Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III KS 31/19 Generato dall'IA

Supreme Court allows appeal against appellate court's remittal for retrial due to procedural violation of Code of Criminal Procedure.

Numero d'incarto III KS 31/19
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Accolto (Allowed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court allowed the prosecutor's appeal against the appellate court's decision to remand the case for a full retrial. The appellate court had remitted the case solely because factual findings were insufficient, without citing a specific statutory ground for remittal under the Code of Criminal Procedure. The Supreme Court ruled that the appellate court violated procedural rules by failing to link the remittal to a valid legal basis, such as the need for a complete retrial or a specific error in fact-finding, thereby ordering the case back to the appellate court for proper adjudication.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 437 § 2 k.p.k.; Art. 539a § 1, 3 k.p.k.: An appellate court's decision to quash a judgment and remand the case for retrial is valid only if explicitly grounded in one of the statutory grounds listed in Art. 439 § 1 k.p.k. or Art. 454 k.p.k., or if a complete retrial is necessary; a generic finding of insufficient facts without such linkage constitutes a procedural violation.

Parole chiave

Generato dall'IA
Code of Criminal Procedure appellate review procedural violation remittal for retrial ne peius principle factual findings statutory grounds disturbi psichici

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 437 § 2 k.p.k.
został powiązany z przepisem art. 437 § 2 k.p.k. stanowiącym, że uchylenie orzeczenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania może nastąpić wyłącznie w wypadkach wskazanych w art.
Art. 539a § 1 k.p.k.
Wskazany przepis art. 539a § 3 k.p.k.
Art. 539a § 3 k.p.k.
Wskazany przepis art. 539a § 3 k.p.k. został powiązany z przepisem art.
Art. 439 § 1 k.p.k.
lub z powodu uchybień określonych w art. 439 § 1 k.p.k.
Art. 454 § 1 k.p.k.
zaktualizowania się zakazu, o którym mowa w art. 454 § 1 k.p.k. w brzmieniu obowiązującym do dnia 4 października 2019 r.
Art. 527 § 4 k.p.k.
O zwrocie oskarżycielce posiłkowej opłaty od skargi orzeczono na podstawie art. 527 § 4 k.p.k. w zw.
Art. 539f k.p.k.
art. 207 § 1 k.k
W., oskarżonego z art. 207 § 1 k.k., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu, w dniu 23 października 2019 r., skargi pełnomocnika oskarżycielki posiłkowej od wyroku Sądu Okręgowego w Z.z dnia 17 maja 2019 r., sygn.
art. 437 § 2 k.p.k
do ponownego rozpoznania.Skargę na wyrok Sądu odwoławczego wniósł pełnomocnik oskarżycielki posiłkowej, który podniósł zarzut naruszenia art. 437 § 2 k.p.k.
art. 437 k.p.k
skarga może być wniesiona wyłącznie z powodu naruszenia art. 437 k.p.k.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III KS 31/19 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 23 października 2019 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Kazimierz Klugiewicz (przewodniczący, sprawozdawca)‎SSN Dariusz Kala‎SSN Paweł Wiliński w sprawie T. J. W., oskarżonego z art. 207 § 1 k.k., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu, w dniu 23 października 2019 r., skargi pełnomocnika oskarżycielki posiłkowej od wyroku Sądu Okręgowego w Z.z dnia 17 maja 2019 r., sygn. akt II Ka (…), uchylającego wyrok Sądu Rejonowego w Z. z dnia 14 stycznia 2019 r., sygn. akt VII K (…), i przekazującego sprawę do ponownego rozpoznania, 1. uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje Sądowi Okręgowemu w Z. do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym;

2. zarządza zwrot oskarżycielce posiłkowej opłaty od skargi w wysokości 450 (czterystu pięćdziesięciu) złotych.

UZASADNIENIE

Sąd Rejonowy w Z. wyrokiem z dnia 14 stycznia 2019 r., sygn. akt VII K (...), na okres 3 lat tytułem próby warunkowo umorzył postępowanie wobec T. W. o czyn polegający na tym, że w okresie od 1 stycznia 2010 roku do 12 stycznia 2018 roku w I., woj. (…), znęcał się psychicznie nad matką M. W. w ten sposób, że będąc pod działaniem alkoholu zakłócał jej spoczynek nocny, wyzywał ją słowami powszechnie uznawanymi za wulgarne i obelżywe tj. o przestępstwo z art. 207 § 1 k.k. Ponadto na okres próby oddał oskarżonego pod dozór kuratora i zobowiązał T.

