Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III KO 93/15 Generato dall'IA

Supreme Court dismissed retrial request as witness perjury involved unrelated financial matters, not the robbery charge.

Numero d'incarto III KO 93/15
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The defense requested a retrial based on a witness's conviction for perjury, arguing it affected the original robbery verdict. The court found the perjury concerned a minor financial dispute between the witness and defendant, unrelated to the robbery facts. Consequently, the Supreme Court rejected the retrial request because the perjury did not influence the outcome of the criminal proceedings.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 540 § 1 pkt 1 k.p.k.; A conviction for perjury justifies retrial only if the perjury occurred in connection with the proceedings and could have influenced the original judgment.

Parole chiave

Generato dall'IA
wznowienie postępowania przestępstwo w związku z postępowaniem fałszywe zeznania świadka wpływ na treść orzeczenia Sąd Najwyższy k.p.k. brak związku przyczynowego

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 540 § 1 pkt 1 k.p.k.
Jako podstawę wniosku obrona wskazała art. 540 § 1 pkt 1) k.p.k., tj.
art. 233 § 1 k.k
za czyn z art. 233 § 1 k.k.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
postanowienie z dnia 18 lutego 2015 r., II KO 3/14
postanowienie z dnia 18 lutego 2015 r., II KO 3/14, LEX nr 1652386).Nie ulega wątpliwości, że doszło do skazania D.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III KO 93/15 POSTANOWIENIE Dnia 10 grudnia 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Włodzimierz Wróbel (przewodniczący, sprawozdawca)‎SSN Andrzej Ryński‎SSN Jacek Sobczak w sprawie M. K. skazanego z art. 280 § 1 i in. k.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 10 grudnia 2015 r. wniosku obrońcy skazanego o wznowienie postępowania prawomocnie zakończonego wyrokiem Sądu Okręgowego w Lublinie z dnia 23 września 2011 r., sygn. akt V Ka 370/11, zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego Lublin-Zachód w Lublinie z dnia 24 lutego 2011 r., sygn. akt IX K 79/11, p o s t a n o w i ł:

1) oddalić wniosek;

2) zwolnić skazanego od zapłaty kosztów sądowych postępowania w przedmiocie wznowienia postępowania. UZASADNIENIEObrońca z urzędu skazanego M. K. złożył wniosek z dnia 13 lipca 2015 r. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Sądu Rejonowego Lublin-Zachód w Lublinie z dnia 24 lutego 2011 r. (sygn. akt IX K 79/11) zmienionego wyrokiem Sądu Okręgowego w Lublinie z dnia 23 września 2011 r. (sygn. akt V Ka 370/11) i uchylonego w części wyrokiem Sądu Najwyższego z dnia 3 grudnia 2012 r. (sygn. akt III K 45/12). Jako podstawę wniosku obrona wskazała art. 540 § 1 pkt 1) k.p.k., tj. okoliczność, że w związku z postępowaniem dopuszczono się przestępstwa, a istnieje uzasadniona podstawa do przyjęcia, że mogło to mieć wpływ na treść orzeczenia.

W niniejszej sprawie tą okolicznością miałoby być skazanie jednego ze świadków – D. B. za czyn z art. 233 § 1 k.k. wyrokiem Sądu Rejonowego Lublin-Zachód w Lublinie (sygn. IX K 1155/14) następnie utrzymanego w mocy wyrokiem Sądu Okręgowego w Lublinie z dnia 21 października 2015 r. ( sygn. akt V Ka 822/15).Obrona wniosła wobec powyższego o wznowienie na korzyść skazanego postępowania i uchylenie wskazanych wyroków oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania właściwemu sądowi.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Wniosek nie jest zasadny.Przypomnieć należy, skądinąd wynikający wprost z treści przepisu art. 540 § 1 pkt 1) k.p.k., że w przypadku wznowienia postępowania z uwagi na popełnione przestępstwo, owo przestępstwo musi być popełnione w związku z postępowaniem, którego wznowienia strona się domaga oraz musi zostać wykazane, że mogło ono mieć wpływ na wynik pierwotnego postępowania.

Takie rozumienie cytowanego przepisu jest też ugruntowane w orzecznictwie Sądu Najwyższego (por. m.in. postanowienie z dnia 18 lutego 2015 r., II KO 3/14, LEX nr 1652386).Nie ulega wątpliwości, że doszło do skazania D. B. za składanie fałszywych zeznań w postępowaniu prowadzonym w Sądzie Rejonowym Lublin-Zachód w Lublinie pod sygnaturą IX K 79/11. Jednak uważna lektura uzasadnienia wyroku Sądu Rejonowego Lublin-Zachód w Lublinie z dnia 10 czerwca 2015 r. (sygn. IX K 1155/14) utrzymanego w mocy wyrokiem Sądu Okręgowego w Lublinie z dnia 21 października 2015 r. ( sygn. akt V Ka 822/15) pozwala na uznanie, że fałszywe zeznania tego świadka dotyczyły kwestii dla postępowania, którego wznowienia domaga się obrona, zupełnie nieistotnych.

Odnosiły się one bowiem do finansowych rozliczeń pomiędzy świadkiem a M. K. (kwestia pożyczki 5000 zł). Przypomnieć należy, że przypisane M. K. przestępstwo polegało na dokonaniu rozboju na A. R., współlokatorze D. B.. Z ustaleń Sądu w sprawie IX K 79/11 wynika, że M. K. wraz z Ł. S. wtargnęli do pokoju nr […] w akademiku przy ul. […] w L. w poszukiwaniu D. B. i w sytuacji jego nieobecności i niemożności skontaktowania z nim – przy użyciu przemocy i groźby – dokonali zaboru mienia jego współlokatora. Oznacza to niezbicie, że okoliczność istnienia, bądź nieistnienia niezwróconej pożyczki w relacji M.

K. – D. B. nie miała żadnego znaczenia dla dokonanego rozboju.Z uwagi na brak spełnienia przesłanki wznowienia postępowania z art. 540 § 1 pkt 1) k.p.k. należało orzec, jak w sentencji.