Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III KZ 13/25 Generato dall'IA

Supreme Court allows temporary arrest change to police supervision due to serious health risks in prison. The court ruled that the defendant's cancer treatment cannot be provided in prison. The court held that the defendant's serious health condition requires medical treatment that cannot be provided in prison. The court found that the defendant's serious health condition requires medical treatment that cannot be provided in prison. The court held that the defendant's serious health condition requires medical treatment that cannot be provided in prison.

Numero d'incarto III KZ 13/25
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Parzialmente accolto (Partially Allowed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court partially allowed the defense's appeal against a decision ordering temporary arrest for the defendant A.M. The court found that the defendant's serious health condition, specifically cancer requiring intensive chemotherapy, makes prison conditions dangerous and incompatible with necessary medical treatment. Consequently, the court ordered the temporary arrest to be replaced with police supervision and a contact ban, noting that the defendant had previously received a break in his sentence due to this illness. The decision emphasizes that the court must consider known health circumstances when applying preventive measures to ensure the defendant's safety and ability to continue treatment.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 259 § 1 pkt 1 k.p.k.; Art. 257 § 1 k.p.k.; Art. 258 § 2 k.p.k.: The court must consider the defendant's serious health condition when applying temporary arrest, and if prison conditions cannot provide necessary medical treatment, the measure must be replaced with less restrictive alternatives like police supervision.

Parole chiave

Generato dall'IA
temporary arrest police supervision health condition cancer treatment preventive measure medical necessity prison conditions sospensione condizionale della carcerazione

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 437 § 2 k.p.k.
tymczasowego aresztowania na podstawie art. 437 § 2 k.p.k. w zw.
Art. 259 § 1 pkt 1 k.p.k.
z art. 259 § 1 pkt 1 k.p.k. w zw.
Art. 257 § 1 k.p.k.
z art. 257 § 1 k.p.k. w zw.
Art. 258 § 2 k.p.k.
i art. 258 § 2 k.p.k. ( oskarżony został skazany przez sąd pierwszej instancji na karę 8 lat pozbawienia wolności).Na to postanowienie zażalenie wniósł obrońca oskarżonego A.
Art. 275 § 1 k.p.k.
z art. 275 § 1 i 2 k.p.k.
Art. 275 § 2 k.p.k.
z art. 275 § 1 i 2 k.p.k.
art. 437 § 2 k.p.k
tymczasowego aresztowania na podstawie art. 437 § 2 k.p.k.
art. 259 § 1 pkt 1 k.p.k
z art. 259 § 1 pkt 1 k.p.k.
art. 257 § 1 k.p.k
M.W zażaleniu zarzucił zaskarżonemu postanowieniu obrazę przepisów postępowania, która mogła mieć wpływ na jego treść, a to art. 257 § 1 k.p.k.
art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k
Sąd Najwyższy wyrokiem z dnia 2 kwietnia 2025 r., III KK 10/24 na podstawie art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

III KZ 13/25 POSTANOWIENIE Dnia 24 kwietnia 2025 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marek Pietruszyński (przewodniczący, sprawozdawca)‎SSN Jacek Błaszczyk‎SSN Barbara Skoczkowska‎SSN Michał Laskowski‎SSN Waldemar Płóciennik w sprawie A. M. po rozpoznaniu na posiedzeniu w Izbie Karnej w dniu 24 kwietnia 2025 r. zażalenia obrońcy skazanego na postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 2 kwietnia 2025 r., III KK 10/24 o zastosowaniu wobec A.M. tymczasowego aresztowania na podstawie art. 437 § 2 k.p.k. w zw. z art. 259 § 1 pkt 1 k.p.k. w zw. z art. 257 § 1 k.p.k. w zw. z art. 275 § 1 i 2 k.p.k. zmienić zaskarżone postanowienie i zastosować wobec A. M. s. J. i J., ur. […] r. w miejsce tymczasowego aresztowania, środek zapobiegawczy o charakterze wolnościowym w postaci dozoru Policji z obowiązkiem zgłaszania się do organu dozorującego - Komisariatu Policji w D. raz na dwa tygodnie oraz zakazu kontaktowania się ze współoskarżonymi oraz świadkami. ‎

UZASADNIENIE

Sąd Najwyższy wyrokiem z dnia 2 kwietnia 2025 r., III KK 10/24 na podstawie art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. uchylił wyrok Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 21 marca 2023 r., sygn. II AKa 191/22 co do T. G., D. G. w zakresach w jakich utrzymano w mocy rozstrzygnięcie Sądu Okręgowego w Tarnowie z dnia 20 września 2021 r., sygn. II K 46/17 w zakresie skazania oskarżonego T.G. za czyny z aktu oskarżenia z pkt I, II, III, IV, V, VIII, X, XI, XII, XVIII, XXXIII, XXXIV, XXXVII, XLIII, oraz w zakresie skazania D.G. za czyny z aktu oskarżenia z pkt XI, XII, XXII, XXIV- XXVI,XXVIII, XXXI – XXXIV, XLII oraz na zasadzie art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. w zw. z art. 435 k.p.k. uchylił zaskarżony wyrok w odniesieniu m.in. do A.M. w zakresie w jakim utrzymano w mocy wyrok sądu pierwszej instancji w zakresie skazania go co do czynów z aktu oskarżenia z pkt VIII, X, XLII, XLIV i sprawę przekazał Sądowi Apelacyjnemu w Krakowie do ponownego rozpoznania.W związku z treścią wyroku Sąd Najwyższy zastosował m.in. wobec A.

