Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III KO 94/15 Generato dall'IA

Supreme Court dismissed retrial request for new evidence from a co-defendant who failed to explain during trial.

Numero d'incarto III KO 94/15
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the defendant's request for a retrial based on a new statement from a co-defendant. The co-defendant had previously refused to explain facts during the trial but later changed his stance after the judgment became final. The court ruled that such a late change of position does not constitute a new fact or evidence under the Criminal Procedure Code because the co-defendant had the opportunity to speak earlier and the new statement lacks the high probability of overturning the original verdict.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 540 § 1 pkt 2 k.p.k.; A statement from a co-defendant made after the final judgment, which contradicts their earlier refusal to explain during the trial, does not qualify as a new fact or evidence for a retrial unless it reveals facts unknown to the court at the time of judgment and carries a high probability of overturning the verdict.

Parole chiave

Generato dall'IA
wznowienie postępowania nowy dowód cooskarżony art. 540 k.p.k. odmowa wyjaśnień prawomocne orzeczenie prawo do obrony

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 540 § 1 pkt 2 k.p.k.
Nie można w tej sytuacji uznać, aby zmiana treści wyjaśnień, stanowiąca odstąpienie od realizowanej w toku procesu linii obrony była nowym dowodem w rozumieniu art. 540 § 1 pkt 2 k.p.k.
art. 33 ustawy z dnia 27 września 2013 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania karnego
nowe fakty lub dowody nie muszą być nieznane przedtem sądowi (noviter producta), ale mają być w ogóle nieznane, nieznane także stronie, a więc obiektywnie nowe (noviter reperta), co jednak nie ma znaczenia w przedmiotowej sprawie wobec treści art. 33 ustawy z dnia 27 września 2013 r.
art. 286 § 1 k.k
G.‎skazanego za przestępstwo z art. 286 § 1 k.k.
art. 12 k.k
art. 546 k.p.k
o przesłuchanie w trybie art. 546 k.p.k.
art. 97 k.p.k
art. 540 § 1 pkt 2 k.p.k
Nie można w tej sytuacji uznać, aby zmiana treści wyjaśnień, stanowiąca odstąpienie od realizowanej w toku procesu linii obrony była nowym dowodem w rozumieniu art. 540 § 1 pkt 2 k.p.k.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
postanowienie Sądu Najwyższy z dnia 12 października 2004 r., III KO 32/02
postanowienie Sądu Najwyższy z dnia 12 lutego 2009 r., III KO 73/08

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III KO 94/15 POSTANOWIENIE Dnia 25 listopada 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Michał Laskowski (przewodniczący, sprawozdawca)‎SSN Kazimierz Klugiewicz‎SSN Jarosław Matras na posiedzeniu w dniu 25 listopada 2015r. w sprawie R. G.‎skazanego za przestępstwo z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. wniosku obrońcy o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 21 kwietnia 2015 r., utrzymującym w mocy wyrok Sądu Okręgowego w O.‎z dnia 23 października 2014 r., na podstawie art. 544 § 2 i 3 k.p.k. postanowił:

1. oddalić wniosek;

2. obciążyć R. G. kosztami sądowymi postępowania o wznowienie. UZASADNIENIER.G. skazany został wyrokiem Sądu Okręgowego w O. z dnia 23 października 2014 r., za to, że w okresie od 1 lipca 2004 r. do 30 listopada 2004 r. w P., działając w krótkich odstępach czasu z góry powziętym zamiarem, wspólnie i w porozumieniu z J. S., R. G. jako właściciel Centrum Medycznego […], zaś J. S. jako koordynator do spraw medycznych tego Centrum, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wskazując Narodowemu Funduszowi Zdrowia przeprowadzenie w Centrum Medycznym 134 badań w zakresie profilaktyki i wczesnego wykrywania chorób układu krążenia, których w rzeczywistości nie wykonano, doprowadzili go do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci środków pieniężnych w wysokości 6.178 zł, a w okresie od 1 stycznia 2004 r. do 30 września 2005 r. w P., wskazując Narodowemu Funduszowi Zdrowia wykonanie w Centrum Medycznym świadczeń zdrowotnych w zakresie ambulatoryjnej opieki specjalistycznej, których w rzeczywistości nie wykonano, doprowadzili go do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci środków pieniężnych w wysokości wskazanej w treści wyroku w odniesieniu do poszczególnych świadczeń, wyłudzając w ten sposób łączną kwotę nie mniejszą niż 16.953,60 zł na szkodę Narodowego Funduszu Zdrowia, to jest za winnego przestępstwa z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. i za przestępstwo to wymierzono mu karę roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności, której wykonanie warunkowo zawieszono na okres 4 lat próby i karę 150 stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki na 200 zł.

Po rozpoznaniu apelacji prokuratora i obrońcy, Sąd Apelacyjny, wyrokiem z dnia 21 kwietnia 2015 r., utrzymał w mocy wyrok Sądu Okręgowego w części dotyczącej opisanego wyżej orzeczenia.W dniu 10 sierpnia 2015 r. do Sądu Apelacyjnego wpłynął adresowany do Sądu Najwyższego wniosek obrońcy skazanego R. G. o wznowienie postępowania. We wniosku, jako podstawę wznowienia postępowania wskazano art. 540 § 1 pkt 2 lit. a k.p.k. w postaci ujawnienia się po uprawomocnieniu orzeczenia nowego faktu, nieznanego przedtem Sądowi w postaci oświadczenia współoskarżonego J.

