Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III KK 80/24 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses criminal cassation for lack of serious legal violation affecting verdict content.

Numero d'incarto III KK 80/24
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the criminal cassation as obviously unfounded, ordering the defendant to bear the costs. The defense argued that the appellate court incorrectly interpreted substantive criminal law provisions regarding specific offenses and failed to address procedural complaints. The court rejected these claims because the appellate court merely upheld the first-instance court's legal interpretations without error, and the procedural complaints lacked specific factual grounds to demonstrate a serious violation.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 286 § 1 k.k.; Art. 270 § 1 k.k.; Art. 433 § 2 k.p.k.; Art. 457 § 3 k.p.k.: A cassation complaint is inadmissible if the appellant fails to demonstrate that the appellate court's interpretation of substantive law was erroneous or that procedural defects were so serious as to have a decisive impact on the verdict's content.

Parole chiave

Generato dall'IA
criminal cassation appellate review substantive law interpretation procedural violation serious legal error verdict content costs of proceedings abbandono del procedimento penale

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 286 § 1 k.k.
C., skazanego z art. 286 § 1 k.k. i in., z powodu kasacji wniesionej przez obrońcę skazanego od wyroku Sądu Okręgowego w Kielcach z dnia 20 czerwca 2023 r., sygn.
Art. 270 § 1 k.k.
z art. 270 § 1 k.k., za które wymierzono mu karę łączną 1 roku pozbawienia wolności.
Art. 433 § 2 k.p.k.
art. 433 § 2 k.p.k. w zw.
Art. 457 § 3 k.p.k.
i art. 457 k.p.k.), nie mogą być uznane za skuteczne.
art. 535 § 3 k.p.k
III KK 80/24 POSTANOWIENIE Dnia 27 marca 2024 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Włodzimierz Wróbel po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 27 marca 2024 r., na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k.
art. 286 § 1 k.k
C., skazanego z art. 286 § 1 k.k.
art. 270 § 1 k.k
z art. 270 § 1 k.k., za które wymierzono mu karę łączną 1 roku pozbawienia wolności.
art. 433 § 2 k.p.k
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Kasacja okazała się bezzasadna.Podnoszone w kasacji zarzuty naruszenia prawa materialnego, które nie są powiązane z mankamentami postępowania odwoławczego (brak stosownego zarzutu naruszenia art. 433 k.p.k.
art. 457 § 3 k.p.k
i art. 457 k.p.k.), nie mogą być uznane za skuteczne.
art. 433 k.p.k
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Kasacja okazała się bezzasadna.Podnoszone w kasacji zarzuty naruszenia prawa materialnego, które nie są powiązane z mankamentami postępowania odwoławczego (brak stosownego zarzutu naruszenia art. 433 k.p.k.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

III KK 80/24 POSTANOWIENIE Dnia 27 marca 2024 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Włodzimierz Wróbel po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 27 marca 2024 r., na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k. sprawy J. C., skazanego z art. 286 § 1 k.k. i in., z powodu kasacji wniesionej przez obrońcę skazanego od wyroku Sądu Okręgowego w Kielcach z dnia 20 czerwca 2023 r., sygn. akt IX Ka 461/23, utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Kielcach z dnia 20 grudnia 2022 r, sygn. akt IX K 347/21, p o s t a n a w i a:

1) oddalić kasację jako oczywiście bezzasadną;

2) obciążyć skazanego kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego. [PGW]

UZASADNIENIE

Wyrokiem Sądu Rejonowego w Kielcach z dnia 20 grudnia 2022 r. (sygn. akt IX K 347/21) J. C. został uznany winnym czynów z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 270 § 1 k.k., za które wymierzono mu karę łączną 1 roku pozbawienia wolności. Wyrok ten został utrzymany w mocy wyrokiem Sądu Okręgowego w Kielcach z dnia 20 czerwca 2023 r. (sygn. akt IX Ka 461/23).Od powyższego orzeczenia kasację wniósł obrońca skazanego, zarzucając wyrokowi:„ I. rażące naruszenie prawa karnego materialnego mające istotny wpływ na treść orzeczenia, a mianowicie1/. art. 270 § 1 k.k. polegające na błędnej wykładni tego przepisu sprowadzającej się do niezasadnego uznania J.

