Supreme Court dismisses appeal on judge appointment grounds, finding no evidence of impartiality breach.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court rejected the applicant's request to reopen the final judgment based on alleged irregularities in the judges' appointments. The applicant argued that judges appointed by the newly reformed Council of the Judiciary violated constitutional standards of independence, citing recent Supreme Court precedents. However, the Court found no specific circumstances undermining the judges' impartiality and noted the applicant did not challenge the court composition during the trial.
Regesto Legislator
Generato dall'IAart. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.; art. 45 ust. 1 Konstytucji RP: A defect in a judge's appointment under the 2017 reform does not automatically constitute a ground for reopening proceedings unless specific circumstances demonstrate a breach of the standard of independence and impartiality.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
III KO 143/25 ZARZĄDZENIE Dnia 3 grudnia 2025 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Kazimierz Klugiewicz Dnia 3 grudnia 2025 r. sędzia Sądu Najwyższego K.K., po zapoznaniu się z pismem Ł.B., sygnalizującym konieczność wznowienia z urzędu postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem Sądu Apelacyjnego w Szczecinie z dnia 25 czerwca 2024 r., sygn. akt II AKz 318/24, utrzymującym w mocy postanowienie Sądu Okręgowego w Koszalinie z dnia 13 maja 2024 r., sygn. akt II K 39/24, nie stwierdzam podstaw do wszczęcia przez Sąd Najwyższy postępowania o wznowienie z urzędu wskazanego wyżej postępowania (art. 542 § 3 k.p.k.).
UZASADNIENIE
Ł.B. złożył do Sądu Apelacyjnego w Szczecinie pismo z dnia 11 sierpnia 2025 r., zatytułowane: „zażalenie”, potraktowane jako wniosek o wznowienie z urzędu postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem Sądu Apelacyjnego w Szczecinie z dnia 24 czerwca 2024 r., sygn. akt II AKz 318/24, utrzymującym w mocy postanowienie Sądu Okręgowego w Koszalinie z dnia 13 maja 2024 r., sygn. akt II K 39/24. Wskazał, że w sprawie wystąpiła bezwzględna przyczyna odwoławcza określona w art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. z uwagi na zasiadanie w składzie Sądu Apelacyjnego w Szczecinie – sędziego X.Y., zaś w składzie Sądu Okręgowego w Koszalinie – sędzi X.Y.1, którzy zostali powołani na urząd sędziego ww.
Sądów w procedurze nominacyjnej Krajowej Rady Sądownictwa w składzie ukształtowanym w trybie przepisów ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r., poz. 3).Należy zauważyć, że zgodnie z utrwalonym stanowiskiem Sądu Najwyższego począwszy od uchwały trzech połączonych Izb: Cywilnej, Karnej oraz Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 23 stycznia 2020 r. (BSA I-4110-1/20, OSNK z 2020 r., z. 2, poz. 7): „nienależyta obsada sądu w rozumieniu art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. albo sprzeczność składu sądu z przepisami prawa w rozumieniu art. 379 pkt 4 k.p.c. zachodzi także wtedy, gdy w składzie sądu bierze udział osoba powołana na urząd sędziego w sądzie powszechnym albo wojskowym na wniosek Krajowej Rady Sądownictwa ukształtowanej w trybie określonym przepisami ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych innych ustaw (Dz.
U. z 2018 r. poz. 3), jeżeli wadliwość procesu powoływania prowadzi, w konkretnych okolicznościach (podkr. – SN), do naruszenia standardu niezawisłości i bezstronności w rozumieniu art. 45 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, art. 47 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej oraz art. 6 ust. 1 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności”. Stanowisko to zostało powtórzone w późniejszych orzeczeniach Sądu Najwyższego, w tym zwłaszcza w uchwale Sądu Najwyższego z dnia 2 czerwca 2022 r., I KZP 2/22 (OSNK 2022/6/22) oraz zostało potwierdzone w orzecznictwie Europejskiego Trybunału Praw Człowieka (zob. np. wyrok z dnia 22 lipca 2021 r. w sprawie Reczkowicz przeciwko Polsce, skarga nr 43447/19) oraz judykatach Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (zob. m.in. zob. wyroki TSUE w sprawach:
C-585/18 i in., C-824/18, C-791/19, C-487/19). W kontekście analizowanej problematyki, jeżeli chodzi o sędziów sądów powszechnych, nie może być zatem mowy o jakimkolwiek automatyzmie, lecz należy wykazać okoliczności, które mogłyby rzutować na niespełnienie przez sąd orzekający z ich udziałem standardu niezawisłości i bezstronności. Tymczasem Sądowi Najwyższemu nie są znane okoliczności, które podważałyby posiadanie przez wskazanych we wniosku sędziów atrybutów niezawisłości i bezstronności, jak też nie wykazał ich skazany.
Warto ponadto zauważyć, że obrońca Ł.B. obecny na posiedzeniu Sądu Apelacyjnego w Szczecinie w dniu 25 czerwca 2024 r. (k. 72), nie kwestionował prawidłowości składu tego Sądu ani składu Sądu I instancji.Na powyższe zarządzenie zażalenie nie przysługuje.[WB][a.ł]