Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III KKN 198/99 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal due to a single-judge trial in ordinary procedure violating mandatory composition rules.

Numero d'incarto III KKN 198/99
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court declared the cassation appeal obviously admissible and quashed the first-instance judgment. The Regional Court had convicted the defendant in a single-judge ordinary procedure, whereas the law required a panel of one judge and two lay judges. The General Prosecutor argued this procedural flaw constituted a serious violation of the Code of Criminal Procedure, warranting the case's remittal for retrial.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 28 § 1 k.p.k.; Art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.: A judgment rendered by a single judge in ordinary procedure is void as it violates the mandatory composition of the court, constituting an absolute ground for cassation.

Parole chiave

Generato dall'IA
ordinary procedure composition single judge trial cassation admissibility procedural violation remittal for retrial

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 28 § 1 k.p.k.
zarzucając rażące naruszenie art. 28 § 1 kpk polegające na rozpoznaniu sprawy
Art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III KKN 198/99

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 28 maja 2001 r.

Sąd Najwyższy w Warszawie - Izba Karna na posiedzeniu w składzie

następującym:

Przewodniczący: SSN

Sędziowie SN:

Stanisław Zabłocki

Ewa Strużyna

Feliks Tarnowski (spraw.)

po rozpoznaniu w dniu 28 maja 2001 r.

sprawy S. M.

oskarżonego z art. 13 § 1 kk w zw. z art. 272 kk oraz z art. 270 § 1 kk

z powodu kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego na korzyść

oskarżonego – (…)

od wyroku Sądu Rejonowego w S.

z dnia 8 października 1998 r., sygn. II K (…)

działając na podstawie art. 535 § 3 kpk

I. uznaje kasację za oczywiście zasadną,

II. uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje Sądowi

Rejonowemu w S. do ponownego rozpoznania.

UZASADNIENIE

S. M. oskarżony został o przestępstwa:

I. z art. 11 § 1 kk w zw. z art. 267 kk z 1969 r. polegające na tym, że:

„w dniu 22 stycznia 1998 r. w B. poprzez wprowadzenie w błąd

pracownika Referatu Komunikacji usiłował wyłudzić poświadczenie

nieprawdy w postaci nowego blankietu prawa jazdy z uprawnieniami do

kierowania pojazdami, do których nie posiadał kwalifikacji, przy czym

zamierzonego celu nie osiągnął na skutek dokonania stosownych

sprawdzeń”,

II. z art. 265 § 1 kk z 1969 r. polegające na tym, że:

„w 1991 r. w miejscowości T., przerobił prawo jazdy Nr (…) wydane na

nazwisko H. S. poprzez wklejenie swego zdjęcia i wpisanie swoich

danych personalnych, które następnie używał jako autentyczne do

stycznia 1998 r.”.

Prokurator w akcie oskarżenia wskazał, iż sprawa podlega rozpoznaniu w

postępowaniu zwyczajnym.

Sąd Rejonowy w S. w składzie jednoosobowym rozpoznał w dniu 8

października 1998 r. sprawę w postępowaniu zwyczajnym i wydał wyrok,

którym uznał oskarżonego za winnego popełnienia zarzucanych mu czynów i

skazał go: za czyn opisany w pkt. I aktu oskarżenia – na podstawie art. 13 § 1 w

zw. z art. 272 kk z 1997 r. na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności, a za czyn

opisany w pkt. II aktu oskarżenia na podstawie art. 270 § 1 kk z 1997 r. na karę

6 m-cy pozbawienia wolności. Na mocy art. 85 i 86 § 1 kk Sąd wymierzył karę

łączną 10 miesięcy pozbawienia wolności, której wykonanie warunkowo

zawiesił na okres 2 lat.

Powyższy wyrok nie został zaskarżony przez strony procesowe i

uprawomocnił się w pierwszej instancji w dniu 15 października 1998 r.

Wyrok ten na korzyść S. M. zaskarżył kasacją Prokurator Generalny

zarzucając rażące naruszenie art. 28 § 1 kpk polegające na rozpoznaniu sprawy

w postępowaniu zwyczajnym i wydaniu wyroku w składzie jednoosobowym,

zamiast w składzie jednego sędziego i dwóch ławników.

Wskazując na powyższy zarzut wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku

i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu w S. do ponownego rozpoznania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Kasacja jest oczywiście zasadna, bowiem zaskarżony wyrok istotnie

zapadł z rażącą obrazą przepisu art. 28 § 1 kpk i z tego powodu winien być

uchylony. Niewątpliwie sprawa przeciwko S. M. podlegała rozpoznaniu w

postępowaniu zwyczajnym, na co zresztą wskazał prokurator w akcie

oskarżenia.

Właściwym składem dla postępowania zwyczajnego jest jeden sędzia i dwóch

ławników, stosownie do unormowania art. 28 § 1 kpk, obowiązującego od dnia

1 września 1998 r. oraz w czasie orzekania przez Sąd Rejonowy w S..

Tymczasem sąd ten rozpoznał niniejszą sprawę w postępowaniu

zwyczajnym (brak jest postanowienia o zmianie trybu), w składzie

jednoosobowym i mimo, że sąd był nienależycie obsadzony, wydał wyrok,

naruszając w sposób rażący wyżej powołany przepis procesowy, co w

konsekwencji stanowi bezwzględną przyczynę odwoławczą przewidzianą w art.

439 § 1 pkt 2 kpk.

Stwierdzenie tego uchybienia w pełni uzasadnia uchylenie zaskarżonego

wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu w S. do ponownego

rozpoznania w składzie właściwym dla obowiązującego trybu postępowania.