Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III KRS 227/13 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses judge's appeal for transfer as filed late, rejecting time restoration based on prior ruling interpretation.

Numero d'incarto III KRS 227/13
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court rejected a judge's appeal against a Ministry of Justice decision transferring him to a different court location. The judge argued for time restoration, claiming a prior Supreme Court ruling invalidated the transfer authority, but the Court found no grounds for this exception. The decision rests on the principle that the interpretation of the transfer rule in the earlier ruling did not apply to the specific administrative act in question.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 75 § 2 pkt 1 Prawo o u.s.p.; Art. 168 § 1 k.p.c.: A judge's appeal against a transfer decision is inadmissible if filed after the statutory period, and the court will not restore the time limit merely because a subsequent judicial interpretation of the transfer authority contradicts the original administrative act.

Parole chiave

Generato dall'IA
transfer of judge statutory time limit restoration of time Ministry of Justice Supreme Court ruling procedural deadline administrative decision

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 75 § 2 pkt 1 Prawo o u.s.p.
Podstawę prawną tej decyzji stanowił art. 75 § 2 pkt 1 i § 3 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r.
Art. 75 § 3 Prawo o u.s.p.
Podstawę prawną tej decyzji stanowił art. 75 § 2 pkt 1 i § 3 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r.
Art. 168 § 1 k.p.c.
W rozpoznawanej sprawie nie występują przesłanki przywrócenia terminu do wniesienia odwołania (art. 168 § 1 k.p.c.).
Art. 167-172 k.p.c.
75 § 4 Prawa o u.s.p.) stosuje się również (odpowiednio) regulacje w zakresie uchybienia i przywrócenia terminu (art. 167-172 k.p.c.).
Art. 3986 § 2 k.p.c.
Odwołanie wniesione po upływie ustawowego terminu podlega odrzuceniu (art. 3986 § 2 k.p.c. w związku z art.
Art. 44 ust. 2 ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa
75 § 4 Prawa o u.s.p.), należy kwalifikować tak, jak sprawę zainicjowaną odwołaniem od uchwały Krajowej Rady Sądownictwa (art. 44 ustawy z dnia 12 maja 2011 r.
Art. 44 ust. 3 ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa
75 § 4 Prawa o u.s.p.), należy kwalifikować tak, jak sprawę zainicjowaną odwołaniem od uchwały Krajowej Rady Sądownictwa (art. 44 ustawy z dnia 12 maja 2011 r.
art. 379 pkt 4 k.p.c
art. 3986 § 2 k.p.c
Odwołanie wniesione po upływie ustawowego terminu podlega odrzuceniu (art. 3986 § 2 k.p.c.
art. 39821 k.p.c
168 i 169 w związku z art. 39821 k.p.c.; tak wyrok Sądu Najwyższego z dnia 12 sierpnia 2014 r., III KRS 30/14, OSNP 2016 nr 2, poz.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III KRS 227/13 POSTANOWIENIE Dnia 6 lipca 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Józef Iwulski w sprawie z odwołania A. B.‎od decyzji Ministra Sprawiedliwości z dnia 13 listopada 2012 r., znak: DS0-[…] w przedmiocie przeniesienia na inne miejsce służbowe,‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 6 lipca 2016 r., 1. oddala wniosek o przywrócenie terminu, 2. odrzuca odwołanie. Uzasadnienie Pismem (decyzją) z dnia 13 listopada 2012 r., DSO-[…], Podsekretarz Stanu w Ministerstwie Sprawiedliwości, działając z upoważnienia Ministra Sprawiedliwości, przeniósł A.

B. B. (sędziego Sądu Rejonowego w W.) z dniem 1 stycznia 2013 r. na stanowisko sędziego Sądu Rejonowego w Ś.. Podstawę prawną tej decyzji stanowił art. 75 § 2 pkt 1 i § 3 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. - Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz.U. Nr 98, poz. 1070 ze zm.; obecnie jednolity tekst: Dz.U. z 2015 r., poz. 133 ze zm.; dalej "Prawo o u.s.p.") w związku z § 1 pkt 21 lit. h i § 2 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 5 października 2012 r. w sprawie zniesienia niektórych sądów rejonowych (Dz.U. 2012, poz. 1121) oraz § 3 pkt 27 lit. j rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 25 października 2012 r. w sprawie ustalenia siedzib i obszarów właściwości sądów apelacyjnych, sądów okręgowych i sądów rejonowych (Dz.U. 2012, poz. 1223) .

W dniu 15 października 2013 r. (data stempla pocztowego) sędzia złożyła w Sądzie Najwyższym odwołanie od powyższej decyzji, domagając się jej uchylenia. Wraz z odwołaniem odwołująca się przedstawiła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania i "przyjęcie odwołania do rozpoznania". W uzasadnieniu tego wniosku sędzia wywiodła, że 8 października 2013 r. powzięła wiedzę o treści uzasadnienia uchwały składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 17 lipca 2013 r., III CZP 46/13 (OSNC 2013 nr 12, poz. 135), w którym sformułowano pogląd, zgodnie z którym "uprawnienie do przeniesienia sędziego na inne miejsce służbowe przysługuje wyłącznie Ministrowi Sprawiedliwości, w związku z czym nie może być przekazane innej osobie, w tym sekretarzowi lub podsekretarzowi stanu () w tej sytuacji decyzja o przeniesieniu na inne miejsce służbowe podjęta przez inną osobę, także z upoważnienia Ministra Sprawiedliwości, jest wadliwa (bezprawna), a sędzia, którego ona dotyczy, nie może wykonywać władzy jurysdykcyjnej w sądzie (na obszarze jurysdykcyjnym), do którego został przeniesiony; skład orzekający z jego udziałem jest zatem sprzeczny z przepisami prawa w rozumieniu art. 379 pkt 4 k.p.c.".

Zdaniem odwołującej się, "przyjęcie odwołania do rozpoznania przez Sąd Najwyższy wydaje się jedyną możliwą drogą do ewentualnego wyeliminowania przedmiotowej wadliwej decyzji o przeniesieniu sędziego na inne miejsce służbowe". W odpowiedzi na odwołanie Minister Sprawiedliwości w pierwszej kolejności wniósł o odrzucenie odwołania (jako złożonego po terminie), a w razie "merytorycznego rozpoznania" o jego oddalenie. Postanowieniem z dnia 14 stycznia 2014 r. Sąd Najwyższy odroczył rozpoznanie odwołania do czasu rozstrzygnięcia pytania prawnego przedstawionego Trybunałowi Konstytucyjnemu w sprawie III KRS 34/12.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Sprawę, w której wniesiono do Sądu Najwyższego odwołanie od decyzji Ministra Sprawiedliwości o przeniesieniu sędziego na inne miejsce służbowe bez jego zgody (art. 75 § 4 Prawa o u.s.p.), należy kwalifikować tak, jak sprawę zainicjowaną odwołaniem od uchwały Krajowej Rady Sądownictwa (art. 44 ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o Krajowej Radzie Sądownictwa, Dz.U. Nr 126, poz. 714 ze zm.; por. uzasadnienie uchwały składu całej Izby Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych Sądu Najwyższego z dnia 12 października 2004 r., III PZP 2/04, OSNP 2005 nr 9, poz. 121).

W myśl art. 44 ust. 3 tej ustawy do postępowania przed Sądem Najwyższym stosuje się przepisy Kodeksu postępowania cywilnego o skardze kasacyjnej (por. też postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 28 maja 2013 r., III KRS 166/13, LEX nr 1422051 oraz z dnia 10 czerwca 2014 r., III KRS 73/13, LEX nr 1483408). Odwołanie sędziego od decyzji Ministra Sprawiedliwości w przedmiocie zmiany miejsca służbowego jest więc szczególnym (nadzwyczajnym) środkiem zaskarżenia a sprawa prowadzona wskutek tego odwołania jest sprawą cywilną, ale w znaczeniu formalnym (art. 1 in fine k.p.c.), która podlega rozpoznaniu tylko w jednej "instancji" przez Sąd Najwyższy, przy czym przedmiot rozpoznania został w niej ograniczony do badania zasadności zarzutów odwołania.

Odwołanie wnosi się za pośrednictwem Ministra Sprawiedliwości w terminie dwutygodniowym od doręczenia decyzji z uzasadnieniem (art. 44 ust. 2 powołanej ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa). W poprzednim stanie prawnym w czasie obowiązywania ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. o Krajowej Radzie Sądownictwa (jednolity tekst: Dz.U. z 2010 r. Nr 11, poz. 67 ze zm.), termin ten wynosił 30 dni od daty doręczenia decyzji Ministra Sprawiedliwości o przeniesieniu sędziego na inne miejsce służbowe (art. 13 ust. 3 tej ustawy). O takim terminie zaskarżenia (ściślej 1 miesiąca) odwołująca się została pouczona w treści spornej decyzji.

W każdym razie termin zaskarżenia został naruszony w sposób oczywisty, bo odwołanie wniesiono po około 11 miesiącach od momentu, w którym należało dokonać tej czynności. Skoro do postępowania odwoławczego przed Sądem Najwyższym mają zastosowanie przepisy o skardze kasacyjnej, to w sprawie z odwołania od decyzji Ministra Sprawiedliwości o przeniesieniu sędziego na inne miejsce służbowe bez jego zgody (art. 75 § 4 Prawa o u.s.p.) stosuje się również (odpowiednio) regulacje w zakresie uchybienia i przywrócenia terminu (art. 167-172 k.p.c.).

Odwołanie wniesione po upływie ustawowego terminu podlega odrzuceniu (art. 3986 § 2 k.p.c. w związku z art. 44 ust. 3 ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o Krajowej Radzie Sądownictwa) przez Sąd Najwyższy, który jest też właściwy do przywrócenia tego terminu (art. 168 i 169 w związku z art. 39821 k.p.c.; tak wyrok Sądu Najwyższego z dnia 12 sierpnia 2014 r., III KRS 30/14, OSNP 2016 nr 2, poz. 28). W rozpoznawanej sprawie nie występują przesłanki przywrócenia terminu do wniesienia odwołania (art. 168 § 1 k.p.c.). Argumentem świadczącym o potrzebie uwzględnienia wniosku o przywrócenie terminu nie może być powołanie się na motywy uchwały powiększonego składu Sądu Najwyższego z dnia 17 lipca 2013 r., III CZP 46/13.

Wprawdzie w późniejszej uchwale pełnego składu Sądu Najwyższego z dnia 28 stycznia 2014 r., BSA I-4110-4/13 (OSNC 2014 nr 5, poz. 49; OSNKW 2014 nr 4, poz. 31; Przegląd Sejmowy 2014 nr 3, s. 193, z glosą J. Ciapały; OSP 2015 nr 3, z glosą E. Mazurczak-Jasińskiej) uznano, że w wydaniu decyzji o przeniesieniu sędziego na inne miejsce służbowe na podstawie art. 75 § 3 w związku z art. 75 § 2 pkt 1 Prawa o u.s.p., Minister Sprawiedliwości nie może być zastąpiony przez sekretarza ani podsekretarza stanu, jednakże równocześnie stwierdzono, iż wykładnia dokonana w uchwale wiąże od chwili jej podjęcia.

Oznacza to, że wykładnia przyjęta w tej uchwale pełnego składu Sądu Najwyższego nie ma zastosowania do decyzji Ministra Sprawiedliwości o przeniesieniu sędziego wydanych na podstawie art. 75 § 2 pkt 1 w związku z art. 75 § 3 Prawa o u.s.p. przed podjęciem uchwały (przed 28 stycznia 2014 r.). A więc, wszystkie decyzje wydane przed podjęciem tej uchwały, podpisane przez sekretarzy lub podsekretarzy stanu w Ministerstwie Sprawiedliwości, należy uznać za skuteczne, niewymagające jakichkolwiek aktów konwalidacyjnych lub konwalescencyjnych.

Wobec tego wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania jako nieuzasadniony podlegał oddaleniu, zaś odwołanie - jako wniesione z przekroczeniem terminu - odrzuceniu, o czym Sąd Najwyższy orzekł na podstawie powołanych przepisów. aw