Supreme Court quashes criminal verdict for recidivism error, remanding case to lower court for retrial.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court quashed the Regional Court's verdict against E. K. for a significant legal error regarding recidivism. The defendant was convicted of theft but the court failed to recognize that the acts did not meet the specific criteria for special recidivism under the relevant criminal code article. Consequently, the court ruled that the original judgment constituted a serious violation of law affecting its substance and remanded the case for a new trial.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 60 § 2 kk z 1969 r.; Art. 199 § 1 kk z 1969 r.; If the lower court incorrectly classifies acts as non-recidivist offenses, the resulting conviction violates the law and must be quashed.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt III KKN 466/98
WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 12 stycznia 2001 r.
Sąd Najwyższy w Warszawie - Izba Karna na rozprawie w składzie
następującym:
Przewodniczący: SSN Józef Szewczyk
Sędziowie: SN
SN
Marian Buliński
Józef Skwierawski (spraw.)
Protokolant: Michał Wierzbowski
przy udziale prokuratora Prokuratury Krajowej Waldemara Smardzewskiego
po rozpoznaniu w dniu 12 stycznia 2001 r.
sprawy E. K.
skazanego za przestępstwa określone w art. 199 § 1 kk z 1969 r. i wykroczenie z
art. 122 § 1 kw w zw. z art. 58 kk i art. 60 § 2 kk z 1969 r.
z powodu kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego na korzyść
skazanego (PR IV KnP […])
od wyroku Sądu Rejonowego w M.
z dnia 6 marca 1998 r., sygn. II K […]
uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje
sprawę
Sądowi
Rejonowemu w M. do ponownego rozpoznania.
UZASADNIENIE
E. K. został oskarżony o to, że w okresie od dnia 1-22 kwietnia 1997 r.,
działając w warunkach przestępstwa ciągłego dopuścił się kradzieży
z włamaniem oraz zagarnięcie mienia społecznego (dwukrotnie), przy czym
zarzucone mu czyny popełnił w warunkach recydywy specjalnej wielokrotnej, to
jest o przestępstwo określone w art. 208 kk i art. 199 § 1 kk w zw. z art. 58 kk i
art. 60 § 2 kk z 1969 r.
Sąd Rejonowy w M. wyrokiem z dnia 6 marca 1998 r. (II K […]) uznał
E. K. za winnego popełnienia przestępstwa określonego w art. 199 § 1 kk
i wykroczenia z art. 122 § 1 kw w zw. z art.
58 kk i art. 60 § 2 kk –
a na podstawie art. 199 § 1 kk i art. 36 § 3 kk wymierzył mu kary:
1 roku i 3 miesięcy pozbawienia wolności i grzywny w kwocie 300 złotych.
Wyrok ten nie został zaskarżony i uprawomocnił się w dniu 14 marca
1998 r.
Kasację od tego wyroku wniósł – na podstawie art. 3 ust. 1 ustawy z dnia
29 czerwca 1995 r. o zmianie Kodeksu ... (Dz. U. Nr 89, poz. 443) – Prokurator
Generalny, na korzyść E. K.. W kasacji podniósł zarzut rażącego naruszenia
art. 60 § 2 kk „polegającego na bezpodstawnym uznaniu, że oskarżony
dopuścił się przypisanego mu przestępstwa w warunkach recydywy specjalnej
wielokrotnej, mimo iż nie mieściło się ono w kategorii przestępstw
wymienionych w tym przepisie” – i wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku
„poprzez przyjęcie, iż oskarżony dopuścił się przypisanego mu przestępstwa
w warunkach określonych w art. 60 § 1 kk”
Prokurator Prokuratury Krajowej uczestniczący w rozprawie kasacyjnej
złożył wniosek o uwzględnienie kasacji, uchylenie zaskarżonego wyroku
i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w M..
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Kasacja wniesiona przez Prokuratora Generalnego jest zasadna.
Sąd Rejonowy dokonał odmiennej, w porównaniu z zaprezentowaną w
skardze publicznej, prawnej oceny czynu zarzuconego oskarżonemu. Nie
dostrzegł jednak, że konsekwencje zmiany sięgają nie tylko oceny samego
czynu, lecz także kwestii powrotności do przestępstwa. Wskazanie w skardze
publicznej dodatkowej kwalifikacji prawnej, uwzględniającej okoliczność
popełnienia czynu w warunkach powrotu do przestępstwa, określonego w art 60
§ 2 kk z 1969 r. (w brzmieniu, w jakim przepis ten obowiązywał od dnia 20
listopada 1995 r.), usprawiedliwione było wyłącznie tezą, że popełniono
przestępstwo określone w art. 208 kk z 1969 r. Tymczasem Sąd Rejonowy tezę
tę odrzucił i przyjął, że czyn ten stanowi paserstwo, określone w kodeksie
wykroczeń.
W tej sytuacji żaden z przypisanych oskarżonemu czynów nie mieścił się
już w katalogu przestępstw wskazanych w art. 60 § 2 kk, eliminując możliwość
stosowania tego przepisu. W szczególności, opisy pozostałych czynów i ich
oceny prawne wykluczały ustalenie, że „przestępstwo przeciwko mieniu
popełniono z użyciem przemocy lub groźby jej użycia”, co stanowi jeden z
koniecznych warunków dopuszczalności przyjęcia recydywy specjalnej
wielokrotnej. Wyrok skazujący zapadł więc z uchybieniem stanowiącym rażące
naruszenie prawa, które miało wpływ na jego treść.
Sąd rozpoznający ponownie sprawę oskarżonego, uwzględni zarówno
powyższe uwagi, jak i – co istotne – wszystkie konsekwencje wynikające z
obowiązywania nowych ustaw karnych.
Wszystkie przedstawione wyżej motywy
uzasadniają
wyrok
Najwyższego, wydany w niniejszej sprawie.
Przewodniczący: SSN (Józef Szewczyk)
Sędziowie: SSN (Marian Buliński)
aw
jw
(Józef Skwierawski)
Sądu