Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III KO 113/23 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal to retry incidental appointment of counsel ruling as inadmissible under law.

Numero d'incarto III KO 113/23
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the defendant's request to retry the incidental ruling appointing counsel ex officio. The defendant argued the appointing judge lacked legal authority, but the court held that such rulings do not definitively alter the accused's legal situation. Consequently, the court determined that retrying this specific procedural step is legally impermissible.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 542 § 3 k.p.k.; Art. 439 § 1 k.p.k.: A request to retry a procedural ruling appointing counsel ex officio is inadmissible because such rulings do not definitively alter the accused's legal situation.

Parole chiave

Generato dall'IA
incidental procedure counsel appointment ex officio action retrial inadmissibility legal situation alteration procedural ruling Supreme Court

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 542 § 3 k.p.k.
i art. 542 § 3 k.p.k. a contrario zarządziłstwierdzić niedopuszczalność – z mocy ustawy – prowadzeniaz urzędu postępowania wznowieniowego.
Art. 439 § 1 k.p.k.
Należało stwierdzić, co następuje.Wznowienie postępowania z powodu uchybień wskazanych w art. 439 § 1 k.p.k. może nastąpić tylko z urzędu (art.
Art. 9 § 2 k.p.k.
akt IV KK 436/19.Obecnie skazany na podstawie art. 9 § 2 k.p.k., art.
Art. 81 § 1a k.p.k.
Decyzja procesowa kończąca to postępowanie, jeżeli jest negatywna, jest zaskarżalna (art. 81 § 1a k.p.k.), oskarżony może także wielokrotnie składać wnioski o wyznaczenie obrońcy z urzędu.
Art. 81 § 2 k.p.k.
Oskarżony ma również prawo wnioskować o zmianę wyznaczonego obrońcy (art. 81 § 2 k.p.k.).
Art. 78 § 2 k.p.k.
Sąd może także cofnąć wyznaczenie obrońcy (art. 78 § 2 k.p.k.).
art. 545 § 1 k.p.k
akt II AKa 110/18, o wyznaczeniu obrońcy z urzędu, na podstawie art. 545 § 1 k.p.k.
art. 530 § 2 k.p.k
art. 542 § 3 k.p.k
540 § 3 k.p.k., art. 542 § 3 k.p.k.
art. 521 § 1 k.p.k
2124-2137), a także Prokuratora Generalnego w trybie art. 521 § 1 k.p.k.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

III KO 113/23 ZARZĄDZENIE Dnia 27 października 2023 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Małgorzata Wąsek-Wiaderek w sprawie M.C., na posiedzeniu w dniu 27 października 2023 r., w przedmiocie sygnalizacji wznowienia postępowania zakończonego zarządzeniem upoważnionego sędziego del. do Sądu Apelacyjnego w Rzeszowie z dnia 14 maja 2019 r., sygn. akt II AKa 110/18, o wyznaczeniu obrońcy z urzędu, na podstawie art. 545 § 1 k.p.k. w zw. z art. 530 § 2 k.p.k. i art. 542 § 3 k.p.k. a contrario zarządziłstwierdzić niedopuszczalność – z mocy ustawy – prowadzeniaz urzędu postępowania wznowieniowego.

UZASADNIENIE

Upoważniony sędzia – SSR del. do SA w Rzeszowie R.P. – w dniu 14 maja 2019 r., w sprawie o sygn. akt II AKa 110/18, zarządził wyznaczyć skazanemu M.C. obrońcę z urzędu celem sporządzenia i podpisania kasacji od wyroku Sądu Apelacyjnego w Rzeszowie z dnia 21 lutego 2019, sygn. akt II AKa 110/18, ewentualnie poinformowania na piśmie Sądu o braku podstaw do wniesienia kasacji (k. 2180). Wyznaczony obrońca z urzędu przedłożył opinię o braku podstaw do wniesienia kasacji (k. 2189). Wspomniany powyżej wyrok Sądu Apelacyjnego w Rzeszowie był ostatecznie przedmiotem kontroli kasacyjnej na skutek kasacji wniesionej na niekorzyść skazanego przez prokuratora (k. 2124-2137), a także Prokuratora Generalnego w trybie art. 521 § 1 k.p.k. (k. 2213-2226).

Obie kasacje zostały oddalone jako oczywiście bezzasadne postanowieniem Sądu Najwyższego z dnia 17 listopada 2020 r., sygn. akt IV KK 436/19.Obecnie skazany na podstawie art. 9 § 2 k.p.k., art. 540 § 3 k.p.k., art. 542 § 3 k.p.k. w zw. z art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. wystąpił z „wnioskiem” o wznowienie postępowania zakończonego ww. zarządzeniem o wyznaczeniu obrońcy argumentując, że przedmiotowe zarządzenie wydał SSR del. do SA w Rzeszowie R.P. „który został powołany z upoważnienia Ministra Sprawiedliwości podsekretarza stanu delegacji na czas nieokreślony, a więc niezgodnego z prawem na tle prawa praworządności”.

Pismo skazanego (k. 4-7 akt SN) zostało potraktowane jako sygnalizacja potrzeby wznowienia postępowania z urzędu. Należało stwierdzić, co następuje.Wznowienie postępowania z powodu uchybień wskazanych w art. 439 § 1 k.p.k. może nastąpić tylko z urzędu (art. 542 § 3 k.p.k.) Tym samym strona procesowa nie ma możliwości złożenia wniosku o wznowienie postępowania z uwagi na wystąpienie tzw. bezwzględnej przyczyny odwoławczej. Pismo strony wskazujące na uchybienia z art. 439 § 1 k.p.k. może być potraktowane wyłącznie jako sygnalizacja do podjęcia czynności z urzędu w trybie art. 9 § 2 k.p.k.

M.C., pomimo tego, że zatytułował swoje pismo jako „wniosek”, wprost powołuje się na art. 9 § 2 k.p.k., tak więc zostało ono potraktowane właśnie jako sygnalizacja konieczności wznowienia postępowania z urzędu.Wznowienie postępowania, także na podstawie art. 542 § 3 k.p.k. w zw. z art. 439 § 1 k.p.k., jest w tej sprawie niedopuszczalne. Wznowić można wyłącznie „postępowanie sądowe zakończone prawomocnym orzeczeniem”. M.C. domaga się wznowienia postępowania incydentalnego zakończonego zarządzeniem o wyznaczeniu obrońcy z urzędu.

Zgodnie z orzecznictwem Sądu Najwyższego, możliwe jest również wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym orzeczeniem wydanym w pobocznym nurcie procesu, jednakże tylko pod warunkiem, że definitywnie zamyka rozpoznanie danej kwestii, wywołując trwałe skutki (zob. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 25 września 2013 r., III KK 231/13; z dnia 5 kwietnia 2017 r., III KO 112/16). Do grupy postępowań podlegających wznowieniu niewątpliwie nie należy postępowanie incydentalne w przedmiocie wyznaczenia obrońcy z urzędu. Postępowanie to nie wpływa trwale na sytuację prawną oskarżonego, jego wynik decyduje wyłącznie o możliwości realizacji formalnego aspektu prawa do obrony, tj. korzystania z pomocy obrońcy z urzędu.

Decyzja procesowa kończąca to postępowanie, jeżeli jest negatywna, jest zaskarżalna (art. 81 § 1a k.p.k.), oskarżony może także wielokrotnie składać wnioski o wyznaczenie obrońcy z urzędu. Oskarżony ma również prawo wnioskować o zmianę wyznaczonego obrońcy (art. 81 § 2 k.p.k.). Sąd może także cofnąć wyznaczenie obrońcy (art. 78 § 2 k.p.k.). Podsumowując, decyzja procesowa w przedmiocie wyznaczenia obrońcy nie wpływa więc ostatecznie na sytuację prawną oskarżonego, ani nie jest trwała.Ponadto zarządzenie o wyznaczeniu obrońcy z urzędu nie jest orzeczeniem kończącym postępowanie sądowe, a wydający je Sędzia nie orzekał a jedynie zarządził.

Podjął czynność procesową, która nie stanowi przejawu sprawowania wymiaru sprawiedliwości, skoro ustawodawca przewidział kompetencję do jej podejmowania także dla referendarzy sądowych (art. 81 § 1 k.p.k.). Podsumowując, wznowienie z urzędu postępowania incydentalnego, zakończonego zarządzeniem o wyznaczeniu obrońcy z urzędu, jest niedopuszczalne. Niezależnie od powyższego trzeba zauważyć, że zarządzenie objęte wnioskiem M.C. było dla niego korzystne – wniosek o wyznaczenie obrońcy z urzędu został uwzględniony a wyznaczony obrońca z urzędu zrealizował swoje ustawowe obowiązki – przedłożył do akt sprawy opinię o braku podstaw do wniesienia kasacji.

Podsumowując, ze względu na niedopuszczalność prowadzenia postępowania, które zamierzał zainicjować M.C., należało zarządzić jak na wstępie. (TM) [ms]