Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III KO 103/22 Generato dall'IA

Supreme Court rejects transfer of case due to lack of objective impartiality threat under Art. 37 K.P.K.

Numero d'incarto III KO 103/22
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Regional Court in Opatów requested the Supreme Court to transfer a case to another court under Article 37 of the Code of Criminal Procedure due to concerns about judicial impartiality. The Supreme Court rejected this request, ruling that the alleged conflict of interest was merely subjective and lacked objective grounds for transfer. The court emphasized that professional relationships alone do not justify delegating jurisdiction and that the current random case assignment system already ensures impartiality.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 37 k.p.k.; Art. 41 § 1 k.p.k.; The transfer of a case to another court under Article 37 of the Code of Criminal Procedure requires objective circumstances threatening the administration of justice, not merely subjective doubts arising from past professional relationships.

Parole chiave

Generato dall'IA
delegatory jurisdiction administrative of justice objective impartiality conflict of interest Code of Criminal Procedure judicial independence case transfer conflitto d'interessi dell'avvocato

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 37 k.p.k.
akt II Kp 94/22, o przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu, z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości, na podstawie art. 37 k.p.k. a contrario, p o s t a n o w i ł: wniosku nie uwzględnić.
art. 41 § 1 k.p.k.
G., to w świetle utrwalonego w orzecznictwie, przywołanego wcześniej stanowiska, okoliczność ta mogłaby co najwyżej stanowić podstawę do wyłączenia sędziego na wniosek (art. 41-43 k.p.k.).
art. 42 k.p.k.
art. 43 k.p.k.
art. 37 k.p.k
akt II Kp 94/22, o przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu, z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości, na podstawie art. 37 k.p.k.
art. 41 § 1 k.p.k
G., to w świetle utrwalonego w orzecznictwie, przywołanego wcześniej stanowiska, okoliczność ta mogłaby co najwyżej stanowić podstawę do wyłączenia sędziego na wniosek (art. 41-43 k.p.k.).

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III KO 103/22 POSTANOWIENIE Dnia 28 września 2022 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Kazimierz Klugiewicz w sprawie z zażalenia B. K., D. W. i S. K., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu, w dniu 28 września 2022 r., wniosku Sądu Rejonowego w Opatowie z dnia 29 sierpnia 2022 r., sygn. akt II Kp 94/22, o przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu, z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości, na podstawie art. 37 k.p.k. a contrario, p o s t a n o w i ł: wniosku nie uwzględnić.

UZASADNIENIE

Sąd Rejonowy w Opatowie postanowieniem z dnia 29 sierpnia 2022 r., zwrócił się do Sądu Najwyższego o przekazanie sprawy o sygn. akt II Kp 94/22 innemu sądowi równorzędnemu, z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości. Uzasadniając swój wniosek wskazał, że sprawa dotyczy zażalenia na postanowienie Prokuratury Rejonowej w Opatowie o odmowie wszczęcia dochodzenia. Prowadzone przez prokuraturę postępowanie sprawdzające, o sygn. akt […].Ds. […], dotyczyło uporczywego naruszenia praw pracowników O. w O. przez jego dyrektora L. O..

Jak wynika z zeznań świadków, osoba ta konsultuje wszystkie decyzje o charakterze penalnym z […] O. – G. G., który był długoletnim pracownikiem Sądu Rejonowego w Opatowie, zajmując stanowisko […]. Utrzymywał on zatem relacje zawodowe, jak i w pewnej mierze także osobiste z sędziami tutejszego Sądu. W przekonaniu Sądu Rejonowego okoliczności te mogą u pokrzywdzonych budzić wątpliwości co do bezstronności Sądu przy orzekaniu w niniejszej sprawie.Sąd Najwyższy rozważył, co następuje.Inicjatywa Sądu Rejonowego w Opatowie nie zasługuje na uwzględnienie.Należy na wstępie przypomnieć, że instytucja unormowana w art. 37 k.p.k. ma charakter wyjątku od zasady rozpoznania sprawy przez sąd miejscowo właściwy i z tego względu jej zastosowanie powinno mieć miejsce jedynie wówczas, gdy przemawiają za tym szczególne względy, związane z dobrem wymiaru sprawiedliwości.

