Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III KO 53/17 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses transfer request when no specific charges are filed against the judge.

Numero d'incarto III KO 53/17
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court rejected the District Court's request to transfer a case to another court under Article 37 of the Code of Criminal Procedure. The District Court argued that the case involved allegations of misconduct by judges within its own jurisdiction, potentially compromising impartiality. However, the Supreme Court ruled that since no specific charges were filed against any individual, the appeal does not concern specific persons or liability, and mere suspicion of bias without concrete accusations does not justify transferring jurisdiction.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 17 § 1 pkt 1 k.p.k.; Art. 37 k.p.k.: The mere fact that an appeal concerns a judge of the competent court does not automatically establish the conditions for transfer under Article 37, as no specific charges against that judge have been filed.

Parole chiave

Generato dall'IA
transfer of jurisdiction Article 37 Code of Criminal Procedure impartiality of judges dismissal of appeal specific charges requirement declinatoria di competenza risoluzione del conflitto giurisdizionale rinvio del dibattimento

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 17 § 1 pkt 1 k.p.k.
(…), odmawiające, na podstawie art. 17 § 1 pkt 1 k.p.k., wszczęcia śledztwa w sprawie niedopełnienia obowiązków i przekroczenia uprawnień przez funkcjonariuszy publicznych na szkodę W.R.
Art. 37 k.p.k.
wniosku Sądu Okręgowego w G., o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu na podstawie art. 37 k.p.k. postanowił: nie uwzględnić wniosku.
art. 37 k.p.k
wniosku Sądu Okręgowego w G., o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu na podstawie art. 37 k.p.k.
art. 17 § 1 pkt 1 k.p.k
(…), odmawiające, na podstawie art. 17 § 1 pkt 1 k.p.k., wszczęcia śledztwa w sprawie niedopełnienia obowiązków i przekroczenia uprawnień przez funkcjonariuszy publicznych na szkodę W.R.
art. 231 § 1 k.k
o czyny z art. 231 § 1 k.k., art.
art. 258 § 1 k.k
231 § 1 k.k., art. 258 § 1 k.k.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
II KO 51/95
postanowienia: z dnia 7 listopada 1995 r., II KO 51/95, OSNKW 1996, z.
III KO 91/10
V KO 98/10
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III KO 53/17 POSTANOWIENIE Dnia 12 lipca 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Barbara Skoczkowska w sprawie zażalenia W.R. na postanowienie prokuratora Prokuratury Okręgowej w B. z dnia 17 listopada 2016 r., sygn. PO Ds. (…) o odmowie wszczęcia śledztwa, po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 12 lipca 2017 r. wniosku Sądu Okręgowego w G., o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu na podstawie art. 37 k.p.k. postanowił: nie uwzględnić wniosku. UZASADNIENIESąd Okręgowy w G. postanowieniem z dnia 6 czerwca 2017 r., wystąpił do Sądu Najwyższego z inicjatywą przekazania sprawy o sygn. akt IV Kp […], do rozpoznania innemu równorzędnemu sądowi z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości.

W złożonym wniosku powołano się na fakt, iż jeden z czynów, do którego odnosi się zaskarżone postanowienie Prokuratora Prokuratury Okręgowej w B. o odmowie wszczęcia śledztwa, miałby być popełniony, m. in. przez Sędziów Sądu Okręgowego w G. oraz sędziów sądów rejonowych w okręgu tegoż sądu. Wobec powyższego w odbiorze społecznym może powstać przekonanie o braku obiektywizmu przy rozpoznaniu tej sprawy przez Sąd Okręgowy w G..Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Argumenty podniesione przez Sąd Okręgowy we wniosku nie wskazują na to, aby w sądzie tym brak było warunków do rozpoznania sprawy w sposób obiektywny, nie zachodzi więc sytuacja uzasadniająca odstąpienie od właściwości miejscowej sądu pierwotnie ustalonej na podstawie obowiązujących przepisów.Dostrzec trzeba, że przedmiotem rozpoznania przez Sąd Okręgowy w G. ma być zażalenie na postanowienie Prokuratora Prokuratury Okręgowej w B. z dnia 17 listopada 2016 r., sygn. akt PO Ds. (…), odmawiające, na podstawie art. 17 § 1 pkt 1 k.p.k., wszczęcia śledztwa w sprawie niedopełnienia obowiązków i przekroczenia uprawnień przez funkcjonariuszy publicznych na szkodę W.R. oraz m. in. istnienia i funkcjonowania zorganizowanej grupy przestępczej nazwanej przez W.R.

Spółdzielnią z udziałem adwokatów, radców prawnych, sędziów, prokuratorów raz innych osób wykonujących obowiązki zawodowe w obszarze właściwości Sądu Okręgowego w G., tj. o czyny z art. 231 § 1 k.k., art. 258 § 1 k.k. i innych.Z powyższego wynika, że w przedmiotowej sprawie nie przedstawiono komukolwiek zarzutów, a zatem postępowanie przygotowawcze nie było prowadzone wobec określonej osoby czy osób. Oznacza to, że postępowanie zażaleniowe nie będzie też dotyczyć konkretnych osób ani kwestii odpowiedzialności osób wskazywanych i oskarżanych przez W.R. o popełnienie przestępstw na jego szkodę.

Sąd Najwyższy wielokrotnie natomiast już w swoich orzeczeniach wskazywał, że sam fakt, że postępowanie dotyczy sędziego sądu właściwego do rozpoznania zażalenia na postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania przygotowawczego, tak jak to ma miejsce w niniejszej sprawie, nie oznacza automatycznie, że zaistniały przesłanki, o których mowa w art. 37 k.p.k. (por. postanowienia: z dnia 7 listopada 1995 r., II KO 51/95, OSNKW 1996, z. 1-2, poz. 6; z dnia 21 października 2010 r., III KO 91/10, LEX nr 610175; z dnia 17 grudnia 2010 r., V KO 98/10, nie publikowane).Nie do zaakceptowania jest bowiem instrumentalna postawa niektórych osób, które niezadowolone z konkretnych merytorycznych decyzji Sądów, każdorazowo uważają iż doszło do przekroczenia uprawnień przez składy orzekające.

W takich sytuacjach sędziowie swoją postawą winni wskazywać, że wolni są od jakichkolwiek pozaprocesowych wpływów, a poprzez sprawne i wnikliwe rozpoznanie zażalenia na decyzję prokuratora budować autorytet wymiaru sprawiedliwości. Natomiast dobru wymiaru sprawiedliwości nie służy nadmierne wykorzystywanie instytucji wynikającej z art. 37 k.p.k., bowiem podważa zaufanie do niezależności sądów i niezawisłości sędziów.Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak na wstępie.as