Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III KK 86/19 Generato dall'IA

Supreme Court quashes joint sentence for violating res judicata and retroactive criminal law application.

Numero d'incarto III KK 86/19
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court quashed the lower court's joint sentence, ordering the proceedings to be dismissed. The defendant had previously received final judgments that were subject to a specific legal procedure, yet the lower court ignored these consequences and combined the penalties again. The court ruled this violated the principle of res judicata and the prohibition on applying new criminal laws retroactively, necessitating the dismissal of the case.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k.; Art. 572 k.p.k.: A prior final judgment subject to a specific legal procedure creates an absolute bar against issuing a subsequent joint sentence on the same offenses, as it constitutes a violation of the principle of res judicata.

Parole chiave

Generato dall'IA
res judicata violation joint sentence quashing retroactive criminal law procedural bar final judgment effect formazione della pena complessiva reati connessi errore nella commisurazione della pena

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k.
uchyla zaskarżony wyrok i na podstawie art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k. w zw.
Art. 572 k.p.k.
i art. 572 k.p.k., polegające na wydaniu wyroku łącznego obejmującego kary i środki karne orzeczone wobec D.
Art. 4 § 1 k.k.
:1.przy zastosowaniu art. 4 § 1 k.k. na podstawie art.
Art. 85 § 1 k.k.
i art. 85 § 1 k.k. w zw.
Art. 19 ust. 1 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o zmianie ustawy - Kodeks karny
z art. 19 ust. 1 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o zmianie ustawy - Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (Dz.
Art. 537 § 2 k.p.k.
z art. 537 § 2 k.p.k. postępowanie w sprawie umarza;
Art. 439 § 1 pkt 8 k.p.k.
572 k.p.k., co stanowi bezwzględną przyczynę odwoławczą określoną w art. 439 § 1 pkt 8 k.p.k. i co nadto nastąpiło z rażącą obrazą przepisów art.
Art. 638 k.p.k.
537 § 2 k.p.k., jako że stan powagi rzeczy osądzonej kreuje nieusuwalną negatywną przesłankę prowadzenia tego postępowania.O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 638 k.p.k.Mając powyższe na względzie, Sąd Najwyższy orzekł jak w wyroku.
art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k
uchyla zaskarżony wyrok i na podstawie art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k.
art. 537 § 2 k.p.k
z art. 537 § 2 k.p.k., jako że stan powagi rzeczy osądzonej kreuje nieusuwalną negatywną przesłankę prowadzenia tego postępowania.O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III KK 86/19 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 13 lutego 2020 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Przemysław Kalinowski (przewodniczący)‎SSN Jerzy Grubba‎SSN Małgorzata Wąsek-Wiaderek (sprawozdawca)Protokolant Małgorzata Gierczak przy udziale prokuratora Prokuratury Krajowej Grzegorza Krysmanna‎w sprawie D. K. ‎w przedmiocie wydania wyroku łącznego‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na rozprawie‎w dniu 13 lutego 2020 r.,‎kasacji wniesionej przez Ministra Sprawiedlwiości - Prokuratora Generalnego na niekorzyść skazanego,‎od wyroku łącznego Sądu Rejonowego w G. z dnia 15 lutego 2018 r., sygn. akt II K (…), 1. uchyla zaskarżony wyrok i na podstawie art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k. w zw. z art. 537 § 2 k.p.k. postępowanie w sprawie umarza;

2. wydatkami postępowania kasacyjnego obciąża Skarb Państwa.

UZASADNIENIE

W dniu 15 lutego 2018 r. Sąd Rejonowy [...] w G. wydał wobec D. K. wyrok łączny o sygn. II K (…), w którego części opisowej podał, że wyżej wymieniony został skazany podlegającymi wykonaniu, prawomocnymi wyrokami:1.wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w G. z dnia 28 stycznia 2010 r., sygn. II K (…), w którym połączono kary orzeczone wyrokami Sądu Rejonowego w G. z dnia 31 maja 2006 r. oraz Sądu Rejonowego w G. z dnia 5 listopada 2008 r. i wymierzono karę łączną w 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 10 lat; kara nie została wykonana,2.wyrokiem zaocznym Sądu Rejonowego w G. z dnia 20 września 2012 r., sygn.

II K (…), za przestępstwo z art. 178a § 1 i 4 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k., popełnione w dniu 31 grudnia 2011 r., na karę 3 lat pozbawienia wolności, z orzeczeniem środka karnego w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych na okres 10 lat; kara nie została wykonana.W części dyspozytywnej wyroku łącznego Sąd Rejonowy w G. :1.przy zastosowaniu art. 4 § 1 k.k. na podstawie art. 568a § 1 pkt 2 k.p.k. w zw. z art. 569 § 1 k.p.k. w zw. z art. 85 § 1 i 2 k.k., art. 86 § 1 k.k., art. 90 § 2 k.k. połączył wymierzone i podlegające wykonaniu kary pozbawienia wolności orzeczone wyrokami opisanymi w punktach 1 i 2 oraz środki karne i wymierzył skazanemu D.

K. karę łączną 5 lat pozbawienia wolności oraz łączny zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 10 lat;2.na mocy art. 576 § 1 k.p.k. pozostałe rozstrzygnięcia zawarte w wyrokach objętych niniejszym wyrokiem łącznym pozostawił do odrębnego wykonania;3.na podstawie art. 577 k.p.k. na poczet kary łącznej pozbawienia wolności orzeczonej w punkcie 1 zaliczył okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie w okresie od 31 grudnia 2011 r. do 2 stycznia 2011 r., tj. 3 dni.Ponadto Sąd orzekł o kosztach postępowania.Wyrok ten uprawomocnił się dnia 13 kwietnia 2018 r.Od tego wyroku kasację na niekorzyść skazanego wywiódł Minister Sprawiedliwości-Prokurator Generalny, zarzucając mu „rażące naruszenie prawa procesowego - art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k. i art. 572 k.p.k., polegające na wydaniu wyroku łącznego obejmującego kary i środki karne orzeczone wobec D.

K. prawomocnym wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w G. z dnia 28 stycznia 2010 r., sygn. II K (…), i prawomocnym wyrokiem zaocznym Sądu Rejonowego w G. z dnia 20 września 2010 r. [powinno być z 20 września 2012 r. – dopisek Sąd Najwyższy], sygn. II K […]/12, pomimo istnienia ujemnej przesłanki procesowej w postaci powagi rzeczy osądzonej, wobec uprzedniego objęcia tych wyroków postanowieniem Sądu Rejonowego w G. z dnia 23 sierpnia 2016 r., sygn. II K (…), utrzymanym w mocy postanowieniem Sądu Okręgowego w G. z dnia 24 października 2016 r., sygn.

V Kz (…) o umorzeniu postępowania na podstawie art. 572 k.p.k., co stanowi bezwzględną przyczynę odwoławczą określoną w art. 439 § 1 pkt 8 k.p.k. i co nadto nastąpiło z rażącą obrazą przepisów art. 4 § 1 k.k. i art. 85 § 1 k.k. w zw. z art. 19 ust. 1 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o zmianie ustawy - Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2015, poz. 396) wskutek zastosowania przez Sąd Rejonowy w G. przepisów o karze łącznej w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 lipca 2015 r. mimo, że kary i środki karne objęte postępowaniem o wydanie wyroku łącznego orzeczone zostały wobec D.

K. go na mocy wyroków, które uprawomocniły się przed dniem 1 lipca 2015 r., co stosownie do treści przepisu art. 19 ust. 1 ww. ustawy wykluczało możliwość stosowania przepisu art. 4 § 1 k.k. i obligowało do stosowania przepisów o karze łącznej w brzmieniu obowiązującym do dnia 30 czerwca 2015 r.”Minister Sprawiedliwości - Prokurator Generalny wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i umorzenie postępowania na podstawie art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k.Sąd Najwyższy zważył co następuje.Kasacja jest zasadna. Rację ma skarżący, że zaskarżony wyrok łączny został wydany pomimo tego, że w obrocie prawnym funkcjonowało uprzednio wydane w stosunku do D.

K. przez Sąd Rejonowy w G. postanowienie z dnia 23 sierpnia 2016 r., sygn. II K (…), utrzymane w mocy postanowieniem Sądu Okręgowego w G. z dnia 24 października 2016 r., sygn. V Kz (…), o umorzeniu postępowania w przedmiocie wydania wyroku łącznego na podstawie art. 572 k.p.k. Postanowienie to zostało wydane po rozpoznaniu wniosku D. K. o wydanie wyroku łącznego obejmującego karę łączną 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz łączny środek karny w postaci 10-letniego zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych (orzeczone wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w G. z dnia 28 stycznia 2010 r., sygn.