Jednym z nich jest autorytet wymiaru sprawiedliwości, dla kształtowania którego należy unikać sytuacji, w których rozpoznanie danej sprawy przez sąd wiązałoby się z ograniczeniem swobody orzekania lub mogłoby – w odczuciu społecznym – prowadzić do uzasadnionego przekonania o braku warunków do bezstronnego rozpoznania sprawy (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 18 lutego 2021 r., IV KO 4/21, LEX nr 3126169). W judykaturze powszechnie wyrażany jest pogląd, zgodnie z którym: „pozostawanie w relacjach zawodowych, w tym przede wszystkim procesowych, w żadnym razie nie może być powodem zastosowania art. 37 k.p.k., tak samo jak bliskość pomieszczeń, w których znajdują się instytucje sądu i prokuratury.

W sytuacji natomiast, gdyby wspomniane relacje przybrałyby formę ściślejszą, przekraczającą granice zwyczajnych stosunków zawodowych, mogłyby stanowić podstawę wyłączenia poszczególnych sędziów w oparciu o art. 41 § 1 k.p.k.” (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 29 grudnia 2021 r., II KO 102/21, LEX nr 3322294; zob. też: postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 października 2021 r., II KO 81/21, LEX nr 3335532; por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 4 listopada 2021 r., II KO 88/21, LEX nr 3333591).Przechodząc na grunt realiów faktycznych niniejszej sprawy należy stwierdzić, że dotyczy ona osoby, która nie jest związana z Sądem Rejonowym w Opatowie.

Fakt, że podlega ona burmistrzowi miasta, który był […] w ww. Sądzie nie może prowadzić od uznania, że w sprawie występuje zagrożenie dla dobra wymiaru sprawiedliwości, co uprawniałoby do skorzystania przez Sąd Najwyższy z instytucji tzw. właściwości delegacyjnej. Nawet bowiem, gdyby sprawa dotyczyła samego G. G., to w świetle utrwalonego w orzecznictwie, przywołanego wcześniej stanowiska, okoliczność ta mogłaby co najwyżej stanowić podstawę do wyłączenia sędziego na wniosek (art. 41-43 k.p.k.). „Dobro wymiaru sprawiedliwości jest okolicznością obiektywną.

Aby przekazać sprawę innemu sądowi równorzędnemu nie jest wystarczające subiektywne przekonanie strony postępowania, że sprawa nie może być obiektywnie osądzona w sądzie pierwotnie właściwym” (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 lipca 2022 r., I KO 66/22, LEX nr 3402278).Chociaż więc wyrażenie przez osoby zawiadamiające o przestępstwie, wątpliwości co do bezstronności Sądu mogą – w ich przekonaniu – być uzasadnione, to jednak przyjmując perspektywę obiektywistyczną, uwzględniającą odbiór społeczny sprawy, należy uznać, że wskazanie tylko ogólnego faktu powiązania w przeszłości z Sądem Rejonowym przełożonego osoby wskazanej jako sprawca w zawiadomieniu o przestępstwie, nie może prowadzać do przekazania sprawy innemu sądowi równorzędnemu w trybie art. 37 k.p.k.

W tym kontekście warto przypomnieć Sądowi Rejonowemu powszechnie akcentowany w orzecznictwie pogląd, zgodnie z którym „autorytet i powaga wymiaru sprawiedliwości wymaga, aby sądy nie ulegały presji opinii publicznej, ani nie popadały w zwątpienie co do własnych kompetencji w zakresie przeprowadzenia rzetelnego procesu. Racjonalna nieustępliwość w tym względzie sprzyja kształtowaniu się pozytywnego wizerunku organów trzeciej władzy, minimalizując tym samym wątpliwości co do obiektywizmu i niezawisłości w rozpoznawaniu przyszłych spraw, ograniczając tendencję do nadużywania stosowania właściwości delegacyjnej w związku z inicjatywami sądów na tle wątpliwości co do respektowania gwarancji sprawiedliwego procesu” (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 28 października 2011 r., III KO 72/11, LEX nr 1044040; por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 25 listopada 2009 r., III KO 81/09, OSNKW 2010/2/20, LEX nr 551465).Na koniec warto zaznaczyć, że obecny mechanizm przydzielania spraw ma charakter zinformatyzowany i przede wszystkim losowy, co stanowi istotną gwarancję bezstronności sądu i niezawisłości sędziego.

Trzeba ponadto zaznaczyć, że rola sądu w niniejszej sprawie sprowadza się jedynie do kontroli zasadności postanowienia prokuratora o odmowie wszczęcia dochodzenia, nie zaś rozstrzygania o kwestii odpowiedzialności karnej L. O., co także pośrednio wpływa na ocenę okoliczności sprawy w kontekście zagrożenia dla dobra wymiaru sprawiedliwości.Z tych względu orzeczono jak w postanowieniu.[as]