Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III KS 3/17 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal due to missing tax payment for one of two joint complaints.

Numero d'incarto III KS 3/17
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court ordered the appellate court to return the case to remove a fiscal defect where two co-plaintiffs filed a single complaint but only one paid the required fee. The court reasoned that procedural rules for cassation appeals logically require a formal decision on acceptance, which cannot occur without verifying that all necessary conditions, including full payment, are met. Consequently, the appeal was not accepted, and the proceedings were remitted to the lower court to address the payment discrepancy.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 539c § 2 k.p.k.; Art. 539f k.p.k.: A formal decision on the acceptance of an appeal is required; if multiple complaints are filed jointly but only one fee is paid, the appeal is inadmissible until the defect is remedied.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal acceptance joint complaints procedural defect tax payment requirement remittal of case fiscal defect removal

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 539c § 2 k.p.k.
Wynika to z faktu, że przepisy o skardze zawierają „własną” regulację dotyczącą doręczenia odpisu skargi (art. 539c § 2 k.p.k.).
Art. 539f k.p.k.
z art. 539f k.p.k. postanowił: zwrócić akta sprawy Sądowi Okręgowemu w Z.
Art. 531 § 2 k.p.k.
z dnia 19 grudnia 2016 r., i przekazujący sprawę temu Sądowi do ponownego rozpoznania na podstawie art. 531 § 2 k.p.k. w zw.
Art. 527 k.p.k.
Przyjęcie skargi może nastąpić wyłącznie wtedy, gdy spełnia ona wymogi formalne, a także gdy złożono stosowną opłatę związaną z jej wniesieniem (art. 527 k.p.k. w zw.
Art. 429 § 1 k.p.k.
Jednak konieczność wydania decyzji o jego przyjęciu należy wyprowadzić z wynikającego z art. 429 § 1 k.p.k. obowiązku sprawdzenia warunków skutecznego wniesienia środka odwoławczego.
Art. 430 § 1 k.p.k.
Ponadto w art. 430 § 1 k.p.k. ustawodawca pośrednio wskazał na konieczność wydania takiej decyzji posługując się zwrotem „…jeżeli przyjęcie tego środka nastąpiło na skutek niezasadnego przywrócenia terminu”.
Art. 530 § 2 k.p.k.
W przypadku kasacji art. 530 § 1 k.p.k.
Art. 531 § 1 k.p.k.
Ponadto decyzja o przyjęciu skargi podlega kontroli po przekazaniu akt sprawy do Sądu Najwyższego (art. 531 § 1 k.p.k.).
Art. 93 § 2 k.p.k.
Taka decyzja zapada w formie zarządzenia (art. 93 § 2 k.p.k.).
art. 286 § 1 k.k
oskarżonych z art. 286 § 1 k.k.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
Postanowienie SN z dnia 23 maja 2005 r., V KZ 14/05, OSNKW 2005, nr 6, poz. 57
postanowienie SN z dnia 23 maja 2005 r., V KZ 14/05, OSNKW 2005, nr 6, poz. 57).
V KZ 14/05
Criminal appeal court must apply Criminal Procedure Code, not Offenses Code, when appeal covers both crimes and offenses.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III KS 3/17 POSTANOWIENIE Dnia 12 lipca 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dariusz Świecki (przewodniczący, sprawozdawca)‎SSN Kazimierz Klugiewicz‎SSN Barbara Skoczkowska w sprawie M. Z. i M. Z. oskarżonych z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. w związku z rozpoznaniem w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 12 lipca 2017 r., skarg wniesionych przez pełnomocnika oskarżycieli posiłkowych na wyrok sądu odwoławczego – Sądu Okręgowego w Z. z dnia 21 marca 2017 r., uchylający wyrok Sądu Rejonowego w H. z dnia 19 grudnia 2016 r., i przekazujący sprawę temu Sądowi do ponownego rozpoznania na podstawie art. 531 § 2 k.p.k. w zw. z art. 539f k.p.k. postanowił: zwrócić akta sprawy Sądowi Okręgowemu w Z. w celu podjęcia czynności zmierzających do usunięcia braku fiskalnego skargi oskarżyciela posiłkowego na wyrok sądu odwoławczego.

