Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III KO 91/14 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses transfer of compensation case due to lack of special justification under criminal procedure law.

Numero d'incarto III KO 91/14
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court rejected the District Court's initiative to transfer a compensation case for wrongful conviction to another court. The lower court argued the applicant's severe health condition required examination by local experts, but the Supreme Court found this argument unsupported. The court determined that the applicant's health did not necessitate a transfer and that the lower court's reasoning was unfaithful to the facts.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 37 k.p.k.; The institution of transferring a case under Art. 37 k.p.k. is exceptional and requires special justification, which is absent when the applicant's health condition does not prevent local court proceedings.

Parole chiave

Generato dall'IA
transfer of proceedings special justification wrongful conviction health condition criminal procedure law local jurisdiction compensation claim

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 37 k.p.k.
akt III Ko (…)),‎na podstawie art. 37 k.p.k. odmówić przekazania sprawy.
art. 37 k.p.k
akt III Ko (…)),‎na podstawie art. 37 k.p.k.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III KO 91/14 POSTANOWIENIE Dnia 21 listopada 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Józef Szewczyk (przewodniczący)‎SSN Rafał Malarski (sprawozdawca)‎SSN Andrzej Ryński w sprawie z wniosku W. K. Z.,‎o odszkodowanie i zadośćuczynienie za niesłuszne skazanie,‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu‎w dniu 21 listopada 2014 r.,‎inicjatywy Sądu Okręgowego w B. z dnia 10 października 2014 r., o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu ze względu na dobro wymiaru sprawiedliwości (sygn. akt III Ko (…)),‎na podstawie art. 37 k.p.k. odmówić przekazania sprawy.

UZASADNIENIESąd Okręgowy w B., postanowieniem z dnia 10 października 2014 r., wystąpił z inicjatywą przekazania sprawy do rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Ł. z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości. W uzasadnieniu podniesiono, że pełnomocnik wniósł o przesłuchanie wnioskodawcy „w Ł.”, bowiem wymaga on w ciągu dnia czterokrotnego dializowania, co w istocie wyklucza możliwość podróżowania. Poza tym wobec twierdzenia wnioskodawcy, że jego zły stan zdrowia pozostaje w związku przyczynowym z pozbawieniem go w swoim czasie wolności, oczywistą jest – zdaniem Sądu występującego – potrzeba weryfikacji tej okoliczności przez biegłych lekarzy specjalistów z Zakładu Medycyny Sądowej w Ł..

Zwrócono także uwagę na znaczące pogorszenie stanu zdrowia wnioskodawcy.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Inicjatywę Sądu występującego należy uznać za całkowicie bezzasadną. Instytucja określona w art. 37 k.p.k. ma charakter wyjątkowy i tylko w szczególnie uzasadnionych przypadkach możliwe jest odstąpienie od zasady rozpoznania sprawy z zachowaniem właściwości miejscowej. Powoływane przez Sąd występujący orzecznictwo dotyczy osób oskarżonych, których obecność na rozprawie głównej jest w zasadzie obowiązkowa i nie można automatycznie odnosić tej zasady do osób represjonowanych za działalność niepodległościową, które ubiegają się o stosowne odszkodowanie.

Wnioskodawca nie jest tak jak oskarżony zobligowany do stawiennictwa na rozprawie, a przesłuchanie go może być dokonane w ramach pomocy prawnej innego sądu i to wręcz w miejscu zamieszkania. Stan zdrowia W. K. Z. pozwala na uznanie, że jego stawiennictwo nawet przed Sądem Okręgowym w Ł. jawi się jako iluzoryczne. Podkreślić należy, że Sąd występujący, pisząc, że pełnomocnik wniósł o przesłuchanie jego klienta w Ł., zachował się w stosunku do Sądu Najwyższego mało lojalnie. Otóż z pisma pełnomocnika wynika, że wniósł on o przesłuchanie wnioskodawcy w miejscu jego zamieszkania, którym jest co prawda Ł., ale żądanie to nie oznaczało domagania się rozpoznania sprawy przez Sąd Okręgowy w Ł..

Za wręcz zdumiewający należało uznać argument o konieczności powołania biegłych z Ł.. Nie wiadomo przy tym, jakie problemy z tym związane dostrzega Sąd występujący i jaki efekt przyniosłoby przekazanie sprawy do Ł.. Otóż powoływanie biegłych spoza okręgu sądu rozpoznającego sprawę jest zjawiskiem na porządku dziennym i nie może stanowić podstawy przekazania sprawy w trybie art. 37 k.p.k. Sąd Najwyższy nie widzi przy tym żadnych podstaw do przypuszczenia, że na żądanie Sądu Okręgowego w Ł. wnioskodawca miałby zostać przebadany szybciej.

Sąd występujący, akcentując pogarszający się stan zdrowia wnioskodawcy, zdaje się zapominać, że w związku z tym winien rozpoznać sprawę niezwłocznie. W realiach niniejszej sprawy nie ma żadnych podstaw do stwierdzenia, że skorzystanie przez Sąd Najwyższy z instytucji z art. 37 k.p.k. ułatwiłoby w jakimkolwiek stopniu wnioskodawcy dochodzenie swoich praw.Mając na względzie powyższą argumentację, a także zebrany w sprawie materiał dowodowy, w chwili obecnej nie było podstaw do uwzględnienia inicjatywy Sądu występującego.