Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III KKO 1/96 Generato dall'IA

Labor court has jurisdiction over dismissed appointed public sector employees regardless of prior administrative appeals.

Numero d'incarto III KKO 1/96
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Accolto (Allowed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Collegium Competent of the Supreme Court ruled that the Regional Labor Court, not the Administrative Appeal Board, is the proper forum for disputes involving appointed public sector employees. The employee, Andrzej G., filed a direct appeal against his dismissal to the Labor Court while simultaneously submitting an appeal to the Administrative Appeal Board, which incorrectly deemed the Labor Court incompetent. The court determined that statutory provisions explicitly grant the Labor Court jurisdiction over such cases without requiring the exhaustion of administrative remedies.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 31 ust. 2 ustawy o pracownikach samorządowych; Art. 464 § 1 KPC: The Labor Court has exclusive jurisdiction to adjudicate labor disputes involving appointed public sector employees, and this jurisdiction applies even if the employee has simultaneously filed an appeal with a higher administrative body.

Parole chiave

Generato dall'IA
appointed public sector employees labor court jurisdiction administrative appeal exhaustion competency dispute resolution dismissal of labor contract

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 31 ust. 2 of the Act on Public Sector Employees
Stosownie do przepisu art. 31 ust.
Art. 464 § 1 of the Code of Civil Procedure
200 § 1 KPC w związku z art. 464 § 1 KPC stwierdził swą niewłaściwość i
Art. 17 pkt 1 of the Act on Public Sector Employees
samorządowego kolegium odwoławczego (art. 17 pkt 1 KPA).
Art. 476 § 1 pkt 2 of the Code of Civil Procedure
Art. 190 § 1 of the Act on Public Sector Employees
art. 190 § 1 KPA postanowiło, jak w sentencji postanowienia.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Postanowienie z dnia 4 października 1996 r.

III KKO 1/96

Do rozpoznawania sporów ze stosunku pracy pracowników samorządowych mianowanych właściwe są sądy pracy.

Przewodniczący Sędzia SN: Jerzy Kwaśniewski, Sędziowie SN: Adam

Józefowicz (sprawozdawca), Andrzej Wróbel, przedstawiciel Ministerstwa Sprawiedliwości sędzia Tadeusz Szóstakowski, przedstawiciel Ministerstwa Pracy i Polityki

Socjalnej Zofia Neubauer.

Kolegium Kompetencyjne przy Sądzie Najwyższym, z udziałem prokuratora

Prokuratury Krajowej Iwony Kaszczyszyn, po rozpoznaniu w dniu 4 października 1996 r.

na posiedzeniu jawnym sprawy z wniosku Andrzeja G. o rozstrzygnięcie sporu

kompetencyjnego o właściwość między Sądem Rejonowym w J. a Samorządowym

Kolegium Odwoławczym w K. w przedmiocie zmiany stosunku pracy mianowanego

pracownika samorządowego.

p o s t a n o w i ł:

u z n a ć, że właściwy do rozpoznania sprawy ze stosunku pracy Andrzeja G.

przeciwko Urzędowi Miasta J. jest Sąd Rejonowy-Sąd Pracy w J.

Uzasadnienie

Mgr inż. arch. Andrzej G. był zatrudniony w Urzędzie Miejskim w J. na stanowisku Kierownika Wydziału Gospodarki Przestrzennej. Na stanowisko to został

mianowany z dniem 1 września 1992 r. Pismem z dniem 31 maja 1995 r. Burmistrz

Miasta J. wypowiedział Andrzejowi G. stosunek pracy w części dotyczącej stanowiska

Kierownika Wydziału Gospodarki Przestrzennej z propozycją objęcia stanowiska

Kierownika Biura Architekta Miejskiego. Pismo to zawierało pouczenie o możliwości

złożenia w terminie 7 dni odwołania do Sądu Pracy. Wymienione wypowiedzenie

stosunku pracy nastąpiło w związku ze zmianami organizacyjnymi Urzędu Miejskiego w

J., które nastąpiły od 1 stycznia 1995 r. W miejsce zlikwidowanego Wydziału Gospodarki Przestrzennej utworzono dwa wydziały, a mianowicie Wydział Geodezji i Gospodarki Gruntami oraz Biuro Architekta Miejskiego równoznaczne z funkcją Kierownika

Wydziału według § 32 pkt 1 rozdziału V regulaminu organizacyjnego Urzędu Miasta.

Stanowiska kierowników wydziałów zostały obsadzone w drodze konkursów, do których

Andrzej G. nie przystąpił.

Jednakże Andrzej G. złożył odwołanie od wypowiedzenia stosunku pracy w

części dotyczącej stanowiska służbowego, skierowane do Samorządowego Kolegium

Odwoławczego w K., które w piśmie z dnia 16 sierpnia 1995 r., [...] uznało się niewłaściwe do rozpoznania sprawy i skierowało odwołanie Andrzeja G. do rozpatrzenia do

Sądu Rejonowego-Sądu Pracy w J. Jednocześnie w tym samym dniu Andrzej G. wniósł

odwołanie do Sądu Rejonowego-Sądu Pracy w J. Sąd ten przywrócił powodowi termin

do złożenia odwołania uznając opóźnienie za usprawiedliwione.

Postanowieniem z dnia 28 marca 1996 r. [...] Sąd Rejonowy-Sąd Pracy w J. na

zasadzie art. 200 § 1 KPC w związku z art. 464 § 1 KPC stwierdził swą niewłaściwość i

sprawę przekazał Kolegium Odwoławczemu przy Sejmiku Samorządowym w K. W

uzasadnieniu postanowienia Sąd Rejonowy stwierdził, że zarówno akt mianowania, jak

również zmiany w tym akcie są decyzjami administracyjnymi, które podlegają

zaskarżeniu w trybie przewidzianym w przepisach postępowania administracyjnego,

gdyż dotyczą pracownika samorządowego mianowanego. W związku z tym

stwierdzenie nieważności decyzji zmieniającej stosunek pracy z mianowanym pracownikiem samorządowym powinno być rozpatrzone przez organ wyższego stopnia w

strukturze samorządu.

W tej sytuacji Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. pismem z dnia 22 maja

1996 r. [...] poinformowało Andrzeja G., że w sytuacji zaistniałego negatywnego sporu

kompetencyjnego może wystąpić z wnioskiem do Pierwszego Prezesa Sądu

Najwyższego o spowodowanie rozpatrzenia sporu.

Andrzej G. zwrócił się na piśmie do Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego z

prośbą o rozstrzygnięcie negatywnego sporu kompetencyjnego, jaki powstał przy

rozpoznaniu jego odwołania od wypowiedzenia zmieniającego stosunek pracy mianowanego pracownika samorządowego.

Rozpatrując powyższy spór kompetencyjny Kolegium Kompetencyjne przy

Sądzie Najwyższym wzięło pod uwagę, co następuje:

Przepis art. 10 ust. 1 pkt 2 i ust. 4 ustawy z dnia 22 marca 1990 r. o pracownikach samorządowych (Dz. U. Nr 21, poz. 124 ze zm.) stanowi, że w razie reorganizacji urzędu gminy może nastąpić rozwiązanie stosunku pracy z pracownikiem samorządowym mianowanym w drodze wypowiedzenia z zachowaniem trzymiesięcznego

okresu wypowiedzenia. Stosownie do przepisu art. 31 ust. 2 tej ustawy, spory ze

stosunku pracy pracowników samorządowych rozpoznają sądy pracy. Regulacja ta,

zawarta w szczególnym akcie prawnym, jakim jest ustawa o pracownikach samorządowych, stanowiąca pragmatykę służbową dla pracowników urzędów gminnych

odnosi się do wszystkich osób zatrudnionych w tych urzędach (określonych w art. 2

ustawy) bez względu na podstawę nawiązania stosunku pracy, w tym także pracowników samorządowych mianowanych, zajmujących stanowiska kierownicze. Kompetencja sądu pracy do rozpatrywania sporów ze stosunku pracy pracowników samorządowych mianowanych jest więc wyraźnie unormowana w pragmatyce służbowej,

dotyczącej tej grupy pracowników. Przepis art. 31 ust. 1 ustawy stanowi, że w kwestiach

nie unormowanych w tej ustawie stosuje się odpowiednio przepisy kodeksu pracy.

Wynika to także z art. 5 kodeksu pracy, który stanowi, że przepisy kodeksu stosuje się

w zakresie nie uregulowanym przepisami szczególnymi.Przepisy ustawy o

pracownikach samorządowych nie uzależniają wystąpienia pracownika samorządowego

mianowanego do sądu pracy od uprzedniego wyczerpania środków odwoławczych od

decyzji rozwiązującej lub zmieniającej stosunek pracy, skierowanych w postępowaniu

administracyjnym do organu wyższego stopnia w stosunku do organów gmin, to jest do

samorządowego kolegium odwoławczego (art. 17 pkt 1 KPA). Dlatego pracownik

samorządowy może wnieść odwołanie bezpośrednio do sądu pracy. Tak postąpił w

niniejszej sprawie Andrzej G., składając odwołanie do Sądu Rejonowego-Sądu Pracy w

J. w dniu 24 lipca 1995 r. Tego samego dnia wniósł także odwołanie do

samorządowego Kolegium Odwoławczego w K., które pismem z dnia 19 sierpnia 1995

r. przekazało je bez rozpoznania Sądowi Rejonowemu-Sądowi Pracy w J. według

właściwości. Dla ustalenia kompetencji sądów pracy do rozpatrywania sporów ze

stosunku pracy pracowników samorządowych mianowanych - zdaniem Kolegium

Kompetencyjnego przy Sądzie Najwyższym - nie ma istotnego znaczenia charakter

prawny stosunku pracy tej kategorii pracowników. Decydujące znaczenie dla ustalenia

właściwości określonego organu do rozpatrywania sporów z omawianego stosunku

pracy ma regulacja ustawowa, wyraźnie określająca właściwość sądu pracy do

rozpoznawania tych sporów. Niezależnie od tego zwrócić należy uwagę na to, że w

piśmiennictwie prawniczym są podzielone zdania na temat charakteru prawnego

stosunku pracy pracowników samorządowych mianowanych. Na użytek rozstrzygnięcia

niniejszego negatywnego sporu kompetencyjnego nie istnieje potrzeba szerszego

omówienia tego problemu prawnego, bowiem wystarczy tu wskazać wyraźną regulację

prawną, zawartą w art. 31 ust. 2 omawianej ustawy. Zgodnie z tym przepisem Sąd

Rejonowy-Sąd Pracy w J., do którego wpłynęło odwołanie Andrzeja G. nie był

uprawniony do stwierdzenia swej niewłaściwości i do przekazania sprawy Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu lecz powinien merytorycznie rozpoznać sprawę,

stosując w tej sprawie przepisy o postępowaniu w sprawach z zakresu prawa pracy (art.

476 § 1 pkt 2 KPC). Z ogólnego przepisu art. 464 § 1 KPC zamieszczonego w dziale III,

tytułu VII KPC wynika, że jeżeli uprzednio uznał się za niewłaściwy organ

administracyjny, do którego pracownik samorządowy mianowany skierował

równocześnie odwołanie od wypowiedzenia stosunku pracy, to Sąd Rejonowy-Sąd

Pracy w J. obowiązany był rozpoznać sprawę. Wiążący charakter przepisu art. 464 § 1

KPC przesądza rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego w sposób zgodny z art. 31 ust.

2 omawianej ustawy o pracownikach samorządowych.

Z tych względów Kolegium Kompetencyjne przy Sądzie Najwyższym na zasadzie

art. 190 § 1 KPA postanowiło, jak w sentencji postanowienia.