Supreme Court quashes KRS decision denying judge extension due to lack of right to comment on opinions.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court quashed the Supreme Council's decision denying a judge's request to extend his service after age 65. The judge argued he was denied the procedural right to review and comment on negative opinions regarding his work and conduct outside of office. The court ruled that the judge must be informed of meetings and given an opportunity to respond to such opinions before a final decision is made.
Regesto Legislator
Generato dall'IA§ 14 pkt 4, § 17 ust. 1, § 18 ust. 2, § 19 ust. 1 i § 20 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 22 grudnia 2001 r. w sprawie szczegółowego trybu działania Krajowej Rady Sądownictwa i postępowania przed Radą: W toku postępowania o wyrażenie zgody na dalsze zajmowanie stanowiska sędziego po ukończeniu 65 roku życia należy umożliwić sędziemu ustosunkowanie się do opinii sformułowanych w tej sprawie, zwłaszcza gdy są dla niego niekorzystne.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Wyrok z dnia 7 kwietnia 2004 r.
III KRS 1/04
W toku postępowania w sprawie z wniosku o wyrażenie zgody na dalsze
zajmowanie stanowiska sędziego po ukończeniu 65 roku życia należy umożliwić zainteresowanemu sędziemu ustosunkowanie się do opinii sformułowanych w tej sprawie, zwłaszcza gdy są dla niego niekorzystne (§ 14 pkt 4, § 17
ust. 1, § 18 ust. 2, § 19 ust. 1 i § 20 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 22 grudnia 2001 r. w sprawie szczegółowego trybu działania Krajowej Rady Sądownictwa i postępowania przed Radą, Dz.U. Nr 152,
poz. 1725).
Przewodniczący SSN Andrzej Wasilewski (sprawozdawca), Sędziowie SN:
Katarzyna Gonera, Jerzy Kwaśniewski.
Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 kwietnia 2004 r.
sprawy z odwołania Andrzeja S. od uchwały Krajowej Rady Sądownictwa z dnia 15
października 2003 r. [...], w sprawie odmowy wyrażenia zgody na dalsze zajmowanie
stanowiska sędziego,
u c h y l i ł zaskarżoną uchwałę i przekazał sprawę Krajowej Radzie Sądownictwa do ponownego rozpoznania.
Uzasadnienie
Krajowa Rada Sądownictwa uchwałą [...] z dnia 15 października 2003 r., podjętą na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. o Krajowej Radzie
Sądownictwa (Dz.U. Nr 100, poz. 1082 ze zm.) oraz art. 69 § 1 ustawy z dnia 27
lipca 2001 r. - Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz.U. Nr 98, poz. 1070 ze
zm.), postanowiła nie wyrazić zgody na zajmowanie stanowiska sędziego przez Andrzeja S. - sędziego Sądu Rejonowego w J. po ukończeniu przezeń 65 roku życia. W
uzasadnieniu tej uchwały Krajowa Rada Sądownictwa stwierdziła w szczególności,
że: „jak wynika z negatywnej opinii Kolegium Sądu Okręgowego w K. ocena dotych-
czasowej pracy sędziego Andrzeja S. budzi zastrzeżenia (ma dużą liczbę wyroków
uchylonych, ilość załatwień pozostaje na przeciętnym poziomie). Również wątpliwości budzi postępowanie sędziego Andrzeja S. poza służbą na co wskazano w stanowisku Kolegium Sądu Okręgowego w K.”
W odwołaniu od powyższej uchwały Krajowej Rady Sądownictwa [...] z dnia 15
października 2003 r. sędzia Andrzej S. wniósł „o jej uchylenie oraz przekazanie
sprawy do ponownego rozpoznania.” W uzasadnieniu odwołania sędzia Andrzej S.:
W kwestii oceny Kolegium Sądu Okręgowego w K. dotyczącej jego dotychczasowej pracy orzeczniczej stwierdził, iż: „z analizy moich akt osobowych, z którymi
to zapoznałem się w dniu 17 grudnia 2003 r. w Sądzie Okręgowym w K., wynikają
wnioski odmienne” - wskazując na to, że: „w dziale akt osobowych ‘opinie’ (dział
ostatni) znajduje się siedem opinii (...). Z opinii na [...] akt osobowych wynika, iż
przechodząc z okręgu Sądu Wojewódzkiego w P. do okręgu Sądu Wojewódzkiego w
K. posiadałem wśród sędziów najwyższy wskaźnik stabilności orzecznictwa w okręgu
p. Od 1986 r. (data ostatniej o mnie opinii) do momentu rozpoznania przez Kolegium
Sądu Okręgowego w K. mojego wniosku o przedłużenie służby w moich aktach osobowych nie ma dokumentów przemawiających przeciwko mnie. Negatywna opinia
‘pojawiła się’ po następnych 18 latach pracy i to dopiero podczas posiedzenia Kolegium Sądu Okręgowego w K. w dniu 26 sierpnia 2003 r. Tę negatywną opinię o mnie
przedstawiły ustnie do protokołu: wizytator do spraw karnych SSO (...) i prezes Sądu
Rejonowego w J. (...). Dodatkowo prezes (...) przedstawiła treść moich zeznań złożonych w charakterze świadka w sprawie [...] SR w J. - na podstawie których Kolegium orzekło, że budzi wątpliwości moje postępowanie poza służbą ‘czego dowodem
jest utrzymywanie bardzo bliskich kontaktów z osobą, która niedawno była pociągnięta do odpowiedzialności przez Sąd dla Nieletnich w J.’ (...). W związku z tak postawionymi zarzutami pozwalam sobie na podważenie stanowiska Kolegium.” [...]
