Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III KKN 324/98 Generato dall'IA

Supreme Court vacated substitute prison sentence due to change in law making 300zł fine too low for substitution.

Numero d'incarto III KKN 324/98
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Parzialmente accolto (Partially Allowed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court vacated the portion of the lower court's judgment ordering a substitute prison sentence for a 300zł fine. The defendant argued that the law changed between the first and second instance, requiring fines over 500zł for such substitution. The court ruled that the appellate court failed to apply the newer, more favorable law, which mandated vacating the substitute sentence.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 37 § 1 k.k.; Art. 2 § 1 d.k.k.: If the law changes between the first and second instance to make the new provision more favorable to the defendant, the appellate court must apply the new law, requiring the vacating of a substitute prison sentence for a fine below the new threshold.

Parole chiave

Generato dall'IA
substitute prison sentence change in law more favorable law appellate court duty vacating judgment portion

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 37 § 1 k.k.
Na podstawie art. 376 § 1 d.kpk i art.
Art. 2 § 1 d.k.k.
37 § 1 d.kk w związku z art. 2
Art. 3 ust. 1 lit. b ustawy z dnia 12 lipca 1995 r. o zmianie Kodeksu karnego, Kodeksu karnego wykonawczego oraz o podwyższeniu dolnych i górnych granic grzywien i nawiązek w prawie karnym
z dnia 3 kwietnia 1995 r., na podstawie art. 3
Art. 376 § 1 d.kpk
Na podstawie art. 376 § 1 d.kpk i art.
Art. 386 d.kpk
376 § 1 d.kpk i art. 386 d.kpk oraz art.
Art. 387 pkt 1 d.kpk
386 d.kpk oraz art. 387 pkt 1 d.kpk
Art. 462 d.kpk
w związku z art. 462 d.kpk i art.
Art. 463a § 1 i 2 d.kpk
462 d.kpk i art. 463a § 1 i 2 d.kpk, a także art.
Art. 469 § 1 d.kpk
463a § 1 i 2 d.kpk, a także art. 469 § 1 d.kpk
Art. 537 § 1 i 2 kpk
zawartego w art. 537 § 1 i 2 kpk.
Art. 638 kpk
czym o kosztach postępowania kasacyjnego – na podstawie art. 638 kpk.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III KKN 324/98

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 7 grudnia 2000 r.

Sąd Najwyższy w Warszawie - Izba Karna na rozprawie w składzie

następującym:

Przewodniczący: SSN Henryk Gradzik

Sędziowie SN: -

Halina Gordon-Krakowska

Andrzej Siuchniński (spraw.)

Protokolant: Teresa Jarosławska

przy udziale prokuratora Prokuratury Krajowej Waldemara Smardzewskiego

po rozpoznaniu w dniu 7 grudnia 2000 r.

sprawy M. G.

skazanego za przestępstwo z art. 167 § 1 d.kk

z powodu kasacji, wniesionej przez Rzecznika Praw Obywatelskich

od wyroku Sądu Wojewódzkiego w L.

z dnia 28 maja 1997 r. sygn. V Ka […]

utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w R.

z dnia 3 kwietnia 1995 r. sygn. II K […]

uchyla orzeczenie, o zamianie wymierzonej skazanej M. G.

kary grzywny

na

zastępczą

karę

pozbawienia

wolności,

w razie nieuiszczenia tej grzywny w terminie, zawarte w wyroku

Sądu Rejonowego w R. z dnia 3 kwietnia 1995 r., utrzymane

w mocy

wyrokiem

1997 r.;

kosztami

Sądu Wojewódzkiego w L. z dnia 28 maja

postępowania

kasacyjnego

obciąża

Skarb Państwa.

UZASADNIENIE

Sąd Rejonowy w R., wyrokiem z dnia 3 kwietnia 1995 r., sygn. akt

II K […] uznał M. G. za winną tego, że w dniu 9 grudnia 1994 r. w R.

pozbawiła korzystania z wody studziennej F. Ś. w ten sposób, że w nocy

zasypała żwirem i cementem studnię stanowiącą ich wspólną własność

tj. występku z art. 167 § 1 d.kk, i za to, na mocy tego przepisu skazał M. G.

na karę 300 zł grzywny, określając na wypadek nieuiszczenia grzywny

w terminie, zastępczą karę pozbawienia wolności, przyjmując jeden dzień

pozbawienia wolności za równoważny grzywnie w kwocie 10 zł.

Sąd Wojewódzki w L., po rozpoznaniu apelacji wniesionej przez M. G.,

wyrokiem z dnia 28 maja 1997 r. utrzymał w mocy zaskarżony wyrok

Sądu Rejonowego w R..

