Supreme Court dismisses appeal for rejecting personal appeal for retrial due to lack of mandatory lawyer signature.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court upheld the Chief Judge's order rejecting the defendant's personal application for a retrial because it lacked the mandatory signature of a lawyer. The defendant, despite being summoned to correct this formal defect, failed to submit a properly drafted request within the specified deadline. The court ruled that the personal submission was legally ineffective under the Code of Criminal Procedure, thereby preventing any examination of the substantive grounds for retrial.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 545 § 2 k.p.k.; Art. 120 § 1 k.p.k.; Art. 530 § 2 k.p.k.; Art. 120 § 2 k.p.k.: A personal application for retrial filed by a convicted person without the signature of a lawyer is legally ineffective and cannot be accepted by the court.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt III KO 21/16 POSTANOWIENIE Dnia 8 września 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Andrzej Stępka po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu bez udziału stron w dniu 8 września 2016 r. w sprawie Z. K. zażalenia na zarządzenie Przewodniczącego III Wydziału Karnego Sądu Najwyższego z dnia 29 czerwca 2016 r., sygn. akt III KO 21/16, o odmowie przyjęcia osobistego wniosku Z. K. o wznowienie postępowania, na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. p o s t a n o w i ł utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie UZASADNIENIEW dniu 14 marca 2016 r. do Sądu Najwyższego wpłynął wniosek Z.
K. o wyznaczenie obrońcy z urzędu w celu sporządzenia wniosku o wznowienie postępowania w sprawie Sądu Okręgowego w G. o sygn. XIV K (…), zakończonej prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 20 października 2015 r, sygn. akt II AKa (…). Zarządzeniem z dnia 20 kwietnia 2015 r. wyznaczono wnioskodawcy obrońcę z urzędu w osobie adw. M. E. w celu zbadania akt sprawy i ewentualnego sporządzenia wniosku o wznowienie postępowania lub poinformowania Sądu Najwyższego o niestwierdzeniu podstaw do złożenia takiego wniosku.
Pismem z dnia 1 czerwca 2016 r. adwokat poinformowała Sąd Najwyższy o braku podstaw do złożenia wniosku o wznowienie postępowania w przedmiotowej sprawie. W dniu 2 czerwca 2016 r. Z. K. został wezwany w trybie art. 120 § 1 k.p.k. w zw. z art. 545 § 2 k.p.k. do usunięcia w terminie 7 dni braku formalnego poprzez sporządzenie i podpisanie wniosku o wznowienie postępowania przez ustanowionego z wyboru adwokata albo radcę prawnego, pod rygorem odmowy przyjęcia wniosku (k. 30). Skazany Z. K. nie usunął jednak w zakreślonym terminie powyższego braku formalnego.
Natomiast dnia 13 czerwca 2016 r. wpłynął do Sądu Najwyższego jego osobisty wniosek o wznowienie postępowania, w którym podniósł on po raz kolejny okoliczności, stanowiące jego zdaniem, podstawę do wznowienia postępowania. W tej sytuacji, wobec nieusunięcia braku formalnego, zarządzeniem Przewodniczącego III Wydziału Karnego Sądu Najwyższego z dnia 29 czerwca 2016 r., sygn. akt III KO 21/16, odmówiono na podstawie art. 545 § 2 k.p.k. w zw. z art. 530 § 2 k.p.k. i art. 120 § 2 k.p.k. przyjęcia osobistego wniosku skazanego o wznowienie w/w postępowania.
Odpis zarządzenia doręczono podejrzanemu w dniu 7 lipca 2016 r. (zob. k. 48).W dniu 11 lipca 2016 r. Z.K. złożył zażalenie na to zarządzenie. W uzasadnieniu tego zażalenia wnosił przede wszystkim o przedłużenie terminu do sporządzenia wniosku o wznowienie postępowania, spowodowane koniecznością „skontaktowania się z instytucjami państwowymi w celu otrzymania sprawiedliwości”.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zażalenie skazanego Z. K. nie zasługuje na uwzględnienie. Przepis art. 545 § 2 k.p.k. stwierdza jednoznacznie, że jeśli wniosek o wznowienie postępowania nie pochodzi od prokuratora, powinien być sporządzony i podpisany przez adwokata albo radcę prawnego.
W doktrynie oraz orzecznictwie obowiązek ten określany jest powszechnie jako przymus adwokacki, chodzi bowiem o to, by przedmiotowy wniosek opracował podmiot fachowy. Użyte w tym przepisie sformułowanie „powinien” jest równoznaczne z bezwzględną koniecznością realizacji nakazu w nim zawartego. Złożenie wniosku o wznowienie postępowania sporządzonego osobiście przez samego wnioskodawcę (skazanego, ukaranego), jest czynnością prawnie bezskuteczną. (zob. T. Grzegorczyk, Kodeks postępowania karnego. Komentarz, Warszawa 2008, s. 1153; postanowienia Sądu Najwyższego: z dn. 13 września 2012 r., III KZ 67/12, Lex Nr 1220908; z dn. 21 listopada 2012 r., IV KZ 65/12, Lex Nr 1228644; z dn. 30 września 1996 r., V KZ 47/96, OSNKW 1996, Nr 11 – 12, poz. 88).
W przedmiotowej sprawie Zenon Kiźlich nie był uprawniony do sporządzenia osobiście wniosku o wznowienie postępowania. Brak formalny wniosku polegający na niesporządzeniu i jego niepodpisaniu przez adwokata mógł być usunięty tylko wówczas, gdyby ustanowił on pełnomocnika w osobie adwokata lub radcy prawnego z wyboru, gdyż został prawidłowo do tego wezwany w trybie art. 120 § 1 k.p.k. Rozpoznając niniejsze zażalenie Sąd Najwyższy nie mógł badać zasadności podniesionych przez skazanego argumentów uzasadniających – jego zdaniem – wznowienie postępowania, gdyż stanowiłoby to obejście przepisów ustanawiających przymus adwokacki.
Należy jednak zauważyć, iż złożenie wniosku o wznowienie postępowania na korzyść skazanego nie jest ograniczone żadnym terminem, zatem może on to uczynić po zebraniu odpowiednich środków i zleceniu sporządzenia wniosku ustanowionemu przez siebie adwokatowi, o ile obrońca uzna, że powody do wznowienia rzeczywiście zachodzą. Ponieważ jednak w przedmiotowej sprawie skazany mimo wezwania nie usunął braku formalnego, wydanie zaskarżonego zarządzenia stało się konieczne. Zarządzenie to jest w pełni zasadne i jako takie należało utrzymać w mocy.