Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III KS 21/24 Generato dall'IA

Supreme Court dismissed appeal against cassation ruling, holding it is not a super-appeal but a formal review of cassation grounds.

Numero d'incarto III KS 21/24
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the defense's appeal against the District Court's decision to revoke the first-instance verdict and remand the case for a full retrial. The defense argued this violated procedural rules by requiring a complete retrial, while the District Court found errors in evidence handling necessitating a full redo. The Court ruled that the Supreme Court's review is limited to the formal legality of the District Court's decision to remand, not the merits of the retrial request, thus upholding the lower court's action.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 437 § 2 k.p.k.; Art. 539a § 3 k.p.k.: The Supreme Court's review of a cassation decision is limited to assessing the legality of the lower court's decision to remand for a full retrial, not the merits of the retrial request itself.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal full retrial procedural review super-appeal evidence handling remand for retrial Supreme Court jurisdiction procedura di rivendicazione nel pignoramento

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 437 § 2 k.p.k.
Sąd Okręgowy w Szczecinie nie dopuścił się zatem obrazy art. 437 § 2 k.p.k.Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu.[J.J.][ms] Jerzy Grubba Kazimierz Klugiewicz Jarosław Matras
Art. 539a § 3 k.p.k.
„wynikający art. 539a § 3 k.p.k. nadzór Sądu Najwyższego nad przestrzeganiem normy z przepisu art.
art. 439 § 1 k.p.k
3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii wymierzono oskarżonemu karę 2 lat pozbawienia wolności oraz grzywnę w wysokości 60 stawek dziennych po 50 złotych.Od tego wyroku apelację wniósł obrońca oskarżonego, który podniósł zarzuty: naruszenia art. 439 § 1 k.p.k.
art. 17 § 1 pkt 9 k.p.k
z art. 17 § 1 pkt 9 k.p.k., obrazy przepisów prawa materialnego (art.
art. 399 § 1 k.p.k
o przeciwdziałaniu narkomanii) oraz przepisów postępowania, która miała wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia (art. 399 § 1 k.p.k.; art.
art. 410 k.p.k
399 § 1 k.p.k.; art. 410 k.p.k.; art.
art. 7 k.p.k
410 k.p.k.; art. 7 k.p.k.).
art. 437 § 2 k.p.k
Sąd Okręgowy w Szczecinie nie dopuścił się zatem obrazy art. 437 § 2 k.p.k.Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu.[J.J.][ms] Jerzy Grubba Kazimierz Klugiewicz Jarosław Matras
art. 437 k.p.k
nadzór Sądu Najwyższego nad przestrzeganiem normy z przepisu art. 437 k.p.k.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

III KS 21/24 POSTANOWIENIE Dnia 28 maja 2024 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Kazimierz Klugiewicz (przewodniczący, sprawozdawca)‎SSN Jerzy Grubba‎SSN Jarosław Matras w sprawie P. O. , oskarżonego z art. 56 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu, w dniu 28 maja 2024 r., skargi obrońcy oskarżonego na wyrok Sądu Okręgowego w Szczecinie z dnia 23 stycznia 2024 r., sygn. akt IV Ka 396/23, uchylający wyrok Sądu Rejonowego Szczecin - Centrum w Szczecinie z dnia 29 listopada 2022 r., sygn. akt IV K 127/21, p o s t a n o w i ł:

1. oddalić skargę;

2. kosztami sądowymi postępowania skargowego obciążyć oskarżonego.

UZASADNIENIE

W sprawie złożonej podmiotowo P. O. został oskarżony o to, że w okresie od stycznia 2018 r. do 12 kwietnia 2018 r. w S. i G. uczestniczył we wprowadzaniu do obrotu znacznej ilości – nie mniej niż 260 gram marihuany za kwotę 6760 zł; wbrew przepisom art. 33-35, art. 37, art. 40 i art. 40a ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii, które to nabył od ustalonej osoby, to jest o występek z art. 56 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii.Wyrokiem Sądu Rejonowego Szczecin - Centrum w Szczecinie z dnia 29 listopada 2022 r., sygn. akt IV K 127/21, oskarżony ten został uznany za winnego popełnienia zarzuconego mu czynu, z tą zmianą, że ustalono, iż uczestniczył on we wprowadzaniu do obrotu nie mniej niż 200 gram marihuany za kwotę nie mniejszą niż 6000 złotych i za przestępstwo to na podstawie art. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii wymierzono oskarżonemu karę 2 lat pozbawienia wolności oraz grzywnę w wysokości 60 stawek dziennych po 50 złotych.Od tego wyroku apelację wniósł obrońca oskarżonego, który podniósł zarzuty: naruszenia art. 439 § 1 k.p.k. w zw. z art. 17 § 1 pkt 9 k.p.k., obrazy przepisów prawa materialnego (art. 56 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29.07.2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii) oraz przepisów postępowania, która miała wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia (art. 399 § 1 k.p.k.; art. 410 k.p.k.; art. 7 k.p.k.).

