Supreme Court allows appeal against appellate court's reversal of acquittal due to lack of social harm analysis.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court allowed the defense's appeal against the appellate court's decision to revoke a district court's acquittal and remand the case. The defense argued the appellate court violated procedural rules by overturning the acquittal without proving the defendant should be convicted. The court ruled that the appellate court failed to demonstrate that considering all statutory factors for social harm would have precluded the 'negligible harm' finding, making the reversal legally unjustified.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 437 § 2 k.p.k.; Art. 454 § 1 k.p.k.: The appellate court may only revoke an acquittal or dismissal and remand the case if it establishes that correcting the procedural errors would have led to a finding of social harm sufficient to justify a conviction, not merely that a conviction is theoretically possible.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt III KS 28/18 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 21 listopada 2018 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tomasz Artymiuk (przewodniczący)SSN Małgorzata GierszonSSN Włodzimierz Wróbel (sprawozdawca)Protokolant Jolanta Włostowska w sprawie L. P., oskarżonego z art. 77 § 1 k.k.s, po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 21 listopada 2018 r., skargi wniesionej przez obrońcę oskarżonego w trybie art. 539a k.p.k. od wyroku Sądu Okręgowego w T. z dnia 24 lipca 2018 r., sygn. akt IX Ka […], uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę Sądowi Okręgowemu w T. do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym.
UZASADNIENIEWyrokiem Sądu Rejonowego w T. z dnia 7 grudnia 2017 r. (sygn. akt VIII K […]) umorzono postępowanie wobec L. P. o przestępstwo skarbowe z art. 77 § 1 k.k.s. w zw. z art. 6 § 2 k.k.s. w zw. z art. 9 § 3 k.k.s. z uwagi na znikomy stopień społecznej szkodliwości tego czynu (art. 17 § 1 pkt 3 k.k.s w zw. z art. 113 § 1 k.k.s.). Na skutek rozpoznania apelacji na niekorzyść Sąd Okręgowy w T. wyrokiem z dnia 24 lipca 2018 r. (sygn. akt IX Ka […]) uchylił wyrok Sądu I instancji i przekazał sprawę temu sądowi do ponownego rozpoznania.Od powyższego orzeczenia skargę w trybie art. 539a k.p.k. wniósł obrońca L.
P., zarzucając przedmiotowemu wyrokowi „obrazę przepisu art. 437 § 2 zdanie ostatnie k.p.k. w zw. z art. 454 § 1 k.p.k. poprzez niezasadne uchylenie wyroku Sądu Rejonowego w T. z dnia 7 grudnia 2017 r. w sprawie VIII K […] zamiast utrzymania zaskarżonego wyroku w mocy, w sytuacji, gdy nie ma potrzeby przeprowadzenia przewodu sądowego przed sądem pierwszej instancji w całości, a nadto nie zostało wykazane przez sąd odwoławczy, że zachodzą podstawy do skazania oskarżonego przed tym sądem.”Podnosząc powyższy zarzut skarżący wniósł o uchylenie wyroku Sądu Okręgowego w T. i przekazanie temu Sądowi sprawy do ponownego rozpoznania.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Skarga okazała się zasadna. Jak wynika z uzasadnienia wyroku Sądu II instancji powodem uchylenia wyroku Sądu I instancji był brak analizy stopnia społecznej szkodliwości w perspektywie wszystkich przesłanek zawartych w art. 115 § 2 k.k. (zapewne chodziło o art. 53 § 7 k.k.s. – dop. SN), i poprzestanie na ocenie zachowania sprawcy wyłącznie przez pryzmat jego motywacji. Istotą skargi, o której mowa w rozdziale 55a k.p.k. jest tylko i wyłącznie następcza decyzja Sądu odwoławczego o uchyleniu wyroku i przekazaniu sprawy do ponownego rozpoznania.
Jej przedmiotem nie jest natomiast poprawność oceny zarzutów apelacyjnych dokonana przez Sąd odwoławczy. Przekonuje o tym treść art. 539a § 3 k.p.k., który stanowi, że skarga może być wniesiona wyłącznie z powodu naruszenia art. 437 k.p.k. lub z powodu uchybień określonych w art. 439 § 1 k.p.k. Przedmiotem postępowania zainicjowanego skargą z art. 539a § 3 k.p.k. jest ustalenie, czy uchylając wyrok sądu pierwszej instancji z przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania, sąd odwoławczy kierował się podstawami wydania wyroku kasatoryjnego wskazanymi w art. 437 § 2 k.p.k. oraz czy takie rozstrzygnięcie było w konkretnej sprawie konieczne (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia: 6 marca 2018 r., sygn. akt V KS 3/18, postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 5 kwietnia 2018 r., sygn. akt II KS 5/18; wyrok Sądu Najwyższego z dnia 16 listopada 2017 r., sygn. akt II KS 3/17).
Zgodzić należy się także z twierdzeniem wyrażonym przez Sąd Najwyższy w tezie uchwały 7 sędziów Sądu Najwyższego z dnia 20 września 2018 r. (I KZP 10/18), iż „możliwość uchylenia wyroku uniewinniającego, umarzającego albo warunkowo umarzającego postępowanie karne i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania związana z regułą ne peius określoną w art. 454 § 1 k.p.k. (art. 437 § 2 zd. drugie k.p.k.) zachodzi dopiero wtedy, gdy sąd odwoławczy - w wyniku usunięcia stwierdzonych uchybień stanowiących jedną z podstaw odwoławczych określonych w art. 438 pkt 1 - 3 k.p.k. (czyli np. po uzupełnieniu postępowania dowodowego, dokonaniu prawidłowej oceny dowodów, poczynieniu prawidłowych ustaleń faktycznych) - stwierdza, że zachodzą podstawy do wydania wyroku skazującego czemu stoi na przeszkodzie zakaz określony w art. 454 § 1 k.p.k.
Sama tylko możliwość wydania takiego wyroku w ponownym postępowaniu przed sądem pierwszej instancji jest niewystarczająca dla przyjęcia wystąpienia reguły ne peius określonej w art. 454 § 1 k.p.k.”Na kanwie niniejszej sprawy oznacza to, że by uzasadnić orzeczenie kasatoryjne, Sąd Okręgowy w T. winien wykazać, że uwzględnienie w ocenie stopnia społecznej szkodliwości wszystkich wymienionych w art. 53 § 7 k.k.s. faktorów wykluczyłoby możliwość uznania tego stopnia za znikomy, a tym samym uprawdopodobniło możliwość wydania w sprawie wyroku skazującego, co z kolei, w związku z treścią art 454 k.p.k. czyniłoby niemożliwym orzeczenie reformatoryjne Sądu II instancji.W sprawie niniejszej uzasadnienie wskazuje jedynie na mankamenty oceny owego stopnia dokonanej przez Sąd I instancji, bez jakiejkolwiek konkluzji uzasadniającej przekonanie, że Sąd odwoławczy odrzuca możliwość przyjęcia znikomego stopnia społecznej szkodliwości czynu zarzuconego oskarżonemu.Wobec powyższego, stwierdzając zasadność zarzutu podniesionego w skardze, należało uchylić wyrok Sądu II instancji i przekazać mu sprawę do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym.