Supreme Court quashes execution order due to gross violation of probation period expiration rules under Criminal Code.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court quashed the lower court's orders to execute a suspended sentence, ruling they violated the statutory probation period. The defendant had served part of the sentence after the legal deadline for execution had passed, rendering the proceedings invalid. Consequently, the execution proceedings were terminated, and the state was ordered to bear the costs.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 79 § 1 kk z 1969 r.; Art. 15 § 1 kkw: Execution of a suspended sentence is prohibited after the expiration of the probation period and the additional six-month window, requiring the termination of proceedings if this period has elapsed.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt III KKN 179/98
POSTANOWIENIE
Dnia 13 września 2000 r.
Sąd Najwyższy w Warszawie - Izba Karna na rozprawie w składzie
następującym:
Przewodniczący: SSN
- Ewa Gaberle (spraw.)
Sędziowie: SN
- Henryk Gradzik
- Wiesław Kozielewicz
SN
Protokolant: Marcin Andrusieczko
przy udziale Prokuratora Prokuratury Krajowej Aleksandra Herzoga
po rozpoznaniu w dniu 13 września 2000 r.
sprawy W. G.
skazanego z art. 186 § 1 kk z 1969 r.
- w przedmiocie zarządzenia wykonania kary pozbawienia wolności
z powodu kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego na korzyść
skazanego (Nr SK V […])
od postanowienia Sądu Rejonowego w W.
z dnia 7 lipca 1995 r., sygn. Ko […]
utrzymującego w mocy postanowienie Sądu Rejonowego w W.
z dnia 20 czerwca 1995 r., sygn. II […] Ko […]
p o s t a n a w i a:
uchylić zaskarżone postanowienie Sądu Rejonowego w W.
z dnia 7 lipca 1995 r. oraz utrzymane nim w mocy
postanowienie Sądu Rejonowego w W. z dnia 20 czerwca
1995 r. i umorzyć postępowanie wykonawcze, a kosztami
sądowymi postępowania kasacyjnego obciążyć Skarb Państwa.
UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 29 stycznia 1992 r. (sygn. II K […]) Sąd Rejonowy
w W. skazał W. G. za popełnienie przestępstwa z art. 186 § 1 kk na karę
dziesięciu miesięcy pozbawienia wolności, z warunkowym zawieszeniem jej
wykonania na okres dwóch lat oraz nałożeniem obowiązku spłacenia zaległości
alimentacyjnych i bieżącego łożenia na utrzymanie dwojga małoletnich dzieci.
Wyrok ten nie został zaskarżony przez żadną ze stron i uprawomocnił się
w dniu 6 lutego 1992 r.
Postanowieniem z dnia 20 czerwca 1995 r. (sygn. II […] Ko […])
Sąd Rejonowy w W. zarządził wykonanie kary pozbawienia wolności
orzeczonej powyższym wyrokiem i powołując jako podstawę prawna tego
rozstrzygnięcia przepis art. 78 § 1 kk podniósł w uzasadnieniu, iż skazany
popełnił w okresie próby przestępstwo określone w art. 184 § 1 i 156 § 2 kk
w zw. z art. 10 § 2 kk, za które został skazany prawomocnym wyrokiem tego
sądu z dnia 28.07.1994 r. (sygn. II K […]) na karę pozbawienia wolności.
Po rozpoznaniu zażalenia skazanego Sąd Rejonowy w W., postanowieniem
z dnia 7 lipca 1995 r. (sygn. Ko […]), utrzymał w mocy zaskarżone
postanowienie sądu pierwszej instancji z dnia 20 czerwca 1995 r.).
Karę dziesięciu miesięcy pozbawienia wolności skazany W. G. odbył
częściowo w okresie od 26 października 1995 r. do 24 maja 1996 r., kiedy to
został warunkowo zwolniony postanowieniem Sądu Wojewódzkiego w B.
z dnia 17.05.1996 r. (sygn. V Wz […]).