S., co do tego, że samodzielnie zrealizował znamiona przestępstwa przypisanego jemu i R. G. Do wniosku załączono oświadczenie J. S. opatrzone datą - 31 lipca r.Obrońca R. G. wniósł o wznowienie postępowania w zakresie skazania z art. 286 § 1 w zw. z art. 12 k.k. i uchylenie opisanych wyżej wyroków Sądu Okręgowego i Sądu Apelacyjnego.Prokurator Prokuratury Generalnej w pisemnym stanowisku z dnia 28 września 2015 r. wniósł o oddalenie wniosku.W dniu 22 października 2015 r. do Sądu Najwyższego wpłynął wniosek R. G. o przesłuchanie w trybie art. 546 k.p.k. w zw. z art. 97 k.p.k.

J. S. i R. G. na okoliczność miejsca, czasu, przyczyn i zdarzeń towarzyszących ujawnieniu przez J. S.- R. G. okoliczności, która przesądza o tym, że R. G. został niewątpliwie niesłusznie skazany, za przestępstwo którego nie popełnił.Prokurator Prokuratury Generalnej w piśmie z dnia 16 listopada 2015 r. wyraził stanowisko o braku podstaw do przeprowadzenia wnioskowanych przez obrońcę czynności.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Przepis art. 540 § 1 pkt 2 lit. a k.p.k., na który powołano się we wniosku obrońcy, przewiduje wznowienie postępowania, jeżeli po wydaniu orzeczenia ujawnią się nowe fakty lub dowody nieznane przedtem sądowi, wskazujące na to, że prawomocne orzeczenie z powodu nowych faktów i dowodów jest niesłuszne.

Podstawa wznowienia postępowania propter nova opierać się może tylko na takich faktach lub dowodach, z którymi sąd nie zapoznał się w toku prawomocnie zakończonego postępowania, inaczej mówiąc, nie znał ich przy orzekaniu. Wskazany we wniosku nowy dowód w postaci oświadczenia J. S. nie był znany sądowi wyrokującemu w sprawie R. G. J. S. nie składał bowiem wyjaśnień w toku postępowania.Z licznych orzeczeń Sądu Najwyższego wynika, że nowy dowód wskazywać ma na wysokie prawdopodobieństwo, że w wyniku wznowienia postępowania zapadnie odmienne od poprzedniego orzeczenie.

Innymi słowy nie chodzi jedynie o przedstawienie wątpliwości co do wcześniejszych ustaleń faktycznych, a o poważne prawdopodobieństwo błędności wyroku skazującego (zob. m. in. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 12 października 2004 r., III KO 32/02, OSNKW 2004, z.10, poz. 99 i cytowane tam orzecznictwo; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 12 lutego 2009 r., III KO 73/08, R-OSNKW 2009, poz. 396).Na wstępie jednak odpowiedzieć należy na pytanie, czy oświadczenie J. S. jest dowodem nowym w rozumieniu art. 540 § 1 pkt 2 lit. a k.p.k.

Na marginesie jeszcze zwrócić należy uwagę na fakt nowelizacji tego przepisu. Od dnia 1 lipca 2015 r. nowe fakty lub dowody nie muszą być nieznane przedtem sądowi (noviter producta), ale mają być w ogóle nieznane, nieznane także stronie, a więc obiektywnie nowe (noviter reperta), co jednak nie ma znaczenia w przedmiotowej sprawie wobec treści art. 33 ustawy z dnia 27 września 2013 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania karnego oraz niektórych innych ustaw. Wracając do rozumienia, niezbędnej zarówno przed 1 lipca 2015 r., jak i po tym dniu, cechy nowości dowodu jako podstawy wznowienia postępowania zauważyć trzeba, że J.

S. w toku procesu miał wszelkie możliwości złożenia wyjaśnień i przedstawienia okoliczności opisanych w akcie oskarżenia wydarzeń. Z możliwości tej nie skorzystał, przyjmując linię obrony polegającą na odmowie składania wyjaśnień. Obecnie, już po uprawomocnieniu się orzeczenia kończącego postępowanie zmienił swoje stanowisko i zgodnie ze złożonym oświadczeniem postanowił złożyć wyjaśnienia i uwolnić od odpowiedzialności współoskarżonego w sprawie R. G. Nie można w tej sytuacji uznać, aby zmiana treści wyjaśnień, stanowiąca odstąpienie od realizowanej w toku procesu linii obrony była nowym dowodem w rozumieniu art. 540 § 1 pkt 2 k.p.k.

Inne rozumienie cechy nowości umożliwiłoby w wielu sprawach złożonych pod względem podmiotowym na wznawianie postępowań poprzez złożenie przez jednego ze skazanych oświadczenia, że w rzeczywistości dokonał przypisanego im czynu samodzielnie. W dodatku składający oświadczenie skazany wie, że i tak nie pogorszy własnej sytuacji.Nie wykluczając zatem generalnie możliwości stwierdzenia cechy nowości w odniesieniu do znanego przedtem sądowi źródła dowodowego, trzeba raz jeszcze podkreślić, że dowód ten wskazywać ma jednocześnie na wysokie prawdopodobieństwo, że w wyniku wznowienia postępowania zapadnie odmienne od poprzedniego orzeczenie.

W ocenie Sądu Najwyższego nie można tego stwierdzić w odniesieniu do oświadczenia J. S. w sytuacji, w której sądy obu instancji uznały winę obu oskarżonych mimo faktycznego braku ich wyjaśnień.Biorąc pod uwagę powyższe Sąd Najwyższy orzekł, jak w części dyspozytywnej. kc