Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III KKN 341/98 Generato dall'IA

Supreme Court quashes conviction for omission due to lack of knowledge regarding hidden gun storage.

Numero d'incarto III KKN 341/98
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Accolto (Allowed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court quashed the lower court's conviction and acquitted the defendant of the crime of omission. The defendant was found guilty for failing to report a gun stored in his premises without his knowledge. The court ruled that since the defendant did not know the gun was there, he could not have committed the intentional crime.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 18 § 1 dekretu z dnia 13 czerwca 1946 r. o przestępstwach szczególnie niebezpiecznych; Art. 537 § 2 k.p.k.: A person cannot be convicted of an intentional omission if they were unaware of the existence of the prohibited act or object.

Parole chiave

Generato dall'IA
crime of omission lack of knowledge intentional offense gun storage acquittal on appeal criminal procedure unconscious possession

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 18 § 1 dekretu z dnia 13 czerwca 1946 r. o przestępstwach szczególnie niebezpiecznych w okresie odbudowy Państwa
skazanego za przestępstwo określone w art. 18 § 1 dekretu z dnia 13 czerwca
Art. 537 § 2 k.p.k.
skazaniem oczywiście niesłusznym, o jakim mowa w art. 537 § 2 in fine kpk.
Art. 616 § 1 k.p.k.
orzekł stosownie do treści art. 616 § 1 i 626 § 1 kpk w zw.
Art. 626 § 1 k.p.k.
Art. 632 pkt 2 k.p.k.
orzekł stosownie do treści art. 616 § 1 i 626 § 1 kpk w zw. z art. 632 pkt 2 kpk
Art. 638 k.p.k.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III KKN 341/98

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 18 grudnia 2000 r.

Sąd Najwyższy w Warszawie - Izba Karna na rozprawie w składzie

następującym:

Przewodniczący: SSN – Ewa Gaberle (spraw.)

Sędziowie:

SN – Henryk Gradzik

SN – Józef Musioł

Protokolant – Teresa Jarosławska

przy udziale prokuratora Prokuratury Krajowej – Waldemara Smardzewskiego

po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2000 r.

sprawy L. Ł.

skazanego za przestępstwo określone w art. 18 § 1 dekretu z dnia 13 czerwca

1946 r. o przestępstwach szczególnie niebezpiecznych w okresie odbudowy

Państwa (Dz. U. Nr 30 poz. 192 ze zm.)

z powodu kasacji, wniesionej przez Rzecznika Praw Obywatelskich

na korzyść skazanego

od wyroku Wojskowego Sądu Rejonowego w L.

z dnia 8 października 1948 r., sygn. Sr […]

uchyla zaskarżony wyrok i uniewinnia L. Ł. od popełnienia

przypisanego mu czynu, a kosztami procesu w sprawie obciąża

Skarb Państwa.

UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 8 października 1948 r. (sygn. Sr […]) Wojskowy Sąd

Rejonowy w L. skazał L. Ł. na karę roku więzienia za występek z art. 18 § 1

dekretu

z dnia 13

czerwca

1946

r.

o

przestępstwach

szczególnie

niebezpiecznych w okresie odbudowy Państwa (Dz. U. Nr 30 poz. 192)

popełniony w ten sposób, że „z początkiem stycznia 1948 r. w M., pow. H.,

mając wiarygodną wiadomość, iż ps. „S.” bez prawnego zezwolenia władzy,

przechowuje broń palną – pistolet, nie doniósł o tym natychmiast władzy

powołanej do ścigania przestępstw”.

Powyższy, prawomocny, wyrok zaskarżył kasacją, na korzyść L. Ł.,

Rzecznik Praw Obywatelskich i domagając się uchylenia tego wyroku

i uniewinnienia oskarżonego zarzucił rażącą obrazę przepisu art. 18 § 1 mkk,

mającą istotny wpływ na treść wyroku, a polegającą na skazaniu oskarżonego

za zaniechanie zawiadomienia władzy o przechowywaniu przez ps. „S.”

pistoletu „P.” mimo ustalenia, że przechowywanie tego pistoletu w obrębie

zabudowań oskarżonego miało miejsce bez jego wiedzy.

Rozstrzygając o kasacji Sąd Najwyższy uznał, iż jest ona w pełni zasadna.

Z ustaleń poczynionych w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku wynika

ponad wszelką wątpliwość, że oskarżony L. Ł. ani nie przechowywał

broni palnej w rozumieniu art. 4 § 1 mkk, co zarzucono mu w akcie oskarżenia,

ani też nie wiedział, że inne osoby przechowują w jego zabudowaniach

gospodarczych pistolet „P.” i amunicję. Sąd odwołał się tutaj do wyjaśnień L. Ł.

nie przyznającego się do stawianego mu zarzutu oraz do zeznań świadka C. K.

podkreślając wyraźnie, że zeznania te uznał za wiarygodne i przytaczając

w uzasadnieniu wyroku wypowiedź świadka, iż oskarżony nie wiedział

o schowaniu w jego stodole pistoletu „P.”.

To poprawne ustalenie sądu, znajdujące oparcie w przeprowadzonych

dowodach pozostaje więc w rażącej, wręcz niespotykanej w praktyce sądowej

sprzeczności z rozstrzygnięciem zawartym w dyspozytywnej części wyroku i

nie pozostawia miejsca na wątpliwości, że skoro oskarżony nie wiedział o

przechowywaniu w jego stodole pistoletu „P.”, to tym samym nie mógł popełnić

przypisanego mu w wyroku umyślnego występku określonego w art. 18

§ 1 mkk. Zatem skazanie oskarżonego za to przestępstwo jest w takiej sytuacji

skazaniem oczywiście niesłusznym, o jakim mowa w art. 537 § 2 in fine kpk.

Z tego względu Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony wyrok i uniewinnił

L. Ł. od popełnienia przypisanego mu czynu, a o kosztach procesu w sprawie

orzekł stosownie do treści art. 616 § 1 i 626 § 1 kpk w zw. z art. 632 pkt 2 kpk

i 638 kpk.

Przewodniczący: SSN (Ewa Gaberle)

Sędziowie: SN (Henryk Gradzik)

SN (Józef Musioł)

aw

f/es