Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III KS 79/22 Generato dall'IA

Supreme Court dismissed defense appeal against cassation ruling, upholding lower court's power to retry cases with missing evidence.

Numero d'incarto III KS 79/22
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the defense's appeal against the Regional Court's cassation ruling, which ordered a full retrial. The defense argued this violated procedural law because the first-instance court had already conducted significant evidence gathering. The court ruled that the lower court correctly identified substantial evidence gaps requiring a new trial, and the Supreme Court lacks jurisdiction to re-evaluate the appellate court's evidence assessment.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 539a § 3 k.p.k.; Art. 437 § 2 k.p.k.: A cassation appeal against an appellate court's decision to retry a case is inadmissible if the appellate court's finding of missing evidence justifies the retrial, as the Supreme Court cannot substitute its own evaluation of evidence for that of the appellate court.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal appellate court evidence gaps retrial procedure Supreme Court jurisdiction procedural law violation inadmissible appeal procedura a più fasi

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 539a § 3 k.p.k.
Zakres kontroli dokonywanej przez Sąd Najwyższy po wniesieniu skargi od wyroku sądu odwoławczego, o której mowa w art. 539a § 1 k.p.k., ogranicza się więc do zbadania, czy stwierdzone przez sąd odwoławczy uchybienie daje podstawę do wydania orzeczenia kasatoryjnego (zob.
art. 437 k.p.k.
Zatem za całkowicie chybiony i bezpodstawny uznać należy zarzut obrazy art. 437 § 2 k.p.k.
art. 454 § 1 k.p.k.
437 k.p.k., a zatem że nie zachodziła konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu sądowego w całości lub nie zachodził wypadek określony w art. 454§1 k.p.k.
art. 439 § 1 k.p.k.
albo że przy wydaniu tego orzeczenia wystąpiła bezwzględna przyczyna odwoławcza z art. 439 § 1 k.p.k.
art. 539e § 2 k.p.k.
akt II K 184/21 i przekazujący sprawę temu Sądowi do ponownego rozpoznania, na podstawie art. 539e § 2 k.p.k. p o s t a n o w i ł 1.
art. 220§1 k.k
oskarżonych z art. 220§1 k.k.
art. 157§3 k.k
art. 11§2 k.k
art. 437 § 2 k.p.k
Zatem za całkowicie chybiony i bezpodstawny uznać należy zarzut obrazy art. 437 § 2 k.p.k.
art. 437 k.p.k
Zatem za całkowicie chybiony i bezpodstawny uznać należy zarzut obrazy art. 437 § 2 k.p.k.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
post. SN z 22 maja 2019 r., III KS 17/19
post. SN z 22 maja 2019 r., III KS 17/19 i post.
post. SN z 21 kwietnia 2022 r., II KS 4/22
postanowienie SN z dnia 12 stycznia 2022 r., IV KS 64/21
postanowienie SN z dnia 12 stycznia 2022 r., IV KS 64/21, LEX nr 3287910; postanowienie SN z dnia 28 stycznia 2022 r., sygn.
postanowienie SN z dnia 28 stycznia 2022 r., II KS 29/21
postanowienie SN z dnia 26 stycznia 2022 r., V KS 36/21
postanowienie SN z dnia 9 grudnia 2021 r., IV KS 59/21
V KS 36/21, LEX nr 3324938, postanowienie SN z dnia 9 grudnia 2021 r., IV KS 59/21).
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III KS 79/22 POSTANOWIENIE Dnia 24 stycznia 2023 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Zbigniew Kapiński po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 24 stycznia 2023 r., bez udziału stron sprawy W. S., W. D. i M. P. oskarżonych z art. 220§1 k.k. w zb. z art. 157§3 k.k. w zw. z art. 11§2 k.k. skargi obrońcy oskarżonych od wyroku Sądu Okręgowego w Koszalinie z dnia 26 września 2022 r., sygn. akt V Ka 476/22, uchylającego wyrok Sądu Rejonowego w Drawsku Pomorskim z dnia 5 lipca 2022 r., sygn. akt II K 184/21 i przekazujący sprawę temu Sądowi do ponownego rozpoznania, na podstawie art. 539e § 2 k.p.k. p o s t a n o w i ł 1. oddalić skargę, 2. kosztami sądowymi postępowania skargowego obciążyć oskarżonych W. S., W. D. i M. P. w częściach na nich przypadających.

