Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III KKN 179/98 Generato dall'IA

Supreme Court quashes execution order due to gross violation of probation period expiration rules under Criminal Code.

Numero d'incarto III KKN 179/98
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court quashed the lower court's orders to execute a suspended sentence, ruling they violated the statutory probation period. The defendant had served part of the sentence after the legal deadline for execution had passed, rendering the proceedings invalid. Consequently, the execution proceedings were terminated, and the state was ordered to bear the costs.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 79 § 1 kk z 1969 r.; Art. 15 § 1 kkw: Execution of a suspended sentence is prohibited after the expiration of the probation period and the additional six-month window, requiring the termination of proceedings if this period has elapsed.

Parole chiave

Generato dall'IA
suspended sentence execution probation period expiration gross violation of law termination of proceedings Criminal Code 1969 Criminal Procedure Code state costs

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 79 § 1 kk z 1969 r.
art. 79 § 1 kk z 1969 r. jest w pełni uzasadniony.
Art. 79 § 2 kk z 1969 r.
już niedopuszczalne – również w świetle art. 79 § 2 kk z 1969 r., jako że wobec
Art. 15 § 1 kkw
przepisu art. 15 § 1 kkw, będącego
Art. 17 § 1 kkw
odpowiednikiem art. 17 § 1 kkw z 1969 r.
Art. 537 § 2 kpk
aktualnie przepisów prawa tj. art. 15 § 1 kkw w zw. z art. 537 § 2 kpk.
Art. 638 kpk
sądowych postępowania kasacyjnego orzekł zgodnie z art. 638 kpk.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
II K [...] (29.01.1992)
II [...] Ko [...] (20.06.1995)
Ko [...] (07.07.1995)
V Wz [...] (17.05.1996)

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III KKN 179/98

POSTANOWIENIE

Dnia 13 września 2000 r.

Sąd Najwyższy w Warszawie - Izba Karna na rozprawie w składzie

następującym:

Przewodniczący: SSN

- Ewa Gaberle (spraw.)

Sędziowie: SN

- Henryk Gradzik

- Wiesław Kozielewicz

SN

Protokolant: Marcin Andrusieczko

przy udziale Prokuratora Prokuratury Krajowej Aleksandra Herzoga

po rozpoznaniu w dniu 13 września 2000 r.

sprawy W. G.

skazanego z art. 186 § 1 kk z 1969 r.

- w przedmiocie zarządzenia wykonania kary pozbawienia wolności

z powodu kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego na korzyść

skazanego (Nr SK V […])

od postanowienia Sądu Rejonowego w W.

z dnia 7 lipca 1995 r., sygn. Ko […]

utrzymującego w mocy postanowienie Sądu Rejonowego w W.

z dnia 20 czerwca 1995 r., sygn. II […] Ko […]

p o s t a n a w i a:

uchylić zaskarżone postanowienie Sądu Rejonowego w W.

z dnia 7 lipca 1995 r. oraz utrzymane nim w mocy

postanowienie Sądu Rejonowego w W. z dnia 20 czerwca

1995 r. i umorzyć postępowanie wykonawcze, a kosztami

sądowymi postępowania kasacyjnego obciążyć Skarb Państwa.

UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 29 stycznia 1992 r. (sygn. II K […]) Sąd Rejonowy

w W. skazał W. G. za popełnienie przestępstwa z art. 186 § 1 kk na karę

dziesięciu miesięcy pozbawienia wolności, z warunkowym zawieszeniem jej

wykonania na okres dwóch lat oraz nałożeniem obowiązku spłacenia zaległości

alimentacyjnych i bieżącego łożenia na utrzymanie dwojga małoletnich dzieci.

Wyrok ten nie został zaskarżony przez żadną ze stron i uprawomocnił się

w dniu 6 lutego 1992 r.

Postanowieniem z dnia 20 czerwca 1995 r. (sygn. II […] Ko […])

Sąd Rejonowy w W. zarządził wykonanie kary pozbawienia wolności

orzeczonej powyższym wyrokiem i powołując jako podstawę prawna tego

rozstrzygnięcia przepis art. 78 § 1 kk podniósł w uzasadnieniu, iż skazany

popełnił w okresie próby przestępstwo określone w art. 184 § 1 i 156 § 2 kk

w zw. z art. 10 § 2 kk, za które został skazany prawomocnym wyrokiem tego

sądu z dnia 28.07.1994 r. (sygn. II K […]) na karę pozbawienia wolności.

