Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III KK 91/21 Generato dall'IA

Supreme Court quashes joint sentence due to double counting of a prison term violating procedural and substantive law.

Numero d'incarto III KK 91/21
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court quashed the Regional Court's joint sentence and remanded the case for a new ruling. The defendant argued that the court erroneously included a six-month prison term already absorbed into a previous joint sentence, violating procedural rules and substantive law. The court found that the lower court's failure to recognize this double counting resulted in an illegal increase in the total sentence, thereby overturning the decision.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 410 k.p.k.; Art. 85 § 2 k.k.: The court must ensure that no single penalty is counted twice in a joint sentence; failure to do so constitutes a procedural violation and a substantive error that invalidates the combined penalty.

Parole chiave

Generato dall'IA
joint sentence double counting procedural violation substantive error remand for retrial penalty absorption Supreme Court nesso temporale

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 569 § 1 k.p.k.
akt II K (…), na podstawie art. 569 § 1 k.p.k. oraz art.
art. 85 § 1 i 2 k.k.
oraz art. 85 § 1 i 2 k.k. i art.
art. 86 § 1 k.k.
i art. 86 § 1 k.k. w brzmieniu ustalonym ustawą z dnia 20 lutego 2015 r.
art. 81 ust. 1 ustawy z dnia 19 czerwca 2020 r. o dopłatach do oprocentowania kredytów bankowych...
o dopłatach do oprocentowania kredytów bankowych udzielanych przedsiębiorcom dotkniętym skutkami COVID- 19 oraz o uproszczonym postępowaniu o zatwierdzenie układu w związku z wystąpieniem COVID- 19” (powinno być art. 81 ust.
art. 521 § 1 k.p.k.
Prokurator Generalny wniósł na podstawie art. 521 § 1 k.p.k. kasację od powyższego wyroku.
art. 410 k.p.k.
przepisu prawa procesowego - art. 410 k.p.k., prowadził do rażącej obrazy prawa materialnego – art.
art. 85 § 2 k.k.
akt II K (…) Sądu Rejonowego w K., w następstwie czego doszło do wadliwego, bo z rażącym naruszeniem art. 85 § 2 k.k. (w brzmieniu ustalonym ustawą z dnia 20 lutego 2015 roku o zmianie ustawy - Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw - Dz.
art. 535 § 5 k.p.k
akt III KK 91/21 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 15 kwietnia 2021 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Eugeniusz Wildowicz (przewodniczący, sprawozdawca)‎SSN Dariusz Kala‎SSN Andrzej TomczykProtokolant Elżbieta Wawer na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k.
art. 569 § 1 k.p.k
akt II K (…), na podstawie art. 569 § 1 k.p.k.
art. 86 § 1 k.k
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III KK 91/21 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 15 kwietnia 2021 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Eugeniusz Wildowicz (przewodniczący, sprawozdawca)‎SSN Dariusz Kala‎SSN Andrzej TomczykProtokolant Elżbieta Wawer na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k. w sprawie Ł. K.w przedmiocie wyroku łącznego po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 15 kwietnia 2021 r., kasacji wniesionej przez Prokuratora Generalnego na korzyść od wyroku łącznego Sądu Rejonowego w S.z dnia 7 sierpnia 2020 r., sygn. akt II K (…), uchyla zaskarżony i przekazuje sprawę Sądowi Rejonowemu w S. do ponownego rozpoznania.

UZASADNIENIESąd Rejonowy w S., wyrokiem z dnia 7 sierpnia 2020 r., sygn. akt II K (…), na podstawie art. 569 § 1 k.p.k. oraz art. 85 § 1 i 2 k.k. i art. 86 § 1 k.k. w brzmieniu ustalonym ustawą z dnia 20 lutego 2015 r. o zmianie ustawy - Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw „w zw. z art. 85 ust. 2 ustawy z dnia 19 czerwca 2020 r. o dopłatach do oprocentowania kredytów bankowych udzielanych przedsiębiorcom dotkniętym skutkami COVID- 19 oraz o uproszczonym postępowaniu o zatwierdzenie układu w związku z wystąpieniem COVID- 19” (powinno być art. 81 ust. 1 powołanej ustawy – uwaga SN) połączył skazanemu Ł.

K. kary jednostkowe i kary łączne orzeczone wyrokami:

1. Sądu Rejonowego w R. z dnia 23 kwietnia 2019 r., sygn. akt. III K (…), (zmienionego wyrokiem SO w G.) - orzekającego karę łączną 9 lat pozbawienia wolności oraz grzywnę w wysokości 500 stawek dziennych po 10 zł każda;2. Sądu Rejonowego w O., z dnia 13 marca 2019 r., sygn. akt II K (…) (zmienionego wyrokiem SO w K.) – orzekającego karę 8 miesięcy pozbawienia wolności;3. Sądu Rejonowego w K., sygn. akt II K (…) z dnia 19 lipca 2018 r. – orzekającego karę 6 miesięcy pozbawienia wolności;4. Sądu Rejonowego w S., z dnia 15 października 2019 r., sygn. akt II K (…) – orzekającego karę roku pozbawienia wolności i orzekł karę łączną 10 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności.