M. środek zapobiegawczy – tymczasowe aresztowanie uznając, że zachodzą przesłanki z art. 249 § 1 k.p.k. i art. 258 § 2 k.p.k. ( oskarżony został skazany przez sąd pierwszej instancji na karę 8 lat pozbawienia wolności).Na to postanowienie zażalenie wniósł obrońca oskarżonego A. M.W zażaleniu zarzucił zaskarżonemu postanowieniu obrazę przepisów postępowania, która mogła mieć wpływ na jego treść, a to art. 257 § 1 k.p.k. oraz art. 259 § 1 pkt 1 k.p.k. przez zastosowanie tymczasowego aresztowania, w sytuacji gdy wystarczające było zastosowanie nieizolacyjnych środków zapobiegawczych, tym bardziej, że oskarżony w postępowaniu sądowym odpowiadał z wolnej stopy, gdyż w toku postępowania sądowego uchylono zastosowane wobec niego tymczasowe aresztowanie, a oskarżony nie utrudniał prowadzonego postępowania sądowego, a przebywanie w warunkach zakładu karnego spowodowałoby dla jego życia i zdrowia poważne niebezpieczeństwo albowiem oskarżony choruje na raka kolczystokomórkowego migdałka podniebnego lewego z przerzutami do węzłów chłonnych i aktualnie leczy się w Narodowym Instytucie Onkologii w W. i z uwagi na zły stan zdrowia została mu udzielona przerwa w karze na okres 6 miesięcy.W konkluzji wniósł o zmianę postanowienia przez zastosowanie w miejsce tymczasowego aresztowania środka zapobiegawczego dozoru Policji polegającego na stawiennictwie raz w miesiącu w Komisariacie Policji w D. i zakazu kontaktowania się ze współoskarżonymi i świadkami.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Zażalenie jest zasadne.Sąd Najwyższy stosując wobec oskarżonego A.

M. tymczasowe aresztowanie nie rozważył okoliczności uzasadniających odstąpienie od zastosowania tego środka zapobiegawczego wskazanych w art. 259 § 1 pkt 1 k.p.k., a dotyczących stanu zdrowia oskarżonego, gdyż okoliczności te nie mogły być znane sądowi w chwili orzekania w tym przedmiocie.Jak wynika z dokumentacji przedstawionej w zażaleniu, oskarżonemu w dniu 5 września 2024 r. mocą postanowienia Sądu Okręgowego Warszawa – Praga w Warszawie ( sygn. VIII Kow 2181/24) udzielona została przerwa w wykonaniu kary 8 lat pozbawienia wolności, właśnie z uwagi na schorzenie wskazane w zażaleniu i konieczność podjęcia intensywnej terapii onkologicznej.

Oskarżony, jak wynika z przedstawionej dokumentacji medycznej niezwłocznie podjął terapię i kontynuuje ją w Narodowym Instytucie Onkologii w W.. W związku z tą sytuacją mocą postanowienia Sądu Okręgowego Warszawa – Praga Warszawie z dnia 19 lutego 2025 r., sygn. VIII Kow 344/25 wstrzymano oskarżonemu, po upływie terminu udzielonej mu przerwy, wykonanie orzeczonej kary do czasu prawomocnego zakończenia postępowania o udzielenie dalszej przerwy w wykonaniu kary pozbawienia wolności. Wskazane okoliczności dają podstawę do stwierdzenia, że wobec oskarżonego konieczne jest dalsze prowadzenie terapii onkologicznej w warunkach leczniczych, których nie mogą zapewnić placówki medyczne działające w ramach zakładów karnych.

Jeżeli oskarżony wymaga specjalistycznego leczenia w związku z poważną chorobą, a taką z pewnością jest rozpoznane u niego schorzenie onkologiczne i powinien je bezsprzecznie kontynuować, to okoliczność ta należy do przesłanki wymienionej w art. 259 § 1 pkt 1 k.p.k. skutkującej odstąpieniem od tymczasowego aresztowania tym bardziej, że nie sprzeciwiają się temu szczególne względy, oskarżony nie wniósł kasacji od prawomocnego wyroku, a w toku postępowania sądowego na pewnym jego etapie odpowiadał z wolnej stopy. Zatem, w uwzględnieniu zażalenia należało odstąpić od stosowania wobec oskarżonego tymczasowego aresztowania, uznając za skarżącym, że dla zabezpieczenia właściwego, niezakłóconego toku postępowania odwoławczego zasadne będzie zastosowanie wobec oskarżonego środka zapobiegawczego o charakterze wolnościowym w postaci dozoru Policji wykonywanego przez Komisariat Policji w D. (właściwy ze względu na adres zamieszkania oskarżonego) z obowiązkiem stawiennictwa w tej placówce raz na dwa tygodnie, a nie jak wnioskował skarżący raz na miesiąc, co będzie realnie pozytywnie oddziaływało na postępowanie oskarżonego oczekującego na ponowne postępowanie odwoławcze, połączonego z zakazem kontaktowania się przez oskarżonego ze współoskarżonymi oraz świadkami z tej sprawy.Z tych względów postanowiono jak na wstępie.

Marek Pietruszyński Jacek Błaszczyk Michał Laskowski Waldemar Płóciennik‎Barbara Skoczkowska [J.J.][a.ł]