Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III KKN 576/98 Generato dall'IA

Supreme Court quashes appeal judgment for failing to notify accessory prosecutor, remanding case for retrial.

Numero d'incarto III KKN 576/98
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Parzialmente accolto (Partially Allowed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court quashed the appellate court's judgment in part, ordering a retrial before the district court. The accessory prosecutor argued that the appellate court failed to notify them of the appeal filing and hearing dates, violating procedural rights. The court held that excluding the accessory prosecutor from the second instance constituted a serious procedural violation affecting the trial's outcome, necessitating a new hearing.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 398 § 1 kpk z 1969 r.; Art. 44 § 2 kpk z 1969 r.; Art. 304 § 1 w zw. z art. 407 kpk; The failure to notify an accessory prosecutor of appeal proceedings constitutes a serious procedural violation that may affect the judgment, warranting the quashing of the decision and remittal for retrial.

Parole chiave

Generato dall'IA
accessory prosecutor procedural violation notification duty appeal proceedings quashing judgment remittal for retrial serious procedural error

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 398 § 1 kpk z 1969 r.
44 § 2 i art. 398 § 1 kpk z 1969 r. Można jedynie dodać, że
Art. 44 § 2 kpk z 1969 r.
398 § 1 i art. 44 § 2 kpk z 1969 r.
Art. 304 § 1 kpk
terminie rozprawy apelacyjnej wynika z art. 304 § 1 w zw.
Art. 407 kpk
terminie rozprawy apelacyjnej wynika z art. 304 § 1 w zw. z art. 407 kpk.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III KKN 576/98

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 17 maja 2001 r.

Sąd Najwyższy w Warszawie - Izba Karna na rozprawie w składzie

następującym:

Przewodniczący: SSN

- Andrzej Siuchniński

Sędziowie: SN

- Wiesław Kozielewicz

SN

- Józef Skwierawski (spraw.)

Protokolant: Joanna Kosmal

przy udziale prokuratora Prokuratury Krajowej Stefana Szustakiewicza

po rozpoznaniu w dniu 17 maja 2001 r.

sprawy J. Ł.

oskarżonego z art. 200 § 1 kk z 1969 r.

z powodu kasacji, wniesionej przez pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego

od wyroku Sądu Wojewódzkiego w K.

z dnia 21 listopada 1997r., sygn. II Ka […]

zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w K.

z dnia 3 czerwca 1997 r., sygn. II K […]

1/ uchyla wyrok Sądu Wojewódzkiego w K. w zaskarżonej części,

to jest pkt I i II tego wyroku – i w tym zakresie przekazuje sprawę

do ponownego

rozpoznania

Sądowi

Okręgowemu

w

K. w postępowaniu odwoławczym,

2/

zarządza zwrot opłaty od kasacji na rzecz oskarżyciela posiłkowego:

„M.” […] Spółka z o.o. w M..

UZASADNIENIE

Wyrokiem Sądu Rejonowego w K. z dnia 3 czerwca 1997 r. (II K […])

J. Ł. uznany został za winnego popełnienia dwóch przestępstw: określonego

w art. 266 § 1 kk z 1969 r. i w art. 200 § 1 kk z 1969 r. Sąd wymierzył

karę łączną 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności, a jej wykonanie

warunkowo zawiesił na okres 3 lat i orzekł obowiązek wyrównania szkody

wyrządzonej pokrzywdzonemu. Tym samym wyrokiem Z. S. uznany został

za winnego popełnienia przestępstwa określonego w art. 266 § 1 kk z 1969 r.

Wszystkie przestępstwa popełnione zostały na szkodę […] „M.”, działającego

w procesie jako strona w charakterze oskarżyciela posiłkowego obok

oskarżyciela publicznego.

Apelację od tego wyroku wniósł jedynie J. Ł.; wyrok Sądu Rejonowego

uprawomocnił się zatem w stosunku do Z. S..

Sąd Wojewódzki w K. wyrokiem z dnia 21 listopada 1997 r. (II Ka […])

zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że uniewinnił J. Ł. „od popełnienia

zarzucanego mu czynu z art. 200 § 1 kk i uchylił orzeczenie o karze łącznej

pozbawienia wolności i obowiązku wyrównania szkody”. Zaskarżony wyrok

utrzymany został w mocy w pozostałej części.

Kasację

od

wyroku

Sądu

Wojewódzkiego

wniósł

pełnomocnik

oskarżyciela posiłkowego „na niekorzyść J. Ł. w części dotyczącej

uniewinnienia oskarżonego od zarzutu popełnienia czynu z art. 200 § 1 kk

i orzeczenia o karze łącznej i obowiązku wyrównania szkody”. W kasacji

podniesiono zarzut rażącego naruszenia art. 398 § 1 i art. 44 § 2 kpk z 1969 r.

