Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III KS 5/21 Generato dall'IA

Supreme Court dismissed defense appeal against appellate court's cassation ruling on tax fraud case.

Numero d'incarto III KS 5/21
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the defense's appeal against the appellate court's decision to quash the first-instance acquittal and remand the case. The defense argued the appellate court violated procedural rules by failing to correct evidentiary defects before issuing a cassation ruling. The court rejected this, noting the appellate court merely re-evaluated evidence rather than correcting procedural errors, and that the Supreme Court cannot assess the merits of the cassation grounds.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 437 § 2 k.p.k.; Art. 454 § 1 k.p.k.: The Supreme Court's review of a cassation appeal is limited to verifying whether identified procedural defects justify a cassation ruling, not to re-evaluating the substantive merits of the case.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal procedural defect tax fraud appellate court remand for retrial evidence evaluation Supreme Court review appropriazione indebita di imposte alla fonte

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 54 § 2 k.k.s.
M.oskarżonego z art. 54 § 2 k.k.s. w zw.
art. 9 § 3 k.k.s.
z art. 9 § 3 k.k.s. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 21 kwietnia 2021 r., skargi obrońcy oskarżonego na wyrok sądu odwoławczego – Sądu Okręgowego w T.
art. 437 § 2 k.p.k.
454 § 1 k.p.k.).Wskazane powyżej rozważania świadczą o tym, że nie ma więc racji autor skargi, gdy twierdzi, iż Sąd Okręgowy w zaskarżonym wyroku dopuścił się uchybienia przepisowi art. 437 § 2 k.p.k.
art. 454 § 1 k.p.k.
z art. 454 § 1 k.p.k.).Wskazane powyżej rozważania świadczą o tym, że nie ma więc racji autor skargi, gdy twierdzi, iż Sąd Okręgowy w zaskarżonym wyroku dopuścił się uchybienia przepisowi art.
art. 539e § 2 k.p.k.
akt II K (…)i przekazujący sprawę do ponownego rozpoznania na podstawie art. 539e § 2 k.p.k.
art. 54 § 2 k.k
M.oskarżonego z art. 54 § 2 k.k.s.
art. 9 § 3 k.k
z art. 9 § 3 k.k.s.Wyrokiem Sądu Rejonowego w T.
art. 454 § 1 k.p.k
Sąd ten podkreślił również, że w związku z zakazem płynącym z art. 454 § 1 k.p.k.
art. 437 § 2 k.p.k
454 § 1 k.p.k.).Wskazane powyżej rozważania świadczą o tym, że nie ma więc racji autor skargi, gdy twierdzi, iż Sąd Okręgowy w zaskarżonym wyroku dopuścił się uchybienia przepisowi art. 437 § 2 k.p.k.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
uchwała siedmiu sędziów SN z dnia 25 stycznia 2018 r., I KZP 13/17
uchwała siedmiu sędziów SN z dnia 25 stycznia 2018 r., I KZP 13/17).
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III KS 5/21 POSTANOWIENIE Dnia 21 kwietnia 2021 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dariusz Świecki w sprawie A. M.oskarżonego z art. 54 § 2 k.k.s. w zw. z art. 9 § 3 k.k.s. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 21 kwietnia 2021 r., skargi obrońcy oskarżonego na wyrok sądu odwoławczego – Sądu Okręgowego w T. z dnia 15 października 2020 r., sygn. akt IX Ka (…), uchylający wyrok Sądu Rejonowego w T.z dnia 19 czerwca 2018 r., sygn. akt II K (…)i przekazujący sprawę do ponownego rozpoznania na podstawie art. 539e § 2 k.p.k.

1. oddala skargę, 2. obciąża oskarżonego kosztami postępowania skargowego. UZASADNIENIEA. M. został oskarżony o to, że: pełniąc obowiązki dyrektora Spółki „A.” Sp. z o.o. z siedzibą w D. uchylił się od opodatkowania poprzez nieujawnienie Naczelnikowi Urzędu Celnego w T. przedmiotu opodatkowania, w związku z posiadaniem w miesiącu listopadzie 2013 r. wyrobów akcyzowych znajdujących się poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy, przez co narażono podatek akcyzowy na uszczuplenie w kwocie 143.743,00 zł, tj. o przestępstwo skarbowe z art. 54 § 2 k.k.s. w zw. z art. 9 § 3 k.k.s.Wyrokiem Sądu Rejonowego w T. z dnia 19 czerwca 2018 r., oskarżony został uniewinniony od popełnienia zarzucanego mu czynu.Po rozpoznaniu apelacji wniesionej przez prokuratora, Sąd Okręgowy w T., wyrokiem z dnia 15 października 2020 r., uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę Sądowi Rejonowemu w T. do ponownego rozpoznania.Skargę od tegoż wyroku wniósł obrońca oskarżonego, zaskarżając go w całości.

