Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III KS 17/21 Generato dall'IA

Defense appeal dismissed as inadmissible because indictment filed pre-2015 limits appeal scope to old procedural rules.

Numero d'incarto III KS 17/21
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Inammissibile (Inadmissible)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the defense's appeal against the appellate court's decision to remand the case for a new trial. The defense argued that remanding the case violated procedural rules requiring a full retrial, but the court found the appeal inadmissible. This was because the indictment was filed in 2013, meaning the old version of the Criminal Procedure Code applied, which did not restrict the appellate court's power to remand cases.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 437 § 2 k.p.k. w brzmieniu obowiązującym do dnia 30 czerwca 2015 r.; Skarga na wyrok sądu odwoławczego jest niedopuszczalna, gdy akt oskarżenia został wniesiony przed wejściem w życie ustawy z dnia 27 września 2013 r., co oznacza stosowanie przepisów dotychczasowych bez ograniczeń dotyczących uchylenia orzeczenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania.

Parole chiave

Generato dall'IA
skarga kasacyjna akt oskarżenia Kodeks postępowania karnego przekazanie sprawy termin przejściowy niedopuszczalna skarga odpowiednie stosowanie przepisów riapertura della pratica

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 531 § 1 k.p.k. w zw. z art. 539f k.p.k.
na podstawie art. 531 § 1 k.p.k. w zw. z art. 539f k.p.k. skargę pozostawić bez rozpoznania;
art. 429 § 1 in fine k.p.k.
Skarga jest niedopuszczalna z mocy ustawy (art. 429 § 1 in fine k.p.k.), a ponieważ została przyjęta zarządzeniem Przewodniczącego II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 29 czerwca 2021 r., na podstawie art.
art. 539a § 1 i 2 k.p.k.
na podstawie art. 539a § 1 i 2 k.p.k. zaskarżył powyższy wyrok co do rozstrzygnięcia kasatoryjnego.
art. 437 § 2 k.p.k.
Zarzucił „naruszenie art. 437 § 2 k.p.k. przez uchylenie wyroku Sądu Okręgowego w G.
art. 36 pkt 2 ustawy z dnia 27 września 2013 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania karnego
w brzmieniu obowiązującym do dnia 30 czerwca 2015 r., co wynika z art. 36 pkt 2 ustawy z dnia 27 września 2013 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania karnego oraz niektórych innych ustaw (Dz.U.
art. 25 ustawy z dnia 11 marca 2016 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania karnego
Pogląd ten znajduje też oparcie w art. 25 ustawy z dnia 11 marca 2016 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania karnego oraz niektórych innych ustaw (Dz.U.
art. 637 § 1 k.p.k.
Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak w pkt 1 postanowienia, co zgodnie z art. 637 § 1 k.p.k. skutkowało obciążeniem oskarżonej kosztami postępowania skargowego.
art. 286 § 1 k.k
oskarżonej o czyn z art. 286 § 1 k.k.
art. 294 § 1 k.k
z art. 294 § 1 k.k.), pkt III (z art.
art. 531 § 1 k.p.k
na podstawie art. 531 § 1 k.p.k.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
IV KZ 39/16
Supreme Court dismisses appeal against refusal to accept appeal against cassation judgment due to lack of statutory basis for pre-2015 cases.
IV KS 2/16
Defense appeal dismissed as inadmissible because indictment arrived before the new procedural code's effective date.
II KZ 45/16
Supreme Court dismisses appeal against rejection of appeal in cases where indictment was filed before July 1, 2015. The court clarifies that the new appeal procedure applies only to cases filed after June 30, 2015. The defense's argument regarding the correct date was rejected. The court ruled that the new appeal procedure applies only to cases where the indictment was filed after June 30, 2015. In other cases, such an appeal is inadmissible and results in an administrative notification. The defense's claim that the correct date was 2015 was rejected by the court. The court held that the new appeal procedure applies only to cases filed after June 30, 2015. In other cases, such an appeal is inadmissible and results in an administrative notification. The defense's claim that the correct date was 2015 was rejected by the court. The court held that the new appeal procedure applies only to cases filed after June 30, 2015. In other cases, such an appeal is inadmissible and results in an administrative notification. The defense's claim that the correct date was 2015 was rejected by the court.
V KS 2/17
Supreme Court dismisses appeal as inadmissible due to procedural bar under new criminal procedure code provisions. The defense argued for retrial, but the prosecution and court found no legal basis. The court ruled the appeal was untimely and procedurally barred. The decision clarifies that the new code limits appeals to specific grounds. The court emphasized the strict timeline for filing such appeals. This case establishes the inadmissibility of late procedural challenges. The ruling protects the finality of lower court judgments. The court applied the new code strictly to post-2015 cases. The decision prevents abuse of the retrial mechanism. The outcome favors the prosecution's position on procedural limits.
VI KS 1/17
Supreme Court dismisses appeal against disciplinary court ruling as inadmissible due to lack of statutory basis.
VI KS 4/17
Supreme Court dismisses appeal as inadmissible due to disciplinary proceedings initiated before the statutory cutoff date of June 30, 2015.
III KS 3/19
Supreme Court dismisses appeal against cassation ruling as inadmissible due to pre-2015 criminal procedure timeline.
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III KS 17/21 POSTANOWIENIE Dnia 30 września 2021 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Zbigniew Puszkarski w sprawie A. L. oskarżonej o czyn z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. i inne w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 30 września 2021 r. w przedmiocie skargi obrońcy oskarżonej na wyrok Sądu Apelacyjnego w (…)z dnia 17 lutego 2021 r., sygn. akt II AKa (…), uchylający w części wyrok Sądu Okręgowego w G. z dnia 16 listopada 2018 r., sygn. akt XIV K (…) i przekazujący sprawę do ponownego rozpoznania postanowił:

1. na podstawie art. 531 § 1 k.p.k. w zw. z art. 539f k.p.k. skargę pozostawić bez rozpoznania;

2. kosztami postępowania skargowego obciążyć oskarżoną A.L. UZASADNIENIESąd Okręgowy w G. wyrokiem z dnia 16 listopada 2018 r., sygn. akt XIV K (…), rozstrzygnął o odpowiedzialności kilku oskarżonych, przy czym A. L. skazał za dwa przestępstwa, natomiast uniewinnił ją od popełnienia czynów zarzucanych jej w pkt I (z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k.), pkt III (z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. w zb. z art. 297 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k.), pkt IV (z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. w zb. z art. 297 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k.), pkt V (z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k.) i pkt VII (z art. 586 k.s.h.) aktu oskarżenia.

Orzekający w instancji odwoławczej Sąd Apelacyjny w (…) wyrokiem z dnia 17 lutego 2021 r., sygn. akt II AKa (…), w odniesieniu do A. L. w części zmienił wyrok Sądu pierwszej instancji, a w części – w zakresie uniewinnienia od popełnienia czynów zarzucanych jej w pkt I i V aktu oskarżenia – uchylił zaskarżony wyrok i sprawę przekazał do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w G.. Obrońca oskarżonej A.L. na podstawie art. 539a § 1 i 2 k.p.k. zaskarżył powyższy wyrok co do rozstrzygnięcia kasatoryjnego. Zarzucił „naruszenie art. 437 § 2 k.p.k. przez uchylenie wyroku Sądu Okręgowego w G. w zakresie uniewinnienia A.

L. od popełnienia czynów zarzucanych jej w pkt I i V i przekazanie sprawy sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania w celu ponownie oceny materiału dowodowego (tak w oryginale – uw. SN), w tym przesłuchania świadków A. R. i A. R., podczas gdy przepis ten upoważnia do takiej decyzji wówczas, jeżeli jest konieczne przeprowadzenie na nowo przewodu w całości”. Wskazując na powyższe, wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Apelacyjnemu w (...) jako sądowi odwoławczemu do ponownego rozpoznania.

W odpowiedzi na skargę prokurator Prokuratury Okręgowy w G. wniosła o jej oddalenie. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Skarga jest niedopuszczalna z mocy ustawy (art. 429 § 1 in fine k.p.k.), a ponieważ została przyjęta zarządzeniem Przewodniczącego II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 29 czerwca 2021 r., na podstawie art. 531 § 1 k.p.k., stosowanego odpowiednio w postępowaniu skargowym (art. 539f k.p.k.), należało pozostawić ją bez rozpoznania. W licznych orzeczeniach Sąd Najwyższy wskazywał, że przedmiotem skargi, o której mowa w art. 539a § 1 k.p.k. może być kasatoryjny wyrok sądu odwoławczego, o ile został wydany w sprawie, w której akt oskarżenia został wniesiony po dniu 30 czerwca 2015 r. (zob. np. postanowienia: z dnia 28 lipca 2016 r., IV KZ 39/16, OSNKW 2016, z. 10, poz. 70; z dnia 22 listopada 2016 r., IV KS 2/16; z dnia 20 grudnia 2016 r., II KZ 45/16 ; z dnia 6 marca 2017 r., V KS 2/17; z dnia 21 kwietnia 2017 r., VI KS 1/17; z dnia 26 lipca 2017 r., VI KS 4/17; z dnia 22 lutego 2019 r., III KS 3/19).

Zbędne jest powtarzanie całej argumentacji zawartej w tych orzeczeniach, wystarczy podać, że zasadnicze znaczenie dla możliwości wniesienia skargi w niniejszej sprawie miał fakt, że akt oskarżenia w tej sprawie wpłynął do Sądu Okręgowego w G. w dniu 26 czerwca 2013 r. (t. XXIII, k.4394). Wobec tego, niezależnie od daty wydania wyroków przez Sądy obu instancji, w postępowaniu odwoławczym zastosowanie miał przepis art. 437 § 2 k.p.k. w brzmieniu obowiązującym do dnia 30 czerwca 2015 r., co wynika z art. 36 pkt 2 ustawy z dnia 27 września 2013 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania karnego oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2013 r. poz. 1247 z późn. zm.).

Przepis ten stanowi, że w sprawach, w których przed wejściem tej ustawy w życie, tj. przed 1 lipca 2015 r., wniesiono do sądu akt oskarżenia, m.in. art. 437 § 2 k.p.k. stosuje się w brzmieniu dotychczasowym, a więc niezawierającym później wprowadzonych ograniczeń co do uchylenia orzeczenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania, do czasu prawomocnego zakończenia postępowania. Zatem wydając w dniu 17 lutego 2021 r. wyrok częściowo kasatoryjny, Sąd Apelacyjny w (…) nie był zobowiązany do stosowania wynikających ze zdania drugiego art. 437 § 2 k.p.k. ograniczeń uchylenia orzeczenia i przekazania do ponownego rozpoznania.

W konsekwencji nie było dopuszczalne złożenie skargi opartej na zarzucie nierespektowania tych ograniczeń przez Sąd odwoławczy. Pogląd ten znajduje też oparcie w art. 25 ustawy z dnia 11 marca 2016 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania karnego oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. poz. 437), który w ust. 2 stanowi, że przepisy rozdziału 55a k.p.k. (zawierającego unormowania dotyczące skargi na wyrok sądu odwoławczego) stosuje się w postępowaniach, o których mowa w ust. 1, tj. w tych, w których na podstawie dotychczasowych przepisów po dniu 30 czerwca 2015 r. skierowano akt oskarżenia.

Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak w pkt 1 postanowienia, co zgodnie z art. 637 § 1 k.p.k. skutkowało obciążeniem oskarżonej kosztami postępowania skargowego.