W. do powstrzymywania się od nadużywania alkoholu.Od tego wyroku apelację na niekorzyść oskarżonego wniósł prokurator, który podnosząc zarzut błędu w ustaleniach faktycznych, mającego wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia, wniósł o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji.Sąd Okręgowy w Z. wyrokiem z dnia 17 maja 2019 r., sygn. akt II Ka (...), uchylił zaskarżony wyrok i sprawę przekazał Sądowi Rejonowemu w Z. do ponownego rozpoznania.Skargę na wyrok Sądu odwoławczego wniósł pełnomocnik oskarżycielki posiłkowej, który podniósł zarzut naruszenia art. 437 § 2 k.p.k. przez uchylenie wyroku Sądu pierwszej instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania z uwagi na konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu sądowego w całości, pomimo że taka podstawa uchylenia orzeczenia w tej sprawie nie wystąpiła.Na podstawie tak sformułowanego zarzutu skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Z..Sąd Najwyższy rozważył, co następuje.Skarga pełnomocnika oskarżycielki posiłkowej jest zasadna.Zgodnie z art. 539a § 1 k.p.k. skarga może być wniesiona wyłącznie z powodu naruszenia art. 437 k.p.k. lub z powodu uchybień określonych w art. 439 § 1 k.p.k.

Wskazany przepis art. 539a § 3 k.p.k. został powiązany z przepisem art. 437 § 2 k.p.k. stanowiącym, że uchylenie orzeczenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania może nastąpić wyłącznie w wypadkach wskazanych w art. 439 § 1, art. 454 lub jeżeli jest konieczne przeprowadzenie na nowo przewodu w całości.Lektura uzasadnienia zaskarżonego wyroku prowadzi do wniosku, że Sąd Okręgowy w Z. nie powiązał uchylenia wyroku Sądu pierwszej instancji z żadną z podstaw kasatoryjnych, wymienionych w art. 437 §2 k.p.k. Stwierdził jedynie, że dokonane przez Sąd a quo ustalenia faktyczne są niewystarczające do stwierdzenia, że oskarżony popełnił przestępstwo z art. 207 § 1 k.k. Wskazał, że przesłuchując poszczególnych świadków Sąd meriti nie wyjaśnił tego, jak często oskarżony znieważał matkę, czy w jego zachowaniu – w bardzo długim, bo ośmioletnim okresie – były dłuższe przerwy, ile trwały i jak wówczas oskarżony się zachowywał (s. 3 uzasadnienia wyroku Sądu ad quem).Potrzeba ustalenia dodatkowych okoliczności w sprawie bez wyjaśnienia których – w ocenie Sadu odwoławczego – nie jest możliwe dokonanie prawidłowego rozstrzygnięcia kwestii odpowiedzialności karnej oskarżonego, świadczy o tym, że kontrola instancyjna jest niepełna, a przede wszystkim, że nie została przeprowadzona w sposób prowadzący do stwierdzenia podstaw do wydania orzeczenia kasatoryjnego, np. zaktualizowania się zakazu, o którym mowa w art. 454 § 1 k.p.k. w brzmieniu obowiązującym do dnia 4 października 2019 r. (zob. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 26 kwietnia 2018 r., IV KS 8/18, LEX nr 2499852).

Jak bowiem wskazuje się w orzecznictwie: „możliwość uchylenia wyroku uniewinniającego, umarzającego albo warunkowo umarzającego postępowanie karne i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania związana z regułą ne peius określoną w art. 454 § 1 k.p.k. (art. 437 § 2 zd. drugie k.p.k.) zachodzi dopiero wtedy, gdy sąd odwoławczy – w wyniku usunięcia stwierdzonych uchybień stanowiących jedną z podstaw odwoławczych określonych w art. 438 pkt 1 - 3 k.p.k. (czyli np. po uzupełnieniu postępowania dowodowego, dokonaniu prawidłowej oceny dowodów, poczynieniu prawidłowych ustaleń faktycznych) – stwierdza, że zachodzą podstawy do wydania wyroku skazującego czemu stoi na przeszkodzie zakaz określony w art. 454 § 1 k.p.k.

Sama tylko możliwość wydania takiego wyroku w ponownym postępowaniu przed sądem pierwszej instancji jest niewystarczająca dla przyjęcia wystąpienia reguły ne peius określonej w art. 454 § 1 k.p.k.” (uchwała 7 sędziów Sądu Najwyższego z dnia 20 września 2018 r., I KZP 10/18, OSNKW 2018/11/73).Sąd Okręgowy nie wykazał również, aby powodem uchylenia wyroku Sądu Rejonowego i przekazania sprawy do ponownego jej rozpoznania była jakakolwiek okoliczność wskazana w art. 439 § 1 k.p.k., albo też zachodziła konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu sądowego w całości.

Wskazane podstawy wydanego rozstrzygnięcia wskazują natomiast wprost, że dostrzeżone ewentualne braki w materiale dowodowym mogły i powinny zostać uzupełnione w instancji odwoławczej, co obowiązująca procedura karna wręcz nakazuje.Sąd Okręgowy dopuścił się zatem obrazy art. 437 § 2 k.p.k., co implikowało potrzebę uchylenia wyroku Sądu drugiej instancji i przekazania sprawy temu Sądowi do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym.Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu. O zwrocie oskarżycielce posiłkowej opłaty od skargi orzeczono na podstawie art. 527 § 4 k.p.k. w zw. z art. 539f k.p.k.