Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III KK 99/19 Generato dall'IA

Criminal appeal dismissed because defendant had a defense attorney present at the first-instance trial.

Numero d'incarto III KK 99/19
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the criminal appeal as obviously groundless, ordering the defendant to bear the costs. The defense argued that the lower court violated procedural rights by holding witness testimony without the appointed attorney's presence. The court found no absolute ground for appeal because the defendant appeared in court, the attorney was properly notified, and the defendant actively participated in the proceedings.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 439 § 1 pkt 10 k.p.k.; Art. 79 § 1, 2 k.p.k.; Art. 80 k.p.k.; An absolute ground for appeal under Art. 439 § 1 pkt 10 k.p.k. does not exist if the accused appeared in court, was properly notified of the hearing, and the defense attorney was present or the accused actively participated without requesting the attorney's involvement.

Parole chiave

Generato dall'IA
criminal appeal defense attorney procedural violation absolute ground witness testimony court participation costs of appeal mancata attuazione degli accordi illeciti

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 439 § 1 pkt 10 k.p.k.
kasację wywiódł obrońca skazanego zarzucając „rażące naruszenie prawa karnego procesowego a mianowicie art. 439 § 1 pkt 10 k.p.k., przez przeprowadzenie dowodu z przesłuchania świadków na rozprawie przed Sądem I instancji w dniu 19 lutego 2018 r.
Art. 79 § 1, 2 k.p.k.
Przepis ten stanowi, że niezależnie od granic zaskarżenia i podniesionych zarzutów oraz wpływu uchybienia na treść orzeczenia sąd odwoławczy na posiedzeniu uchyla zaskarżone orzeczenie, jeżeli oskarżony w postępowaniu sądowym nie miał obrońcy w wypadkach określonych w art. 79 § 1 i 2 k.p.k.
Art. 80 k.p.k.
oraz art. 80 k.p.k. lub obrońca nie brał udziału w czynnościach, w których jego udział był obowiązkowy.
Art. 535 § 3 k.p.k.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 24 kwietnia 2019 r., w trybie art. 535 § 3 k.p.k. kasacji obrońcy skazanego od wyroku Sądu Okręgowego w Z.
Art. 636 § 1 k.p.k.
jako oczywiście bezzasadną.O kosztach sądowych postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 636 § 1 k.p.k. w zw.
Art. 518 k.p.k.
z art. 518 k.p.k., obciążając nimi skazanego.a
art. 286 § 1 k.k
F.skazanego z art. 286 § 1 k.k.
art. 535 § 3 k.p.k
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 24 kwietnia 2019 r., w trybie art. 535 § 3 k.p.k.
art. 13 § 1 k.k
za winnego popełnienia czynów z art. 13 § 1 k.k.
art. 270 § 1 k.k
od popełnienia czynu z art. 270 § 1 k.k.Sąd Okręgowy w Z.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
IV KK 276/17
Supreme Court dismisses appeal as obviously groundless, upholding lower court's criminal judgment and costs allocation.
III KK 243/04
postanowienie SN z 25 stycznia 2005 r., III KK 243/04, LEX nr 146248).Wskazać należy, że w sprawie - wbrew temu, co twierdzi obrońca skazanego - nie doszło do zaistnienia bezwzględnej przyczyny odwoławczej, o której mowa w art.
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III KK 99/19 POSTANOWIENIE Dnia 24 kwietnia 2019 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Paweł Wiliński w sprawie M. H. F.skazanego z art. 286 § 1 k.k. i in. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 24 kwietnia 2019 r., w trybie art. 535 § 3 k.p.k. kasacji obrońcy skazanego od wyroku Sądu Okręgowego w Z. z dnia 3 września 2018 r., sygn. akt II Ka […], zmieniającego wyrok w części, w pozostałym zakresie utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w H. z dnia 11 czerwca 2018 r., sygn. akt II K […] p o s t a n o w i ł:

1. oddalić kasację jako oczywiście bezzasadną;

2. obciążyć skazanego M. H. F. kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego. UZASADNIENIEWyrokiem z dnia 11 czerwca 2018 r., sygn. akt II K […], Sąd Rejonowy w H. uznał oskarżonego M. H. F. za winnego popełnienia czynów z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k., art. 286 § 1 k.k. i wymierzył mu karę 8 miesięcy pozbawienia wolności oraz karę grzywny w wymiarze 80 stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki dziennej grzywny na kwotę 20 złotych. Jednocześnie warunkowo zawiesił wykonanie orzeczonej wobec M. F. kary pozbawienia wolności na okres 2 lat tytułem próby.

Ponadto, Sąd Rejonowy uniewinnił oskarżonego M. H. F. od popełnienia czynu z art. 270 § 1 k.k.Sąd Okręgowy w Z. wyrokiem z dnia 23 września 2018 r., sygn. akt II Ka […], po rozpoznaniu apelacji obrońcy, zmienił wyrok Sądu Rejonowego w Z. w ten sposób, że przyjął, iż przypisane oskarżonemu M. H. F. czyny stanowią wypadki mniejszej wagi i w związku z tym czyny przypisane mu w pkt. I, II i III wyroku Sądu I instancji zakwalifikował z art.13 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 3 k.k., natomiast czyny z pkt. V i VI w/w wyroku zakwalifikował z art. 286 § 3 k.k. Za podstawę wymiaru kary Sąd Okręgowy przyjął przepis art. 286 § 3 k.k. w zw. z art. 91 § 1 k.k. i wymierzył oskarżonemu karę samoistnej grzywny w liczbie 250 stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki dziennej grzywny w kwocie 10 złotych.

W pozostałym zakresie zaskarżony wyrok utrzymał w mocy.Od wyroku Sądu Okręgowego w Z. kasację wywiódł obrońca skazanego zarzucając „rażące naruszenie prawa karnego procesowego a mianowicie art. 439 § 1 pkt 10 k.p.k., przez przeprowadzenie dowodu z przesłuchania świadków na rozprawie przed Sądem I instancji w dniu 19 lutego 2018 r. z pominięciem w niej udziału ustanowionego obrońcy, a którego to uchybienia nie dostrzegł sąd II instancji”.Podnosząc powyższy zarzut, skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku oraz poprzedzającego go wyroku Sądu Rejonowego w H. i uniewinnienie oskarżonego od każdego z zarzucanych mu czynów, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi II instancji do ponownego rozpoznania.W odpowiedzi na powyższą kasację Prokurator Rejonowy w H. wniósł o jej oddalenie jako oczywiście bezzasadnejSąd Najwyższy zważył, co następuje.Kasacja obrońcy skazanego okazała się oczywiście bezzasadna i podlegała oddaleniu w trybie z art. 535 § 3 k.p.k.Zgodnie z wolą ustawodawcy kasacja jest nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia skierowanym przeciwko orzeczeniu wydanemu przez Sąd odwoławczy na skutek rozpoznania środka odwoławczego.

Celem postępowania kasacyjnego jest bowiem wyeliminowanie z obrotu prawnego orzeczeń dotkniętych poważnymi wadami w postaci bezwzględnych przyczyn odwoławczych lub innych naruszeń prawda, ale o charakterze rażącym, a jednocześnie takich, które miały istotny wpływ na treść orzeczenia. Możliwość wniesienia skutecznej kasacji jest zatem istotnie ograniczona. Postępowanie kasacyjne nie jest z pewnością postępowaniem, które ponawiać ma kontrolę odwoławczą. W toku tego postępowania z założenia nie dokonuje się zatem kontroli poprawności oceny poszczególnych dowodów, nie weryfikuje zasadności ustaleń faktycznych i nie bada współmierności orzeczonej kary (tak: postanowienie SN z dnia 21 września 2017 roku, sygn. akt IV KK 276/17).Podstawą rozstrzygnięcia Sądu Najwyższego jest stwierdzenie, że podniesiony w skardze zarzut obrazy art. 439 § 1 pkt 10 k.p.k. ma charakter pozorny i został sformułowany tylko dlatego, by z pominięciem ograniczenia wynikającego z art. 523 § 2 k.p.k., zainicjować kontrolę nadzwyczajną wyroku Sądu II instancji.

Świadczy o tym uzasadnienie kasacji, w którym powtórzono argumentację przedstawioną w apelacji, sprowadzające się wyłącznie do ponownego przedstawienia własnej oceny dowodów, ustaleń faktycznych oraz stanowiska w zakresie niewspółmierności kary. Przedmiotowa kasacja nie zwiera natomiast, poza formalnie wskazanym zarzutem, uzasadnienia wystąpienia bezwzględnej podstawy odwoławczej z art. 439 § 1 pkt. 10 k.p.k. Tymczasem Sąd Najwyższy wielokrotnie wypowiadał się w swoich orzeczeniach w kwestii podstaw kasacyjnych i ograniczeń jej wnoszenia wskazując, iż jedynie formalne powołanie się na uchybienie wymienione w art. 439 § 1 pkt 10 k.p.k. bądź całkowicie bezpodstawne nazwanie takim uchybieniem sytuacji, która bez wątpienia nie stanowi naruszenia prawa wymienionego w tym przepisie - tak jak to ma miejsce w rozpoznawanej sprawie - nie czyni dopuszczalną kasacji podlegającej ograniczeniom przewidzianym w art. 523 § 2 k.p.k. (por. postanowienie SN z 25 stycznia 2005 r., III KK 243/04, LEX nr 146248).Wskazać należy, że w sprawie - wbrew temu, co twierdzi obrońca skazanego - nie doszło do zaistnienia bezwzględnej przyczyny odwoławczej, o której mowa w art. 439 § 1 pkt 10 k.p.k.