Kasację od wyroku Sądu Wojewódzkiego w L. utrzymującego w mocy

wyrok Sądu Rejonowego w R. z dnia 3 kwietnia 1995 r., na podstawie art. 3

ust. 1 ustawy z dnia 29 czerwca 1995 r. o zmianie Kodeksu postępowania

karnego, ustawy o ustroju sądów wojskowych, ustawy o opłatach w sprawach

karnych i ustawy o postępowaniu w sprawach nieletnich (Dz. U. z 1995 r. Nr 89,

poz. 443) wniósł, na korzyść M. G., Rzecznik Praw Obywatelskich.

Na podstawie art. 376 § 1 d.kpk i art. 386 d.kpk oraz art. 387 pkt 1 d.kpk

w związku z art. 462 d.kpk i art. 463a § 1 i 2 d.kpk, a także art. 469 § 1 d.kpk

wyrokowi temu zarzucił rażącą obrazę art. 37 § 1 d.kk w związku z art. 2

§ 1 d.kk mogącą mieć wpływ na treść zaskarżonego wyroku, poprzez

utrzymanie w mocy wyroku sądu I instancji określającego zastępczą karę

pozbawienia wolności na wypadek nieuiszczenia

w

terminie

zł

grzywny, podczas gdy w dacie wydania zaskarżonego wyroku obowiązywał

przepis art. 37 § 1 kk, w brzmieniu nadanym przez art. 3 ust. 1 lit. b ustawy z

dnia 12 lipca 1995 r. o zmianie Kodeksu karnego, Kodeksu karnego

wykonawczego oraz o podwyższeniu dolnych i górnych granic grzywien i

nawiązek w prawie karnym (Dz. U. Nr 95, poz. 475), nakładający na sąd

obowiązek określenia zastępczej kary pozbawienia wolności tylko w wypadku

orzeczenia grzywny, przekraczającej 500 zł.

W następstwie tego zarzutu Rzecznik Praw Obywatelskich wniósł o

zmianę zaskarżonego wyroku przez uchylenie orzeczenia o karze zastępczej

pozbawienia wolności.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Kasacja jest oczywiście zasadna.

Nie ulega żadnej wątpliwości, że Sąd Rejonowy w R., wymierzając

w dniu 3 kwietnia 1995 r. M. G. karę 300 zł grzywny miał podstawy prawne

do określenia, na wypadek nieuiszczenia przez nią tej grzywny w terminie,

zastępczej kary pozbawienia wolności. Jednak już w dacie rozpoznawania

przez b. Sąd Wojewódzki w L. (28 maja 1997 r.) apelacji M. G. stan prawny

uległ zmianie i, jak trafnie wskazał w kasacji Rzecznik Praw Obywatelskich,

obowiązywał przepis art. 37 § 1 kk, w brzmieniu nadanym przez art. 3 ust. 1

lit. b ustawy z dnia 12 lipca 1995 r. o zmianie Kodeksu karnego,

Kodeksu karnego wykonawczego oraz o podwyższeniu dolnych i górnych

granic grzywien i nawiązek w prawie karnym (Dz. U. Nr 95, poz. 475),

nakładający na sąd obowiązek określenia zastępczej kary pozbawienia wolności

tylko w wypadku nieuiszczenia w terminie grzywny, przekraczającej 500 zł.

W tej sytuacji sąd odwoławczy, zgodnie z art. 2 § 1 d.kk, miał obowiązek

zastosowania wobec M. G. nowego prawa jako względniejszego dla niej

i w jego konsekwencji, uchylenia orzeczenia o zastępczej karze pozbawienia

wolności. Obowiązkowi temu Sąd ten, najpewniej

przez

przeoczenie,

nie uczynił zadość. Uwzględniając zatem kasację jako oczywiście zasadną,

Sąd Najwyższy orzekł o uchyleniu orzeczenia o zamianie wymierzonej skazanej

M. G. kary grzywny na zastępczą karę pozbawienia wolności w razie

nieuiszczenia tej grzywny w terminie zawarte w wyroku Sądu Rejonowego w R.

z dnia 3 kwietnia 1995 r., utrzymanego w mocy wyrokiem Sądu

Wojewódzkiego w L. z dnia 28 maja 1997 r. Tego rodzaju zmiana,

jako polegająca tylko na wyeliminowaniu wadliwej części

utrzymanego

orzeczenia

w mocy zaskarżonym kasacją wyrokiem i tym samym

nie wymagająca orzeczenia następczego, jest dopuszczalna na tle unormowania

zawartego w art. 537 § 1 i 2 kpk.

Z tych wszystkich względów Sąd Najwyższy orzekł jak w wyroku, przy

czym o kosztach postępowania kasacyjnego – na podstawie art. 638 kpk.

Przewodniczący: SSN (Henryk Gradzik)

Sędziowie: SSN (Halina Gordon-Krakowska)

(Andrzej Siuchniński)

aw

f/ak