Zarzucił mu naruszenie przepisów prawa procesowego, a to art. 437 § 2 in fine k.p.k. poprzez uznanie, że zachodzą podstawy do wydania wyroku skazującego, czemu stać ma na przeszkodzie zakaz ustanowiony w art. 454 § 1 k.p.k., podczas gdy Sąd II instancji zaniechał usunięcia stwierdzonych uchybień, w tym przeprowadzenia postępowania dowodowego w wymaganej części i dokonania oceny zebranego materiału, a w konsekwencji ustalenia zrealizowania przez A.M. znamion zarzucanego mu czynu zabronionego.W konkluzji skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu w T. do ponownego rozpoznania.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Skarga okazała się niezasadna.

Nie doszło bowiem do podnoszonego w jej zarzucie naruszenia prawa. Otóż, w uzasadnieniu wyroku Sąd odwoławczy wyraźnie stwierdził, że zgromadzone w sprawie dowody, oceniane logicznie z uwzględnieniem wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego, wskazywały na to, iż oskarżony dopuścił się zarzucanego mu przestępstwa skarbowego. Sąd ten podkreślił również, że w związku z zakazem płynącym z art. 454 § 1 k.p.k. zobligowany był w tej sytuacji uchylić zaskarżony wyrok i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji.Ze stanowiskiem tym polemizuje obecnie obrońca, sugerując, że rozstrzygnięcie Sądu odwoławczego było co najmniej przedwczesne, gdyż wpierw należało usunąć stwierdzone uchybienia, w tym w zakresie postępowania dowodowego.

Tyle że Sąd odwoławczy nie dostrzegał bynajmniej potrzeby uzupełnienia materiału dowodowego. Uznał jedynie, że należy odmiennie niż Sąd meriti ocenić zebrane w sprawie dowody. W ocenie obrońcy nie zachodziły nadto podstawy do przypisania oskarżonemu popełnienia zarzucanego mu przestępstwa skarbowego. Wprawdzie skarżący zastrzega, że nie będzie prowadził polemiki z ustaleniami faktycznymi, to de facto właśnie to czyni, choćby w ramach swoich wywodów dotyczących zamiaru, z jakim miał działać oskarżony. Podkreślić więc tu trzeba, że podstawy skargi na kasatoryjny wyrok sądu odwoławczego są ściśle określone, a w postępowaniu skargowym Sąd Najwyższy nie może oceniać, czy rzeczywiście zaistniały merytoryczne podstawy do wydania wyroku kasatoryjnego.

Rozpoznanie sprawy w tym zakresie należy bowiem do sądów powszechnych. Jak podkreślono już nie raz w orzecznictwie, zakres kontroli dokonywanej przez Sąd Najwyższy po wniesieniu skargi na wyrok sądu odwoławczego ogranicza się jedynie do zbadania, czy stwierdzone przez sąd odwoławczy uchybienie daje podstawę do wydania orzeczenia kasatoryjnego (zob. uchwała siedmiu sędziów SN z dnia 25 stycznia 2018 r., I KZP 13/17). In concreto tak właśnie było. Jak już bowiem wskazywano, prawidłowa ocena materiału dowodowego sprawy zdaniem Sądu odwoławczego wprost prowadziła do ustalenia, że oskarżony swoim zachowaniem wypełnił znamiona zarzucanego mu przestępstwa skarbowego.

Ocena słuszności tego stanowiska pozostaje zaś poza zakresem kontroli dokonywanej przez Sąd Najwyższy w ramach niniejszego postępowania. Natomiast takie zapatrywanie Sądu odwoławczego obligowało ten organ do uchylenia zaskarżonego apelacją wyroku, skoro nie wchodziło w grę wydanie wyroku skazującego w instancji odwoławczej (art. 437 § 2 zd. 2 k.p.k. w zw. z art. 454 § 1 k.p.k.).Wskazane powyżej rozważania świadczą o tym, że nie ma więc racji autor skargi, gdy twierdzi, iż Sąd Okręgowy w zaskarżonym wyroku dopuścił się uchybienia przepisowi art. 437 § 2 k.p.k.

Z tego też powodu niniejsza skarga została oddalona.Z tych wszystkich względów, Sąd Najwyższy orzekł, jak na wstępie.