Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III KO 179/24 Generato dall'IA

Supreme Court transfers criminal case to another court due to public perception of judicial bias.

Numero d'incarto III KO 179/24
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Accolto (Allowed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court granted the request to transfer a criminal case from the Olkusz District Court to the Dąbrowa Górnicza District Court. The victim alleged that local judges and prosecutors conspired against her, creating a credible public perception of judicial bias. The court ruled that such circumstances jeopardize the public's confidence in the impartiality of the proceedings, necessitating a transfer under Article 37 of the Code of Criminal Procedure.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 37 k.p.k.; The Supreme Court may transfer a case to another court of equal jurisdiction when specific circumstances create a public perception that the case cannot be impartially adjudicated, thereby undermining the good of the administration of justice.

Parole chiave

Generato dall'IA
transfer of jurisdiction public perception of bias good of administration of justice impartiality of proceedings Article 37 Code of Criminal Procedure difetto di legittimazione del ministero pubblico permesso di promuovere un procedimento penale trasmissione per incompetenza

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 37 k.p.k.
akt II Kp 240/24 o przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu, na podstawie art. 37 k.p.k. p o s t a n o w i ł: uwzględnić wniosek i sprawę Sądu Rejonowego w Olkuszu sygn.
art. 37 k.p.k
akt II Kp 240/24 o przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu, na podstawie art. 37 k.p.k.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
postanowienia Sądu Najwyższy z 13 lipca 1995 r. sygn. akt III KO 34/95
postanowienia Sądu Najwyższy z 17 maja 2001 r. sygn. akt IV KO 21/01
postanowienia Sądu Najwyższy z 10 grudnia 1999 r. sygn. akt III KO 98/99
postanowienia Sądu Najwyższy z 12 lutego 2002 r. sygn. akt V KO 3/02
postanowienie Sądu Najwyższy z 15 stycznia 2003 r. sygn. akt IV KO 61/02
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

III KO 179/24 POSTANOWIENIE Dnia 26 listopada 2024 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Ryszard Witkowski w sprawie z zażalenia A. T. na postanowienie Prokuratora Prokuratury Rejonowej w Olkuszu z dnia 25 lipca 2024 roku sygn. akt […] ‎o odmowie wszczęcia dochodzenia z urzędu, po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 26 listopada 2024 r., wniosku Sądu Rejonowego w Olkuszu zawartego w postanowieniu z 23 października 2024 r. sygn. akt II Kp 240/24 o przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu, na podstawie art. 37 k.p.k. p o s t a n o w i ł: uwzględnić wniosek i sprawę Sądu Rejonowego w Olkuszu sygn. akt II Kp 240/24, przekazać do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Dąbrowie Górniczej.

UZASADNIENIE

W uzasadnieniu postanowienia Sąd Rejonowy w Olkuszu wskazuje, ‎że zaskarżonym przez A. T. postanowieniem prokurator odmówił wszczęcia dochodzenia w sprawie czynów zabronionych na jej szkodę, których dopuścić się mieli m.in. sędziowie orzekający w Sądzie Rejonowym w Olkuszu, co więcej ‎- pokrzywdzona sugeruje istnienie swego rodzaju „układu”, w którym Sąd Rejonowy ‎w Olkuszu, Prokuratura Rejonowa w Olkuszu oraz inne miejscowe urzędy działają na jej szkodę. W treści zażalenia A. T. wprost wskazuje na Sąd Rejonowy ‎w Olkuszu jako organ, który „pociąga sznurki” i nakazuje innym instytucjom działać na jej szkodę.

Nadto pokrzywdzona w piśmie uzupełniającym zażalenie wskazała sędziego Sądu Rejonowego w Olkuszu X.Y. jako sprawcę przestępstwa.W tym stanie rzeczy, w ocenie Sądu Rejonowego w Olkuszu, zasadne jest rozważenie przełamania właściwości miejscowej w tej sprawie i przekazania jej do rozpoznania innemu sądowi, albowiem wskazane w zażaleniu okoliczności powodują sytuację, w której niezależnie od sposobu rozstrzygnięcia sprawy, tak po stronie uczestników postępowania, jak i w odbiorze społecznym, pojawić się mogą realne wątpliwości co do tego, czy rozpoznanie sprawy wolne było od jakichkolwiek poza procesowych wpływów.Wniosek zasługuje na uwzględnienie.Należy przypomnieć, iż zgodnie z art. 37 k.p.k. powodem przekazania sprawy przez Sąd Najwyższy innemu sądowi równorzędnemu może być tylko dobro wymiaru sprawiedliwości.

Oczywistą jest rzeczą, iż jest to przesłanka o charakterze ogólnym i wybitnie ocenna. Odnosząc się do niej, Sąd Najwyższy w swoim orzecznictwie przyjmuje, że przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu mogą uzasadniać powody wiązane z ujemnym wpływem na swobodę orzekania lub które mogą stwarzać przekonanie o braku warunków do rozpoznania sprawy w sposób obiektywny (por. m.in. postanowienia Sądu Najwyższego: z 13 lipca 1995 r. sygn. akt III KO 34/95, OSNKW 1995, z. 9-10; z 17 maja 2001 r. sygn. akt IV KO 21/01, OSNKW 2001, z. 7- 8, poz. 58).

Dobro wymiaru sprawiedliwości może także uzasadniać uruchomienie trybu określonego w art. 37 k.p.k. wtedy, gdy „w następstwie konkretnych okoliczności może powstać w społecznym odbiorze przekonanie (nawet błędne), że sprawa nie zostanie bezstronnie rozpoznana” (por. np. postanowienia Sądu Najwyższego: z 10 grudnia 1999 r. sygn. akt III KO 98/99, Prokuratura i Prawo – Orzecznictwo, Nr 2000, z 3, poz. 7, z 5 stycznia 2001 r. sygn. akt III KO 105/00, nie publ.; z 12 lutego 2002 r. sygn. akt V KO 3/02, nie publ.). Odróżnić można zatem dwie zasadnicze grupy ujemnych następstw w odniesieniu do sfery bezstronności sędziowskiej, które in concreto mogą przemawiać za przyjęciem, iż dobro wymiaru sprawiedliwości może doznać uszczerbku przez rozpoznanie sprawy przez sąd zgodnie z zasadą właściwości miejscowej, odnoszące się do „wewnętrznej” sfery sędziowskiej bezstronności tj. zdolności konkretnego sądu do obiektywnego rozpoznania sprawy oraz negatywne następstwa odnoszące się do zewnętrznej sfery bezstronności sędziowskiej tj. postrzegania sądu jako bezstronnego przez opinię publiczną (por. np. postanowienie Sądu Najwyższego z 15 stycznia 2003 r. sygn. akt IV KO 61/02 nie publ.).Mając na względzie tak rozumiane pojęcie dobra wymiaru sprawiedliwości, Sąd Najwyższy uznał, iż okoliczności przedstawione w uzasadnieniu postanowienia Sądu Rejonowego w Olkuszu mogą powodować powstanie w odbiorze społecznym przekonania o braku warunków do bezstronnego rozpoznania niniejszej sprawy ‎i z mocy art. 37 k.p.k. postanowił przekazać tę sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Dąbrowie Górniczej tj. sądowi spoza obszaru objętego właściwością apelacji krakowskiej, do której należy Sąd Rejonowy w Olkuszu.

Kierując się powyższym, Sąd Najwyższy postanowił jak na wstępie. [J.J.][ał] ‎