Supreme Court allows appeal against lower court's refusal to extend deadline for appeal reasoning request due to health grounds.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court overturned the District Court's decision denying the defendant an extension of the deadline to submit a request for the court's reasoning. The lower court incorrectly dismissed the defendant's medical certificate as insufficient proof of inability to act, ignoring specific details about the defendant's incapacity to work and anticipated recovery dates. The Supreme Court held that the lower court erred by failing to properly weigh the medical evidence, which reasonably suggested the defendant could not fulfill procedural obligations, and remanded the case for a fresh evaluation of the defendant's health status and its impact on their ability to contact their defense attorney.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 126 § 1 k.p.k.; Art. 7 k.p.k.: The court must assess whether a party's failure to meet a deadline was caused by independent reasons; a mere assertion is insufficient, but the standard is reasonable probability rather than strict proof, and ignoring significant medical evidence constitutes arbitrary assessment.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt III KZ 2/19 POSTANOWIENIE Dnia 23 stycznia 2019 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tomasz Artymiuk w sprawie K. M.po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 23 stycznia 2019 r., zażalenia skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w S.z dnia 21 listopada 2018 r., sygn. akt II Ka […], o odmowie przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenia uzasadnienia wyroku, na podstawie art. 437 § 1 k.p.k., uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę Sądowi Okręgowemu w S. do ponownego rozpoznania. UZASADNIENIEZaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy w S. odmówił skazanemu K.
M. przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku tego Sądu z dnia 30 października 2018 r., sygn. akt II Ka […]. W pisemnych motywach orzeczenia uznano, że skazany nie wykazał w sposób należyty, iż nie mógł z przyczyn od niego niezależnych dochować terminu złożenia przedmiotowego wniosku. Zdaniem Sądu za takim twierdzeniem przemawia fakt, że przedstawione przez wnioskodawcę zaświadczenie lekarskie, wydane w ostatnim dniu terminu zawitego i dotyczące niemożliwości stawienia się na rozprawę w Sądzie Rejonowym w P. w dniu 8 listopada 2018 r. nie oznacza, że skazany nie mógł dopełnić wskazanej czynności procesowej skoro korzystał z pomocy obrońcy z wyboru, z którym mógł się skontaktować, a nadto zarówno on sam jak i reprezentujący go adwokat wiedzieli o terminie rozprawy odwoławczej powinni być więc świadomi, że w dniu rozprawy odwoławczej może zapaść wyrok i tym samym rozpocznie się bieg 7 – dniowego terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia.
W ocenie Sądu przedstawione przez skazanego zaświadczenie nie uprawdopodabnia aby stan zdrowia uniemożliwiał mu przesłanie stosownego wniosku.W zażaleniu na to postanowienie K. M. zarzucił:1.naruszenie art. 126 § 1 k.p.k. poprzez jego nieprawidłowe zastosowanie przejawiające się ustaleniem, iż skazany nie wykazał okoliczności uzasadniających przywrócenie terminu, w sytuacji, gdy wprost wskazano, że dokonanie czynności i samo powzięcie informacji o zapadłym orzeczeniu, uniemożliwiła skazanemu ciężka choroba, co wynika z przedłożonej dokumentacji medycznej;2.naruszenie art. 7 k.p.k. poprzez dowolną, a nie swobodną ocenę materiału dowodowego przejawiającą się zupełnym pominięciem znacznej części informacji wynikających z przedłożonego zaświadczenia lekarskiego;3.błąd w ustaleniach faktycznych, który mógł mieć wpływ na treść postanowienia, tj. nieuprawnione, dowolne i sprzeczne z zebranym materiałem dowodowym stwierdzenie, iż stan zdrowia skazanego pozwalał na złożenie wniosku o uzasadnienie w terminie, w sytuacji gdy dokumentacja medyczna stoi w oczywistej sprzeczności z taką tezą.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Zażalenie skazanego jest zasadne.Nie można odmówić racji skarżącemu w szczególności w tej części, w której zauważa pominięcie przy orzekaniu istotnej części informacji wynikających z dołączonego do wniosku o przywrócenie terminu zaświadczenia wydanego przez lekarza sądowego (k. 456).
Jest bowiem bezsporne, że w zaświadczeniu tym – datowanym na dzień 6 listopada 2018 r. – poza stwierdzeniem niemożliwości stawienia się K. M. w Sądzie Rejonowym w P. w dniu 8 listopada 2018 r. – w pkt 3 odnotowano również fakt niezdolności wyżej wymienionego do pracy w okresie 25.10. – 23.11.2018 r., a jednocześnie zawarto informację o przewidywanym terminie zdolności do stawiennictwa po 1 grudnia 2018 r. (pkt 4). Uwzględnienie tych okoliczności, przy zdiagnozowanym przez lekarza w trakcie badania ciśnieniu krwi (225/120), bez wątpienia zawarte w wystąpieniu o przywrócenie terminu twierdzenie skazanego powołującego się na swój stan zdrowi co najmniej uprawdopodabnia.Nieuwzględnienie powyższych okoliczności, czyni wydane w tej sprawie postanowienie co najmniej przedwczesnym.
Nie ulega wszakże wątpliwości, że – co również trafnie podniósł skarżący, powołując się na postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 18 kwietnia 1996 r., V KKN 11/96 (Prok. i Pr. – orzecz. 1997, nr 1, poz. 7) – przepis art. 126 § 1 k.p.k. wymaga uprawdopodobnienia, a nie udowodnienia przez stronę, że uchybienie terminowi nastąpiło z przyczyn od niej niezależnych. W świetle poczynionych wyżej zauważeń uznanie, że do takiego uprawdopodobnienia nie doszło razi dowolnością.Mając na uwadze powyższe, zaskarżone postanowienie należało uchylić i sprawę przekazać do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w S..
Procedując powtórnie Sąd ten rozważy, czy rzeczywisty stan zdrowia skazanego – w istotnym z punktu widzenia art. 126 § 1 k.p.k. czasie – był tego rodzaju, że czynił niemożliwym nie tylko samodzielne złożenie wniosku o sporządzenie na piśmie uzasadnienia wyroku Sądu odwoławczego, lecz również skontaktowanie się w tym celu (chociażby telefonicznie) z obrońcą z wyboru, którego wówczas K. M. przecież posiadał, w celu zobligowania przedstawiciela procesowego do przedsięwzięcia czynności określonej w art. 457 § 2 k.p.k. w zw. z art. 422 § 1 k.p.k.
Bez wątpienia pomocna może być w tym analiza innej dokumentacji lekarskiej, która w międzyczasie – w związku z wnioskami obrońcy o odroczenie wykonania kary oraz o wstrzymanie wykonania kary pozbawienia wolności – została dołączona do akt sprawy.W tym stanie rzeczy orzeczono jak na wstępie.