UZASADNIENIEW dniu 12 kwietnia 2017 r. do Sądu Okręgowego w Z. wpłynęły, w jednym piśmie procesowym, skargi oskarżycieli posiłkowych M. N.. i S. N. na wyrok sądu odwoławczego – wyrok Sądu Okręgowego w Z. z dnia 21 marca 2017 r., uchylający wyrok Sądu Rejonowego w H. z dnia 19 grudnia 2016 r., i przekazujący sprawę temu Sądowi do ponownego rozpoznania. Do pisma dołączone zostało pełnomocnictwo podpisane przez tych oskarżycieli oraz dowód uiszczenia opłaty od skargi w wysokości 450 zł. W dniu 20 kwietnia 2017 r. Zastępca Przewodniczącego Wydziału Karnego Sądu Okręgowego zarządził: doręczyć odpis skargi Prokuratorowi Rejonowemu w H., oskarżonym i ich obrońcy z pouczeniem o prawie wniesienia pisemnej odpowiedzi na skargę w terminie 7 dni od daty doręczenia jej odpisu (pkt 1 a i b) oraz poinformować Sąd Rejonowy w H. o wniesieniu skargi i obowiązku wstrzymania wykonania zaskarżonego wyroku (pkt 2).Pismem z dnia 8 maja 2017 r.

Sąd Okręgowy w Z. przedstawił Sądowi Najwyższemu akta sprawy o sygn. „Ka …/17 na skutek skargi kasacyjnej” (powinno być „skargi” – uwaga SN) wniesionej przez pełnomocnika oskarżycieli posiłkowych.Na wstępie zauważyć należy, że w przedmiotowej sprawie nie zostało wydane zarządzenie o przyjęciu skargi. Z przepisów o skardze taki obowiązek wprost nie wynika. Artykuł 539c § 2 k.p.k. zobowiązuje jedynie prezesa sądu do doręczenia odpisu skargi pozostałym stronom. Wykładnia systemowa prowadzi jednak do wniosku, że poprzez odpowiednie stosowanie do skargi przepisów o kasacji, decyzja o przyjęciu skargi powinno zostać wydana.

Analiza porównawcza przepisów dotyczących zwyczajnych środków zaskarżenia pozwala na stwierdzenie, że nie zawsze ustawodawca wprost tę kwestię reguluje. W przypadku apelacji art. 448 § 1 in prinic. k.p.k. stanowi o konieczności jej przyjęcia. Nie ma natomiast takiej regulacji w przypadku zażalenia. Jednak konieczność wydania decyzji o jego przyjęciu należy wyprowadzić z wynikającego z art. 429 § 1 k.p.k. obowiązku sprawdzenia warunków skutecznego wniesienia środka odwoławczego. Ponadto w art. 430 § 1 k.p.k. ustawodawca pośrednio wskazał na konieczność wydania takiej decyzji posługując się zwrotem „…jeżeli przyjęcie tego środka nastąpiło na skutek niezasadnego przywrócenia terminu”.

W przypadku kasacji art. 530 § 1 k.p.k. wprost stanowi o obowiązku jej przyjęcia a następnie doręczenia odpisu pozostałym stronom. Przepis ten nie został jednak recypowany do skargi (art. 539f k.p.k.). Wynika to z faktu, że przepisy o skardze zawierają „własną” regulację dotyczącą doręczenia odpisu skargi (art. 539c § 2 k.p.k.). W przepisie tym nie ma jednak zwrotu o „przyjęciu skargi”. Podobnie jak w przypadku zwyczajnych środków zaskarżenia (art. 429 § 1 k.p.k. i art. 430 § 1 k.p.k.), tak i przy skardze, sekwencja czynności podejmowanych w związku z odpowiednim stosowaniem przepisów o kasacji (art. 530 § 2 i 3 k.p.k.), wskazuje na konieczność wydania decyzji o przyjęciu skargi.