C. za winnego popełnienia przypisanego jemu w pkt II wyroku Sądu Rejonowego w Kielcach czynu, mimo braku w jego działaniu znamion przestępstwa określonego w tym przepisie, co miało istotny wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia;2/. art. 286 § 1 k.k., polegające na błędnej wykładni tego przepisu sprowadzającej się do niezasadnego uznania J. C. za winnego popełnienia przypisanego jemu w pkt I wyroku Sądu Rejonowego w Kielcach czynu mimo braku w jego działaniu znamion przestępstwa określonego w tym przepisie, co miało istotny wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia;Niezależnie od powyżej wskazanych rażących naruszeń prawa materialnego zarzucam:II. rażącą obrazę przepisów prawa procesowego, mającą wpływ na treść skarżonego orzeczenia, a to:1/. art. 433 § 2 k.p.k. w zw. z art. 457 § 3 k.p.k. poprzez nienależyte rozważenie i ustosunkowanie się przez Sąd Okręgowy do zarzutów zawartych w apelacji obrońcy oskarżonego w konsekwencji nie wskazanie lub niewystarczające wskazanie powodów, dla których nie zostały one uwzględnione, jak również bezpodstawne zaakceptowanie wadliwej oceny dowodów przeprowadzonej przez Sąd Rejonowy IX Wydział Karny w Kielcach i inkorporowanie w ten sposób błędów Sądu I instancji do orzeczenia Sądu Odwoławczego.”Skarżący wniósł o uchylenie wyroku Sądu Okręgowego w Kielcach i poprzedzającego go wyroku Sądu Rejonowego w Kielcach i uniewinnienie oskarżonego od zarzucanych jemu czynów; ewentualnie o uchylenie wyroku Sądu Okręgowego w Kielcach i przekazanie do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym.Prokurator wniósł o oddalenie kasacji jako oczywiście bezzasadnej.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Kasacja okazała się bezzasadna.Podnoszone w kasacji zarzuty naruszenia prawa materialnego, które nie są powiązane z mankamentami postępowania odwoławczego (brak stosownego zarzutu naruszenia art. 433 k.p.k. i art. 457 k.p.k.), nie mogą być uznane za skuteczne. Sąd odwoławczy nie stosował wskazanych przepisów prawa materialnego utrzymując wyrok Sądu I instancji. Sąd odwoławczy podzielił tylko zapatrywania Sądu I instancji co do wykładni przepisów prawa materialnego. Pamiętać należy, że postępowanie apelacyjne na gruncie k.p.k. różni się od tego, z jakim do czynienia mamy w postępowaniu cywilnym, gdzie obowiązujący model apelacji pełnej (cum beneficio novorum) polega nie na rozpoznaniu apelacji przez sąd drugiej instancji, ale na ponownym merytorycznym rozpoznaniu sprawy w granicach zaskarżenia i nie mogą stać temu na przeszkodzie wady uzasadnienia sądu pierwszej instancji, także nie wytknięte w apelacji (tak postanowienie Sądu Najwyższego z 16.03.2021 r., I USK 166/21, LEX nr 3220176).Natomiast co do zarzutów naruszenia standardu kontroli apelacyjnej, skarżący nie wykazał by doszło do rażącego naruszenia wskazanych w petitum kasacji przepisów procesowych.

Kasacja w tym zakresie nie zawiera żadnego odniesienia do realiów sprawy, pozostając na lakonicznym powtórzeniu w uzasadnieniu w istocie treści petitum. Skarżący poprzestaje na wskazaniu, że „w środku odwoławczym zostały wskazane konkretne zarzuty natury procesowej które nie zostały rozważone w sposób prawidłowy przez Sąd Okręgowy. Wskazać należy, że uchybienia te były rażące i w konsekwencji doprowadziły do poczynienia oczywiście błędnych dowolnych ustaleń faktycznych. Należyta kontrola orzeczenia Sądu Rejonowego powinna sprowadzać się do wnikliwego wyjaśnienia przyczyn i podstaw nieuwzględnienia zarzutów apelacji.”Wobec powyższego należało uznać, że kasacja nie spełniła minimalnych wymogów stawianych temu nadzwyczajnemu środkowi odwoławczemu, gdyż skarżący nie zdołał uzasadnić wystąpienia w sprawie naruszeń prawa mających charakter rażący oraz, co kluczowe – mających istotny wpływ na treść wyroku.

To na skarżącym spoczywa ciężar wykazania powyższych mankamentów, które przekonałyby Sąd Najwyższy, że utrzymanie orzeczenia jest z punktu widzenia zasad rzetelnego procesu niemożliwe. [PGW][ms]‎