Supreme Court dismissed defense appeal for cassation against acquittal due to procedural error in second instance. Defense argued second instance court failed to re-evaluate evidence properly.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the defense's cassation appeal against the Second Instance Court's decision to overturn a first-instance acquittal. The defense argued the Second Instance Court failed to explicitly state whether evidence supported criminal liability, violating procedural rules. The court ruled the appeal was baseless because the Second Instance Court correctly identified that a new factual assessment was necessary to convict the defendants, which justified the cassation ruling without needing further evidence collection.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 437 § 2 k.p.k.; Art. 439 § 1 k.p.k.; Art. 454 § 1 k.p.k.: A cassation appeal against a cassation ruling is inadmissible if the lower appellate court's decision to overturn the first-instance acquittal was based on a necessary re-evaluation of evidence to establish facts required for conviction, rather than a procedural defect.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
III KS 15/25 POSTANOWIENIE Dnia 27 marca 2025 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Małgorzata Gierszon po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 27 marca 2025 r., wa posiedzeniu w trybie art. 539e § 1 k.p.k.w sprawie K. S., M. S., M. K. oraz A. U. oskarżonych z art. 288 § 1 k.k. i inne z powodu skargi obrońcy oskarżonychod wyroku Sądu Okręgowego w Tarnobrzegu z dnia 19 września 2024 r., II Ka 155/24, uchylającego wyrok Sądu Rejonowego w Tarnobrzegu z dnia 27 lutego 2024 r., II K 795/23, p o s t a n o w i ł oddalić skargę
UZASADNIENIE
K. S., M. S., M. K. oraz A. U. zostali oskarżeni o to, że w dniu 7 marca 2023 r. w T. woj. […] wspólnie i w porozumieniu dokonali zniszczenia drzewostanu leśnego, podczas wycinki drzew na działce nr [...] w postaci sosny w wieku 53 lata i 22 lata o łącznej wartości 2512,01 zł na szkodę R. D., a następnie usiłowali dokonać zaboru w celu przywłaszczenia drewna z lasu znajdującego się na działce nr [...] w postaci sosny i dębu w ilości 10,645 m3 o łącznej wartości 6455,50 zł, lecz zamiaru swojego nie osiągnęli z uwagi na interwencję M.
D. tj. o popełnienie przestępstwa z art. 288 § 1 k.k. w zb. z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k.Wyrokiem z dnia 27 lutego 2023 r., sygn. II K 795/23, Sąd Rejonowy w Tarnobrzegu, II Wydział Karny uniewinnił wszystkich oskarżonych od popełnienia zarzucanego im czynu. Od wyroku Sądu I instancji apelację wniósł prokurator oraz pełnomocnik oskarżyciela posiłkowego.Wyrokiem z dnia 19 września 2024 r., sygn. II Ka 155/24, Sąd Okręgowy w Tarnobrzegu uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Tarnobrzegu.Skargę na wyrok Sądu II instancji wniósł obrońca oskarżonych, który zarzucił w niej wydanie przez ten sąd wyroku kasatoryjnego, pomimo że Sąd II Instancji w uzasadnieniu skarżonego orzeczenia jako podstawę wydania orzeczenia kasatoryjnego wskazał art 454 k.p.k.,1.jednocześnie w treści uzasadnienia Sąd II Instancji nie oświadczył stanowczo, że zgromadzony materiał dowodowy w sprawie pozwala na przypisanie odpowiedzialności karnej oskarżonym za przestępstwo zarzucane im w akcie oskarżenia, czy też inne rzekome przestępstwa podawane w apelacji przez prokuratora i pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego naprzemiennie, co zostało uczynione li tylko dla podjęcia próby - w ocenie obrońcy - nieudolnej ratowania wywiedzionego aktu oskarżenia;2.przedstawione przez Sąd II Instancji twierdzenia w uzasadnieniu świadczą, iż kwestionuje on dokonaną przez Sąd I Instancji ocenę materiału dowodowego w sprawie;3.z opisu stanu faktycznego sprawy zawartego w uzasadnieniu skarżonego orzeczenia wynika, że pozostają istotne okoliczności w sprawie, które wymagają ustalenia w niniejszej sprawie, podczas gdy Sąd odwoławczy sprzecznie z przepisami prawa, mimo, że jest Sądem in meriti nie przeprowadza żadnego uzupełniającego postępowania w ramach swoich uprawnień.
Mało tego nie wskazuje też, jakie rzekomo czynności należy w sprawie przeprowadzić. Wbrew przepisom prawa, Sąd II instancji zaniechał przeprowadzenia uzupełniającego postępowania dla wyjaśnienia istotnych okoliczności faktycznych w sprawie, skoro uznał, iż rzekomo takie są.W pkt d) obrońca sformułował zarzut naruszenia art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k., ale dodał, że oświadcza sądowi, że w tym zakresie się nie wypowiada, gdyż ustalenia faktyczne w tym przedmiocie sąd czyni z urzędu i również z urzędu podejmuje decyzję. Tym samym, obrońca nie wskazał na czym jego zdaniem ten zarzut miał w badanej sprawie podlegać.
W związku z tymi zarzutami, obrońca wniósł o uchylenie wyroku Sądu II instancji i przekazanie mu sprawy do ponownego rozpoznania. W odpowiedzi na skargę prokurator wniósł o jej oddalenie. Pełnomocnik oskarżyciela posiłkowego R. D. a również wniósł o oddalenie skargi i o zasądzenie na rzecz oskarżyciela posiłkowego kosztów za postępowanie przed Sądem Najwyższym według norm przepisanych. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Skarga nie jest zasadna.Zgodnie z art. 539a § 3 k.p.k. skarga na wyrok sądu odwoławczego może być wniesiona wyłącznie z powodu naruszenia art. 437 k.p.k. lub z powodu uchybień określonych w art. 439 § 1 k.p.k.
Zgodnie z art. 437 § 2 k.p.k. zdanie drugie, uchylenie orzeczenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania może nastąpić wyłącznie w wypadkach wskazanych w art. 439 § 1, art. 454 k.p.k. lub jeżeli jest konieczne przeprowadzenie na nowo przewodu w całości. Z kolei art. 454 § 1 k.p.k. stanowi, że sąd odwoławczy nie może skazać oskarżonego, który został uniewinniony w pierwszej instancji lub co do którego w pierwszej instancji umorzono postępowanie.Podstawą uchylenia wyroku Sądu I instancji, w którym oskarżeni zostali uniewinnieni od popełnienia zarzucanego mu czynu był art. 454 § 1 k.p.k.
Sąd odwoławczy stwierdził, że zarzuty sformułowane w apelacjach dotyczące m.in. naruszenia art. 4 i 7 k.p.k. oraz błędu w ustaleniach faktycznych są zasadne. Całokształt przedstawionych w uzasadnieniu wyroku tego sądu okoliczności ocenionych z zastosowaniem zasad doświadczenia życiowego i prawidłowego rozumowania nie pozwala – w ocenie tego Sądu - na przyjęcie, że oskarżeni trwali w usprawiedliwionym błędzie co do okoliczności stanowiących znamię czynu, czyli co do tego, że działają oni za zgodą właściciela lasu.
Z przedstawionych przez Sąd w uzasadnieniu wyroku okoliczności – m.in. wiek B. J., brak dążenia oskarżonych do kontaktu z jego rodzicami, dokonywanie wycinki nocą, zgaszenie świateł pojazdu w chwili, gdy na miejscu pojawił się M. D., ich zachowanie - wynika, że ich zachowanie ukierunkowane były na osiągnięcie nieuczciwego zysku kosztem właściciela lasu. Sąd ten uznał. że oskarżeni zdawali sobie sprawę z tego, że małoletni B. J. nie jest uprawniony do wyrażenia zgody na wycinkę i sprzedaż drzewa z lasu. Tym samym o potrzebie uchylenia wyroku Sądu I instancji zdecydowała odmienna ocena przeprowadzonych w postępowaniu dowodów.
Nie było potrzeby uzupełnienia postępowania dowodowego, a jedynie rozważenie przeprowadzanych przez Sąd Rejonowy dowodów w sposób zgodny z wymogami art. 7 k.p.k. Dokonując tej oceny w taki sposób, Sąd odwoławczy doszedł do wniosku, że ta ocena powinna być odmienna, a jej konsekwencją powinno być dokonanie ustaleń faktycznych prowadzących do skazania oskarżonych. To uzasadniało konieczność wydania wyroku kasatoryjnego i świadczy o bezzasadności przedmiotowej skargi.Mając powyższe na uwadze Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji. [J.J.][r.g.]