Odpowiednie stosowanie tych przepisów nakłada na prezesa sądu (przewodniczącego wydziału odwoławczego) obowiązek dokonania kontroli skargi pod kątem spełnienia warunków skutecznego jej wniesienia, a w razie stwierdzenia przeszkód do nadanie jej biegu – wydania zarządzenia o odmowie jej przyjęcia. Ustawowy wymóg przeprowadzenia wstępnej kontroli skargi w sposób logiczny wskazuje na konieczność wydania nie tylko decyzji negatywnej, ale także pozytywnej. Ma ona charakter procesowy, gdyż świadczy o dokonaniu kontroli skargi, a w wypadku jej przyjęcia stanowi podstawę do podjęcia dalszych czynności w postępowaniu okołoskargowym związanych z doręczeniem odpisu skargi.

Ponadto decyzja o przyjęciu skargi podlega kontroli po przekazaniu akt sprawy do Sądu Najwyższego (art. 531 § 1 k.p.k.). W przepisie tym ustawodawca pośrednio wskazał na konieczność jej wydania. Zawarty jest w nim zwrot o „przyjęciu kasacji”, a więc odpowiednio o „przyjęciu skargi” (art. 539f k.p.k.). Taka decyzja zapada w formie zarządzenia (art. 93 § 2 k.p.k.). Podsumowując należy stwierdzić, że pozytywny wynik wstępnej kontroli skargi na wyrok sądu odwoławczego powinien skutkować wydaniem zarządzenia o jej przyjęciu.

Przyjęcie skargi może nastąpić wyłącznie wtedy, gdy spełnia ona wymogi formalne, a także gdy złożono stosowną opłatę związaną z jej wniesieniem (art. 527 k.p.k. w zw. z art. 539f k.p.k.). Nie może budzić przy tym wątpliwości, że obowiązek uiszczenia opłaty dotyczy każdej ze stron, a zatem nie jest on zależny od tego, czy skargi zostały sporządzone w odrębnych pismach procesowych, czy też zawarte są w jednym piśmie. Tożsamy pogląd prezentowany był już na gruncie kasacji, a brak jest przy tym jurydycznych argumentów, aby inaczej tę kwestię postrzegać w odniesieniu do skargi, o której mowa w rozdziale 55a k.p.k. (zob. np.

P. Hofmański, E. Sadzik, K. Zgryzek: Kodeks postępowania karnego. Komentarz do artykułów 468-682, Warszawa 2012, t. III, s. 280).W niniejszej sprawie jednym pismem procesowym objęto dwie skargi oskarżycieli posiłkowych, choć opłacona została wyłącznie jedna z nich (z akt sprawy nie wynika, która dokładnie). Fakt ten został przeoczony na etapie wstępnej kontroli skargi. Wobec usuwalnego charakteru tego braku należało zwrócić akta sprawy Sądowi odwoławczemu w celu dopełnienia czynności zmierzających do jego usunięcia (art. 531 § 2 k.p.k. w zw. z art. 539f k.p.k.).

Pełnomocnik oskarżycieli posiłkowych powinien w tej sytuacji zostać wezwany do wskazania strony, w imieniu której opłata została uiszczona, zaś druga strona powinna zostać wezwana do uiszczenia opłaty od skargi w terminie 7 dni pod rygorem odmowy jej przyjęcia, o czym należy powiadomić jej pełnomocnika (por. postanowienie SN z dnia 23 maja 2005 r., V KZ 14/05, OSNKW 2005, nr 6, poz. 57). Wobec tych okoliczności postanowiono, jak na wstępie. kc