Competency dispute dismissed because administrative exhaustion was not proven before court review.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Collegium of the Supreme Court dismissed the applicant's request to resolve a negative competency dispute between the Ministry of Education and a district court. The applicant argued that the court lacked jurisdiction because the matter was an administrative decision requiring prior exhaustion of administrative remedies, citing a lower court's rejection of his claim. The court ruled that since the Ministry had not formally declared the administrative path inadmissible, the statutory conditions for a negative competency dispute under the Administrative Procedure Code were not met.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 192 § 1 pkt 2 KPA; Art. 316 § 1 KPC: A negative competency dispute is inadmissible when the administrative authority has not explicitly declared the administrative remedy path inadmissible, thereby failing to establish the prerequisite conditions for judicial intervention.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Postanowienie z dnia 13 grudnia 2002 r.
III KKO 8/02
Przewodniczący SSN Andrzej Wasilewski (sprawozdawca), Sędziowie SN:
Józef Iwulski, Jerzy Kwaśniewski, przedstawiciel Ministra Sprawiedliwości
Małgorzata Kosicka, przedstawiciel Ministra Edukacji Narodowej Teresa Budryk.
Kolegium Kompetencyjne przy Sądzie Najwyższym po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 grudnia 2002 r. sprawy z wniosku Jacka B. o rozstrzygnięcie sporu
o właściwość między Ministrem Edukacji Narodowej a Sądem Okręgowym we Wrocławiu w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji odmawiającej zwolnienia z
opłaty za zajęcia dydaktyczne na studiach zaocznych.
o d d a l i ł wniosek.
Uzasadnienie
Jacek B. wniósł na podstawie art. 192 § 1 pkt 2 KPA o rozstrzygnięcie przez
Kolegium Kompetencyjne przy Sądzie Najwyższym negatywnego sporu kompetencyjnego pomiędzy organem administracji publicznej a sądem powszechnym w sprawie dotyczącej stwierdzenia nieważności decyzji Rektora Uniwersytetu W. z dnia 17
września 1997 r. [...] odmawiającej mu przyznania zwolnienia z obowiązku
uiszczenia opłaty za zajęcia dydaktyczne na studiach zaocznych. W uzasadnieniu
swego wniosku wskazał na następujące okoliczności:
Po pierwsze, wskazał na postanowienie z dnia 24 września 2001 r. [...] wydane przez Sąd Okręgowy-Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych we Wrocławiu, na
podstawie art. 199 § 1 pkt 1 i § 3 KPC i odrzucające pozew Jacka B. skierowany
przeciwko Rektorowi Uniwersytetu W., w którym powód domagał się stwierdzenia
nieważności decyzji Rektora Uniwersytetu W. z dnia 17 września 1997 r. [...] w
przedmiocie opłaty za studia za semestr zimowy w roku akademickim 1997/1998 - w
danym wypadku decyzji odmawiającej zwolnienia powoda z obowiązku uiszczenia
takiej opłaty. W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia Sąd Okręgowy stwierdził w szczególności, że: po pierwsze - roszczenie powoda w niniejszej sprawie nie ma charakte-
ru roszczenia ze stosunku pracy, o którym mowa jest w art. 476 § 1 KPC, bowiem
powoda ani nie łączył, ani też nie łączy z pozwanym ani stosunek pracy, ani też inny
stosunek prawny, do którego z mocy odrębnych przepisów stosuje się przepisy
prawa pracy; po drugie - odmowa zwolnienia z opłaty za zajęcia dydaktyczne jest
decyzją administracyjną w rozumieniu Kodeksu postępowania administracyjnego, a
w takim wypadku stronie przysługuje także prawo wniesienia skargi do Naczelnego
Sądu Administracyjnego (art. 161 ustawy z dnia 12 września 1990 r. o szkolnictwie
wyższym (Dz.U. Nr 65, poz. 385 ze zm.), jednakże dopiero po wyczerpaniu administracyjnego toku instancji, czyli w rozpoznawanej sprawie - po wniesieniu odwołania
od decyzji Rektora Uniwersytetu W. do Ministra Edukacji Narodowej (art.17 pkt 3
KPA), co znalazło wyraz także w uzasadnieniu postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego-Ośrodek Zamiejscowy we Wrocławiu z dnia 12 stycznia 2000 r. [...]
odrzucającym skargę Jacka B. na inne rozstrzygnięcie Rektora Uniwersytetu W. zawarte w skierowanym do powoda piśmie [...].
