Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III KK 83/12 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal as obviously groundless due to complete review of lower court's entire judgment.

Numero d'incarto III KK 83/12
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the cassation appeal as obviously groundless under Article 535 § 3 of the Criminal Procedure Code. The defense argued the lower court failed to conduct a comprehensive analysis of the appeal and the entire proceedings, violating the right to defense. The court rejected this, noting the lower court properly reviewed the entire first-instance judgment regarding guilt and sentencing, making the appeal's claims baseless.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 535 § 3 k.p.k.; Kasacja jest bezzasadna, gdy Sąd odwoławczy dokonał pełnej kontroli orzeczenia pierwszej instancji, a nie ograniczył się do ocenianych zarzutów apelacyjnych.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal dismissal obviously groundless appeal comprehensive review of judgment right to defense violation criminal procedure code

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 535 § 3 k.p.k.
akt III KK 83/12 POSTANOWIENIE Dnia 28 września 2012 r.Sąd Najwyższy w składzie: Prezes SN Lech Paprzycki na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 kpk‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 28 września 2012 r.,‎sprawy K.
Art. 626 § 1 k.p.k.
535 § 3 kpk, i jako taka została oddalona, a skazany na podstawie art. 626 § 1 kpk i art.
Art. 636 § 1 k.p.k.
626 § 1 kpk i art. 636 § 1 kpk w zw.
Art. 518 k.p.k.
z art. 518 kpk obciążony kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego.
Art. 447 § 1 k.p.k.
Sporządzenie i wniesienie kasacji przez obrońcę z urzędu uzasadniało zasądzenie z tego tytułu należnego wynagrodzenia.Oczywista bezzasadność zarzutu naruszenia przez Sąd Okręgowy przepisu art. 447 § 1 kpk wynika wprost ze starannej lektury uzasadnienia zaskarżonego kasacją orzeczenia.
Art. 433 § 2 k.p.k.
447 § 1 kpk, ale także te wskazane w art. 433 § 2 kpk i art.
Art. 457 § 3 k.p.k.
433 § 2 kpk i art. 457 § 3 kpk, w sytuacji, gdy rozważania dotyczące tych kwestii w uzasadnieniu wyroku Sądu pierwszej instancji były wnikliwe i szczegółowe, a do rozważań tych Sąd odwoławczy miał prawo się odwołać, gdy to stanowisko, zresztą zasadnie, podzielał.
Art. 58 k.k.
Również co do kary Sąd Okręgowym wskazał na te okoliczności, które wymagały orzeczenia w stosunku do oskarżonego wymierzenia bezwzględnej kary pozbawienia wolności, mając na uwadze dyrektywy określone w art. 58 kk i w art.
Art. 53 k.k.
akt III KK 83/12 POSTANOWIENIE Dnia 28 września 2012 r.Sąd Najwyższy w składzie: Prezes SN Lech Paprzycki na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 kpk‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 28 września 2012 r.,‎sprawy K.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III KK 83/12 POSTANOWIENIE Dnia 28 września 2012 r.Sąd Najwyższy w składzie: Prezes SN Lech Paprzycki na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 kpk‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 28 września 2012 r.,‎sprawy K. H. ‎skazanego z art. 286 § 1 i inne kk‎z powodu kasacji wniesionej przez obrońcę skazanego‎od wyroku Sądu Okręgowego ‎z dnia 7 września 2011 r., ‎utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego ‎z dnia 30 maja 2011 r., , p o s t a n o w i :ł 1. oddala kasację jako oczywiście bezzasadną.

2. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. P. R. Kancelaria Adwokacka 442.80 zł (czterysta czterdzieści dwa złote osiemdziesiąt groszy) w tym 23% podatku VAT tytułem wynagrodzenia za sporządzenie i wniesienie kasacji.

3. obciąża skazanego K. H. kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego. UZASADNIENIESąd Okręgowy, wyrokiem z dnia 7 września 2011 r., utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego z dnia 30 maja 2011 r., którym K. H. skazany został za przestępstwa zakwalifikowane z art. 286 § 1 kk i z art. 297 § 1 kk na karę łączną jednego roku i sześciu miesięcy pozbawienia wolności.Od powyższego wyroku Sądu Okręgowego, kasację na korzyść skazanego wniósł jego obrońca i, zarzucając „rażące naruszenie prawa, które miało wpływ na treść orzeczenia, a polegające na naruszeniu przepisów art. 447 § 1 w zw. z art. 6 w zw. z art. 2 § 1 pkt 1 i 2 kpk w ten sposób, że Sąd Okręgowy nie dokonał całościowej analizy tak zaskarżonego apelacją wyroku, jak i całego postępowania, czym naruszył prawo oskarżonego do obrony i nie dopełnił dyspozycji art. 2 § pkt 1 kpk”, wniósł „o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości”.

Tylko na marginesie trzeba zwrócić uwagę na technicznie niestaranne sformułowanie zarzutu kasacji, wynikające z nieprzeczytania tej części pisma po ostatecznym jego sporządzeniu, a także na niekompletność wniosku kasacji, wobec braku żądania przekazania sprawy Sądowi odwoławczemu do ponownego rozpoznania.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Kasacja obrońcy skazanego K. H. jest oczywiście bezzasadna, w rozumieniu art. 535 § 3 kpk, i jako taka została oddalona, a skazany na podstawie art. 626 § 1 kpk i art. 636 § 1 kpk w zw. z art. 518 kpk obciążony kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego.

Sporządzenie i wniesienie kasacji przez obrońcę z urzędu uzasadniało zasądzenie z tego tytułu należnego wynagrodzenia.Oczywista bezzasadność zarzutu naruszenia przez Sąd Okręgowy przepisu art. 447 § 1 kpk wynika wprost ze starannej lektury uzasadnienia zaskarżonego kasacją orzeczenia. Sąd ten trafnie ocenił, że w tej sprawie ma do czynienia z apelacją „co do winy”, a więc zwróconą przeciwko całości wyroku. Właśnie dlatego, co wynika z treści tego uzasadnienia, Sąd Okręgowy nie ograniczył się do oceny sformułowanych w apelacji zarzutów, lecz dokonał kontroli całości orzeczenia Sądu Rejonowego zarówno co do prawidłowości dokonanych ustaleń, oceny prawnej zachowania ówczesnego oskarżonego, jak i wymierzonej kary.

Sąd odwoławczy wnikliwie rozważył, z powołaniem się na określonej dowody i oceniając ich wiarygodność, kwestię sprawstwa i współsprawstwa K. H. w zakresie zarzuconych mu czynów. Wobec takich ustaleń ocena prawna wyrażająca się w kwalifikacji prawnej nie mogła budzić żadnych wątpliwości i nie wymagała pogłębionych rozważań. Również co do kary Sąd Okręgowym wskazał na te okoliczności, które wymagały orzeczenia w stosunku do oskarżonego wymierzenia bezwzględnej kary pozbawienia wolności, mając na uwadze dyrektywy określone w art. 58 kk i w art. 53 kk.

Przy tym, uzasadnienie Sądu odwoławczego spełnia wymogi określone nie tylko w art. 447 § 1 kpk, ale także te wskazane w art. 433 § 2 kpk i art. 457 § 3 kpk, w sytuacji, gdy rozważania dotyczące tych kwestii w uzasadnieniu wyroku Sądu pierwszej instancji były wnikliwe i szczegółowe, a do rozważań tych Sąd odwoławczy miał prawo się odwołać, gdy to stanowisko, zresztą zasadnie, podzielał. Mając powyższe na względzie, Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu.