Court dismissed appeal against refusal to accept defendant's personally drafted motion for retrial due to formal defects.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court upheld the appellate court's order refusing the defendant's request to retry the case. The defendant, represented by a court-appointed lawyer who found no grounds for retrial, failed to submit a properly formalized motion within the deadline. The court ruled that the defendant's personal draft was insufficient and that the court-appointed lawyer's independent professional opinion does not need to align with the client's wishes.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 120 § 2 k.p.k.; Art. 545 § 2 k.p.k.; Art. 84 § 3 k.p.k.: A court-appointed defense lawyer has an autonomous position regarding the assessment of retrial grounds and is not obligated to align their opinion with the client's desires; failure to submit a formally compliant motion results in the refusal of its acceptance.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt III KZ 20/18 POSTANOWIENIE Dnia 10 maja 2018 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tomasz Artymiuk w sprawie D. D. o wznowienie postępowania, po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 10 maja 2018 r., zażalenia skazanego na zarządzenie Zastępcy Przewodniczącego II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego w G. z dnia 29 stycznia 2018 r., sygn. akt II AKo …/17, o odmowie przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania, na podstawie art. 437 § 1 k.p.k., p o s t a n o w i ł: utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie. UZASADNIENIEW dniu 16 sierpnia 2017 r.
Sąd Rejonowy w S. przekazał do Sądu Apelacyjnego w G. wniosek D. D. – własnoręcznie przez niego sporządzony – o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w S. z dnia 1 grudnia 2015 r., sygn. akt XIV K …/15, utrzymanym w mocy wyrokiem Sądu Okręgowego w S. z dnia 28 czerwca 2016 r., sygn. akt XI Ka …/15. Wniosek ten uzupełniony został kolejnymi pismami skazanego z dnia 27 sierpnia 2017 r. i z dnia 5 października 2017 r. (data wpływu do SA).W uwzględnieniu wniosku D.D. z dnia 15 września 2017 r. zarządzeniem z dnia 23 października 2017 r. wyznaczono skazanemu – na podstawie art. 78 § 1 k.p.k.
– obrońcę z urzędu.Obrońca ten w osobie adw. Ł. B. pismem z dnia 28 listopada 2017 r. wraz z załączoną do niego opinią prawną poinformował Sąd Apelacyjny, że nie znalazł podstaw do złożenia w przedmiotowej sprawie wniosku o wznowienie postępowania. W związku z tym, zarządzeniem z dnia 29 listopada 2017 r. wezwano skazanego w trybie art. 120 § 1 k.p.k. do usunięcia braku formalnego wniosku o wznowienie przez jego sporządzenie i podpisanie przez obrońcę z wyboru.Pismem z dnia 12 grudnia 2017 r. D. D. wystąpił z wnioskiem o wyznaczenie mu innego obrońcy z urzędu wskazując, że dotychczasowy nie spotkał się z nim w areszcie śledczym, w którym jest osadzony.
Wniosku tego Sąd Apelacyjny w G. postanowieniem z dnia 20 grudnia 2017 r. nie uwzględnił. Skazany ponownie wezwany został do usunięcia braku formalnego wniosku w zakresie przymusu adwokacko-radcowskiego zarządzeniem z dnia 21 grudnia 2017 r., doręczonym w dniu 2 stycznia 2018 r. W zakreślonym terminie (do dnia 9 stycznia 2018 r.) D. D. wniosku spełniającego wymogi formalne nie złożył, natomiast w kolejnych pismach podtrzymywał swoje żądanie wyznaczenia następnego obrońcy.Zarządzeniem z dnia 29 stycznia 2018 r., sygn. akt II AKo …/17, na podstawie art. 120 § 2 k.p.k., Zastępca Przewodniczącego II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego w G., w oparciu o przepis art. 120 § 2 k.p.k. odmówiła przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania osobiście złożonego przez D.
D.Zarządzenie powyższe zaskarżył skazany kwestionując opinię prawną dotychczasowego obrońcy z urzędu, a także podnosząc niezasadną – w jego ocenie – odmowę wyznaczenia mu kolejnego adwokata lub radcy prawnego.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Zażalenie skazanego nie mogło zostać uwzględnione.Brak formalny wniosku o wznowienie postępowania, jakim jest złożenie wniosku niespełniającego wymogu określonego w art. 545 § 2 k.p.k. (sporządzenie go i podpisanie przez obrońcę lub pełnomocnika) ma charakter usuwalny.W związku z tym wnioskodawcę należy wezwać do jego usunięcia w trybie art. 120 § 1 k.p.k.
Uzupełnienie braku w terminie, a byłoby nim złożenie wniosku sporządzonego przez adwokata lub radcę prawnego, wywołuje skutki od dnia jego wniesienia. W przeciwnym wypadku pismo uznaje się za bezskuteczne, co w odniesieniu do wniosku o wznowienie postępowania, który został sporządzony przez samego skazanego, powoduje wydanie zarządzenia o odmowie jego przyjęcia (art. 120 § 2 k.p.k.).Ten tryb postępowania w niniejszej sprawie został przez Sąd Apelacyjny w G. dopełniony. Po wydaniu opinii prawnej przez obrońcę wyznaczonego skazanemu z urzędu, który nie znalazł podstaw do sporządzenia i podpisania wniosku o wznowienie, a następnie odmowie wyznaczenia kolejnego obrońcy z urzędu, D.
D. wezwany został do usunięcia braku formalnego w trybie art. 120 § 1 k.p.k. Ponieważ w zakreślonym mu terminie, tj. do dnia 9 stycznia 2018 r. wniosek o wznowienie postępowania spełniający wymóg z art. 545 § 2 k.p.k. nie wpłynął, wydanie decyzji o treści jak w zaskarżonym zarządzeniu było – zgodnie z przepisem art. 120 § 2 k.p.k. – koniecznością.Powyższego nie mogą zmienić te wszystkie twierdzenia skarżącego, w których kwestionuje on stanowisko zajęte w tej sprawie przez adw. Ł. B. domagając się jednocześnie wyznaczenia następnego obrońcy.Argumentacja zawarta w tym przedmiocie w zażaleniu nie wytrzymuje konfrontacji z opinią obrońcy, która wbrew wywodom skazanego jest niezwykle wyczerpująca i odnosi się do wszystkich aspektów sprawy wskazywanych w pismach przez D.
D., na co trafnie zwrócił uwagę Sąd Apelacyjny w postanowieniu z dnia 20 grudnia 2017 r. nie uwzględniając wniosku skazanego o wyznaczenie kolejnego obrońcy. Przypomnieć w tym miejscu należy, że obrońca wyznaczony z urzędu, jako profesjonalista, zajmując stanowisko w przedmiocie ewentualnych podstaw wznowieniowych, bądź stwierdzając ich brak, ma pozycję autonomiczną i nie musi wyrażać w tym zakresie poglądów zbieżnych z reprezentowaną przez niego stroną. Nie ma również w takim wypadku znaczenia brak kontaktu osobistego obrońcy ze skazanym.
Obrońca z urzędu wyznaczony w trybie art. 84 § 3 k.p.k. powoływany jest z racji zaufania do samego zawodu adwokata, a nie jak przy obronie z wyboru, zaufania mocodawcy do określonego z imienia i nazwiska członka palestry. Każdy przy tym obrońca, w tym ustanowiony z wyboru, działa samodzielnie i, chociaż bez wątpienia kontakt osobisty z osobą, którą ma bronić jest tu pożądany, to nie można uznać go za bezwzględnie obowiązujący, tym bardziej w sytuacji, gdy chodzi wyłącznie o rozważenie czy istnieją podstawy do złożenia wniosku o wznowienie postępowania.
Podstawy wznowieniowe są ściśle określone, zaś obrońcę z urzędu ustanawia się w takim wypadku aby, jako podmiot kwalifikowany, dokonał analizy akt sprawy właśnie pod takim kątem, a nie po to aby sporządził wniosek o wznowienie, gdyż taka jest wola skazanego (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 20 kwietnia 2011 r., II KZ 14/11, LEX nr 794845). W ten sposób zostaje w sprawie zrealizowany wymóg rzetelnego procesu, bowiem sąd nie ma obowiązku wyznaczać kolejnych obrońców z urzędu aż do uzyskania przez wnioskodawcę oczekiwanego efektu (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 27 kwietnia 2011 r., III KZ 20/11, LEX nr 811870).Uwzględniając całokształt poczynionych wyżej rozważań, a więc zgodność z obowiązującymi przepisami zaskarżonej decyzji procesowej, której argumentacja zawarta w zażaleniu nie podważyła, należało postanowić, jak na wstępie. kc