II K (…)), oraz kary pozbawienia wolności (i środki karne) orzeczone wobec skazanego na mocy wyroków Sądu Rejonowego w G. o sygn. II K (…) i II K (…) z dnia - odpowiednio - 12 maja 2011 r. i 20 września 2012 r.Umorzenie tego postępowania nastąpiło z powodu stwierdzenia, że w odniesieniu do powyższych skazań nie mają zastosowania przepisy o karze łącznej w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 lipca 2015 r. bowiem wszystkie wyroki, o których połączenie skazany wystąpił, uprawomocniły się przed tą datą. Natomiast na gruncie przepisów obowiązujących przed dniem 1 lipca 2015 r. nie zachodziły warunki do połączenia węzłem kary łącznej kar jednostkowych i kary łącznej orzeczonych mocą ww. wyroków (k. 38 - 39 i k. 61 - 62 akt o sygn.

II K (…)).Zgodnie z orzecznictwem Sądu Najwyższego, prawomocne umorzenie postępowania na podstawie art. 572 k.p.k. skutkuje powagą rzeczy osądzonej i stanowi ujemną przesłankę procesową przewidzianą w przepisie art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k. do wydawania kolejnego orzeczenia w tym przedmiocie w przypadku, gdyby w orzeczeniu wydawanym później miało dojść do rozstrzygnięcia tego, czy dokładnie te same skazania za czyny jednostkowe spełniają warunki do objęcia ich węzłem kary łącznej w wyroku łącznym (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 30 listopada 2011 r., sygn.

II KK 149/11, OSNKW 2011, z. 12, poz. 113).W rozpatrywanej sprawie Sąd Rejonowy w G. nie wziął pod uwagę skutków prawnych wynikających z faktu uprzedniego wydania prawomocnego postanowienia na podstawie art. 572 k.p.k., mimo że dysponował kopiami zapadłych w tym przedmiocie orzeczeń (akta sygn. II K […]/17, k. 18 – 19 i k. 24 - 25). W konsekwencji Sąd ten wydał wyrok łączny, na mocy którego połączył orzeczone wobec D. K. kary i środki karne wymierzone na podstawie wyroku łącznego Sądu Rejonowego w G. o sygn. II K (…) oraz wyroku zaocznego Sądu Rejonowego w G. o sygn.

II K (…), co do których to skazań zostało uprzednio wydane postanowienie w trybie art. 572 k.p.k.Rację ma skarżący, że w zaistniałej sytuacji zaskarżony wyrok łączny został wydany z rażącą obrazą art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k. i art. 572 k.p.k., stanowiącą bezwzględną przyczynę odwoławczą określoną w art. 439 § 1 pkt 8 k.p.k. Z tego powodu konieczne było jego uchylenie i umorzenie postępowania w przedmiocie wydania wyroku łącznego.Ponadto rację ma też skarżący argumentując, że Sąd Rejonowy w G. dopuścił się także obrazy art. 4 § 1 k.k. i art. 85 § 1 k.k. w zw. z art. 19 ust. 1 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o zmianie ustawy - Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (Dz.

U. z 2015, poz. 396). Rzeczywiście w sprawie nie było dopuszczalne zastosowanie przepisów o karze łącznej obowiązujących od dnia 1 lipca 2015 r. Zgodnie z art. 19 ust. 1 ww. ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. - obowiązujące w czasie orzekania przepisy rozdziału IX Kodeksu karnego nie mogły mieć zastosowania do kar prawomocnie orzeczonych przed dniem wejścia w życie ww. ustawy, tj. przed 1 lipca 2015 r., za wyjątkiem sytuacji, w których zachodziła potrzeba orzeczenia kary łącznej w związku z prawomocnym skazaniem po dniu wejścia w życie wskazanej nowelizacji.

Taka sytuacja w przedmiotowej sprawie nie zaistniała. Jak słusznie podniesiono w kasacji, niezależnie od wyniku oceny aktualnego i poprzednio obowiązującego stanu prawnego dokonanej w aspekcie treści art. 4 § 1 k.k. - przepis art. 19 ust. 1 ww. ustawy wykluczał w tej sprawie możliwość stosowania reguły intertemporalnej określonej w art. 4 § k.k. nawet wówczas, gdyby nowe przepisy mogły prowadzić do korzystniejszego dla sprawcy rozstrzygnięcia.Podsumowując, zaskarżony wyrok łączny jest dotknięty uchybieniem o randze bezwzględnej podstawy odwoławczej.

Wobec tego musiał zostać uchylony. Postępowanie w przedmiocie wydania wyroku łącznego należało następczo umorzyć na podstawie art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k. w zw. z art. 537 § 2 k.p.k., jako że stan powagi rzeczy osądzonej kreuje nieusuwalną negatywną przesłankę prowadzenia tego postępowania.O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 638 k.p.k.Mając powyższe na względzie, Sąd Najwyższy orzekł jak w wyroku.