Po rozpoznaniu zażalenia skazanego Sąd Rejonowy w W., postanowieniem

z dnia 7 lipca 1995 r. (sygn. Ko […]), utrzymał w mocy zaskarżone

postanowienie sądu pierwszej instancji z dnia 20 czerwca 1995 r.).

Karę dziesięciu miesięcy pozbawienia wolności skazany W. G. odbył

częściowo w okresie od 26 października 1995 r. do 24 maja 1996 r., kiedy to

został warunkowo zwolniony postanowieniem Sądu Wojewódzkiego w B.

z dnia 17.05.1996 r. (sygn. V Wz […]).

Prawomocne postanowienie Sądu Rejonowego w W. zaskarżył Prokurator

Generalny na korzyść skazanego W. G. i powołując się w kasacji (wniesionej w

dniu 20 marca 1998 r.) na przepis art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 29 czerwca 1995 r.

o zmianie Kodeksu postępowania karnego ... (Dz. U. Nr 89 poz. 443) zarzucił

rażącą i mającą wpływ na treść orzeczenia sądów obu instancji obrazę przepisu

art. 79 § 1 kk, polegającą na zarządzeniu wykonania kary pozbawienia wolności,

mimo iż wskazany w tym przepisie okres upłynął z dniem 6 sierpnia 1994 r.

Prokurator domagał się uchylenia postanowień wydanych przez sądy obu

instancji i umorzenia postępowania wykonawczego w oparciu o przepis art. 17 §

1 kkw.

Na rozprawie kasacyjnej prokurator Prokuratury Krajowej popierał kasację, z

tym że wniósł o umorzenie postępowania wykonawczego na podstawie

obowiązującego od 1.09.1998 r. przepisu art. 15 § 1 kkw, będącego

odpowiednikiem art. 17 § 1 kkw z 1969 r.

Rozstrzygając o kasacji Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Podniesiony w niej zarzut rażącej obrazy przepisu prawa materialnego

tj. art. 79 § 1 kk z 1969 r. jest w pełni uzasadniony. Skoro bowiem wyrok

Sądu Rejonowego w W. z dnia 29 stycznia 1992 r. (sygn. II K […])

uprawomocnił się w dniu 6 lutego 1992 r. (k. 69 akt głównych), to dwuletni

okres próby, na jaki zawieszono warunkowo wykonanie orzeczonej tym

wyrokiem kary dziesięciu miesięcy pozbawienia wolności upłynął 6 lutego 1994

r., a dodając do tego okresu dalsze sześć miesięcy, zarządzenie wykonania kary

pozbawienia wolności mogło nastąpić w nieprzekraczalnym terminie do dnia 6

sierpnia 1994 r. Zatem zarówno postanowienie sądu odwoławczego z dnia 7

lipca 1995 r., jak i utrzymane nim w mocy postanowienie sądu pierwszej

instancji z dnia 20 czerwca 1995 r. zostały wydane z rażącym naruszeniem

przepisu art. 79 § 1 kk z 1969 r., co miało bezpośredni wpływ na treść

rozstrzygnięcia zawartego w obu tych orzeczeniach. Skutkowało bowiem

zarządzeniem wykonania kary pozbawienia wolności (odbytej częściowo w

okresie od 26.10.1995 r. do 24.05.1996 r.), mimo iż podjęcie takiej decyzji było

już niedopuszczalne – również w świetle art. 79 § 2 kk z 1969 r., jako że wobec

nie orzeczenia kary grzywny ani też kary dodatkowej, skazanie W. G. wyrokiem

Sądu Rejonowego w W. z dnia 29.01.1992 r. uległo zatarciu z mocy prawa z

upływem okresów wymienionych w § 1 tego przepisu tj. z dniem 6 sierpnia

1994 r. (analogiczne uregulowania zawarte w omawianych tutaj przepisach § 1 i

§ 2 art. 79 kk z 1969 r. zostały przewidziane w art. 75 § 4 i w art. 76 kk z 1997

r.).

Stwierdzenie zasadności podniesionego w kasacji zarzutu przesądzało o

konieczności uchylenia orzeczeń wydanych przez sądy obu instancji i

umorzenia postępowania wykonawczego przy zastosowaniu obowiązujących

aktualnie przepisów prawa tj. art. 15 § 1 kkw w zw. z art. 537 § 2 kpk.

Z tych względów Sąd Najwyższy postanowił jak na wstępie, a o kosztach

sądowych postępowania kasacyjnego orzekł zgodnie z art. 638 kpk.

Przewodniczący SSN: (Ewa Gaberle)

Sędziowie SN: (Henryk Gradzik)

aw

f/jw

(Wiesław Kozielewicz)