Przepis ten stanowi, że niezależnie od granic zaskarżenia i podniesionych zarzutów oraz wpływu uchybienia na treść orzeczenia sąd odwoławczy na posiedzeniu uchyla zaskarżone orzeczenie, jeżeli oskarżony w postępowaniu sądowym nie miał obrońcy w wypadkach określonych w art. 79 § 1 i 2 k.p.k. oraz art. 80 k.p.k. lub obrońca nie brał udziału w czynnościach, w których jego udział był obowiązkowy. Żadna ze wskazany sytuacji w przedmiotowej sprawie nie zaistniała.Przypomnieć należy, że w niniejszej sprawie zarządzenie o wyznaczeniu rozprawy wydano w dniu 3 styczniu 2018 r. (k. 442).

Pełnomocnictwo do obrony zostało załączone do odpowiedzi na akt oskarżenia (nadany w dniu 10 stycznia 2018 r.), który wpłynął do Sądu Rejonowego w dniu 12 stycznia 2018 r. (k. 460). Zawiadomienie o terminie rozprawy M. F. odebrał 12 stycznia 2018 r., a w dniu 19 lutego 2018 r. stawił się na rozprawie (k.496 - protokół). Kolejny termin rozprawy wyznaczono na dzień 10 kwietnia 2018 r. Na tym terminie stawił się M. F., natomiast nie stawiła się jego obrońca, która o terminie została prawidłowo powiadomiona, albowiem osobiście odebrała korespondencję sądową (k. 472 – epo, k. 475 - protokół).

Analiza podejmowanych czynności procesowych uprawnia do stwierdzenia, że na dzień wydawania zarządzenia o wyznaczeniu pierwszej rozprawy Sąd Rejonowy nie posiadał wiedzy o fakcie ustanowienia obrońcy z wyboru w postępowaniu o sygn. II K […], a zatem nie mógł o terminie zawiadomić obrońcy. Podkreślić też należy, że obecny na rozprawie w dniu 19 lutego 2018 r. oskarżony M. F. nie składał oświadczeń o fakcie posiadania obrońcy z wyboru ani żądania rozpoznania sprawy z jego udziałem. Z protokołu wspomnianej rozprawy wynika, że skazany aktywnie w niej uczestniczył, zadając pytania świadkom.

W zakresie terminu rozprawy z dnia 10 kwietnia 2018 r., zauważyć należy, jak już wyżej wskazano, że obrońca została o nim zawiadomiona prawidłowo, lecz na rozprawę nie stawiła się. Co więcej, z akt sprawy nie wynika by obrońca składała wniosek o zmianę terminu rozprawy z uwagi na ew. kolizję terminów, bądź ustanowiła substytuta, brak też wniosku M. F. o odroczenie rozprawy. W przedmiotowej sprawie nie zachodziły również podstawy do obrony obligatoryjnej, zaś Sąd nie uznał obecności obrońcy za obowiązkową, nie przeprowadzał wreszcie czynności procesowych, w których udział obrońcy byłby obligatoryjny.

W tych okolicznościach zarzut wystąpienia bezwzględnej przyczyny odwoławczej wskazanej w 439 § 1 pkt 10 k.p.k. ocenić należało jako oczywiście bezzasadny.Zawarte w uzasadnieniu kasacji argumenty dotyczące obrazy prawa materialnego, ustaleń faktycznych czy też nieprawidłowej kontroli odwoławczej pozostają bez związku z postawionym w kasacji zarzutem. Ponadto, stanowią w istocie powielenie argumentacji zawartej w apelacji, a rozważonej przez Sąd II instancji.Mając na uwadze wszystkie podniesione powyżej okoliczności Sąd Najwyższy oddalił kasację obrońcy skazanego w trybie art. 535 § 3 k.p.k. jako oczywiście bezzasadną.O kosztach sądowych postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 636 § 1 k.p.k. w zw. z art. 518 k.p.k., obciążając nimi skazanego.a