Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III KO 43/24 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses request to transfer criminal case due to lack of proven judicial impartiality concerns.

Numero d'incarto III KO 43/24
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Regional Court in Rzeszow requested the Supreme Court to transfer a criminal case against former police officers to another court under Article 37 of the Code of Criminal Procedure. The requesting court argued that the defendants' long-term professional and potential private contacts with local judges created a risk of perceived bias. The Supreme Court rejected this request, ruling that the applicants failed to demonstrate concrete, intense relationships between the specific defendants and the judges that would objectively justify a transfer.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 37 k.p.k.; The transfer of a case to another court of equal jurisdiction is an exception to the principle of territorial jurisdiction and requires a demonstrated, concrete risk of bias based on specific professional or personal relationships between the accused and the judges.

Parole chiave

Generato dall'IA
transfer of case judicial impartiality perceived bias Code of Criminal Procedure professional relationships exception to jurisdiction objective doubt legittimo sospetto di parzialità

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 37 k.p.k.
akt X K 7/24 o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, na podstawie art. 37 k.p.k. p o s t a n o w i ł: nie uwzględnić wniosku.
art. 37 k.p.k
akt X K 7/24 o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, na podstawie art. 37 k.p.k.
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

III KO 43/24 POSTANOWIENIE Dnia 10 kwietnia 2024 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Paweł Wiliński w sprawie przeciwko P. J. i P. Ł.po rozpoznaniu sprawy na posiedzeniu w dniu 10 kwietnia 2024 r., wniosku Sądu Rejonowego w Rzeszowie zawartego w postanowieniu z dnia 6 marca 2024 r., sygn. akt X K 7/24 o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, na podstawie art. 37 k.p.k. p o s t a n o w i ł: nie uwzględnić wniosku.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 6 marca 2024 r., sygn. akt X K 7/24, Sąd Rejonowy w Rzeszowie zwrócił się do Sądu Najwyższego w trybie art. 37 k.p.k. o przekazanie sprawy P. J. i P. Ł. do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu. W uzasadnieniu Sąd wnioskujący wskazał, że sprawa dotyczy oskarżonych P. J. – byłego Naczelnika Zarządu w R. Centralnego Biura Śledczego Policji oraz P. Ł. – byłego funkcjonariusza tej jednostki. Obaj oskarżeni z racji sprawowanych przez nich w latach 1998-2020 funkcji znani są w lokalnym środowisku sędziowskim. Z racji długoletniej służby mieli styczność z sędziami Sądu Rejonowego w Rzeszowie na płaszczyźnie zawodowej i niewykluczone, że utrzymywali także prywatne kontakty z niektórymi sędziami tego Sądu. W ocenie Sądu wnioskującego, rozpoznanie przedmiotowej sprawy przez Sąd Rejonowy w Rzeszowie z uwagi na wzajemną współpracę sądu i rzeszowskiego CBŚP oraz duże zainteresowanie opinii publicznej tym postępowaniem może wywoływać wrażenie stronniczości tego Sądu.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.Instytucja określona w art. 37 k.p.k. ma charakter wyjątku od zasady właściwości miejscowej sądu i powinna mieć zastosowanie jedynie w uzasadnionych przypadkach. Dobro wymiaru sprawiedliwości może być podstawą przekazania sprawy innemu sądowi równorzędnemu między innymi w takich sytuacjach, w których postronny, obiektywnie oceniający okoliczności procesowe sprawy, obserwator postępowania, świadomy jednak podstawowych reguł rządzących procesem karnym oraz roli i umiejscowienia organów postępowania, mógłby powziąć uzasadnione wątpliwości co do tego, czy sąd właściwy jest w stanie sprawę taką w sposób obiektywny i bezstronny rozpoznać.

W ocenie Sądu Najwyższego w niniejszej sprawie takie okoliczności nie wystąpiły. Brak jest bowiem podstaw do uwzględnienia wniosku w przedmiotowej sprawie tylko z uwagi na to, że oskarżonymi są byli funkcjonariusze R. Centralnego Biura Śledczego Policji.Sąd Rejonowy w Rzeszowie, wnosząc o przekazanie przedmiotowej sprawy innemu sądowi równorzędnemu, powinien był wykazać, że in concreto z uwagi na istniejące relacje i intensywność kontaktów na gruncie zawodowym lub towarzyskim oskarżonych z sędziami sądu właściwego zachodzi uzasadniona obawa co do ich bezstronności.

W niniejszej sprawie Sąd wnioskujący o przekazanie sprawy w trybie art. 37 k.p.k. takich relacji i ich intensywności na gruncie zawodowym, czy towarzyskim między funkcjonariuszami rzeszowskiego Centralnego Biura Śledczego Policji, a sędziami Sądu Rejonowego w Rzeszowie nie wykazał. Samo przekonanie wnioskującego Sądu, że wieloletnie kontakty sędziów z oskarżonymi na płaszczyźnie zawodowej mogą stworzyć w opinii publicznej osąd nieobiektywnego rozpoznania niniejszej sprawy, a tym bardziej niepoparte żadnym przykładem przypuszczenie, że kontakty te mogą wkraczać także w sferę prywatną, są niewystarczające do uwzględnienia złożonego wniosku, zwłaszcza w dużym mieście jakim jest R. oraz wobec dość licznego grona sędziów orzekających w tym mieście, jak i pracujących w nim funkcjonariuszy różnych organów ścigania.Nie znajdując zatem podstaw do uwzględnienia wniosku o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu w trybie art. 37 k.p.k., Sąd Najwyższy postanowił jak na wstępie. [J.J.][ms] ‎