Po zapoznaniu się z aktami sprawy obrońca przedłożył rzetelną opinię, z której wynika, że nie zachodzą podstawy do złożenia wniosku o wznowienie postępowania (k. 38 – 45). W tej sytuacji skazany został ponownie wezwany do uzupełnienia wniosku poprzez sporządzenie go przez adwokata lub radcę prawnego ustanowionego z wyboru pod rygorem odmowy przyjęcia tego pisma procesowego (k. 46). Wezwanie to odebrał w dniu 25 lutego 2016 r. (k.
54) i nałożonego na niego obowiązku nie zrealizował. W tej sytuacji wydanie zarządzenia o odmowie przyjęcia wniosku w trybie art. 530 § 2 k.p.k. w zw. z art. 545 § 1 k.p.k. stało się obligatoryjne, nie został bowiem uzupełniony brak formalny wniosku o wznowienie stanowiący przeszkodę do jego skutecznego złożenia.Skarżący w zażaleniu nie podważył tej kluczowej dla treści zaskarżonego zarządzenia okoliczności powołując argumentację mającą uzasadnić sam wniosek o wznowienie. Ta jednak wykraczała poza zakres kognicji i z oczywistych względów przedmiotem oceny być nie mogła. Bezprzedmiotowy również pozostawał fakt, że skarżący nie podzielił sporządzonej przez obrońcę z urzędu opinii o braku podstaw do wznowienia postępowania. Skazany ma do tego prawo lecz nie zmienia to istotnych z punktu widzenia kwestionowanego zarządzenia ustaleń, że wniosek uzupełniony nie został, czego konsekwencją musiała być i była odmowa jego przyjęcia.Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy orzekł jak w części dyspozytywnej postanowienia.