„polegającego na niezawiadomieniu oskarżyciela posiłkowego ani jego

pełnomocnika o przyjęciu do rozpoznania apelacji oskarżonego J. Ł.

oraz niezawiadomieniu oskarżyciela posiłkowego ani jego pełnomocnika

o terminie

rozprawy

apelacyjnej,

co

stanowi

uchybienie

procesowe

ograniczające prawa strony w procesie, które mogło mieć wpływ na treść

orzeczenia”.

Autor kasacji wniósł o uchylenie wyroku Sądu Wojewódzkiego w

zaskarżonej części i przekazanie sprawy temu Sądowi do ponownego

rozpoznania.

W odpowiedzi na kasację Prokurator Wojewódzki w K. wniósł o jej

oddalenie twierdząc, że uchybienie wskazane w zarzucie kasacji „nie miało

istotnego wpływu na treść zaskarżonego wyroku”.

Prokurator prokuratury Krajowej uczestniczący w rozprawie kasacyjnej

złożył natomiast wniosek zbieżny ze sformułowanym w kasacji.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Postanowieniem z dnia 13 maja 1997 r. Sąd Rejonowy – przed otwarciem

przewodu sądowego – dopuścił do udziału w sprawie w charakterze

oskarżyciela posiłkowego pełnomocnika pokrzywdzonego (k. 77v), który

przedstawił pełnomocnictwo (k. 75) i złożył stosowne oświadczenie do

protokołu

rozprawy

(k.

77).

Pełnomocnik

oskarżyciela

posiłkowego

uczestniczył w postępowaniu przed tym Sądem. Zarządzeniem z dnia 17 lipca

1997 r. Prezes Sądu Rejonowego przyjął apelację oskarżonego J. Ł.

i akta sprawy przesłał Sądowi Wojewódzkiemu, przy czym – zgodnie z treścią

tego zarządzenia – zawiadomiono o tym tylko oskarżonego i prokuratora (k. 116

– 118), pomijając oskarżyciela posiłkowego i jego pełnomocnika. W ten sam

sposób

postąpił

o wyznaczeniu

Prezes

rozprawy

Sądu

Wojewódzkiego,

apelacyjnej

zaniechał

który

w

zarządzeniu

zawiadomienia

o

niej

oskarżyciela posiłkowego (k. 120). Oskarżyciel posiłkowy i jego pełnomocnik

nie wiedzieli zatem w ogóle, ani o zaskarżeniu wyroku Sądu Rejonowego

i toczącym się postępowaniu odwoławczym, ani o rozstrzygnięciu Sądu II

instancji. Nie budzi więc żadnych wątpliwości, że podniesiony w kasacji zarzut

jest – w warstwie faktycznej – należycie wykazany.

Trafnie też Autor kasacji wskazał, że opisane uchybienia stanowiły rażące

naruszenie art. 44 § 2 i art. 398 § 1 kpk z 1969 r. Można jedynie dodać, że

obowiązek zawiadomienia oskarżyciela posiłkowego i jego pełnomocnika o

terminie rozprawy apelacyjnej wynika z art. 304 § 1 w zw. z art. 407 kpk.

Należy zatem, nawiązując do charakteru ujawnionych uchybień podkreślić, że

uprawnienie oskarżyciela posiłkowego do udziału w postępowaniu sądowym w

charakterze strony nie jest ograniczone ze względu na etap postępowania

sądowego. Oskarżyciel posiłkowy ma więc prawo realizowania swych interesów

procesowych i podejmowania czynności przysługujących stronie postępowania

również w postępowaniu apelacyjnym, z wszystkimi wiążącymi się z jego

statusem konsekwencjami

procesowymi. Pozbawienie go tego

prawa,

polegające – jak w niniejszej sprawie – na wyeliminowaniu oskarżyciela

posiłkowego z udziału w całym postępowaniu drugoinstancyjnym jest rażącym

naruszeniem nie tylko wskazanych przepisów, lecz także zasady prowadzenia

procesu z udziałem czynnych i biernych stron postępowania, w celu

umożliwienia im – w granicach przyznanych uprawnień – pełnienia funkcji

wynikającej z roli procesowej.

Charakter takiego rażącego naruszenia prawa nie pozwala twierdzić, że

nie mogło ono mieć wpływu na treść wyroku, ani – tym bardziej – że

pozbawione było wpływu na treść zapadłego orzeczenia. W istocie, możliwości

wpływu takiego uchybienia na treść wyroku nie sposób wykluczyć; nie

wiadomo bowiem jakie fakty, dowody i argumentację zaoferować mogła strona

pominięta w postępowaniu apelacyjnym w odpowiedzi na żądania i twierdzenia

strony przeciwnej, i jak mogły być one ocenione przez sąd drugiej instancji.

Ponowne rozpoznanie sprawy pozwoli usunąć stan i skutki opisanego

naruszenia prawa.

Z tych wszystkich względów Sąd Najwyższy orzekł, jak na wstępie.

Przewodniczący SSN: (Andrzej Siuchniński)

Sędziowie SN: (Wiesław Kozielewicz)

aw

f/jw

(Józef Skwierawski)