Supreme Court dismissed appeal against refusal to accept defendant's self-drafted retrial request due to formal defects.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court upheld the appellate court's order refusing the defendant's request to retry the case. The defendant had submitted a self-drafted retrial request but failed to have it prepared and signed by a lawyer within the statutory deadline. The court rejected the defendant's appeal, noting that the formal requirement for legal representation in retrial requests is mandatory and that the appointed defense counsel had correctly identified the lack of grounds for such a request.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 530 § 2 k.p.k.; Art. 545 § 1, 2 k.p.k.; Art. 120 § 1 k.p.k.: A defendant's self-drafted request for retrial must be prepared and signed by a lawyer or legal advisor; failure to comply with this formal requirement precludes the court from accepting the request for substantive review.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt III KZ 16/13 POSTANOWIENIE Dnia 25 kwietnia 2013 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Andrzej Ryński w sprawie M. T. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 25 kwietnia 2013 r., zażalenia skazanego na zarządzenie Przewodniczącego II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego w B. z dnia 17 stycznia 2013 r., o odmowie przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w S. z dnia 22 października 2008 r., utrzymanego w mocy wyrokiem Sądu Okręgowego w B. z dnia 9 kwietnia 2009 r., na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. w zw. z art. 530 § 2 i 3 k.p.k. w zw. z art. 545 § 1 k.p.k. p o s t a n o w i ł utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.
UZASADNIENIEZaskarżonym zarządzeniem Przewodniczący Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego odmówił przyjęcia – na podstawie art. 530 § 2 k.p.k. w zw. z art. 545 § 1 k.p.k. – własnoręcznie sporządzonego przez skazanego M. T. wniosku o wznowienie postępowania w sprawie, zakończonej prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w S. - sygn. akt […], utrzymanym w mocy wyrokiem Sądu Okręgowego w B. wydanym w sprawie […]. W uzasadnieniu podniósł, że wobec opinii ustanowionego dla skazanego obrońcy z urzędu, o braku podstaw do sporządzenia i podpisania wniosku o wznowienie postępowania w tej sprawie, zarządzeniem z dnia 2 stycznia 2013 r. w oparciu o przepis art. 120 § 1 k.p.k. skazany został wezwany – pod rygorem odmowy przyjęcia wniosku – do usunięcia w terminie 7 dni braku formalnego wniosku o wznowienie postępowania, przez jego sporządzenie i podpisanie przez adwokata, jednak we wskazanym terminie tego nie uczyniłNa powyższe zarządzenie zażalenie wniósł skazany, kwestionując w nim .zasadność, wyrażonej przez wyznaczonego mu z urzędu obrońcę, opinii co do braku podstaw do sporządzenia i podpisania wniosku o wznowienie postępowania oraz zarzucając brak rzetelności adwokata przy wykonaniu, kwestionowanej przez skarżącego czynności procesowej, a także formułując zastrzeżenia do wymienionych w zażaleniu sędziów oraz wskazując na uchybienia jakich się dopuścili w związku z jego sprawą.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Zażalenie jest bezzasadne.Podniesione w nim okoliczności nie mają znaczenia dla dokonania kontroli instancyjnej zaskarżonego zarządzenia.
Natomiast trafnie uznano w uzasadnieniu zaskarżonego zarządzenia, że skazany – mimo skutecznego wezwania – nie usunął braków formalnych sporządzonego przez siebie wniosku o wznowienie postępowania i nie dopełnił tym samym, określonego w art. 545 § 2 k.p.k., wymogu sporządzenia i podpisania takiego wniosku przez adwokata albo radcę prawnego. Tymczasem uczynienie zadość temu ustawowemu rygorowi skutkuje dopiero możliwością przyjęcia do rozpoznania takiego wniosku i – w konsekwencji – dokonania merytorycznej jego oceny.Dodać należy, że skazany w dotychczasowym postępowaniu wznowieniowym, miał już wyznaczonego z urzędu obrońcę dla ewentualnego sporządzenia i podpisania wniosku o wznowienie, który nie znalazł ku temu podstaw, ani faktycznych, ani prawnych, akcentując, że również skazany nie wskazał nowych faktów lub dowodów, które mogłyby stanowić dla obrońcy podstawę do opracowania wniosku o wznowienie postępowania.Próba podważenie przez skazanego zasadność tej oceny, nie ma dla rozpoznania jego zażalenia żadnego znaczenia.
Analizując ocenę materiału dowodowego zebranego w sprawie dokonaną przez obrońcę w kontekście przesłanek wznowieniowych, brak jest podstaw do stwierdzenia, by podjęte przez niego czynności były wykonane w sposób nierzetelny. W związku z tym odmienne przekonanie skarżącego, nie mogło doprowadzić do podważenia trafności zaskarżonego zarządzenia, która znajduje oparcie w powołanych przepisach procesowych, wskazanych jako podstawa prawna kwestionowanego rozstrzygnięcia.Z tych też względów zaskarżone zarządzenie należało utrzymać w mocy.