Prawomocne postanowienie Sądu Rejonowego w W. zaskarżył Prokurator
Generalny na korzyść skazanego W. G. i powołując się w kasacji (wniesionej w
dniu 20 marca 1998 r.) na przepis art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 29 czerwca 1995 r.
o zmianie Kodeksu postępowania karnego ... (Dz. U. Nr 89 poz. 443) zarzucił
rażącą i mającą wpływ na treść orzeczenia sądów obu instancji obrazę przepisu
art. 79 § 1 kk, polegającą na zarządzeniu wykonania kary pozbawienia wolności,
mimo iż wskazany w tym przepisie okres upłynął z dniem 6 sierpnia 1994 r.
Prokurator domagał się uchylenia postanowień wydanych przez sądy obu
instancji i umorzenia postępowania wykonawczego w oparciu o przepis art. 17 §
1 kkw.
Na rozprawie kasacyjnej prokurator Prokuratury Krajowej popierał kasację, z
tym że wniósł o umorzenie postępowania wykonawczego na podstawie
obowiązującego od 1.09.1998 r. przepisu art. 15 § 1 kkw, będącego
odpowiednikiem art. 17 § 1 kkw z 1969 r.
Rozstrzygając o kasacji Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Podniesiony w niej zarzut rażącej obrazy przepisu prawa materialnego
tj. art. 79 § 1 kk z 1969 r. jest w pełni uzasadniony. Skoro bowiem wyrok
Sądu Rejonowego w W. z dnia 29 stycznia 1992 r. (sygn. II K […])
uprawomocnił się w dniu 6 lutego 1992 r. (k. 69 akt głównych), to dwuletni
okres próby, na jaki zawieszono warunkowo wykonanie orzeczonej tym
wyrokiem kary dziesięciu miesięcy pozbawienia wolności upłynął 6 lutego 1994
r., a dodając do tego okresu dalsze sześć miesięcy, zarządzenie wykonania kary
pozbawienia wolności mogło nastąpić w nieprzekraczalnym terminie do dnia 6
sierpnia 1994 r. Zatem zarówno postanowienie sądu odwoławczego z dnia 7
lipca 1995 r., jak i utrzymane nim w mocy postanowienie sądu pierwszej
instancji z dnia 20 czerwca 1995 r. zostały wydane z rażącym naruszeniem
przepisu art. 79 § 1 kk z 1969 r., co miało bezpośredni wpływ na treść
rozstrzygnięcia zawartego w obu tych orzeczeniach. Skutkowało bowiem
zarządzeniem wykonania kary pozbawienia wolności (odbytej częściowo w
okresie od 26.10.1995 r. do 24.05.1996 r.), mimo iż podjęcie takiej decyzji było
już niedopuszczalne – również w świetle art. 79 § 2 kk z 1969 r., jako że wobec
nie orzeczenia kary grzywny ani też kary dodatkowej, skazanie W. G. wyrokiem
Sądu Rejonowego w W. z dnia 29.01.1992 r. uległo zatarciu z mocy prawa z
upływem okresów wymienionych w § 1 tego przepisu tj. z dniem 6 sierpnia
1994 r. (analogiczne uregulowania zawarte w omawianych tutaj przepisach § 1 i
§ 2 art. 79 kk z 1969 r. zostały przewidziane w art. 75 § 4 i w art. 76 kk z 1997
r.).
Stwierdzenie zasadności podniesionego w kasacji zarzutu przesądzało o
konieczności uchylenia orzeczeń wydanych przez sądy obu instancji i
umorzenia postępowania wykonawczego przy zastosowaniu obowiązujących
aktualnie przepisów prawa tj. art. 15 § 1 kkw w zw. z art. 537 § 2 kpk.
Z tych względów Sąd Najwyższy postanowił jak na wstępie, a o kosztach
sądowych postępowania kasacyjnego orzekł zgodnie z art. 638 kpk.
Przewodniczący SSN: (Ewa Gaberle)
Sędziowie SN: (Henryk Gradzik)
aw
f/jw
(Wiesław Kozielewicz)