Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III KO 37/14 Generato dall'IA

Supreme Court dismissed retrial request as judge's incidental ruling exclusion did not apply to merits.

Numero d'incarto III KO 37/14
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the defendant's request for a retrial initiated by the prosecution, finding no statutory grounds under Article 439 § 1 of the Code of Criminal Procedure. The defendant argued that a judge and prosecutor were improperly excluded from the case due to a prior incidental ruling on bail extension, claiming this violated mandatory recusal rules. The court rejected these arguments, clarifying that 'participation in the case' for recusal purposes refers only to substantive judgments, not incidental procedural decisions, and that the prosecutor's role in the appeal was limited to the final verdict issuance. Consequently, the court determined the lower court's composition was lawful and the retrial request lacked merit.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 40 § 1 pkt 7 k.p.k.; Art. 439 § 1 pkt 1 k.p.k.: The concept of 'participation in the case' for mandatory recusal purposes refers exclusively to the issuance of substantive judgments, excluding incidental procedural rulings such as bail extensions.

Parole chiave

Generato dall'IA
mandatory recusal incidental ruling substantive judgment retrial with urzędu procedural exclusion

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 40 § 1 pkt 7 k.p.k.
, z uwagi na wystąpienie w toku postępowania z wnioskiem o przedłużenie stosowania tymczasowego aresztowania, który nie został uwzględniony przez Sąd Apelacyjny w (…), była od tego momentu z mocy ustawy wyłączona od orzekania w sprawie (art. 40 § 1 pkt 7 k.p.k.).
Art. 439 § 1 pkt 1 k.p.k.
zwrócił się do Sądu Najwyższego o wznowienie z urzędu prawomocnie zakończonego postępowania karnego z uwagi na zaistnienie bezwzględnej przyczyny odwoławczej opisanej w art. 439 § 1 pkt 1 k.p.k.Zdaniem P.
Art. 542 § 3 k.p.k.
z art. 542 § 3 k.p.k.Sąd Najwyższy przeprowadził analizę akt sprawy, która nie wykazała aby w toku postępowania karnego prowadzonego przeciwko P.
Art. 638 k.p.k.
Oczywiście sprawa nie dotyczyła tego prokuratora bezpośrednio.Stosownie do treści art. 638 k.p.k. kosztami postępowania przed Sądem Najwyższym obciążono Skarb Państwa.Biorąc powyższe rozważania pod uwagę, Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie.
Art. 9 § 2 k.p.k.
Z tych względów strona nie dysponująca własnym wnioskiem o wznowienie postępowania może, w oparciu o treść art. 9 § 2 k.p.k. zasygnalizować Sądowi potrzebę podjęcia czynności z urzędu.
art. 258 § 2 k.k
skazanego z art. 258 § 2 k.k.
art. 439 § 1 pkt 1 k.p.k
zwrócił się do Sądu Najwyższego o wznowienie z urzędu prawomocnie zakończonego postępowania karnego z uwagi na zaistnienie bezwzględnej przyczyny odwoławczej opisanej w art. 439 § 1 pkt 1 k.p.k.Zdaniem P.
art. 40 § 1 pkt 7 k.p.k
, z uwagi na wystąpienie w toku postępowania z wnioskiem o przedłużenie stosowania tymczasowego aresztowania, który nie został uwzględniony przez Sąd Apelacyjny w (…), była od tego momentu z mocy ustawy wyłączona od orzekania w sprawie (art. 40 § 1 pkt 7 k.p.k.).
art. 439 § 1 k.p.k
40 § 1 pkt 1 i 6 k.p.k.).Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Wznowienie postępowania z powodu uchybień, o których mowa w art. 439 § 1 k.p.k., jest możliwe wyłącznie z urzędu.
art. 9 § 2 k.p.k
Z tych względów strona nie dysponująca własnym wnioskiem o wznowienie postępowania może, w oparciu o treść art. 9 § 2 k.p.k.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III KO 37/14 POSTANOWIENIE Dnia 13 sierpnia 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dorota Rysińska (przewodniczący)‎SSN Andrzej Ryński‎SSN Józef Szewczyk (sprawozdawca) w sprawie P. C. skazanego z art. 258 § 2 k.k. i innych po rozpoznaniu kwestii wznowienia z urzędu postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w (…)z dnia 18 września 2006 r., sygn. akt II AKa (…), utrzymującym w zakresie dotyczącym P. C. wyrok Sądu Okręgowego w G. z dnia 29 kwietnia 2005 r., sygn. akt IV K (…), p o s t a n o w i ł:

1. stwierdzić brak podstaw do wznowienia postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 18 września 2006 r., sygn. akt II AKa (...);

2. wydatkami poniesionymi przez Sąd Najwyższy w związku z postępowaniem o wznowienie postępowania z urzędu obciążyć Skarb Państwa.

