Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III KK 96/13 Generato dall'IA

Criminal appeal dismissed due to failure to notify prisoner of hearing via prison administration, violating defense rights.

Numero d'incarto III KK 96/13
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Parzialmente accolto (Partially Allowed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court quashed the second-instance judgment and remanded the case for retrial because the defendant was not properly notified of the appeal hearing. The lower courts incorrectly delivered the notice to a family member at the defendant's home address instead of through the prison administration, despite the defendant being incarcerated. The court ruled this procedural error violated the defendant's right to defense and could have influenced the outcome of the appeal.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 134 § 2 k.p.k.; Art. 450 § 3 k.p.k.: When a person deprived of liberty is served with documents, they must be delivered through the prison administration; delivery to a family member at a private address is invalid and constitutes a fundamental violation of the right to defense if it prevents the defendant from participating in the proceedings.

Parole chiave

Generato dall'IA
prisoner notification procedure right to defense improper service of process criminal appeal quashing prison administration delivery

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 134 § 2 k.p.k.
z art. 134 § 2 k.p.k. w zw.
Art. 450 § 3 k.p.k.
art. 450 § 3 k.p.k. w zw.
Art. 6 k.p.k.
z art. 6 k.p.k. przez brak prawidłowego zawiadomienia oskarżonego o terminie rozprawy apelacyjnej za pośrednictwem administracji zakładu karnego, w którym ten przebywał i przeprowadzenie w konsekwencji rozprawy apelacyjnej bez udziału oskarżonego pozbawionego wolności, który nie korzystał z pomocy obrońcy.
Art. 132 § 2 k.p.k.
Zauważyć też należy, że uznanie pisma za prawidłowo doręczone w trybie art. 132 § 2 k.p.k. (a więc przez odbiór przesyłki przez dorosłego domownika), warunkowane jest faktem „chwilowej nieobecności adresata”, przy czym warunek ten ma charakter obiektywny.
art. 286 § 1 k.k
skazanego z art. 286 § 1 k.k.
art. 450 § 3 k.p.k
W konsekwencji doszło do rażącego naruszenia art. 450 § 3 k.p.k., bowiem przeprowadzono rozprawę odwoławczą mimo braku prawidłowego zawiadomienia o jej terminie oskarżonego.
art. 134 § 2 k.p.k
Taki sposób doręczenia zawiadomienia o rozprawie narusza art. 134 § 2 k.p.k., zgodnie z którym osobie pozbawionej wolności doręcza się pisma za pośrednictwem administracji zakładu karnego.
art. 6 k.p.k
art. 132 § 2 k.p.k
Zauważyć też należy, że uznanie pisma za prawidłowo doręczone w trybie art. 132 § 2 k.p.k.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III KK 96/13 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 23 maja 2013 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Zbigniew Puszkarski (przewodniczący)‎SSN Tomasz Grzegorczyk‎SSN Włodzimierz Wróbel (sprawozdawca)Protokolant Anna Korzeniecka-Plewka w sprawie M. B. P. skazanego z art. 286 § 1 k.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 23 maja 2013 r., kasacji, wniesionej obrońcę skazanego od wyroku Sądu Okręgowego w Z. z dnia 18 października 2012 r., utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w H. z dnia 12 czerwca 2012 r.

1) uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Z. w postępowaniu odwoławczym, 2) obciąża Skarb Państwa kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego, 3) zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. P. P., Kancelaria Adwokacka w Z., kwotę 442,80 zł (słownie: czterysta czterdzieści dwa złote i 80/100), w tym 23% VAT, z tytułu zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej za sporządzenie i wniesienie kasacji. UZASADNIENIEWyrokiem z dnia 12 czerwca 2012 r. Sąd Rejonowy w H. uznał M. B. P. za winnego występku z art. 286 § 1 k.k. i wymierzył mu karę 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności.

Orzeczenie to zostało utrzymane w mocy wyrokiem Sądu Okręgowego w Z. z dnia 18 października 2012 r.. Kasację od tego prawomocnego rozstrzygnięcia wniósł obrońca skazanego zarzucając mu obrazę przepisów prawa procesowego, która jego zdaniem miała wpływ na treść orzeczenia, tj. art. 450 § 3 k.p.k. w zw. z art. 134 § 2 k.p.k. w zw. z art. 6 k.p.k. przez brak prawidłowego zawiadomienia oskarżonego o terminie rozprawy apelacyjnej za pośrednictwem administracji zakładu karnego, w którym ten przebywał i przeprowadzenie w konsekwencji rozprawy apelacyjnej bez udziału oskarżonego pozbawionego wolności, który nie korzystał z pomocy obrońcy.

Podnosząc powyższe zarzuty skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego orzeczenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi odwoławczemu.Prokurator Prokuratury Okręgowej w Z. wniósł o uznanie kasacji za oczywiście zasadną i jej uwzględnienie.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Kasacja obrońcy skazanego jest zasadna. Skazany został pozbawiony możliwości osobistego udziału w postępowaniu odwoławczym na skutek błędnego przyjęcia, że został on prawidłowo poinformowany o terminie rozprawy apelacyjnej. Oskarżony przebywał w zakładzie karnym, natomiast zawiadomienia o terminie rozprawy odwoławczej zostały przez Sąd Okręgowy w Z. przesłane na adres jego zamieszkania w K. i odebrane przez dorosłego domownika.

Taki sposób doręczenia zawiadomienia o rozprawie narusza art. 134 § 2 k.p.k., zgodnie z którym osobie pozbawionej wolności doręcza się pisma za pośrednictwem administracji zakładu karnego. W konsekwencji doszło do rażącego naruszenia art. 450 § 3 k.p.k., bowiem przeprowadzono rozprawę odwoławczą mimo braku prawidłowego zawiadomienia o jej terminie oskarżonego. Tym samym naruszono prawo oskarżonego do obrony, zwłaszcza, że nie korzystał on w postepowaniu odwoławczym z pomocy profesjonalnego obrońcy. Zauważyć też należy, że uznanie pisma za prawidłowo doręczone w trybie art. 132 § 2 k.p.k. (a więc przez odbiór przesyłki przez dorosłego domownika), warunkowane jest faktem „chwilowej nieobecności adresata”, przy czym warunek ten ma charakter obiektywny.

W sytuacji kiedy tenże adresat jest pozbawiony wolności i osadzony – tak jak to w sprawie niniejszej nastąpiło – w zakładzie karnym, nie sposób uznać, by ta przesłanka zastępczego doręczenia była spełniona, a ono samo było procesowo skuteczne.Należy przyjąć, że wyżej omówione rażące naruszenie przepisów prawa procesowego, do jakiego doszło w postepowaniu odwoławczym mogło mieć istotny wpływ na treść zaskarżonego wyroku, tak z uwagi na sam charakter tych uchybień, pozbawiających oskarżonego prawa do obrony, jak i zaistniały in concreto układ procesowy.

Sąd odwoławczy rozpoznawał bowiem apelację samodzielnie sporządzoną przez oskarżonego, w której kwestionował on zarówno prawidłowość ustaleń faktycznych, jak też wymiar kary. Apelacja nie ograniczała się więc wyłącznie do kwestii prawnych, a stanowisko oskarżonego mogło mieć wpływ na sposób rozpoznania tej apelacji przez Sąd odwoławczy.W tym stanie rzeczy należało uchylić zaskarżony wyrok Sądu Okręgowego w Z. i sprawę przekazać temu Sądowi do ponownego rozpoznania w postepowaniu odwoławczym, w który zagwarantowana zostanie oskarżonemu możliwość wzięcia udziału w rozprawie przed Sądem odwoławczym.