Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III KZ 23/13 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal against rejection of retrial request due to lack of lawyer signature.

Numero d'incarto III KZ 23/13
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court upheld the appellate court's order rejecting the retrial request because it lacked the mandatory signature of a lawyer or legal advisor. The applicant, E. T., failed to correct this formal defect within the statutory seven-day period despite being summoned to do so. The court ruled that the appeal was baseless as the rejection strictly followed Article 545 of the Criminal Procedure Code, which mandates professional representation for such requests.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 545 § 2 k.p.k.; The mandatory requirement for a lawyer's or legal advisor's signature on a retrial request renders a request signed solely by the applicant formally inadmissible and subject to rejection.

Parole chiave

Generato dall'IA
mandatory lawyer signature retrial request formal defect criminal procedure code procedural requirement inadmissible request formal defect correction supreme court ruling

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 545 § 2 k.p.k.
Nie ulega wszak wątpliwości, że jeden z przepisów tej ustawy, to jest art. 545 § 2 k.p.k., wprowadza tzw.
art. 545 § 2 k.p.k
Nie ulega wszak wątpliwości, że jeden z przepisów tej ustawy, to jest art. 545 § 2 k.p.k., wprowadza tzw.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III KZ 23/13 POSTANOWIENIE Dnia 6 czerwca 2013 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Małgorzata Gierszon w sprawie z wniosku E. T.‎o wznowienie postępowania w sprawie II K …/10 Sądu Rejonowego w H., zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w Z. z dnia 11 stycznia 2011 r., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu‎w dniu 6 czerwca 2013 r.,‎zażalenia E. T. na zarządzenie Przewodniczącego II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 10 kwietnia 2013 r. p o s t a n o w i ł utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.

UZASADNIENIEZarządzeniem z dnia 10 kwietnia 2013 r. Przewodniczący II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego odmówił przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania w sprawie II K …/10 Sądu Rejonowego w H. złożonego przez E. T., wobec nieusunięcia przez nią w zakreślonym siedmiodniowym terminie braku formalnego tego wniosku, poprzez jego sporządzenie i podpisanie przez adwokata lub radcę prawnego.Zażalenie na to zarządzenie złożyła E. T.Podniosła w nim okoliczności – w jej ocenie – świadczące o nierzetelności postępowania, którego wznowienia się domaga.

Dołączyła do zażalenia kserokopie dokumentów, które miałyby to potwierdzać. Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Zażalenie jest bezzasadne i to w stopniu oczywistym.Zaskarżone nim zarządzenie wydano w oparciu o obowiązujące przepisy karnej ustawy procesowej. Ich przestrzeganie – w zaistniałej w sprawie sytuacji – było obowiązkiem organu procesowego, który to zarządzenie wydał. Nie ulega wszak wątpliwości, że jeden z przepisów tej ustawy, to jest art. 545 § 2 k.p.k., wprowadza tzw. przymus adwokacko-radcowski dla czynności procesowej sporządzenia i podpisania wniosku o wznowienie postępowania.Oznacza to, że tylko wniosek przestrzegający ów nakaz, a więc sporządzony i podpisany przez radcę prawnego lub adwokata, może być przyjęty do merytorycznego rozpoznania.Stąd też zasadnie, w oparciu o przywołane w podstawie prawnej zaskarżonego zarządzenia przepisy, odmówiono przyjęcia dotkniętego brakiem formalnym wniosku skoro był on sporządzony i podpisany przez samą E. T. i nastąpiło to w sytuacji kiedy była ona wezwana do usunięcia tego braku formalnego wniosku, czego jednak nie uczyniła.Okoliczności przez skarżącą podnoszone w zażaleniu nie mają, i mieć nie mogą, w niniejszym postępowaniu żadnego znaczenia.

Jego przedmiotem jest przecież tylko kwestia oceny poprawności owego zarządzenia z punktu widzenia obowiązujących przepisów, w stwierdzonej in concreto sytuacji procesowej. Nie jest zaś nią kontrola zasadności skazania wnioskodawczyni, czy istnienia w ogóle podstaw do wznowienia postępowania w jej sprawie.To bowiem przekracza możliwy in concreto zakres kontroli instancyjnej, zdeterminowany przez ten incydentalny charakter niniejszego postępowania.Z tych wszystkich względów, postanowiono jak wyżej.