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Stosownie do przepisów rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej
z dnia 22 grudnia 2001 r. w sprawie szczegółowego trybu działania Krajowej Rady
Sądownictwa oraz postępowania przed Radą (Dz.U. Nr 152, poz. 1725), należące do
kompetencji tej Rady sprawy indywidualne, w tym sprawy dotyczące wyrażenia
zgody na dalsze zajmowanie stanowiska przez sędziego, który ukończył 65 rok życia
(§ 14 pkt 4 tego rozporządzenia): „są przygotowywane na posiedzenia plenarne w
zespołach w składzie 3-5 członków Rady wyznaczanych przez Przewodniczącego
(...)” (§ 17 ust. 1 zdanie pierwsze - tego rozporządzenia), przy czym: „zespół ocenia
w pierwszej kolejności, czy materiały sprawy są wystarczające do zajęcia stanowiska
i w razie stwierdzenia braków przedstawia sprawę Przewodniczącemu celem zarządzenia ich uzupełnienia. (...)” (§ 18 ust. 2 zdanie pierwsze - tego rozporządzenia),
natomiast: „w uzasadnionych przypadkach, na wniosek zespołu lub z własnej inicjatywy, Przewodniczący zaprasza, celem odbycia rozmowy w siedzibie Rady, uczestnika postępowania, prezesa właściwego sądu, sędziego wizytatora lub innego sędziego.” (§ 19 ust. 1 tego rozporządzenia), a w każdym wypadku: „w sprawach indywidualnych Rada podejmuje uchwały po wszechstronnym rozważeniu wszystkich
okoliczności sprawy na podstawie udostępnionej dokumentacji oraz wyjaśnień
uczestników postępowania. (...)”(§ 20 ust. 1 zdanie pierwsze - tego rozporządzenia).
Wynika stąd w szczególności, że w toku postępowania prowadzonego w sprawie
załatwienia złożonego przez sędziego wniosku o wyrażenie zgody na dalsze zajmowanie przez niego stanowiska sędziego po ukończeniu 65 roku życia należy stworzyć zainteresowanemu sędziemu możliwość zapoznania się ze sformułowanymi w
jego sprawie opiniami, aby mógł się on do nich ustosunkować, zwłaszcza w sytuacji,
gdy opinie te nie są dla niego korzystne.
Tymczasem, w niniejszej sprawie sędzia Andrzej S. na poszczególnych etapach postępowania zmierzającego do rozpoznania przedstawionego przezeń wniosku o wyrażenie zgody na dalsze zajmowanie stanowiska sędziego po ukończeniu
65 roku życia nie został powiadomiony o miejscu i terminie posiedzeń właściwych
organów (gremiów) procedujących w tej sprawie, a w szczególności nie został on
powiadomiony: a) ani o miejscu i terminie posiedzenia Kolegium Sądu Okręgowego
w K., w czasie którego przedstawione zostały przez wizytatora do spraw karnych
Sądu Okręgowego w K. oraz przez prezes Sądu Rejonowego w J. ustne (do protokołu) - ogólnie sformułowane, a przy tym lakoniczne i nieprzychylne mu zarazem
oceny, dotyczące nie tylko jego pracy zawodowej, lecz także jego postępowania
poza służbą oraz zaopiniowany został jego wniosek o przedłużenie służby na stanowisku sędziego; b) ani o miejscu i terminie posiedzenia Zespołu Członków Krajowej Rady Sądownictwa powołanego do dokonania oceny i przygotowania materiałów
tej sprawy na posiedzenia plenarne Krajowej Rady Sądownictwa; c) ani też o miejscu
i terminie posiedzenia plenarnego Krajowej Rady Sądownictwa odbytego w dniu 15
października 2003 r., na którym Krajowa Rada Sądownictwa podjęła zaskarżoną
przez sędziego uchwałę [...] w sprawie odmowy wyrażenia zgody na dalsze zajmowanie stanowiska sędziego Sądu Rejonowego w J. przez sędziego Andrzeja S. Tym
samym, w toku całego postępowania prowadzonego w sprawie załatwienia złożonego przez sędziego Andrzeja S. wniosku o wyrażenie zgody na dalsze zajmowanie
przez niego stanowiska sędziego w Sądzie Rejonowym w J. po ukończeniu 65 roku
życia nie miał on możliwości zapoznania się ze sformułowanymi w jego sprawie opiniami, a tym samym nie miał on możliwości ustosunkowania się do nich poprzez złożenie ewentualnych wyjaśnień i to pomimo, że niekorzystne dla niego opinie sformułowane zostały w sposób ogólny, bez wskazania na konkretne okoliczności faktyczne lub dowody, które stanowiłyby ich uzasadnienie.
Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.