UZASADNIENIE

Pismem z dnia 22 kwietnia 2014 r., które zostało uzupełnione pismem z dnia 23 kwietnia 2014 r., P. C. zwrócił się do Sądu Najwyższego o wznowienie z urzędu prawomocnie zakończonego postępowania karnego z uwagi na zaistnienie bezwzględnej przyczyny odwoławczej opisanej w art. 439 § 1 pkt 1 k.p.k.Zdaniem P. C. sędzia Sądu Okręgowego w G. L. J. , z uwagi na wystąpienie w toku postępowania z wnioskiem o przedłużenie stosowania tymczasowego aresztowania, który nie został uwzględniony przez Sąd Apelacyjny w (…), była od tego momentu z mocy ustawy wyłączona od orzekania w sprawie (art. 40 § 1 pkt 7 k.p.k.).

Skazany wskazał ponadto, że podstawy wyłączenia zachodziły także wobec prokuratora Prokuratury Okręgowej w G. A. W., gdyż uczestniczył on w wydaniu wyroku w postępowaniu odwoławczym (art. 40 § 1 pkt 1 i 6 k.p.k.).Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Wznowienie postępowania z powodu uchybień, o których mowa w art. 439 § 1 k.p.k., jest możliwe wyłącznie z urzędu. (por. uchwała Sądu Najwyższego z 24 maja 2005 r., I KZP 5/05). Z tych względów strona nie dysponująca własnym wnioskiem o wznowienie postępowania może, w oparciu o treść art. 9 § 2 k.p.k. zasygnalizować Sądowi potrzebę podjęcia czynności z urzędu.

W konsekwencji wspomniane pisma skazanego zostały potraktowane jako inicjatywa przekazania sprawy Sądowi Najwyższemu, jako właściwemu do rozpoznania możliwości wznowienia postępowania z urzędu w oparciu o przepis art. 439 § 1 pkt 1 k.p.k. w zw. z art. 542 § 3 k.p.k.Sąd Najwyższy przeprowadził analizę akt sprawy, która nie wykazała aby w toku postępowania karnego prowadzonego przeciwko P. C. doszło do uchybienia wymienionego w art. 439 § 1 pkt 1 k.p.k. Chybiony jest argument, iżby w sprawie orzekała osoba podlegająca wyłączeniu na podstawie art. 40 § 1 pkt 7 k.p.k.

Użyty w tym przepisie zwrot „od udziału w sprawie” należy bowiem odczytywać łącznie z treścią tego punktu, precyzującego, o jaką „sprawę”, w istocie rzeczy chodzi. Na gruncie pkt 7 § 1 art. 40 k.p.k. chodzi o wyłączenie sędziego, który brał udział w „wydaniu orzeczenia, które zostało uchylone”. Zgodnie z zakazem wykładni rozszerzającej i stosowania analogii wobec przepisów o charakterze wyjątkowym nie można wyłączenia tego rozciągać na "udział w sprawie" wydawania innych rodzajów orzeczeń (por. postanowienie SN z 13 marca 2014 r., IV KK 438/13).

Dotyczy to zatem sytuacji, w której sędzia podlegający wyłączeniu z mocy ustawy brał udział w wydaniu orzeczenia merytorycznego, a nie orzeczenia incydentalnego wydanego w toku postępowania.Wniosek Sądu w osobie sędziego L.J. o przedłużenie stosowania tymczasowego aresztowania, jako dotyczący stosowania środka mającego zabezpieczyć prawidłowy tok postępowania, stanowił kwestię incydentalną. Dlatego też fakt, iż nie został on uwzględniony przez Sąd Apelacyjny, nie skutkował wyłączeniem sędziego od orzekania co do meritum sprawy.Nietrafna jest także argumentacja wskazująca na istnienie podstaw do wyłączenia prokuratora występującego w postępowaniu odwoławczym w kontekście bezwzględnej przyczyny odwoławczej z art. 439 § 1 pkt 1 k.p.k. w zw. z art. 40 § 1 pkt 1 i 6 k.p.k.

Udział oskarżyciela publicznego w rozprawie w postępowaniu apelacyjnym, nawet bardzo aktywny, nie mieści się w definicji pojęcia „brania udziału w wydaniu orzeczenia”, które oznacza przede wszystkim uczestniczenie w czynnościach finalnych ściśle związanych z wydaniem wyroku (por. postanowienie Sądu Najwyższego z 23 marca 2011 r., I KZP 33/10; P. Hofmański, E. Sadzik, K. Zgryzek, KPK. Komentarz, t. II, wyd. 4, Warszawa 2011, s. 826). W tych czynnościach prokurator nie uczestniczył i nie mógł uczestniczyć. Oczywiście sprawa nie dotyczyła tego prokuratora bezpośrednio.Stosownie do treści art. 638 k.p.k. kosztami postępowania przed Sądem Najwyższym obciążono Skarb Państwa.Biorąc powyższe rozważania pod uwagę, Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie.