Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III KKN 306/99 Generato dall'IA

Supreme Court quashes theft conviction for using violence over small amount, ruling it is a misdemeanor.

Numero d'incarto III KKN 306/99
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court quashed the Regional Court's conviction of the defendant for theft using violence, ordering the case remanded for retrial. The prosecution argued the act constituted a misdemeanor under Article 119 of the Offenses Act rather than a felony under Article 283 of the Criminal Code. The Court held that since the stolen amount was under 250 zł and the specific aggravating circumstances were excluded by law, the act was legally a misdemeanor, making the original felony conviction a material error.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 280 § 1 k.k.; Art. 119 § 1 k.w.: When theft is committed using violence against a person but the value does not exceed 250 zł and statutory exclusions apply, the act constitutes a misdemeanor under the Offenses Act rather than a felony under the Criminal Code.

Parole chiave

Generato dall'IA
theft using violence misdemeanor classification Criminal Code 1997 Offenses Act 1998 material error of law remand for retrial value threshold 250 zloty

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 280 § 1 k.k.
z art. 280 § 1 dkk i inne
Art. 283 k.k.
skazanego z art. 283 dkk w zw.
Art. 64 § 2 k.k.
280 § 1 kk i z art. 64 § 2 kk skazał
Art. 119 § 1 k.w.
czyn ten stanowi wykroczenie określone w art. 119 § 1 kw”
Art. 130 § 2 k.w.
Art. 130 § 2 i § 3 kw – zmieniony przez art.
Art. 130 § 3 k.w.
Art. 130 § 2 i § 3 kw – zmieniony przez art.
Ustawa z dnia 28 sierpnia 1998 r. o zmianie ustawy – Kodeks wykroczeń

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III KKN 306/99

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 30 stycznia 2001 r.

Sąd Najwyższy w Warszawie - Izba Karna na rozprawie w składzie

następującym:

Przewodniczący: SSN Ewa Gaberle

Sędziowie:

SN Wiesław Kozielewicz

SN Józef Musioł (spr.)

Protokolant: Teresa Jarosławska

przy udziale prokuratora Prokuratury Krajowej Stefana Szustakiewicza

po rozpoznaniu w dniu 30 stycznia 2001 r.

sprawy M. N.

skazanego z art. 283 dkk w zw. z art. 280 § 1 dkk i inne

z powodu kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego na korzyść

skazanego

od wyroku Sądu Rejonowego w B.

z dnia 12 stycznia 1999 r., sygn. II K (...)

uchyla

zaskarżony

wyrok

i

sprawę

przekazuje

Rejonowemu w B. do ponownego rozpoznania

Sądowi

UZASADNIENIE

Sąd Rejonowy w B. wyrokiem z dnia 12 stycznia 1998 r. sygn. akt II K

(...) uznał M. N. za winnego tego, że:

„w dniu 21 lipca 1998 r. w J., rejonu b. używając przemocy wobec M. S.,

wyrwał mu z kieszeni koszuli i zabrał w celu przywłaszczenia pieniądze w

kwocie 41 zł na szkodę wymienionego, przy czym czynu tego dopuścił się

będąc uprzednio skazany w warunkach art. 60 § 1 kk z 1969 r. i w ciągu 5

miesięcy i 1 dnia od odbycia ostatniej kary jednego roku pozbawienia wolności

orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego w B. z dnia 8 listopada 1996 r. sygn. II

K (…) za przestępstwo z art. 203 § 1 kk w zw. z art. 60 § 1 kk z 1996 r. popełnił

ponownie umyślne przestępstwo przeciwko mieniu z użyciem przemocy”

i za to, na podstawie art. 283 kk w zw. z art. 280 § 1 kk i z art. 64 § 2 kk skazał

go na karę 10 miesięcy pozbawienia wolności.

Wyrok nie został zaskarżony.

Powyższy wyrok został zaskarżony kasacją na korzyść skazanego przez

Prokuratora Generalnego, który zarzucając

„rażące naruszenie przepisów prawa materialnego – art. 280 § 1 kk w zw.

z art. 283 kk w zw. z art. 64 § 2 kk poprzez wyrażenie błędnego poglądu

prawnego, iż czyn przypisany skazanemu, a polegający na dokonaniu w

warunkach powrotu do przestępstwa kradzieży 41 złotych przy użyciu

przemocy wobec osoby wyczerpuje dyspozycję w/w przepisów, podczas gdy

czyn ten stanowi wykroczenie określone w art. 119 § 1 kw”

wniósł

o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu w

B. do ponownego rozpoznania.

Sąd Najwyższy zważył co następuje.

Kasacja jest zasadna.

Wyrok zapadł z rażącym naruszeniem przepisów prawa materialnego w

art. 280 § 1 kk.

Wprawdzie czyn M. N. polegający na wyrwaniu i zaborze w celu

przywłaszczenia 41 złotych przy zastosowaniu przemocy wobec M. S., w dniu

jego popełnienia mógł być zakwalifikowany jako kradzież szczególnie

zuchwała wyczerpująca dyspozycję art. 208 kk z 1969 r.

W dacie orzekania – po wejściu w życie kodeksu karnego z 1997 r. –

kradzież szczególnie zuchwała nie stanowi już odrębnego przestępstwa.

Aktualnie – zachowanie sprawcy, który dopuszcza się kradzieży używając

przemocy wobec osoby – wyczerpuje dyspozycję art. 280 § 1 kk. Jednak ta

forma dokonania kradzieży, gdy wartość przedmiotu przestępstwa nie

przekracza 250 zł stanowi jedynie wykroczenie określone w art. 119 kw.

Art. 130 § 2 i § 3 kw – zmieniony przez art. 1 pkt 66 lit. a ustawy z dnia

28 sierpnia 1998 r. o zmianie ustawy – Kodeks wykroczeń... (Dz. U. Nr 113 z

1998 r. poz. 717) wyłączył możliwość stosowania art. 119 kw do sytuacji, gdy

sprawca „popełnia kradzież z włamaniem”, „używa gwałtu na osobie, albo grozi

jego natychmiastowym użyciem, aby utrzymać się w posiadaniu zabranego

mienia, a gdy chodzi o zabranie innej osobie mienia w celu przywłaszczenia

także, gdy sprawca doprowadza człowieka do stanu nieprzytomności lub

bezbronności”.

Tak więc dokonanie kradzieży pieniędzy w kwocie 41 zł przy użyciu

przemocy wobec osoby pokrzywdzonego stanowi jedynie wykroczenie

określone w art. 119 kw, za które może być orzeczona kara maksymalnie 30 dni

aresztu.

Skazanie zatem M. N. za przestępstwo określone w art. 280 § 1 kk w zw.

z art. 283 kk i art. 64 § 2 kk stanowiło rażące naruszenie przepisów prawa

materialnego i miało istotny wpływ na treść orzeczenia.

Biorąc powyższe rozważania pod uwagę Sąd Najwyższy orzekł jak w

wyroku.