Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III KKN 454/98 Generato dall'IA

Criminal appeal dismissed as obviously groundless due to procedural errors and selective witness evaluation.

Numero d'incarto III KKN 454/98
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the criminal appeal as obviously groundless, ruling that the challenged charges actually pertained to the first-instance judgment rather than the appellate court's decision. The appellant's arguments relied on selective witness evaluations and selective application of norms, which the court found to be procedural errors in the lower court's handling of evidence. Consequently, the court determined that no actual errors occurred in the proceedings, leading to the dismissal of the appeal and exemption from court costs.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 381 § 1 k.p.k.; Art. 382 § 1 k.p.k.: An appeal is dismissed as obviously groundless when the appellant's claims are based on procedural errors that did not actually occur or when the appellant merely repeats arguments from lower instances without addressing the court's reasoning.

Parole chiave

Generato dall'IA
obviously groundless appeal procedural error selective witness evaluation appellate review court costs exemption

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 381 § 1 k.p.k.
Art. 382 § 1 k.p.k.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III KKN 454/98

POSTANOWIENIE

Dnia 11 stycznia 2001 r.

Sąd Najwyższy w Warszawie - Izba Karna na posiedzeniu w składzie

następującym:

Przewodniczący: SSN – Tomasz Grzegorczyk

po rozpoznaniu w dniu 11 stycznia 2001 r.

sprawy S. R.

skazanego z art. 166, 208, 212, 156 § 1, 211 i 210 § 2 kk z 1969 r.,

z powodu kasacji, wniesionej przez obrońcę skazanego

od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]

z dnia 22 stycznia 1998 r., sygn. II AKa […]

zmieniającego wyrok Sądu Wojewódzkiego w B.

z dnia 17 października 1997 r., sygn. III K […]

oddala kasację jako oczywiście bezzasadną i zwalnia skazanego S. R.

od

kosztów

sądowych

postępowania

kasacyjnego,

w

tym

od nieuiszczonej opłaty od kasacji.

UZASADNIENIE

Kasacja dotyczy tylko części wyroku, odnosi się bowiem jedynie do dwu

zarzutów, a to przypisanych skazanemu czynów z art. 211 d.kk i z art. 210 § 2

d.kk, a zarzucono w niej obrazę art. 3 § 1, 357 i 372 § 1 d.kpk w odniesieniu do

pierwszego z czynów, przez wybiórczą ocenę zeznań świadków oraz tychże

norm wobec drugiego z czynów przez takąż ocenę jednego ze świadków.

Analizując te zarzuty Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Od razu podnieść należy, iż tak naprawdę zakres zarzutów odczytać

można przez wnikliwą analizę nie tyle kasacji ale akt sprawy, gdyż – co

podniesiono w odpowiedzi prokuratora na tę skargę – zarzuty tyczące jakoby

wyroku sądu odwoławczego, tak naprawdę odnoszą się do orzeczenia sądu I

instancji. Zresztą i z powołanych przepisów, których naruszenie się zarzuca

wynika, że dotyczą one orzekania w I instancji, a nie w sądzie odwoławczym.

Skarżący przy tym jakoby nie zauważa, że sąd odwoławczy ustosunkował się do

podnoszonych zarzutów, gdyż wyartykułowano je już w apelacji (k. 1000-1001).

Nie domaga się on jednak w ogóle argumentacji sądu odwoławczego (vide k.

1055-1056 i 1058-1059) i powtarza wywody apelacji. Niezależnie od

powyższego trzeba zauważyć, że w istocie swej skarżącemu chodzi o ponowną

ocenę dowodów, podważa bowiem ocenę sądu I instancji, choć sąd ten wywiódł

dlaczego i jak ocenił kwestionowane przez obronę dowody (k. 992-994). Sąd

odwoławczy wyjaśnił zaś dodatkowo jak należy rozumieć pojęcie „posługiwania

się” niebezpiecznym narzędziem na gruncie art. 200 § 2 dkk i dlaczego w tym

kontekście dowód z zeznań świadka kwestionowany przez obronę, daje

podstawy do przyjęcia zaistnienia tego czynu i przypisania go skazanemu. W

tym stanie rzeczy żadne z uchybień o jakich mowa w kasacji w rzeczywistości

miejsca nie miało, a skargę tę ocenić można jedynie jako oczywiście

bezzasadną. Dlatego też orzeczono jak na wstępie.

Odnośnie kosztów orzeczono zaś uwzględniając sytuację skazanego (zob.

k. 1150).

aw

f/es