Wniósł o uchylenie zaskarżonego orzeczenia w części dotyczącej oskarżonego P. O. i umorzenie postępowania, ewentualnie zmianę wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonego od zarzuconego mu czynu.Sąd Okręgowy w Szczecinie wyrokiem z dnia 23 stycznia 2024 r., sygn. akt IV Ka 396/23 uchylił zaskarżony wyrok w odniesieniu do czterech oskarzonych, których obrońcy wnieśli apelacje i sprawę przekazał Sądowi Rejonowemu Szczecin - Centrum w Szczecinie do ponownego rozpoznania.Skargę na wyrok Sądu drugiej instancji wniósł obrońca oskarżonego, który sformułował zarzut naruszenia art. 437 § 2 k.p.k. poprzez uchylenie wyroku w całości co do oskarżonego P. O. i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu Szczecin - Centrum w Szczecinie ze względu na stwierdzenie konieczności ponownego przeprowadzenia przewodu sądowego w całości, podczas gdy w realiach sprawy taka przesłanka przekazania sprawy do ponownego rozpoznania nie zachodzi i wystarczające będzie ewentualne uzupełnienie materiału dowodowego (poprzez uzupełniające przesłuchanie K.

G. . P. O. i O. F. , ustalenie miejsca zamieszkania H. O. - w ramach przesłuchania P. O. ) oraz analiza nagrań przez Sąd odwoławczy i wydanie przezeń orzeczenia merytorycznego, co miało istotny wpływ w na treść orzeczenia, determinując jego treść.Na podstawie tak sformułowanego zarzutu autor skargi wniósł o uchylenie w całości co do oskarżonego P. O. wyroku Sądu Okręgowego w Szczecinie z dnia 23 stycznia 2024 r., sygn. akt IV Ka 396/23, i przekazanie sprawy temu Sadowi do ponownego rozpoznania.Prokurator w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie.Sąd Najwyższy rozważył, co następuje.Skarga nie jest zasadna.Na wstępie należy zaznaczyć, co niejednokrotnie już akcentowano w orzecznictwie, że:

„wynikający art. 539a § 3 k.p.k. nadzór Sądu Najwyższego nad przestrzeganiem normy z przepisu art. 437 k.p.k. w postępowaniu odwoławczym sprowadzać się może jedynie do oceny zasadności podjęcia decyzji kasatoryjnej przez sąd odwoławczy, a nie zasadności samego środka odwoławczego (apelacji). Skarga na wyrok sądu odwoławczego nie ma też charakteru sui generis «superapelacji», która nakazywałaby Sądowi Najwyższemu przejmować rolę sądu odwoławczego i ponownie oceniać zarzuty apelacyjne” (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 26 marca 2024 r., I KS 8/24, LEX nr 3699539).

Przedmiotem badania w niniejszej sprawie stała się zatem wyłącznie analiza płaszczyzny formalnej podstawy do wydania orzeczenia kasatoryjnego przez Sąd odwoławczy, a zatem stwierdzenie przesłanek uzasadniających potrzebę przeprowadzenia przewodu sądowego w całości, nie zaś racje merytoryczne uzasadniające zajęcie przez Sąd ad quem tego stanowiska, wynikające z weryfikacji oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego.W orzecznictwie akcentuje się, że „przeprowadzenie przewodu na nowo w całości jest konieczne wówczas, gdy sposób przeprowadzenia dowodów przez sąd a quo dotknięty jest tego typu wadliwościami, że samo częściowe tylko uzupełnienie postępowania dowodowego przez dodatkowe przeprowadzenie dowodów przez instancję odwoławczą byłoby niewystarczające, a to właśnie z powodu uchybień w zakresie sposobu przeprowadzenia całego postępowania dowodowego przed sądem pierwszej instancji (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 16 listopada 2022 r., I KS 24/22, LEX nr 3555182; zob. też: wyrok Sądu Najwyższego z dnia 11 stycznia 2023 r., I KS 35/22, LEX nr 3507383).

W tym kontekście należy zauważyć, że Sąd odwoławczy obszernie i szczegółowo odniósł się do oceny poszczególnych dowodów (osobowych i rzeczowych), istotnych dla przypisania sprawstwa przestępstwa zarzucanego P. O. , wskazując na szereg błędów po stronie Sądu pierwszej instancji, zarówno na etapie przeprowadzenia dowodów, jak też ich oceny oraz poczynienia na tej podstawie ustaleń faktycznych (s. 10-13 uzasadnieniu wyroku Sądu ad quem). Skala stwierdzonych uchybień dawała Sądowi odwoławczemu podstawę do stwierdzenia, że niezbędne jest przeprowadzenie na nowo przewodu sądowego w całości.

Trzeba w tym miejscu zaznaczyć, że wskazywane w petitum skargi dowody, które w przekonaniu obrońcy oskarżonego mogłyby uzupełniająco zostać przeprowadzone na rozprawie apelacyjnej, de facto stanowią całość materiału dowodowego istotnego dla kwestii odpowiedzialności P. O. za zarzucany mu czyn w niniejszym postępowaniu. Tymczasem oczywiste jest to, że ocena potrzeby przeprowadzenia przewodu sądowego na nowo w całości nie może opierać się na uniwersalnych, generalnych kryteriach liczebności dowodów, lecz powinna uwzględniać specyfikę danej sprawy, a zwłaszcza rozmiary i stopień skomplikowania materiału dowodowego zgromadzonego w danym postępowaniu.

Chociaż więc stanowisko zajęte w skardze prima facie mogłoby wydawać się trafne, to biorąc pod uwagę realia procesowe niniejszej sprawy, nie może ono zostać uznane za zasadne. Sąd Okręgowy w Szczecinie nie dopuścił się zatem obrazy art. 437 § 2 k.p.k.Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu.[J.J.][ms] Jerzy Grubba Kazimierz Klugiewicz Jarosław Matras