Supreme Court dismisses appeal for tax fraud where VAT deduction occurred before Polish customs law existed.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the cassation appeal as obviously groundless, ruling that the defendant's actions constituted tax fraud under the 1971 Penal Code. The defendant argued that an incorrect VAT deduction did not constitute a crime, but the court found she submitted false data to reduce tax liability. Since the fraud involved submitting untrue information to the state treasury, the appeal was rejected despite the defendant's later correction of the error.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 94 uks z 1971 r.; Art. 27 ust. 5 ustawy o VAT z 1993 r.: The act of submitting false data to reduce tax liability constitutes tax fraud regardless of whether the specific tax law existed at the time of the act or whether the error was later corrected.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt III KKN 447/98
POSTANOWIENIE
Dnia 11 stycznia 2001 r.
Sąd Najwyższy w Warszawie - Izba Karna na posiedzeniu w składzie
następującym:
Przewodniczący: Sędzia SN Tomasz Grzegorczyk
po rozpoznaniu w dniu 11 stycznia 2001 r.
sprawy K. R.
skazanej z art. 94 uks z 1971 r.
z powodu kasacji, wniesionej przez obrońcę skazanej
od wyroku Sądu Wojewódzkiego w B.
z dnia 5 marca 1998 r., sygn. VIII Ka […]
utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w S.
z dnia 12 grudnia 1997 r., sygn. II Kws […]
oddala kasację jako oczywiście bezzasadną i obciąża skazaną
kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego
UZASADNIENIE
W kasacji podniesiono zarzut obrazy art. 94 uks z 1971 r. przez błędną
jego wykładnię w wyniku przyjęcia, że nienależne odliczenie podatku VAT
stanowi czyn opisany w tym przepisie, mimo że nie każdy błąd w wyliczeniu
tego podatku rodzi konsekwencje, o jakich mowa w art. 27 art. 5 pkt 2 ustawy z
1993 r. o podatku od towarów i usług.
Analizując ten zarzut Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Autor kasacji
ponawia go, jakby nie zauważył, że sąd odwoławczy analizował już ten problem
podnoszony przez obronę w apelacji (k. 94-94o). Skarżący nie zauważa też, że
ustawa z 1993 r. o VAT w art. 27 ust. 5 przewiduje tylko prawno-finansowe
konsekwencje naruszenia z zakresu VAT, które – jak wskazała Izba Skarbowa
w […] z 12 maja 1997 r. (k. 10-12) – nie miały zastosowania do oskarżonej,
gdyż nie doszło do naruszenia obowiązków ewidencyjnych; chodzi przy tym
jedynie
o
kwestię
tzw.
dodatkowego
zobowiązania
podatkowego.
Konsekwencje prawno-karne naruszeń z zakresu podatków, w tym i VAT
regulowała w dacie czynu i w czasie orzekania uks z 1971 r. W art. 94 uks
spenalizowano tzw. oszustwo podatkowe przez narażenie Skarbu Państwa
na uszczuplenie podatku m.in. w wyniku podania danych niezgodnie
z rzeczywistością. Skazana dokonała w październiku 1996 r. odliczenia VAT
od towaru nabytego w składzie celnym i jednocześnie zbytego za granicę
bez wprowadzenia na polski obszar celny, a więc gdy przepisy o VAT w ogóle
nie miały miejsca. Nie budzi zatem wątpliwości, że podała ona w postępowaniu
w sprawach zobowiązań podatkowych dane nieprawdziwe odnośnie tego
odliczenia, o który zaniżyła podatek. Fakt, iż później, po kontroli dokonała
korekty w tej materii nie ma wpływu na byt czynu, o jakim mowa w art. 94 uks.
W konsekwencji więc kasacji podnosi uchybienie, którego w procesie
w rzeczywistości nie było, i to w sytuacji, gdy kwestię tę wyjaśnił już sąd
odwoławczy
ustosunkowując
się
do
podobnego
zarzutu
apelacji.
Skarga kasacyjna musi być zatem uznana za oczywiście bezzasadną i dlatego
orzeczono jak na wstępie.
aw
f/ak