Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III KZ 13/16 Generato dall'IA

Supreme Court dismissed private prosecutor's appeal against refusal to accept cassation due to statutory inadmissibility.

Numero d'incarto III KZ 13/16
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court upheld the Vice-President's order refusing the private prosecutor's cassation appeal based on statutory inadmissibility. The prosecutor argued that the lower court failed to provide a full procedural justification under Article 424 § 1 of the Code of Criminal Procedure. The Court ruled that this article applies only to judgments, not to orders, and the lower court's decision met all statutory requirements for such an order.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 530 § 2 k.p.k. w zw. z art. 429 § 1 k.p.k.; Cassation appeals by private prosecutors are inadmissible by operation of law, and the Supreme Court reviews only the legality of the refusal order, not the entire proceedings.

Parole chiave

Generato dall'IA
private prosecutor cassation inadmissibility by law procedural order justification Article 424 Criminal Procedure Supreme Court review scope

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 530 § 2 k.p.k.
Wyżej wskazanym zarządzeniem, na podstawie art. 530 § 2 k.p.k. w zw.
art. 429 § 1 k.p.k.
z art. 429 § 1 k.p.k. odmówiono przyjęcia kasacji pełnomocnika oskarżyciela prywatnego z uwagi na to, że jest niedopuszczalna z mocy ustawy.
art. 424 § 1 k.p.k.
Zarzucając „rażące naruszenie przepisów postępowania w postaci art. 424 § 1 k.p.k. poprzez ograniczenie się wiceprezesa Sądu Okręgowego w O.
art. 94 § 2 k.p.k.
Elementy składowe zarządzenia określone zostały natomiast, poprzez zawarte w art. 94 § 2 k.p.k., odesłanie do odpowiedniego stosowania przepisu art.
art. 94 § 1 k.p.k.
94 § 2 k.p.k., odesłanie do odpowiedniego stosowania przepisu art. 94 § 1 k.p.k. dotyczącego postanowienia.
art. 519 k.p.k.
art. 530 § 2 k.p.k
Wyżej wskazanym zarządzeniem, na podstawie art. 530 § 2 k.p.k.
art. 429 § 1 k.p.k
art. 424 § 1 k.p.k
Zarzucając „rażące naruszenie przepisów postępowania w postaci art. 424 § 1 k.p.k.
art. 94 § 2 k.p.k
Elementy składowe zarządzenia określone zostały natomiast, poprzez zawarte w art. 94 § 2 k.p.k., odesłanie do odpowiedniego stosowania przepisu art.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III KZ 13/16 POSTANOWIENIE Dnia 31 marca 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Barbara Skoczkowska w sprawie L. S., wobec którego umorzono postępowanie karne z uwagi na przedawnienie karalności czynu, po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 31 marca 2016 r., zażalenia pełnomocnika oskarżyciela prywatnego R. B., na zarządzenie wiceprezesa Sądu Okręgowego w O. z dnia 12 stycznia 2016r. w przedmiocie odmowy przyjęcia kasacji pełnomocnika oskarżyciela prywatnego od postanowienia Sądu Okręgowego w O. z dnia 9 listopada 2015r, sygn. II Kz […] postanowił: utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.

UZASADNIENIE

Wyżej wskazanym zarządzeniem, na podstawie art. 530 § 2 k.p.k. w zw. z art. 429 § 1 k.p.k. odmówiono przyjęcia kasacji pełnomocnika oskarżyciela prywatnego z uwagi na to, że jest niedopuszczalna z mocy ustawy. Zarządzenie to zaskarżył w całości pełnomocnik oskarżyciela prywatnego. Zarzucając „rażące naruszenie przepisów postępowania w postaci art. 424 § 1 k.p.k. poprzez ograniczenie się wiceprezesa Sądu Okręgowego w O. tylko i wyłącznie w treści zaskarżonego zarządzenia z dnia 12 stycznia 2016 r. do podania podstaw prawnych”, wniósł o uchylenie zaskarżonego zarządzenia i przekazanie sprawy Prezesowi Sądu Okręgowego w O. celem nadania kasacji biegu i podjęcia dalszych czynności w związku z wniesioną kasacją.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Zażalenie pełnomocnik oskarżyciela prywatnego nie zasługuje na uwzględnienie.Przede wszystkim należy zauważyć, że w niniejszej sprawie Sąd Najwyższy uprawniony jest jedynie do oceny zasadności zaskarżonego zarządzenia z dnia 12 stycznia 2016 r. o odmowie przyjęcia kasacji, a nie jak tego domaga się skarżący w uzasadnieniu zażalenia, do oceny całości postępowania organów procesowych, które, zdaniem skarżącego, doprowadziło do braku możliwości wydania wyroku w sprawie z uwagi na przedawnienie karalności czynów.

Wbrew natomiast twierdzeniu skarżącego, zaskarżone zarządzenie nie zostało wydane z obrazą przepisu art. 424 § 1 k.p.k. Przepis ten nie miał bowiem w ogóle zastosowania w niniejszej sprawie. Wprawdzie wskazuje on na elementy, które powinny znajdować się w uzasadnieniu, ale w uzasadnieniu tylko i wyłącznie wyroku, a nie postanowienia czy też zarządzenia. Elementy składowe zarządzenia określone zostały natomiast, poprzez zawarte w art. 94 § 2 k.p.k., odesłanie do odpowiedniego stosowania przepisu art. 94 § 1 k.p.k. dotyczącego postanowienia.

Analiza treści zaskarżonego zarządzenia wskazuje, że spełnia ono wszystkie ustawowe wymagania, w tym zawiera nie tylko, jak twierdzi skarżący, podstawę prawną rozstrzygnięcia, ale również uzasadnienie, które z uwagi na to, że jest jasne i wyczerpujące, pozwala na merytoryczną ocenę zarządzenia i stwierdzenie, że jest ono wydane zgodnie z obowiązującymi przepisami, w tym z art. 519 k.p.k.Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak na wstępie. [l.n]