Supreme Court dismissed defense's appeal as inadmissible because it sought relief for suspended sentence, violating statutory limits.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the defense attorney's cassation appeal without examination, ruling it inadmissible under the Criminal Procedure Code. The defense argued that the lower court violated the presumption of innocence by relying on ambiguous police testimony, but the appeal sought a new trial or acquittal for a suspended sentence. The court held that such appeals are only permissible for defendants sentenced to immediate imprisonment, making this specific request legally impossible.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 523 § 2 k.p.k.; Art. 531 § 1 k.p.k.: A cassation appeal filed by a defense attorney on behalf of a defendant sentenced to a suspended sentence is inadmissible because the statute permits such appeals only for those sentenced to immediate imprisonment.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt III KK 83/19 POSTANOWIENIE Dnia 22 lutego 2019 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tomasz Artymiuk w sprawie D. K. skazanego za czyny z art. 178a § 1 i 4 k.k., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 22 lutego 2019 r., z urzędu, kwestii dopuszczalności kasacji obrońcy skazanego od wyroku Sądu Okręgowego we W.z dnia 1 czerwca 2018 r., sygn. akt II Ka […], zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego we W.z dnia 14 listopada 2017 r., sygn. akt II K […], na podstawie art. 531 § 1 k.p.k. p o s t a n o w i ł 1. pozostawić kasację bez rozpoznania;
2. oddalić wniosek obrońcy z urzędu adw. A. R. o zasądzenie wynagrodzenia za sporządzenie i wniesienie kasacji;
3. zwolnić skazanego D. K. od kosztów postępowania kasacyjnego. UZASADNIENIEWyrokiem z dnia 14 listopada 2017 r., sygn. akt II K […], Sąd Rejonowy we W. uznał D. K. za winnego popełnienia przestępstwa określonego w art. 178a § 1 i 4 k.k., za co wymierzył mu karę roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby 3 lat oraz grzywnę w wysokości 100 stawek dziennych w kwotach po 15 zł każda. Nadto orzeczono wobec oskarżonego: obowiązek powstrzymania się w okresie próby od nadużywania alkoholu, dożywotni zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym oraz świadczenie pieniężne w kwocie 10.000 zł na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej.
Sąd Okręgowy we W. wyrokiem z dnia 1 czerwca 2018 r., sygn. akt II Ka […], po rozpoznaniu apelacji wniesionych przez prokuratora i obrońcę oskarżonego, zmienił zaskarżony wyrok sądu a quo poprzez orzeczenie na podstawie art. 42 § 3 k.k. środka karnego w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych dożywotnio, a w pozostałym zakresie orzeczenie Sądu pierwszej instancji utrzymał w mocy.Wyrok sądu odwoławczego zaskarżyła w całości wyznaczona skazanemu w postępowaniu kasacyjnym obrońca z urzędu adw. A. R.. W wywiedzionej kasacji zarzuciła rażące naruszenie prawa poprzez „naruszenie art. 5 § 2 k.p.k. poprzez przyjęcie niedających się usunąć wątpliwości wynikających z niejednoznacznych zeznań funkcjonariuszy policji na niekorzyść oskarżonego czyli wbrew dyspozycji art. 5 § 2 k.p.k. co doprowadziło do wydania wyroku skazującego z rażącym naruszeniem prawa”.
Podnosząc taki zarzut wniosła o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania ewentualnie o uniewinnienie oskarżonego. W kasacji zawarty został również wniosek o zasądzenie na rzecz obrońcy kosztów obrony z urzędu. W pisemnej odpowiedzi na kasację prokurator Prokuratury Okręgowej we W. wniósł o pozostawienie jej bez rozpoznania, jako niedopuszczalnej z mocy ustawy.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Podzielić należy stanowisko oskarżyciela publicznego, że kasacja sporządzona i wniesiona w tej sprawie przez obrońcę skazanego D.
K. jest niedopuszczalna z mocy ustawy, a ponieważ została przez Sąd odwoławczy błędnie przyjęta, konieczne było pozostawienie jej bez rozpoznania, stosownie do dyspozycji art. 531 § 1 k.p.k. w zw. z art. 530 § 2 k.p.k. i art. 429 § 1 in fine k.p.k. w zw. z art. 523 § 2 k.p.k.Zgodnie z treścią art. 523 § 2 k.p.k. kasację na korzyść można wnieść jedynie w razie skazania oskarżonego za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe na karę pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania. Ograniczenie to nie dotyczy jedynie kasacji wniesionej przez stronę z powodu uchybień wymienionych w art. 439 k.p.k. (art. 523 § 4 pkt 1 k.p.k.) oraz kasacji jednego z podmiotów wymienionych w art. 521 k.p.k. (art. 523 § 4 pkt 2 k.p.k.)Zapadłym w tej sprawie wyrokiem sąd ad quem utrzymał co do zasady w mocy wyrok sądu meriti, w tym w zakresie wymierzonej D.
K. kary roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby 3 lat. Wobec powyższego oczywistym jest, że nie nastąpiło skazanie oskarżonego na karę pozbawienia wolności o charakterze przewidzianym art. 523 § 2 k.p.k. W kasacji wniesionej przez obrońcę – co jednoznacznie wynika tak z zarzutu wyartykułowanego w petitum, jak i jej części motywacyjnej – nie wskazano z kolei na żadne z uchybień określonych w art. 439 k.p.k. Tak zredagowana kasacja strony w świetle jednoznacznej treści art. 523 § 2 k.p.k. jest niedopuszczalna.
W związku z tym Sąd Najwyższy zobligowany był orzec w oparciu o przepis art. 531 § 1 k.p.k. Nie zasługiwał na uwzględnienie wniosek obrońcy skazanego o zasądzenie wynagrodzenia za sporządzenie i wniesienie kasacji. Sąd Najwyższy w tym składzie w pełni podziela utrwaloną linię orzeczniczą, zgodnie z którą sporządzenie i wniesienie niedopuszczalnego nadzwyczajnego środka zaskarżenia przez obrońcę z urzędu, nie daje podstawy do przyznania wynagrodzenia za taką czynność, albowiem Skarb Państwa nie może ponosić finansowych skutków podejmowania przez podmiot fachowy czynności prawnie niedopuszczalnych (zob. postanowienie Sadu Najwyższego z dnia 27 kwietnia 2008 r., IV KK 271/08, R-OSNKW 2008, poz. 1710 oraz powołane w nim wcześniejsze judykaty).
W tym stanie rzeczy (pomijając inne mankamenty kasacji, które jednak z uwagi na jej niedopuszczalność, nie mogły być już przedmiotem rozważań) złożony w tym przedmiocie wniosek obrońcy należało oddalić.Implikowało to także zwolnienie skazanego od kosztów postępowania kasacyjnego, bowiem – pomijając nawet kwestie stanu majątkowego D. K., który uzasadniał przyznanie mu pomocy prawnej z urzędu – skazany nie może ponosić konsekwencji niewłaściwych działań adwokata, w związku z czym za takim rozstrzygnięciem przemawiają również względy słuszności (art. 624 § 1 in fine k.p.k.).
Od niniejszego postanowienia środek odwoławczy nie przysługuje (art. 426 § 1 k.p.k. i art. 430 § 2 k.p.k.)