UZASADNIENIE

Sąd Rejonowy w Drawsku Pomorskim wyrokiem z dnia 5 lipca 2022 roku, sygn. akt II K 184/21 uniewinnił oskarżonych W. S., W. D. i M. P. od popełnienia zarzucanych im czynów.Od powyższego wyroku apelacje wniósł prokurator.Po rozpoznaniu tej apelacji, Sąd Okręgowy w Koszalinie wyrokiem z dnia 26 września 2022 r., sygn. akt V Ka 476/22, uchylił zaskarżone orzeczenie i sprawę przekazał Sądowi Rejonowemu w Drawsku Pomorskim do ponownego rozpoznania.Skargę od powyższego wyroku wniósł obrońca oskarżonych, zarzucając mu rażące naruszenie prawa procesowego, a mianowicie art. 437 § 2 k.p.k., polegające na uchyleniu zaskarżonego wyroku Sądu Rejonowego w Drawsku Pomorskim z 5 lipca 2022 r., sygn. akt II K 184/21, i przekazaniu sprawy do ponownego rozpoznania ze względu na stwierdzenie konieczności ponownego przeprowadzenia przewodu sądowego w całości, podczas gdy w realiach sprawy taka przesłanka przekazania sprawy do ponownego rozpoznania nie zachodzi ze względu na przeprowadzenie przez Sąd I instancji części dowodów mających znaczenie dla rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy i brak powodów, dla których wymagałyby one powtórnego przeprowadzenia w sprawie.Skarżący wniósł o uchylenie wyroku Sądu Okręgowego w Koszalinie i przekazanie sprawy temu Sądowi do ponownego rozpoznania.Prokurator w odpowiedzi na wniesioną skargą, wniósł o jej oddalenie.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Skarga obrońcy oskarżonych jest niezasadna.Zgodnie z treścią art. 539a § 3 k.p.k., skuteczność skargi od wyroku sądu odwoławczego, będącej nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia, jest uzależniona od wykazania, że wydanie - na etapie postępowania apelacyjnego - orzeczenia kasatoryjnego naruszało art. 437 k.p.k., a zatem że nie zachodziła konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu sądowego w całości lub nie zachodził wypadek określony w art. 454§1 k.p.k. albo że przy wydaniu tego orzeczenia wystąpiła bezwzględna przyczyna odwoławcza z art. 439 § 1 k.p.k.

Zakres kontroli dokonywanej przez Sąd Najwyższy po wniesieniu skargi od wyroku sądu odwoławczego, o której mowa w art. 539a § 1 k.p.k., ogranicza się więc do zbadania, czy stwierdzone przez sąd odwoławczy uchybienie daje podstawę do wydania orzeczenia kasatoryjnego (zob. post. SN z 22 maja 2019 r., III KS 17/19 i post. SN z 21 kwietnia 2022r., II KS 4/22).W ocenie Sądu Najwyższego, wbrew twierdzeniom autora skargi, Sąd Okręgowy w Koszalinie w uzasadnieniu wyroku w sposób jednoznaczny wskazał jakie okoliczności miały wpływ na wydanie orzeczenia o charakterze kasatoryjnym.

Sąd ten wskazał na konieczność uzupełnienia materiału dowodowego z uwagi na występujące w nim liczne braki, których usunięcie przez Sąd odwoławczy i wydanie orzeczenia reformatoryjnego nie było możliwe, z uwagi na treść art. 454§1 k.p.k. Zdaniem Sądu Najwyższego stwierdzone przez sąd odwoławczy uchybienia stanowiły uzasadnioną podstawę do wydania orzeczenia kasatoryjnego. Zatem za całkowicie chybiony i bezpodstawny uznać należy zarzut obrazy art. 437 § 2 k.p.k. zawarty w skardze obrońcy oskarżonych W. S., W. D. i M.

P.. Wskazać również należy, że Sąd rozpoznający skargę nie został upoważniony do kontroli przeprowadzonej w wyroku sądu odwoławczego oceny poszczególnych dowodów w płaszczyźnie odpowiedzialności karnej oskarżonych, zaś skarga na wyrok kasatoryjny sądu odwoławczego nie służy weryfikacji oceny dowodów dokonanej przez ten sąd. Rozpoznanie sprawy w tym zakresie należy bowiem do sądów powszechnych, zaś ingerencja Sądu Najwyższego w ten zakres orzekania stanowiłaby naruszenie ich kompetencji do rozpoznania sprawy, co kłóciłoby się z zasadą ich samodzielności jurysdykcyjnej.

W świetle utrwalonego orzecznictwa niedopuszczalne jest bowiem badanie przez Sąd Najwyższy w trybie art. 539a kpk prawidłowości przeprowadzonej kontroli odwoławczej w aspekcie uchybień podniesionych w apelacji, jak również ocena zasadności uchybień stwierdzonych przez sąd odwoławczy (zob. m.in. postanowienie SN z dnia 12 stycznia 2022 r., IV KS 64/21, LEX nr 3287910; postanowienie SN z dnia 28 stycznia 2022 r., sygn. II KS 29/21, LEX nr 3314955, postanowienie SN z dnia 26 stycznia 2022 r., sygn. V KS 36/21, LEX nr 3324938, postanowienie SN z dnia 9 grudnia 2021 r., IV KS 59/21).

Celem instytucji skargi na wyrok sądu odwoławczego nie jest bowiem dublowanie przeprowadzonej już kontroli odwoławczej, a wyeliminowanie bezpodstawnego wydawania przez sądy odwoławcze wyroków kasatoryjnych w sytuacji, gdy rozstrzygnięcie in meriti mogło zapaść w II instancji.Mając powyższe na uwadze Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie.