Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III KRS 1/04 Generato dall'IA

Supreme Court quashes KRS decision denying judge extension due to lack of right to comment on opinions.

Numero d'incarto III KRS 1/04
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Parzialmente accolto (Partially Allowed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court quashed the Supreme Council's decision denying a judge's request to extend his service after age 65. The judge argued he was denied the procedural right to review and comment on negative opinions regarding his work and conduct outside of office. The court ruled that the judge must be informed of meetings and given an opportunity to respond to such opinions before a final decision is made.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

§ 14 pkt 4, § 17 ust. 1, § 18 ust. 2, § 19 ust. 1 i § 20 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 22 grudnia 2001 r. w sprawie szczegółowego trybu działania Krajowej Rady Sądownictwa i postępowania przed Radą: W toku postępowania o wyrażenie zgody na dalsze zajmowanie stanowiska sędziego po ukończeniu 65 roku życia należy umożliwić sędziemu ustosunkowanie się do opinii sformułowanych w tej sprawie, zwłaszcza gdy są dla niego niekorzystne.

Parole chiave

Generato dall'IA
judicial extension of service age 65 retirement procedural rights right to comment Supreme Council of Judiciary negative opinions due process in judicial review

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
§ 14 pkt 4, § 17 ust. 1, § 18 ust. 2, § 19 ust. 1 i § 20 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 22 grudnia 2001 r. w sprawie szczegółowego trybu działania Krajowej Rady Sądownictwa i postępowania przed Radą
art. 2 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. o Krajowej Radzie Sądownictwa
Krajowa Rada Sądownictwa uchwałą [...] z dnia 15 października 2003 r., podjętą na podstawie art. 2 ust.
art. 69 § 1 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. - Prawo o ustroju sądów powszechnych
1082 ze zm.) oraz art. 69 § 1 ustawy z dnia 27

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Wyrok z dnia 7 kwietnia 2004 r.

III KRS 1/04

W toku postępowania w sprawie z wniosku o wyrażenie zgody na dalsze

zajmowanie stanowiska sędziego po ukończeniu 65 roku życia należy umożliwić zainteresowanemu sędziemu ustosunkowanie się do opinii sformułowanych w tej sprawie, zwłaszcza gdy są dla niego niekorzystne (§ 14 pkt 4, § 17

ust. 1, § 18 ust. 2, § 19 ust. 1 i § 20 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 22 grudnia 2001 r. w sprawie szczegółowego trybu działania Krajowej Rady Sądownictwa i postępowania przed Radą, Dz.U. Nr 152,

poz. 1725).

Przewodniczący SSN Andrzej Wasilewski (sprawozdawca), Sędziowie SN:

Katarzyna Gonera, Jerzy Kwaśniewski.

Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 kwietnia 2004 r.

sprawy z odwołania Andrzeja S. od uchwały Krajowej Rady Sądownictwa z dnia 15

października 2003 r. [...], w sprawie odmowy wyrażenia zgody na dalsze zajmowanie

stanowiska sędziego,

u c h y l i ł zaskarżoną uchwałę i przekazał sprawę Krajowej Radzie Sądownictwa do ponownego rozpoznania.

Uzasadnienie

Krajowa Rada Sądownictwa uchwałą [...] z dnia 15 października 2003 r., podjętą na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. o Krajowej Radzie

Sądownictwa (Dz.U. Nr 100, poz. 1082 ze zm.) oraz art. 69 § 1 ustawy z dnia 27

lipca 2001 r. - Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz.U. Nr 98, poz. 1070 ze

zm.), postanowiła nie wyrazić zgody na zajmowanie stanowiska sędziego przez Andrzeja S. - sędziego Sądu Rejonowego w J. po ukończeniu przezeń 65 roku życia. W

uzasadnieniu tej uchwały Krajowa Rada Sądownictwa stwierdziła w szczególności,

że: „jak wynika z negatywnej opinii Kolegium Sądu Okręgowego w K. ocena dotych-

czasowej pracy sędziego Andrzeja S. budzi zastrzeżenia (ma dużą liczbę wyroków

uchylonych, ilość załatwień pozostaje na przeciętnym poziomie). Również wątpliwości budzi postępowanie sędziego Andrzeja S. poza służbą na co wskazano w stanowisku Kolegium Sądu Okręgowego w K.”

W odwołaniu od powyższej uchwały Krajowej Rady Sądownictwa [...] z dnia 15

października 2003 r. sędzia Andrzej S. wniósł „o jej uchylenie oraz przekazanie

sprawy do ponownego rozpoznania.” W uzasadnieniu odwołania sędzia Andrzej S.:

W kwestii oceny Kolegium Sądu Okręgowego w K. dotyczącej jego dotychczasowej pracy orzeczniczej stwierdził, iż: „z analizy moich akt osobowych, z którymi

to zapoznałem się w dniu 17 grudnia 2003 r. w Sądzie Okręgowym w K., wynikają

wnioski odmienne” - wskazując na to, że: „w dziale akt osobowych ‘opinie’ (dział

ostatni) znajduje się siedem opinii (...). Z opinii na [...] akt osobowych wynika, iż

przechodząc z okręgu Sądu Wojewódzkiego w P. do okręgu Sądu Wojewódzkiego w

K. posiadałem wśród sędziów najwyższy wskaźnik stabilności orzecznictwa w okręgu

p. Od 1986 r. (data ostatniej o mnie opinii) do momentu rozpoznania przez Kolegium

Sądu Okręgowego w K. mojego wniosku o przedłużenie służby w moich aktach osobowych nie ma dokumentów przemawiających przeciwko mnie. Negatywna opinia

‘pojawiła się’ po następnych 18 latach pracy i to dopiero podczas posiedzenia Kolegium Sądu Okręgowego w K. w dniu 26 sierpnia 2003 r. Tę negatywną opinię o mnie

przedstawiły ustnie do protokołu: wizytator do spraw karnych SSO (...) i prezes Sądu

Rejonowego w J. (...). Dodatkowo prezes (...) przedstawiła treść moich zeznań złożonych w charakterze świadka w sprawie [...] SR w J. - na podstawie których Kolegium orzekło, że budzi wątpliwości moje postępowanie poza służbą ‘czego dowodem

jest utrzymywanie bardzo bliskich kontaktów z osobą, która niedawno była pociągnięta do odpowiedzialności przez Sąd dla Nieletnich w J.’ (...). W związku z tak postawionymi zarzutami pozwalam sobie na podważenie stanowiska Kolegium.” [...]

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Stosownie do przepisów rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej

z dnia 22 grudnia 2001 r. w sprawie szczegółowego trybu działania Krajowej Rady

Sądownictwa oraz postępowania przed Radą (Dz.U. Nr 152, poz. 1725), należące do

kompetencji tej Rady sprawy indywidualne, w tym sprawy dotyczące wyrażenia

zgody na dalsze zajmowanie stanowiska przez sędziego, który ukończył 65 rok życia

(§ 14 pkt 4 tego rozporządzenia): „są przygotowywane na posiedzenia plenarne w

zespołach w składzie 3-5 członków Rady wyznaczanych przez Przewodniczącego

(...)” (§ 17 ust. 1 zdanie pierwsze - tego rozporządzenia), przy czym: „zespół ocenia

w pierwszej kolejności, czy materiały sprawy są wystarczające do zajęcia stanowiska

i w razie stwierdzenia braków przedstawia sprawę Przewodniczącemu celem zarządzenia ich uzupełnienia. (...)” (§ 18 ust. 2 zdanie pierwsze - tego rozporządzenia),

natomiast: „w uzasadnionych przypadkach, na wniosek zespołu lub z własnej inicjatywy, Przewodniczący zaprasza, celem odbycia rozmowy w siedzibie Rady, uczestnika postępowania, prezesa właściwego sądu, sędziego wizytatora lub innego sędziego.” (§ 19 ust. 1 tego rozporządzenia), a w każdym wypadku: „w sprawach indywidualnych Rada podejmuje uchwały po wszechstronnym rozważeniu wszystkich

okoliczności sprawy na podstawie udostępnionej dokumentacji oraz wyjaśnień

uczestników postępowania. (...)”(§ 20 ust. 1 zdanie pierwsze - tego rozporządzenia).

Wynika stąd w szczególności, że w toku postępowania prowadzonego w sprawie

załatwienia złożonego przez sędziego wniosku o wyrażenie zgody na dalsze zajmowanie przez niego stanowiska sędziego po ukończeniu 65 roku życia należy stworzyć zainteresowanemu sędziemu możliwość zapoznania się ze sformułowanymi w

jego sprawie opiniami, aby mógł się on do nich ustosunkować, zwłaszcza w sytuacji,

gdy opinie te nie są dla niego korzystne.

Tymczasem, w niniejszej sprawie sędzia Andrzej S. na poszczególnych etapach postępowania zmierzającego do rozpoznania przedstawionego przezeń wniosku o wyrażenie zgody na dalsze zajmowanie stanowiska sędziego po ukończeniu

65 roku życia nie został powiadomiony o miejscu i terminie posiedzeń właściwych

organów (gremiów) procedujących w tej sprawie, a w szczególności nie został on

powiadomiony: a) ani o miejscu i terminie posiedzenia Kolegium Sądu Okręgowego

w K., w czasie którego przedstawione zostały przez wizytatora do spraw karnych

Sądu Okręgowego w K. oraz przez prezes Sądu Rejonowego w J. ustne (do protokołu) - ogólnie sformułowane, a przy tym lakoniczne i nieprzychylne mu zarazem

oceny, dotyczące nie tylko jego pracy zawodowej, lecz także jego postępowania

poza służbą oraz zaopiniowany został jego wniosek o przedłużenie służby na stanowisku sędziego; b) ani o miejscu i terminie posiedzenia Zespołu Członków Krajowej Rady Sądownictwa powołanego do dokonania oceny i przygotowania materiałów

tej sprawy na posiedzenia plenarne Krajowej Rady Sądownictwa; c) ani też o miejscu

i terminie posiedzenia plenarnego Krajowej Rady Sądownictwa odbytego w dniu 15

października 2003 r., na którym Krajowa Rada Sądownictwa podjęła zaskarżoną

przez sędziego uchwałę [...] w sprawie odmowy wyrażenia zgody na dalsze zajmowanie stanowiska sędziego Sądu Rejonowego w J. przez sędziego Andrzeja S. Tym

samym, w toku całego postępowania prowadzonego w sprawie załatwienia złożonego przez sędziego Andrzeja S. wniosku o wyrażenie zgody na dalsze zajmowanie

przez niego stanowiska sędziego w Sądzie Rejonowym w J. po ukończeniu 65 roku

życia nie miał on możliwości zapoznania się ze sformułowanymi w jego sprawie opiniami, a tym samym nie miał on możliwości ustosunkowania się do nich poprzez złożenie ewentualnych wyjaśnień i to pomimo, że niekorzystne dla niego opinie sformułowane zostały w sposób ogólny, bez wskazania na konkretne okoliczności faktyczne lub dowody, które stanowiłyby ich uzasadnienie.

Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.