W pozostałym zakresie powyższe wyroki pozostawił do odrębnego wykonania oraz zaliczył na poczet orzeczonej kary łącznej okresy odbytych kar w sprawach podlegających łączeniu. Orzeczenie to uprawomocniło się w pierwszej instancji w dniu 15 sierpnia 2020r. W dniu 11 marca 2021 r. Prokurator Generalny wniósł na podstawie art. 521 § 1 k.p.k. kasację od powyższego wyroku. Zaskarżył go w całości na korzyść skazanego i zarzucił „rażące i mające wpływ na treść wyroku naruszenie przepisu prawa karnego procesowego - art. 410 k.p.k., polegające na pominięciu przez Sąd wynikającej z materiału dowodowego i mającej istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia okoliczności co do treści wydanego wobec Ł.

K. wyroku łącznego w sprawie o sygn. akt III K (…) Sądu Rejonowego w R. i błędnym przyjęciu, iż wyrokiem tym nie objęto skazania Ł. K. w sprawie o sygn. akt II K (…) Sądu Rejonowego w K., w następstwie czego doszło do wadliwego, bo z rażącym naruszeniem art. 85 § 2 k.k. (w brzmieniu ustalonym ustawą z dnia 20 lutego 2015 roku o zmianie ustawy - Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw - Dz. U. z 2015 r., poz. 396), ponownego połączenia orzeczonej wyrokiem w sprawie o sygn. akt II K (…) kary 6 miesięcy pozbawienia wolności, która została już wcześniej objęta węzłem kary łącznej 9 lat pozbawienia wolności, orzeczonej wobec skazanego wyrokiem łącznym wydanym w sprawie o sygn.

III K (…)”.Wskazując na powyższe wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w S. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Kasacja jest w pełni zasadna, dlatego podlega uwzględnieniu na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k. Z akt sprawy wynika, że Sąd Rejonowy w S. węzłem kary łącznej pozbawienia wolności orzeczonej zaskarżonym wyrokiem rzeczywiście objął również karę 6 miesięcy pozbawienia wolności, wymierzoną skazanemu wyrokiem Sądu Rejonowego w K. z dnia 19 lipca 2018 r., sygn. akt II K (…), która wchodziła już w skład innej kary łącznej - orzeczonej wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w R. z dnia 23 kwietnia 2019 r., sygn. akt.

III K (…), a która także została objęta zaskarżonym kasacją wyrokiem łącznym. W ten sposób wymierzona Ł. K. przez Sąd Rejonowy w K. kara 6 miesięcy pozbawienia wolności została dwukrotnie objęta węzłem tej samej kary łącznej. To niedopatrzenie ze strony Sądu Rejonowego w S., który mimo że dysponował odpisami zapadłych wobec skazanego wyroków nie dostrzegł, iż Sąd Okręgowy w G. w postępowaniu odwoławczym objął wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w R. również wyrok Sądu Rejonowego w K., sygn. akt II K (…), spowodowało, że dokonał on niedopuszczalnego, powtórnego włączenia do wyroku łącznego tej samej kary 6 miesięcy pozbawienia wolności, orzeczonej przez Sąd Rejonowy w K.Błąd ten, będący wynikiem rażącego naruszenia przez Sąd Rejonowy w S. przepisu prawa procesowego - art. 410 k.p.k., prowadził do rażącej obrazy prawa materialnego – art. 85 § 2 k.k. w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 20 lutego 2015 r. (Dz.

U. z 2015 r., poz. 396), który zgodnie z powołanym wcześniej art. 81 ust. 1 ustawy z dnia 19 czerwca 2020 r. miał w niniejszej sprawie zastosowanie, mógł mieć istotny wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia, gdyż zdublowanie kary 6 miesięcy pozbawienia wolności zmieniło na niekorzyść skazanego górną granicę kary łącznej z 10 lat i 8 miesięcy pozbawienia wolności na 11 lat i 2 miesiące pozbawienia wolności. Biorąc pod uwagę, że Sąd Rejonowy w S. orzekając w przedmiocie kary łącznej zastosował regułę częściowej absorpcji, są podstawy do wnioskowania, że po prawidłowym połączeniu wymierzonych skazanemu kar, orzeczona względem niego kara łączna byłaby niższa niż obecnie.

Z uwagi na powyższe, biorąc pod uwagę charakter i konsekwencje popełnionego przez Sąd Rejonowy w S. błędu, zaskarżony wyrok należało uchylić, a sprawę przekazać temu Sądowi do ponownego rozpoznania, celem ponownego orzeczenia kary łącznej pozbawienia wolności. Kierując się powyższym, Sąd Najwyższy orzekł jak w wyroku.