Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III KO 142/25 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses ex officio retrial request for a retrial decision itself as procedurally inadmissible.

Numero d'incarto III KO 142/25
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court rejected the defense's request to retry the decision denying a retrial, ruling that such a decision cannot be retried. The defense argued that judges appointed by the Judicial Council violated the principle of impartiality under Article 439 § 1 point 2 of the Code of Criminal Procedure. The court held that initiating a retrial of a retrial decision would create an endless procedural loop, a principle firmly established in prior Supreme Court jurisprudence.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.; Art. 542 § 3 k.p.k. - A decision denying a request for retrial or ruling that there are no grounds for ex officio retrial cannot be the subject of a retrial, whether initiated by a party or by the court ex officio.

Parole chiave

Generato dall'IA
retrial of retrial ex officio retrial procedural inadmissibility impartiality of judges endless procedural loop

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.
Jako przyczynę wznowieniową obrońca wskazał wystąpienie w postępowaniu wznowieniowym bezwzględnej przyczyny odwoławczej z art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. związanej z faktem, że w składzie Sądu Najwyższego, który wydał ww.
Art. 542 § 3 k.p.k.
akt III KO 85 /23 na podstawie art. 542 § 3 k.p.k. zarządza: stwierdzić niedopuszczalność wznowienia z urzędu wyżej opisanego postępowania.
art. 542 § 3 k.p.k
akt III KO 85 /23 na podstawie art. 542 § 3 k.p.k.
art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k
Jako przyczynę wznowieniową obrońca wskazał wystąpienie w postępowaniu wznowieniowym bezwzględnej przyczyny odwoławczej z art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 20 maja 2010 r., sygn. V KO 47/10
szerzej postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 20 maja 2010 r., sygn. V KO 47/10; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 8 lutego 2011 r., sygn.
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 8 lutego 2011 r., sygn. III KO 99/10
V KO 47/10; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 8 lutego 2011 r., sygn. III KO 99/10; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 9 lipca 2013 r., sygn.
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 9 lipca 2013 r., sygn. II KO 17/13
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 24 marca 2021 r., sygn. I KO 10/21
II KO 17/13; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 24 marca 2021 r., sygn. I KO 10/21, postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 23 marca 2023 r., sygn.
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 23 marca 2023 r., sygn. I KZP 17/22

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

III KO 142/25 ZARZĄDZENIE Dnia 22 stycznia 2026 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dariusz Kala w związku z pismem obrońcy skazanego K.K. z dnia 19 sierpnia 2025 r. sygnalizującym potrzebę wznowienia z urzędu postępowania zakończonego postanowieniem Sądu Najwyższego z dnia 18 czerwca 2025 r., sygn. akt III KO 85 /23 na podstawie art. 542 § 3 k.p.k. zarządza: stwierdzić niedopuszczalność wznowienia z urzędu wyżej opisanego postępowania. UZASADNIENIEPismem z dnia 19 sierpnia 2025 r. obrońca skazanego K.K. zwrócił się do Sądu Najwyższego o wznowienie z urzędu postępowania zakończonego postanowieniem Sądu Najwyższego z dnia 18 czerwca 2025 r., sygn. akt III KO 85 /23, na mocy którego oddalono wniosek o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Szczecinie z dnia 22 listopada 2022 r., sygn. akt II AKa 156/22, zmieniającym wyrok Sądu Okręgowego w Koszalinie z dnia 23 lutego 2022 r., sygn. akt II K 37/21.

Jako przyczynę wznowieniową obrońca wskazał wystąpienie w postępowaniu wznowieniowym bezwzględnej przyczyny odwoławczej z art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. związanej z faktem, że w składzie Sądu Najwyższego, który wydał ww. postanowienie brali udział SSN M.B. i SSN R.W., powołani na swój urząd na wniosek Krajowej Rady Sądownictwa ukształtowanej w trybie określonym ustawą z dnia 8 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa i niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r., poz. 3). Powyższa inicjatywa obrońcy skazanego nie mogła przynieść oczekiwanego przez niego rezultatu.

Należy bowiem podzielić trafny pogląd, który od lat prezentowany jest w orzecznictwie, że nie jest możliwe wznowienie, zarówno na wniosek strony, jak i z urzędu, samego postępowania o wznowienie, zakończonego uprzednio prawomocnym orzeczeniem sądu o oddaleniu wniosku strony lub orzeczeniem o braku podstaw do wznowienia ex officio (zob. szerzej postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 20 maja 2010 r., sygn. V KO 47/10; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 8 lutego 2011 r., sygn. III KO 99/10; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 9 lipca 2013 r., sygn.

II KO 17/13; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 24 marca 2021 r., sygn. I KO 10/21, postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 23 marca 2023 r., sygn. I KZP 17/22 i argumentację przywołaną w tych judykatach).Mając powyższe na uwadze - mimo świadomości, że w ostatnich latach w orzecznictwie Sądu Najwyższego prezentowany jest również pogląd stanowiący odejście od wskazanej wyżej, utrwalonej linii orzeczniczej - zarządzono jak wyżej.[WB][a.ł] ‎