Po drugie, wskazał na przekazane mu do wiadomości pismo Ministerstwa
Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 7 stycznia 2002 r. [...] skierowane do Rektora
Uniwersytetu W. - prof. dr hab. Romualda G., w którym Ministerstwo Edukacji Narodowej i Sportu poinformowało Rektora Uniwersytetu W. o tym, że „Sąd Okręgowy we
Wrocławiu Wydział III Karny przysłał do załatwienia według właściwości Ministrowi
Edukacji Narodowej i Sportu sprawę p. Jacka B. w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji Rektora Uniwersytetu W. z dnia 17.09.1997 r. [...] dot. zwolnienia z
opłat wraz z postanowieniem z dnia 9 października 2001 r.”, wyjaśniając równocześnie, iż: „w świetle art. 23 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 12 września 1990 r. o szkolnictwie wyższym (Dz.U. Nr 65, poz. 385 z późn. zm.) ustalenie oraz wprowadzenie opłat
za zajęcia dydaktyczne traktowane jest jako wewnętrzna sprawa uczelni, mieszcząca
się w zakresie jej gospodarki finansowej. Wysokość opłat oraz zwalnianie od nich, to
elementy tej gospodarki, za które uczelnia odpowiada jako samodzielny podmiot
prawa. Ponadto (...) w świetle art. 31 ustawy o szkolnictwie wyższym, Ministrowi
Edukacji Narodowej i Sportu przysługuje prawo nadzoru nad działalnością uczelni, w
tym nad uchwałami dotyczącymi gospodarki finansowej uczelni, nie jest jednak
uprawniony do ingerowania w rozstrzygnięcia organów uczelni skierowane do studentów w sprawach, w których organy te winny kierować się obowiązującymi przepisami oraz możliwościami finansowymi uczelni. Domniemanie kompetencji Ministra
Edukacji Narodowej i Sportu w zakresie tych spraw jest nieuprawnione, gdyż nie
znajduje ono żadnych podstaw w ustawie”. W konsekwencji, Ministerstwo Edukacji
Narodowej i Sportu uznając, że organem właściwym do podejmowania rozstrzygnięć
w tego typu sprawach jest rektor uczelni, na podstawie art. 65 KPA przekazało Rektorowi Uniwersytetu W. do rozpatrzenia wniosek Jacka B. o stwierdzenie
nieważności decyzji Rektora Uniwersytetu W. z dnia 17 września 1997 r. [...] w
przedmiocie opłat za studia za semestr zimowy w roku akademickim 1997/198.
Kolegium Kompetencyjne przy Sadzie Najwyższym zważyło, co następuje:
Negatywny spór kompetencyjny ma miejsce w sytuacji, gdy w sprawie za niewłaściwy uznaje się zarówno organ administracji publicznej, jak i sąd (art. 192 § 1 pkt
2 KPA).
W rozpoznawanej sprawie jest poza sporem, że Sąd Okręgowy-Sąd Pracy i
Ubezpieczeń Społecznych we Wrocławiu postanowieniem z dnia 24 września 2001 r.
[...], wydanym na podstawie art. 199 § 1 pkt 1 i § 3 KPC, odrzucił pozew Jacka B.
skierowany przeciwko Rektorowi Uniwersytetu W., w którym powód domagał się
stwierdzenia nieważności decyzji Rektora Uniwersytetu W. z dnia 17 września 1997
r. [...] w przedmiocie opłaty za studia za semestr zimowy w roku akademickim
1997/1998 oraz uznał, że w przedmiocie stwierdzenia nieważności wymienionej decyzji Rektora Uniwersytetu W. droga sądowa przed sądem powszechnym jest niedopuszczalna. Natomiast, w dotyczącym tej samej sprawy piśmie pismo Ministerstwa
Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 7 stycznia 2002 r. [...], skierowanym do Rektora
Uniwersytetu W. - prof. dr hab. Romualda G., Ministerstwo Edukacji Narodowej i
Sportu uznało się wprawdzie za niewłaściwe do jej rozpoznania, jednakże nie stwierdziło, że sprawa ta powinna zostać załatwiona w postępowaniu sądowym, lecz
uznało, że - w jego opinii - organem właściwym do podejmowania rozstrzygnięć w
tego typu sprawach jest inny organ, a mianowicie rektor uczelni i w konsekwencji, na
podstawie art. 65 § 1 KPA, sprawę tę przekazało do załatwienia Rektorowi Uniwersytetu W. Oznacza to, że dotychczas w rozpoznawanej sprawie nie została stwierdzona przez organy administracji publicznej niewłaściwość drogi administracyjnej dla
rozpoznania wniosku Jacka B. o stwierdzenie nieważności decyzji Rektora Uniwersytetu W. z dnia 17 września 1997 r. [...] w przedmiocie opłat za studia za semestr
zimowy w roku akademickim 1997/198. W tej sytuacji, w rozpoznawanej sprawie nie
zaistniały okoliczności uzasadniające rozpoznanie przez Kolegium Kompetencyjne
przy Sądzie Najwyższym tzw. negatywnego sporu kompetencyjnego, o którym mowa
jest w art. 192 § 1 pkt 2 KPA.
Biorąc powyższe pod uwagę, Kolegium Kompetencyjne przy Sądzie Najwyższym na podstawie art. 316 § 1 KPC w związku z art. 195 i art. 190 KPA orzekło jak
w sentencji.